7715 resultaten.
Exodus
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.212 Mijn vriendin die urologe is
toch van alles van mij houdt
terwijl zij met haar vinger
in mijn innerlijke organen prikt
Daarbij de Latijnse namen opsomt
en de haar eigen ezelsbruggetjes
om te onthouden in het Nederlands
zelfs als ik haar lippen bedek
Met kussen en strelen van haar G-spot
zij als een raket omhoog schiet
uiteenspat tot de…
benauwenis in vroeger tijden
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.361 in de droesemige lage landen
al aan de woelige Noordzee
zuchtten wij ons potje mee
de praal lag nog aan banden
grachten in steden waren berucht
stonken een eind in 't rond
alom gevreesd verre van gezond
velen namen speciaal de vlucht
voor natte zomers in ons Amsterdam
voor waar niet te harden klef klam
men bad om frisse wind uit den west…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 verlangens
teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web van een spin
zij schrijft haar
naam…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Lamplicht zet zijn hoofd in een kader,
heel duidelijk zie ik nu mijn vader;
groot verschil met het beeld dat naar boven kwam
van de man die mij hoog in zijn armen nam.
Van veilig gevoel tot tehuiszorgplicht,
daartussen ligt een mensenleven.
In de groeven van mijn vaders gezicht
staat het verdriet om mijn moeder te lezen.…
in bloeien voor de dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
674 bloeien
te wachten op verlaten gaan
je lachte om de snelheid
die botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam…
Vandaag heeft ze...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.250 verlangens
teruggegeven
aan de verwekker,
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen
veel te kort,
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis,niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind
ongrijpbaar, afgedankt
als het gerafelde
web van een spin
zij schrijft haar
naam…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn eerste baan
onbezorgdheid nam…
thea ter graf
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.187 doubleerden palen
daar mocht van haar geen lijn van wijken
een stip kon nooit een komma blijken
dat zou leestekens achter halen
ze bleef daar keer op keer op malen
dacht nota bene juf te lijken
door tekst op punten in te schalen
en steeds een eender aan te reiken
achtte zij zich een hele pief
maar och, ze kon niet dieper kijken
dus namen…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd met zwijgen
de leegte nam…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 je bewezen
in een volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet bij namen…
De dichter
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.675 Wat mocht hij daar bespieden,
Dat al zijn aandacht nam?
Het was een kleine vogel,
Die telkens wederkwam.…
Mijn schooltijd
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.284 'k Ben blij met deze school: ik leer nog steeds
en naar mijn sterk vermoeden kent u reeds
de naam van 't instituut, Het heet het leven.…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 geboorte en sterven
meegesleept als in ‘n film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting en droom
op stille witte gezichten
ik weet hoe het afloopt
bereik de grens van waanzin
als op het kerkhof
hun namen…
haantje de voorste.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
755 toen kwam de haan binnen in het hok
en nam er aantal in zich op, een paar a-
part en eentje van achter.- daarna ging
ie weer, de patser. Maar vertel het niet
door, ik wil geen problemen, verklapte
een roddelzieke kip, en vloog toen weer
met klapperende veren door het hok.-…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Ik voel verlangen in je blikken
maar nog nimmer werd daarbij
ook werkelijk mijn naam genoemd.
Je bent vergeten me te roepen
zodat mijn handen doelloos lijken
en mijn liefde vragend buiten staat.…
In een afscheidsgroet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
751 ik nam je hand
in je ogen zag ik muren breken
vergeten zorgen weer bewegen
in het stof van niet meer weten
je blik verwees mij naar de verte
lichaam in een afscheidsgroet
je gezicht verzachtte in zijn trekken
je mompelde het gaat je goed
ik bouw een wereld met mijn eigen wegen
slecht horizonnen stuk voor stuk
ik zal bekrompen beelden wreken…
Het spiegelend vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 dat zich om je heen
schaart, om toch vooral
het duister in je ogen te doorklieven
ik zag op het eiland een veld met dahlia’s
ja ook jij bloemde eens in kleuren
die ik niet wil noemen
doch nu de herfst in aanvang
heeft toegenomen zijn de regens
harder gaan slaan – het waren niet mijn
vuisten, maar het vuur dat
zich spiegelt in jouw naam…
Satire op de valse romantiek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.700 In al haar dromen waar ik rond:
zij schreit het uit, zij schreit het uit,
ik nam die mooie blonde tot mijn bruid
zodat zij nu het kussen in haar armen sluit!
