4766 resultaten.
Gebed tegen vervolgers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
936 Loutrend mij door reine gloed,
Daar Ge in mij niets bozes vond;
Mijn gedachten, mijn gemoed
Overtreden niet mijn mond.
Voor de daad der rovers, God!
Had ik uwer lippen woord,
Dat beschermde mild mijn lot:
't Leidde mij door 't leven voort.…
DE PROFUNDIS.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.670 En thans te ver van U en van Uw veile panden,
de kus van wulpse mond, de gloed van kranke geest,
de smaadlach van Uw oog en streling van Uw handen,
0 't schaamteloze schoon, dat huivrend is geweest.
Geweest!…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Wij stappen met versnelde voet
Op 't licht af van een hoger gloed.
’t Gebrekkige, dat ons omgeeft,
Zo lang wij zijn aan 't stof verkleefd,
Werpt onze vlucht ter neder;
Vernietigde onze adelstam,
En fnuikt en maakt de werkkracht stram
Van de uitgespannen veder;
zweven op, maar zinken weer,
Als drukte een loden last ons neer.…
Kusjes
poëzie
4.0 met 8 stemmen
1.746 Hoor nu, hoe gij in de gloed
't kussend mondje zetten moet,
om het zoetste zoet te kopen.
Niet te dicht, en ook niet open.
Laat één plaatsje (zo is 't wel!)…
Rouw is als de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Een zachtere wind
zonnestraal schijnt door de wolk
gloed op je gezicht.
Open je ogen
en zie: licht. ruimte. kansen.
een volgende stap.
De wind neemt je mee
helpt je vooruit en je lacht
echt, maar wel met pijn.
Gebroken hartje
in elkaar gezet maar niet
helemaal geheeld.…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 blijven samen ook dit keer
Onvoorwaardelijke liefde bouw je op
Je laat elkaar en soms in sop
Maar dan kom je weer samen
Wil dit dan ook samen beamen
Vergeven en dan het vergeten
Je best doen je er niet aan opvreten
Weer uit liefde elkaar behandelen
En weer met zijn twee gaan wandelen
Alles is weer goed
Gemoedelijk en liefdevol met gloed…
Doodspel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
3.148 Het zwarte schip
Brengt ons naar de eerste lente
Waar de bloemen zingen
Een vloek rust op één van ons
Vluchten kan niet meer
Je zit tussen twee vuren
Van verraderlijke vrienden.…
Liefde In Eenzaamheid samen
hartenkreet
3.3 met 29 stemmen
2.020 weet niet wat ik moet zeggen
ik weet niet hoe ik me gedragen moet
met jou hier zo bij me
m'n hart dat overvloeit
van geluk en herkenning
van wat mij dromen doet
maar het valt me moeilijk om te zeggen
want ik weet niet wat je voor me voelt
Ik ruik de geur van je haar nog
ik zie je ogen nog stralen als je lacht
met jou hier zo bij me
je vuur…
Sarah
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
3.015 Iedere dag verlegt ze haar grenzen,
maar in haar hart doofde het vuur.
De oude man ziet het allemaal aan,
en vraagt zich af hoever ze zal gaan.
Een jong hoertje in de stad,
dat nooit liefde heeft gehad.
En morgen, als de dag weer begint,
wordt ze gevonden in een smalle steeg.…
Sarah en de oude man
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.229 Iedere dag verlegt ze haar grenzen,
maar in haar hart doofde het vuur.
De oude man ziet het allemaal aan,
en vraagt zich af hoever ze zal gaan.
Een jong hoertje in de stad,
die nooit liefde heeft gehad.
En morgen, als de dag weer begint,
wordt ze gevonden in een smalle steeg.…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Haar vuur verguldt de klinker:
een hete fornuis plaat.
De tram rijdt tink-tink bij de bocht der straat.
Een orgel draait er z'n hart af:
'O, moeder, ik kan U niet missen,
het is zo stil om mij heen.'
De ganse straat-zaal trekt 'n droef gelaat.
En het is mij ook zó schielijk droef
of ik mij ellendig in 'n droom heb verlaat.…
Een Juliusiaanse verlichtende houding
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.113 periodieke
onthouding ofwel op het afkicken
ene hemelse nicotine is gericht
(maar dat is niet des luisteraars deel)
kleven oren aan mijn lippen
wachtend op de reddende tong
hier komt spoedig de redding
uit grote menselijke ongemakken;
de diepe sociale kloven
mijn woorden zullen de verlichting
opnieuw gaan aanstippen
en het duivelse vuur…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.453 Hebt gij, of geen leed u deerde,
Ooit het vuur, dat u verteerde,
Driest verloochend onder de as?
Weet gij wat het zegt te schromen
Dat in ’t spel der ochtenddromen
U het beeld van haar verass’
Die toch nooit de uwe zal wezen?…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 Daar krijgt de vis een minne-droom;
Want als hij ziet die schone glans,
Zo keurt hij ’t voor een goede kans,
En, mits hij ’t listig vuur bemint,
Zo komt hij zwemmen voor de wind,
En springt dan vaardig in de boot,
Dat is, te midden in de nood;
Want, met de malle sprong geschiedt,
De visser staat niet slecht en ziet,
Maar grijpt terstond de…
Anker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.133 De reis langs schimmen van vuur
De duik in jouw wakkere kratermond.
Dus werp het anker
Want jouw schip is op drift
Morgen wil ik weer zwichten
Voor jouw troebele zwier
De daadkracht, de geestdrift die overslaat
Met de hoefslag van een wild paard.…
De bloem van 't bal
poëzie
4.0 met 12 stemmen
3.590 Haar reisblauw oog, waaruit haar onschuld glansde,
ontstak het vuur der liefde in elk gemoed.
