18193 resultaten.
Als een hartenwens verdrinkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
671 Nee, geen hoop, dat is niet meer
Maar het lichtje dat door anderen heen
Je dan tóch weer plots bereikt en telkens weer
Licht doet leven, leven hópen, ondanks 't zeer
Zelfs wanneer een hartenwens verdrinkt...…
Een sprankje leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 ik schreeuwde maar
mijn woorden raakten op
het web verdichtte tot een strop
heb alles afgesloten
dwaalde doelloos door mijn huis
wachtend op de kortsluiting met thuis
ik raakte aan de eerste trilling
van het web zag langs de trekdraad licht
voelde in mezelf weer een sprankje leven…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zo vergeten ver
Als ik naast jou lig
Jou haren als een krans
Als een aureool van zoveel liefde
In het vroege ochtend licht
Een traan mijn oog verlaat
Wetende dat het goed is
Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…
De stilte van samen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.076 een wereldje vol onbegrepen zaken
dwarrelt nevelig door de straat
alleen het licht van de lantaarnpaal bestaat
het trekt ons aan als wij gaan spelen
samen lachen en steeds harder praten maar
geeft ook schaduw in de stilte van samen
niets is meer zeker in het leven van vandaag
cadeautjes en het feest van sinterklaas
door woorden van vriendjes…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 wit decoreerde
euforisch door het vele
licht liepen wij in dromen
waaraan geen eind leek te komen
later zijn wij naar huis gegaan
de ondergaande zon heeft
ons het pad in rood gebaand…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Als bloesems aan
een dode tak
bloeit Zijn liefde weer
Hij leeft in het licht
straalt in de zon
zingt in de vogels
kleurt de bloemen
spreekt uit liefde
in de glimlach van
een medemens
en wij voelen
het ontwaken
van de lente
de drang naar leven
en wedergeboorte
die Zijn Verrijzenis
heeft gebracht…
Atlas torst de hele wereld.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Is een vader van een onbepaalde
tijd met zicht op het universele
licht. Terwijl de aarde dagelijks
draait om zijn as. Draait Atlas haar naar
het licht. Daar waar het eerder nog nachtelijk
donker was.…
Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 2 stemmen
876 Avond; aan de bleke blauwe lucht, zie
Hoe 't bloeisel van de sterren stil ontspruit,
Ach: nu vieren vromen de Sabbath uit
Met wijn en wierook, licht en melodie.
Mijn Vader schenkt de wijn over de randen
Van zijn beker, teken van overvloed;
Hij ruikt de specerijen scherp en zoet,
En zegent het licht met geheven handen.…
Naroep
gedicht
3.4 met 12 stemmen
2.868 Vanonder wolken, gij, die ontstegen zijt,
roep ik u na -
vanuit de wervelende storm der blaren
waarin wij samen waren,
waar ik nog sta
geschroeid van dromen en van licht berooid,
roep ik u en bezweer ik u: als ooit…
Hotel Panaramic, Bad Lauterberg, Duitsland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 De kleuren van de balcons vallen op
roze, dieprood en nog dieper rood
tegen een achtergrond van groene bergen
als de zon en de wolken hun spel spelen
van licht en schaduw, schaduw en licht
tintel ik van vreugde en dankbaarheid
dat dit prachtige Harz-gebergte
sinds november 1989 voor alle Duitsers
grenzenloos is opengesteld
in de ruime…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Meeuwen krijsen in de wolken
Het gouden licht drijft op rimpelige golven
In 't wisselend getij rondom de volken
Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht
Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn.
Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…
Hopeloos en broos?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 Het mooiste woord wat ik mij wens, het maakt me
licht en tevens zwaar, als mens tussen de planeten,
naast de schepping van een wereld, liefst zonder
buit, anders afhankelijk zonder toegevoegde waarde,
onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef
mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van
alles wat levend is en wat de liefde…
‘S nachts zijn alle wolven grijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 ’s nachts zijn alle wolven grijs
alleen het licht brengt het bewijs
zolang de zon maar over ons
wil blijven schijnen
geeft zij kleur aan ons bestaan
maar ’s nachts zijn alle wolven grijs…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 langzaam
pakte de dikke
grijze mist mij in
ik kon nog net
mijn hand voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder…
in de ban van de ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 het licht straalt naar binnen
en kleurt de schaduw zachter
in waarneembare hoeken
het aait mijn verblijf
ze wil mij wellicht beminnen
en dat de stralen verder zoeken
naar leegte die wordt gemist
ik hoor het geluid van stilte
steeds dieper bij mij, naar binnen
neen, ik heb het nog niet over kilte
die wordt later gemist, zo denk ik,
het…
Moment suprême
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
452 in uitbundig zwaaien
waar licht speelde was
weerlicht zijn kameraad
zoals ook magie zijn
spanning partner
kende op aard
de hoge bomen voor
transformator speelden
als feeën en heksen
zich verveelden boslichten
boven vijvers zweefden daar
mystieke woorden weefden…
Van groot naar goot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 jij hakte hoog
keek wat wankel
scheef naar
een wegzakkende
hemel in grote
spiegelruiten
die naar buiten
een terugtredende
werkelijkheid kaatsten
ondanks een
stralende zon
op roodkleurende
huid zag je er wat
verlopen uit in het
afnemende licht
van de met stof
en aangeplakt vuil
beslagen dubbel ruit
in lichte agressie
hakte…
Nacht en nevel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 Het druppelt licht in Rijnsburg
en in Leiden
De dag is nog in nevelen
gehuld
Van nachtgedachten zijn wij nog vervuld
De droom in non-rem slaap verfrist ons beiden
Een droom blijft vaak in nevelen gehuld
En ook al druppelt het nog licht in Leiden
De lucht klaart in Oegstgeest op voor ons beiden
Al zijn we van de nacht nog diep vervuld…
De Morgenstilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
373 Mijn hart, een blad, mag in het licht beminnen
de stilte, en de vrede diep vanbinnen in.
O morgen, met uw gouden, zachte handen,
raak aan het kleine, dat in schaduw stond.
Geef mij de rust, het licht om te belanden
waar elke nieuwe dag in hoop begon.…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu het onheil ons vanuit de verte nadert
het licht geen licht meer wordt
de zwerfstenen onder lagen zand verdwijnen
we de slaap niet uit het duister tillen.…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Geen woorden verstoren de fragiele stilte,
alleen het licht op haar gezicht –
een moment gevangen tussen twee ademhalingen,
een stille, moeiteloze gratie.…
Roekeloze tenen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
264 met voeten
door
groen licht
hij vergat
verjaardagen
vertrektijden
de beleefde
man zonder
manieren
waarmee mensen
elkaar verlaten
ergens
onderweg
werd hij lichter
alsof het
leven
niet vroeg om
gehoorzaamheid
maar
het ene moment
waarop
hij zei: eindelijk!…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
Treinen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
16 tweede,
die was er niet
Zag iemand uit eerste klas weglopen
van wie ik dacht die hoort daar niet
zag ook mijn zwarte oordeel hangen
Nu was de wolk duid’lijkst zichtbaar
de witte wolkjes oranje
die in een gat van licht lagen…
Onsterfelijkheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
945 Ga je met me mee
op zoek
naar onsterfelijkheid
hoor je mijn stem
in de trilling
van de lucht
zie je me staan
in het licht
van de opgaande zon
reizen langs sterren
ik weet het
het is een vlucht
maar de weg
is het doel
van de zoektocht
naar geluk…
Breekbaar
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.406 hoe de tijd open te vouwen
als de dagvlinder
haar vleugels naar de horizon richt
hoe te verplaatsen
de hemel te verkennen
van leven naar licht
hoe te benutten
de herinnering
van een tel in het eeuwige
de sprong van niets naar iets
als lijnen van mica, gespleten
open en dicht…
bestemming
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.114 Schemering verdwijnt mijn zijn in niet zijn
het felle lichten van mijn hopen dimmen
grotere dingen veranderen in kleinere
prioriteiten veranderen
tussen al dit strijd en gevecht
voel ik de vrede en rust
ik heb mijn doel bereikt
het doel zonder bestemming…
Het gras heeft de nacht al begonnen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.892 De hemel is onbezonnen,
licht nog zo ongeschonden.
Bomen wit als boekweit
hangen neer stil in schoonheid,
maar de losse kastanjebladen
zijn schichtig en overladen
van wind.…
Spiegeling
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.374 Verstrooid over slinger doortrokken akkers
vol verwarring zonder vragen zonder licht
en zonder verleden om op terug te vallen.
Ik wil dit niet, toch moet ik door.
Niet omdat de nacht me achtervolgt maar
omdat de waarheid in mij zit
Schreeuwend om in de spiegel te mogen kijken.
Strelend omdat ze mijn schoonheid bezit.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
935 In de lente vele druppels zout, weerspiegeld door het licht.
De winter sneeuwt,
dwarrelt de pijn in mijn hart.
Maar pijn dooit niet zómaar, omdat het warmer wordt.…