Ach romantiek, zo poëziek,
straks wiegelt zij nog aan een strop,
twee hete tranen op haar paarse kop:
’t wordt er beslist niet beter op!…
Tsaddiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 net als toen die naamgenoot
in lang vervlogen dagen
is deze meesterdromer
geschokt en aangedaan
zoon van David ongehoord
Jozef stelt geen vragen
hij ontfermt zich als een Vader
over een weerloos kind
Matteüs laat ons weten
dat een andere Jozef
zich ontfermt over die
weerloze dode mens
wanneer hij wordt vermoord
die naam…
Stille wenken
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
644 Op deze plaats komen zij samen
hier hangt de vlag halfstok
wij eren de verloren namen
als wijzers rond de zwarte klok
waarom hoor ik mensen krijsen
als we doden gaan herdenken
wil de vlag in vrijheid hijsen
op het veld van stille wenken
in alle stappen die ik zet
zijn jullie voorgegaan
vergoten bloed kleurt mijn baret
tot vredesveteraan…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 hoe ik je naam prevel, niet kan leven
niet kan sterven zonder jou omdat jouw schaduwen
mij achtervolgen
hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 in zijn muisgrijze kop met fluwelen oren
en het ranzige vel zo kaal en versleten
hebben herinneringen zich vastgebeten
vanaf het moment dat zij werd geboren
aan zijn poten altijd meegesleurd
door de wereld van het kleine leven
werd hem plechtig een naam gegeven
die ze huilde als haar hartje was gescheurd
op het ritmisch veren van d’oude…
Jij bent het...
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.572 leuk met je te praten
leuk bij je te zijn
kan het gevoel niet negeren
dat ik steeds aan je denk
ik heb het zo moeilijk met jou
je bent zo lief voor me
en ik kan je niet zo laten gaan
zonder een knuffel
ik wil geen player zijn
maar moet je toch even vertellen
hoe mooi je mijn leven maakt
elke dag, elke sms, elke keer dat ik je naam…
- De regen weent -
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
785 alsof de hemel stiekem huilde
en gebogen achtergebleven was
over de grote zo geteisterde stad
regen tegen vensterramen
klettert teksten zonder namen
alleen de lege woorden blijven,
als een bittere regenjas van zwijgen.…
toen ik hier kwam wonen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.026 waar is meneer muis
hij was mijn liefste knuffel
zo zach en ook zo lief
hij was ook zo klein
echt een hartedief
ik miste hem steeds meer
en begon toch maar te zoeken
tot ik ineens een oortje zag
achter oude doeken
ik keek er echter achter
want ik was nieuwschierig
ik zag dat het mijn konijntje was
helemaal dood en onplezierig
ik nam…
na het weten en wat volgt
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
863 in de ochtend
lig je rustig naast me;
de terugkeer naar waarheid
waarop wit gesteven lakens
jou niet anders zien dan je bent
ook in wat je nimmer hebt gezegd
of in dat wat mijn ogen nooit zagen
en zich nu tot namen wuiven
als waterdruppels in steeds
weer andere vormen van leugens
ik wilde jou dromen
mijn stem laten horen vanuit…
BESLOTEN RUIMTE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 nietig mensenkind
steeds meer te bevinden
hoe de ons omringende dingen en krachten
in het verste verleden door Geesteshanden
werden gewrocht _ heden nog werken
maar de aangenaamste ervaring
is dat bij al mijn ontdekken
de kleinheid der wereld naar voren komt
voor ieder een heerlijk rustgevend verbod
te zien achter bovenmenselijk wonder
Uw Naam…