6608 resultaten.
kerst over de grens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.252 pakken in hun maat
het antwoord is van grote eenvoud
de mensen doen er veel aan variatie
schrijven punt komma soms spatie
kinderen soms lief maar vaker stout
heus ‘t is er echt niet verkeerd
er zijn veel punten met ’n kruis
wijzers voor de weg naar thuis
vrouwen krijgen in bos nieuw profiel
van kale mannen ruiten op hun kiel
zalig groen…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 ik zie blokkendozen
om me heen
het grijs beton
is hier en daar
nog afgedekt met
rood en gele steen
het groen is kunst
geplant op zand en
aarde van het godvergeten
puin dat doo de nieuwe
generaties is vermalen
om weer tuin te zijn
waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie…
gestorven liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.104 in de kerker van gestorven liefde
kijk ik door een roestig rooster
de adem stokt wezenloos
als ik het groene mos aanschouw
ik blijf geketend aan koude stenen
waren mijn ogen gesloten
toen ik voor het ontluikende koos
alle wegen leiden al jaren
altoos naar krimpende eigenwaarde
en kan slechts pijnlijk staren
naar ieder die kennelijk
het…
Avondzon
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.225 Zit er een groen seizoen te dringen,
je leest het aan het late licht
dat gefilterd door het glas-in-lood,
de wand bespeelt met roze en rood.
'Kijk, hij komt nu al op de kammenbak,'
je rekent me wel even voor.
'Ja, deze week haalt ie het
petroleumstel nog met gemak.'
Een kind dat bij jou de was kan
helpen doen.…
Diminuendo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
911 Stilaan gaan de harde dingen weerom wijken
en komt het tere licht en groen eraan;
de zoete klanken in de zomereiken,
ze doen de harten andere wegen gaan.
Zo graag wil ik met open handen leven,
maar 'k sluit ze telkens weer om wat kwaad geld;
wat is het toch dat onze ziel doet beven
alsof de beste dingen zijn geteld?…
lente
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.590 Tere zonnestralen ontwaken de winter
uit haar diepe winterslaap
Lentezon speelt met de silhouetten
van ontluikend groen
dat afsteekt tegen een azuurblauwe lucht
Vogels komen weer terug van hun verre vlucht
op zoek naar een nieuwe lentebruid
en zingen het hoogste lied
met hun lieflijk stemgeluid
Bloesem en narcissen verspreiden
haar betoverende…
Eigenzinnig in harmonie
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
812 vroegrijpe jasmijn drapeert zich elegant
rond een wild tegenstribbelende wingerd
wordt er echter subiet weer afgeslingerd
door een klimlustige roos met zwarte band
maagden klimmen dartel in palmen
juffertjes verschuilen zich in ’t groen
lonken naar het ontluikende seizoen
terwijl ze meewuiven met de halmen
maar als het botert tussen alle…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 vergeten duin in overvolle stad
door huizen afgesneden van de zee
de schilder Mesdag hield er atelier
de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad
een stille, praktisch ongeschonden schat
bedekt met groen en zand in goudlamé
of ... stedelijke offerplek in spe
de buit van politiek op dievenpad
is het wel goed je gaven te beschrijven
je bloemen…
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Geen brug is mij te ver, geen berg te hoog
om jou te zien die ik weer wil ontmoeten;
wat heb ik aan een al te lang vertoog
als bijna als vanzelf hier gaan mijn voeten
de weg langs waar het groen nu eindeloos
en lenteteder ogen wil verblijden.
Ik ben ineens heel opgelucht, niet boos
al weet ik dat ook nu weer volgt het scheiden.…
kon hij niet meer?
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
681 gekomen
hoezo, geen man, toch wel, een jongeman
meer jongen, dat wel, maar toch
groot genoeg om in zijn hand
het leven te leggen van een ander
de dood waart rond in het debat
de kogel, geen kogel, de strop
de straf moet nochtans niet uitgesproken
voor de doden wacht slechts het gras
dat groeit zonder onderscheid
zomaar overal bloeit
wat groen…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
Ik heb u nooit een rozentuin beloofd
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.179 Luister naar het gemor van de rozen,
tel de verlepte knoppen erbij op,
zie hoe de leugens de tuin doen blozen,
onthoofd de tuinman met zijn groene kop.
Het ijzeren beeld zat vastgeroest
in de weelderig bloeiende tuin.