Haar lippenpaar omzweefden zalige lachjes,
nooit werd een zoen gedrukt op malser koon.
Bewondrend fluisterde iedre jongling zachtjes
Wat is ze schoon!
Zoals rondom de bloem er vlinders zweven,
zo ook omsluit haar deze vrijersschaar.…
Profetie
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
1.107 de nieuwe toren zal de oude vernietigen
En Lot zal de vrucht van zijn vrouw herwinnen
Want de torenwachters roken sigaretten
En lachen om schuine moppen
Zij lonken naar de zoute vrouwen
En willen de pijpen bespelen
Straks zullen ze het zout proeven
Reeds snakken ze ernaar
Ze zijn de wachters van de laatste symfonie
Verzameld rond het vuur…
Zonnige septembermorgen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.403 De zomer en de late rozen
zijn zacht ontblaadrend uitgebloeid;
het bloedend vuur, het hete blozen
tot oud oktobergoud vergloeid.
de groene vlammen van de bomen
- bestorven bruin en wingerdrood -
zijn van hun donkre drift benomen
o dag, o droom van blauw en goud!…
Jasmijnthee
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
793 Dans me naar je lippen, zacht
in het dauwgras, of de geur van
jasmijnthee in de nacht
Vrij me bij de vijver
als de meidoorns in je ogen zwemmen
Vrij me als het vriest in huis
en wij elkaar in vuur omklemmen
Ay Ay Ay Ay
Stille getijden
Vrij me liefje
Ay Ay, jouw lentes als je lacht
En de herfstwind als we vrijen;
Jasmijnthee in de nacht…
Prille liefde in de knop geknakt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
828 Nog smeult er iets wat hoop op liefde heet
Dat met de juiste kooltjes ‘t vuur weer op doet laaien
Om dan ons beider leven te verfraaien
Met innigheid heel sprankelend en schoon doorkneed
En zo twee wezens toch tot eentje teder samensmeedt
Of is ‘t al te laat om nogmaals warm te draaien?…
Heimwee
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 je zult altijd
mijn vader blijven
en al was je er vandaag niet bij,
in mijn herinnering en beleving wel
ma stond alleen voor de opgehaalde brug
en ik zwaaide,
ik kon me haar halfheid heel goed invoelen,
en ik dacht eraan dat het nog maar pas geleden was
dat jij ook hier rond gelopen hebt
hoe je vol geluk gelachen hebt en hoe je vol vuur…
Op Père-Lachaise
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
589 Ze in vuur en vlam zetten
achter het graf van Gérard de Nerval. Zou hij prima
vinden, deze grootmeester. Bij het graf van Amedeo
Modigliani laat ik mijn schoenen achter, ik weet ook
niet precies waarom.
Bij het graf van Jim Morrison staat een bewaker, die
te overdreven gedrag in de kiem smoort.…
De familie piggelmee - eerste verhaal / tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Die een brandend verlangen
om eens een kleine verandering in vuur en
vlam zet bij het drinken van de dagelijkse koffie
of de thee.…
Nuchter I
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Verleggende symbalen
Oorsprongen neo-situaties
De claustrofobie slaat toe
Een oorkonde slaat mijn wang
Ik keer hem de rug toe
En lach in mijzelf drie keer
Van de Vader
Van de Zoon
En van de Heilige Geest
Dat ik het nooit geweest ben
En desondanks het toch ben
Geen eb kan mijn vloed
Beminnen weigeren ten neerslaan
Kamperfoelie bloeit staat in vuur…
MENSEN IN UTRECHT GEEF ELKAAR EEN HAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Kom Utrechters blijf sterk, bind je inwoners met een band,
geef elkander echt of denkbeeldig juist nu een stevige hand
in een hand, water zal dit vuur van die mens alleen niet blussen
woorden kunnen geweld vaak niet alleen sussen wel solidariteit
en echt gezamenlijke vlijt, liefde voor ons land versterkt de band.…
Dat wat overblijft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
818 Het onwetende
blijft
een heilig vuur.…
ode aan de erwtensoep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 thuis op middelhoog vuur
staat een grote pan soep
waar in bouillon borrelend
de bleek- en knolselderij
met aardappels gaart
vanzelfsprekend toegedekt
met een toefje peterselie
naast in olijfolie gebakken
een verse ui en prei gesnipperd
met knoflook peper en zout
en van paprika wat poeder
krijgen zo de winterwortels
in wekende spliterwten…
hou vol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 leven te hebben gezien
die inktzwart zijn schaduw werpt
op heel jouw hebben en jouw zijn
hou vol
want er komen betere tijden
als vrolijk de muziek speelt
maar je hart niet dansen wil
als je ogen niet meer oplichten
omdat zij slechts onheil zien
hou vol
want iemand zal jouw ogen openen
als het leven lijkt weggenomen
omdat het vuur…
Veenbrand?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Vergeten tijd ligt achter ons,
bewust of onbewust anders vertaald
zich in tegenstelling, onderhuids
baren we het vuur, tussen geboorte
en de eindigheid, zijn we de bemanning
van de schepen van de hemel en overzee,
tezamen zijn we het onontgonnen land,
uit de eierstokken van de zon en maan,
schepen worden kleiner, zeilen bollen
minder…
Klokken luien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 Ziedaar, het bloemt en bijt
in lentebuien
Vol witwes levenslust en avontuur
Al raakt zij licht van slag en
overstuur
Van hamerkussen en de
klokken luien
Haar caput leeg met lente
in de bol
In vuur en vlam in vreemde legersteden
Met jan en alleman te snel tevreden
Zij is een vrouw maar toch
geen toverkol?…