inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 46454):

Verjaren

Ik kan het niet geloven dat ik morgen al zo oud
word dat in vroeger tijd het leven wel zou stoppen.
Zegt ons de Bijbel niet dat zeventig het einde is,
of tachtig als je krachtig bent en ijzersterk?

Wat nu nog komt is gave, maar zo was het
eigenlijk altijd, soms zonder het te weten.
De dankbaarheid zou nu mijn dagen moeten
kleuren, nog meer dan herfst met bladeren doet,

die vallen; waar heb ik dit verdiend dat dagen
komen vol van licht en vriendschap, van begrip,
al is er ook het misverstand, de traagheid van de

uren die pijn doorwonen. Laat me nog juichen,
dansen als een kind dat zorgeloos de dagen
plukt zoals ze komen. Laat me nog dromen.

Schrijver: Adeleyd, 17 Oct. 2012


Geplaatst in de categorie: verjaardag

3.2 met 5 stemmen 2.442



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:lijda
Datum:18 Oct. 2012
Bericht:Mooi doordacht dit zo herkenbare, " dankbaar voor de dagen vol licht en de traagheid van uren" knap gevonden. Laat ons dromen!

Naam:Marije Hendrikx
Datum:17 Oct. 2012
Bericht:De gave om het leven te leven en de dagen te plukken zoals ze komen, die houd je levenslang jong. Zo mooi dit gedicht.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)