Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Amsterdamse grachten ( over de onvrije wil )

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
liggen daar als oude verfrommelde juffers met puitoogige brilglazen hun lange tanden komen bloot zingen zij hun eerste vesper hun ongelovigen zijn bijzondere dames geschapen om alles wat gevoel wekt te bederven kuis de kinderen met witte handdoeken klokken luiden langzaam hun vesper als onderaardse krochten komen vleermuizen uit de schaduw…

onze liefde voor de nacht

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ze noemen ons kinderen van de nacht als de zon ondergaat komen wij tot leven overdag is het overleven in ons werk van negen tot vijf we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht in de koele avondlucht ademen we vrijer we kunnen nauwelijks wachten tot de schaduw van het duister het licht bedekt onze dromen en verlangens schijnen uit…
Fairouz23 september 2011Lees meer >

Op het netvlies van de wereld

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 565
Het kruis brandt op mijn ziel als kindervuistjes rammen, op trommels van verlangen op het netvlies van de wereld van een hunkerende God Dit licht waarvoor ik kniel om schaduw in te dammen en normen op te hangen aan de doornen van de mensheid in haar onomkeerbaar lot verzoent zich met het offer, wat genageld aan het hart de hemel waar moet…

Een doel verder...

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Afstand en tijd liet zich bedwingen, donderwolken schoven stil nader, een denken liet alles in schaduw, ons zalig lied verder uitzingen. Een draaikolk der vele illusie's, vocht blijvend trouw in mezelf, ver van 'n nog verborgen vlinder, eindigde in vele krachtloze ruzies.…
Vos Andrea19 oktober 2011Lees meer >

Silhouetten

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.622
In het toevend licht, dat later Dan de zonne blijft Wijlen bij het stille water, Waar ons bootje drijft, Schuiven zwart en zonder zwaarte, Fijn gelijnd en strak, Fietsertjes voorbij de klaarte Van het hemelvlak Hunne fijne silouetjes, Schaduwen gelijk, Zeer geleidelijk en netjes Langs de Amsteldijk.…

voor Antonie Kamerling

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Het geheim was het eind je huilt in je hoofd straal dan nu… jij gekke diamant Geen schaduw te zien je ging naar het licht straal dan nu… jij gekke diamant welkom waar je gaat briljante compromis precisie omlijnt weer die kille bries Kom op voor je vrijheid in je glazen bol als schilder van je leven maar kom op en lééf!…

Zwarte rozen.

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.446
En 'k zag hoe hare donkre stenglen dronken 't Leven van alles waar haar schaduw strekte... O, in die teedre maannacht zacht ontblonken Die zwarte rozen zegloos somber vlekten! En 't werd me of ik in mense'-ontaarding staarde, Zijn zwarte zelfzucht vlekkend weerloze aarde.…

Humorloos gedicht

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.316
Waar winter schaduw aanblaast op het lijf verstijft de ademtocht tot kleine rook, van wellust geel, de appels van het oog, na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp.…

Hetzelfde gebleven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 841
Hier en nu, niets veranderd Toen ik voor het eerst kwam, De bomen waaien nog steeds dezelfde kant op De stenen pleinen klinken nog steeds hetzelfde, Als ik er op loop, schaduwen overvallen Me nog steeds op dezelfde plek, Niets is veranderd, nog steeds echoot Mijn liefde door de straten, het hangt in vlaggen Aan de gebouwen, geluk voel ik als…

En toch

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.447
al lichten ze op in het schijnsel van de vroeg geboren ochtend al wemelen zij rond haar zwart en wit gesokte voeten zij ziet haar woorden niet al groeien ze in schaduw tegen muren uit ogen van mensen de kwispelstaart van een hond en de grijns van haar lapjeskat zij zwemt in woorden woorden als zachte strelingen woorden glad als…

De bloeiende amandeltak

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.358
Maar als ik mijne blik ontlook ontwaarde ik slechts een venkel Bezwangrend met zijn zwoele geur de broeiende atmosfeer, En over mijne leedverwoeste trekken wiegelde enkel Een bloeiende amandeltak zijn schaduw, heen en weer. --------------------------- uit: Experimenten (1911).…

Reis door de woestijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Geworden was - dodelijke Eenzaamheid zoals alleen Echte eenzaamheid kan zijn Op zoek naar een bron waar Ik wat water kan drinken Dat mij verlossen moet van De helse verzengende hitte En als ik na uren zwerven Eindelijk uitgeput aankom bij een Koele oase met een nog niet Uitgeputte bron zie ik in Mijn zinsverbeelding een Lichte schaduw…

Het zonnespel

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker, In vlammend opgaand en weer uitgeblust, Zich tot dit spel van schaduw en geflonker Alle gewillig lenen, onbewust. Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven, Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon, En vond hem, waar de zomerwolken dreven In stille stoeten langs dat schild: de zon.…

's Nachts

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.378
Langs het raam schaduwen de hardnekkigste creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht, treurend om iets van duizend jaar geleden, ze zijn het vergeten. 's Nachts sluit zich om ons het bos vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen door wanhopige ouders achtergelaten bidden om wedergeboorte uit een wolf.…

