6466 resultaten.
dans een nieuw begin
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
773 nieuw
begin van leven
winter is voorbij
en zomerwarmte
hangt op plaatsen
die al veel te lang
zijn stil gebleven
bloesem spruit
de bomen uit
het groen dolt
met de bloemen
zal schaduw in de
warmte gaan benoemen
als rijpe rust die
volle vruchten geeft
weet dat je
weer leeft op
het hoogtij van
de zinderende dagen
een rijke herfst…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 Als er schot in de zaak komt
- wat je kunt voelen zonder iets te voelen, net als het naderen van de herfst -
wordt alles prettig overzichtelijk.
Geen bergen. Heuvels.
Niet winnen, niet verliezen.
Niet vriezen, niet dooien.
Bedaard glooien. Gloeien
vermijden. Vrouwelijke heuvels,
appels en ballen rimpelig laten worden in de herfstzon.…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 De bladerdeken van de herfst
is verscholen onder de winter.
Mijn handen blijven bibberkoud.
Ik herinner me
een silhouet
die, donker als de nacht,
het licht uit de slaapzaal moest weren.
En ik ging uit de kleren.
Want Israël was naakt en nat en geil
terwijl Rome, met een kussen tussen de benen,
verlangde naar warm en zacht.…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Ik hou vast
aan kleine geluidjes die bekend zijn,
stukjes blad, zoals een herfst die ik niet duiden kan.
Ik hou vast.
Mijn vinger nat en glad
en daarmee al mijn herinneringen
als water langs mijn hand gegleden.…
Een blocnote is mijn vriend en vijand
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
645 woorden
als zoete rode wijn
liet mijn dromen vrij op jouw dromen
ik zal je toonklank bewaren
door m’n zuchten, langs mijn wangen
dicht bij dat portret aan het papieren venster
van oktober
mijn blik begrijpt de weg
wat door m'n gedachten gaat
ik vond de zin van leven terug in een andere lucht
daar waar het landschap luistert
in de herfst…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 langzaam sterft zijn silhouet
tot een stipje aan het einde van de allee
morgen, ja, misschien morgen
wandel ik nog eens met hem mee
dan lichten we de luiken
de zwaarte van ons hart
zoeken we de gouden nerven
op een al afgestorven blad
we zullen ons verlaten
in de rust van de herfst
en dragen de kleuren
de bewonderende gloed
van…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
op Doek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Florence, op de grens van zomer en herfst, 2009
Deze opDOEK is in Quest Historie, nummer 3 2012 te lezen en te zien.…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.939 De dankbaarheid zou nu mijn dagen moeten
kleuren, nog meer dan herfst met bladeren doet,
die vallen; waar heb ik dit verdiend dat dagen
komen vol van licht en vriendschap, van begrip,
al is er ook het misverstand, de traagheid van de
uren die pijn doorwonen.…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein
twijfels passeren gelijk de wind
ik dicht er mezelf een vers
van een nieuwe morgen
ruimte, kansen en zomerzin
maar weet,
de herfst…
Plaatselijke tijd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.746 De nacht vindt plaats, de tijd is rond
men proeft het rijpe woord meloen
warm als de afgekoelde grond
en op de rand van het bederf
omdat men zich in vlees verbergt
schenkt het moment een eau de vie
waarbij een gast verzwijgen moet
dat hij tot geest bestierf
de zomer rilt al van de herfst
de nacht bestaat wat niet beweegt
de luchtbrug is…
Na regen komt?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
640 Na een dag van heel veel regen
kwam uiteindelijk ook weer een dag,
dat de zon weer zichtbaar
haar stralen liet schijnen
het natuurlijke fenomeen van,
de herfst.…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Mijn Moederboom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Het seizoen is weer herfst geworden.
Ook ik werd een oude, herfstige man.
Dromen zijn tijdloos en ik droom.
Ik zie mijn jonge moeder terug.
Ik kus haar teder en ik fluister.
Wees maar niet zo angstig moeder.
Vanaf nu blijf ik altijd bij je.
Appels vallen nooit ver van de boom.…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Wat me restte was nabijheid,
angeliek en lieftallig als van Lippi,
of eerder nog milde spot,
schier onverteerbaar
nu de balsemende herfst met vlugge poten
al gauw zijn intrede zal doen.