De boom heeft het geheim opgehoest
onder de zwaarbemeste kruin.…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 kleuren strijd op mijn terras
pronken wie de mooiste was
rozen rood uit groene stelen
drie witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te…
IJSSELGLIJDEN
gedicht
3.6 met 13 stemmen
10.677 Aan boord van het motorpersoonschip Organza
laven we ons aan uiterwaarden en zicht op gevogelte
zo nemen we waar de eend, de aalscholver, de gans
de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt
over het groene land dat aan dit water grenst
ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak
glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen
en…
De lucht van Lust
hartenkreet
4.7 met 55 stemmen
4.074 Wilde krullen die glanzen
Rood en onweerstaanbaar
Volle lippen zacht en vochtig
Bruine ogen waarin ik staar
Groene ogen die glinsteren
Vervuld van innig verlangen
Lange zwarte wimpers trillen
De lucht van lust bevangen
Warme huid zo glad als satijn
Handen glijden naar beneden
Over mijn borsten mijn buik
Jouw tong naar binnen gegleden…
De zomer kan me gestolen worden I
gedicht
3.6 met 28 stemmen
17.772 Fris groen verschrompelt zinderend tot as.
Mijn vader die vurig gelooft
Dat God zijn goudreinetten stooft
In zonlicht van miljarden jaren oud.
De larf vreet zich tot worm des verderfs,
Begeerlijk vruchtvlees roest tot op het bot,
Het klokhuis wordt een tongewelf van smet.…
Halsbandparkieten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
901 jawel, we zien ze nu al jaren vliegen
sprak zeer ontstemd het Haagse CDA
dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na
wat doen zij meer dan stelen en bedriegen
hun luid gekwetter is toch al te dol
ze luieren, ze eten en ze vechten
ze fokken maar, bedreigen onze spechten
het luchtruim in Den Haag raakt overvol
verwijder a.u.b. dit groen gespuis…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 De oude landgoederen met hun paden waar je
soms de bochten niet van snapt,
Schaep en Burgh, Bantam, Boekesteyn,
de grote groene stammen, de beukenzalen,
ook hier zijn de stormen van januari als
barbaren tekeer gegaan.
Ontwortelde bomen liggen als gevallen vorsten op
het pad,
na eeuwen grootse dromen één ongehoorde dreun.…
Een zinloos geval...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.077 Zélf redde ik verleden week nog een
schildpad, die de weg kwijt was, 'k
zette hem terug waar of ie hoorde,
in het malse groene gras...
De mond vol van zinloos geweld ben
ik nu gedegradeerd tot iets wat
niet meer telt...
Een zinloos geval.....…
December
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
983 Het voorjaar maakt toch straks weer alles groen,
er is beslist geen reden voor die klachten.
Bedenk, wat ook de Fransen altijd doen:
het is nu de tijd van mooie lange nachten!…
lijnen die het leven schreef
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.692 wegen vlochten
tijd tot reis
terwijl de steden in
het groen vergleden
reed de wolkenzee
al spattend met ons mee
we streken zacht
door plukjes haar
streelden mond en
ogen, zo vervormbaar,
dat lachen weer
gezicht kreeg met elkaar
handen vonden vingers
raakten aan de lijnen
die het leven schreef
een ontmoeten in verbazing
herkennen…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 In de geplooide zoom van het meer
waar takken van de treurwilg teer
het eigen spiegelbeeld doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Stil is de nacht, een koude wind blaast sneeuwvlokken
naar het aardse veld en bedekt het groene gras met
een deken van schoonheid.
Kruiend ijs weerspannig aan de oever van de vliet.
Koud en kil is de wereld om ons.
Behaaglijk en vredig verwarmd de ziel ons bestaan.
Geluk koesterend in een deken van liefde.…
nog niet
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
687 De weilanden zweven langs
in groen bruin
als een dans
waar gaat de reis naartoe
toe
je weet
nooit moe
weerspiegel de mens
draai negatief om
positief is de wens
mijn reis gaat door
nooit opgegeven
voor ons
de mens
wie weet er nog meer
draai om ons heen
door merg en been
wind van kou
slap
maar
ik hou van jou
de letters zeggen wat…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 in grauwe gezichten
zie ik lente oplichten
ze lopen minder gebogen
hun houding is lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten…
Harry van het Park
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
978 Groen ben jij, van jaloezie?…
De regenboog
gedicht
3.2 met 28 stemmen
11.105 Op onze koers verscheen
worp van het noorderlicht een medaillon
tegen de onweerswolken en begon
te stralen als gedolven marmersteen
uit Connemara: groen met daardoorheen
opalen regen, boog die welfde, won
aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron
van geel, oranje en dieprood inéén.…
Asfalt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.379 Het asfaltpad gebroken,
Diepe kloven,
Scheuren als micromaanravijnen,
Verwrongen asfalt door zware lasten,
Door zon vervloeide,
Uiteen gereden geteerde kiezelstenen,
Nu groen, paardenbloem, weegbree en varkensgras,
Het zwart tot leven gekomen,
Daar waar het brak
Door on-weer en worteldruk.
Asfalt, getekend door het leven.…