Psychopathia sexuales sado masochisme

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…

Liefdes eeuwig minnespel

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
van dansende golven in het schijnsel van een witte Maan We drinken en proosten en proesten het uit Jouw lach zingt deze nacht uitbundiger Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn vrolijk en natuurlijk schuilt mijn hart zorgeloos: Zo zacht fonkelt een sterrennacht jouw ogen licht als parelmoer woont in jouw blik - verlegen schaduw…

Aubade

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
Eerder draaide de klok terug en het bloed geblust tot ijskristallen, later zou een oude zon zich uit de krimpende hemel laten vallen en in de vertrokken schaduw van de morgendauw ofschoon je stille proza nog steeds in mijn armen rust.…
Pama9 oktober 2013Lees meer >

Dwaalsonnet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Hun bladeren werpen een schaduw op het heden, als tonen zij dat gisteren naar herinnering is vergleden. Is daar de plek waar deze reis ooit begon? Zelfs dat weet ik niet, daarom vraag ik het maar.…
Iniduo16 oktober 2013Lees meer >

Alleen voor minnaars geschapen?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 718
Kon ik maar de mooist opgemaakte taart voor je bereiden met metershoge kaarsen, het verlicht de wereld met duizend ogen dan je ben meester over onafgemaakte dingen, de vrees om verlangen onkwetsbaar te verklaren voetstappen vullen zichzelf in het natste mos in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist schaduwen van de silhouetten worden…
Pama26 september 2014Lees meer >

DE BLOEIENDE BOOMGAARDEN.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Schoon haar de wacht Op 't haard-vuur werd vertrouwd order de vrome Schaduw der schouw en 't maal, wat zou zij schromen? Is 't niet of nu reeds haar wat wonders wacht Order het licht van hoge middag zacht? Fluks is de sluier en witte huif genomen.…

Interlude

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
er onttrekt zich nooit ook maar één dag aan de strengheid van kalendercijfers gelukkig hebben we een schrikkelhuid van vel over been, een pas op de plaats opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende schaduw over stenen vloeren zonder zon we zien de straat die zich uitrolt tot platte naaktheid, verlaten van regen en beschutting het wachten…
Iniduo9 september 2015Lees meer >

Het novembermeisje

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
geheimzinnig wordt als elfen druppels dauw gaan gooien naar elkaar als kabouters hun paddestoelen bestijgen als wind zich even rustig houdt als vogels vergeefs proberen de stilte stuk te zingen als verwachting hangt tussen de stammen dan, ja dan zou het kunnen zijn dat het novembermeisje zich laat zien lichtvoetig danst ze om haar eigen schaduw…
KeesJan Plomp25 november 2015Lees meer >

Het innerlijke oog

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Raakt z’n pijl de roos van het licht waar de schaduw van de tijd zijn rug recht in zijn afgesloten kooi. We zijn een theater van overdadig geluid, souffleurs van een glorierijk verleden meningen en stemmingen uit het heden.…
Pama10 december 2015Lees meer >

De droomboom

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 759
De verwachting raakt de haartjes in je hals, daarachter leggen duizend schaduwen hun eigen loper in een groene toekomst uit jouw doel, mijn ongeduld zo van de dromenwagen getild.…
Pama20 december 2015Lees meer >

Aubade ?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Eerder draaide de klok terug en het bloed geblust tot ijskristallen, later zou een oude zon zich uit de krimpende hemel laten vallen en in de vertrokken schaduw van de morgendauw ofschoon je stille proza nog steeds in mijn armen rust.…
Pama22 december 2015Lees meer >

Geesten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Zie je soms schaduwen op het behang. Trekken emoties je in een trance. Plaatsen gevoelens je buiten balans. Ik ben in gevoelens niet rationeel. Als ik mijn ruimte met de geesten deel. Bezoeken zij mij bij leven als een straf? Zijn zij een geweten van een zielengraf? Mijn geweten lijkt mij schoon in het lichaam waarin ik woon.…

Rakend

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Bleef de schaduw ingewikkeld zitten, was de drift, zo uitgestrekt.. Je laat me achter, meer dan naakt. Verward en diep bewogen, heb jij me echt, geraakt.. -…
John Kroos24 januari 2016Lees meer >

TREK-OS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 895
Uit koele kalme schaduw van het bos, Treedt langzaam-aan kopschuddend-schomlend, de os; Treedt op het blinkend zandpad, dat gevlekt Met tak- en bladeren-schauw, is overdekt Van brandend zonlicht, zomer-zon-gegloor De hele dag, van vroeg tot 's avonds, door. Hij keert naar stal en ziet het open hek... Een korte ruk aan 't leidzeel...…

twee druppels water

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Jij weet als geen ander Mijn dromen verraden Duizenden buien van donker gemoed Sterk is jouw baken Ik voel je me aarden Jij komt het verlichten en alles is goed Leen mij nu je krachtig verstand als een wapen Ik strijd door het donkere gat in mijn hart Beïnvloed mijn wezen met helende handen Bescherm tegen schaduw omdat het me tart Ik…

Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11.123
Soms komt een wolk de hemel langs gevaren, ik zie de schaduwen over uw ogen gaan. Dan is het mij alsof gij eeuwig zijt, of ik maar even bij u leven mag, alsof mijn tijdelijkheid mij van u scheidt, dan wendt uw hoofd zich om, ik zie uw lach.…
M. Vasalis25 december 2016Lees meer >