Ik weet nog van Siena's oude poorten,
van de schaduw van een struise cypres.
was het ooit beter kersen en dadels eten?…
herfstig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 laf
ijsblokken versteenden in
doodlopende straten
"die Welt ist etwas vergangen"
ik ben achtergelaten
in de koele kelder,
een klein venster
toonde eerst wat mist
later, veel later
werd het trager helder
de lust verdween
in de geijkte levenslist
waarop menig mens hoopt
tegen het dolend inzicht in
uiteindelijk is men genoopt
de herfst…
Corona pieken, peinzen, puzzelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Als ik weer ga corona-piekeren
ga ik maar weer legpuzzelen
2 x 1000 stukjes leg ik klaar
de afmetingen zijn 44 x 68 cm
van het merk Puzzel Box Pleasure
de kleurrijke afbeeldingen zijn
'een wit paard in een gekleurde herfst'
en een 'angstaanjagende tijgerkop'
niet geschikt voor kinderen onder de 4
niet vanwege de tijger maar de stukjes…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Al is het herfst, er zijn ook mooie dagen,
waar regenlucht de zorgen wast, de kleine
en de grote vragen, de overtolligheid,
de bladeren wil doen dansen in de wind,
nog even eer ze weer tot humus worden
en de nieuwe kracht tot leven.…
Nachtbruid
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
542 De herfst doet alle zomerzang verbleken
de merel kwelend in het gouden uur
heb ik gemist - niet eens, maar maandenlang
Geen hij was het die zong in 't hoogseizoen
maar 't was een zij die mijn ziel dansen liet
het jaar tevoor - zo stelde ik mij voor
Verdwenen was zij dus met haar aubade
mijn nachtbruid, matineuze sherezade
ik vroeg mij…
Onbestemd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
257 Was het om die ene jazzkenner
te jennen
nee hoor, daar wordt hij niet
door gedreven
wel door een meisje te gaan strikken
uit een nogal vreemd zeikerig wijsje
met onbestemd gevoel voor erotiek
deze herfst liet tal van bladeren vallen
in kleuren die de bospaden besmeuren
na koude regen tegen heug en meug
al zou haar preek verzonnen…
Verweesd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 van kooplui
zo verzuipen in het niets
zich zo vergalopperen
niet te zijn zo diets
Hoe kon een land van varend volk
van vissers duin en zee
zich zelf zo laten zinken
en nam ons met hen mee
Hoe kon het land van Rembrandt
het aanzien zo te schande
een trots land zo verlagen
zichzelf zo ernstig branden
Hoe kon het land van Vondel
schoonheid…
verweven vrouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.279 hoe vaak ga je niet gedachteloos
voorbij aan mensen en dingen
blind voor alles om je heen
zoals die vrouwen, zij aan zij
uit een ander land en werelddeel
zo ingetogen in een kring gezeten
de kruiken gevuld, zo zichtbaar
gehuld in warme kleuren, steeds
op dezelfde plek
alsof ik ze voor het eerst hoor
fluisteren, hun pure schoonheid…
De idee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
982 En zondigt daarmee tegen de esthetica,
tegen de schoonheid van de gedachte,
tegen het wonder van de verrichting
dat je vanuit materie een begrippen-,
gedachten- en redeneringshuis optrekt
dat nooit door een ander wordt betreden,
nooit met anderen gedeeld,
maar waarvan het bestaan
niet kan worden vernietigd,
al is het maar omdat jij het…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
De belofte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.377 De regenboog hoog verheven
tussen onweerswolken en stralende zon geweven
adembenemend in immense schoonheid
Gods belofte van trouw en goedheid
aan het begin van schitterende kleuren
herinnert Hij de oorsprong van dit gebeuren
watermassa’s die alle leven deed verdwijnen
doch in een ark redde Hij Noach en de zijnen
een gezworen belofte: in…
Het Heuvelland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
738 De schoonheid die mij ontroert
en dwingend naar binnen voert.
Zelfs het niet gesproken woord
dat de stilte verstoort,
verstomt en zakt in het niet
als je even met Gods ogen ziet.…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis…
Het slijk der aarde verdicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 oorverdovend stil
het slijk der aarde
in slenken opgehoopt
waar lamsoren lopen
te grazen genomen
eet men zeekraal
met vers is iedere naam
in het zeezout omgeven
hiert baart men zorgen
naast geluk en paart
er slik aan schor
in die gedachten
heel wad geboren
in alle rust is dit
in mist omgeven
(uitzichtloos met stomheid
geslagen schoonheid…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering was mijn deel
ik liet de schoonheid…