4766 resultaten.
Midlife herfstmaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
459 ______________________
De dagen van de week hypnotiseren
Een schepje water
spel van wind en regen
Het sap van alledag
terug in de tuin
De stilte van de herfstmaan
is gezegend
Wedergeboorte in het zachte
breken van het laatste blad
Als dans vol weemoed
laatste zomerdag
Even iets anders...een kikkerbil
op te hoog vervagend vuur…
Jij en Ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
573 Jij lacht, je huilt, je woedt als vuur,
Ik ben stil, mijn gemoed is puur.
Ik kan jou niet vormen richting mijn pad,
En ik wil niet dat je dat verandert gehad.
Jij blijft zoals je bent, diep in jouw kern,
En daardoor zul je nooit veranderen,
Ik, ik ben een werk in wording,
Op zoek naar groei, een dieper morgen.…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 dromen zaden mogen worden
en elke wortel waarheid zoekt
een stukje land, ooit met liefde bewerkt
waar prei en passie samen groeiden
waar ik met aarde werd versterkt
en groenten stille namen droegen
toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in de schuur
mijn handen vonden geen verband
met wat ooit was: mijn groene vuur…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Achter het glas welt de zon op
als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om
de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt.
Tussen de spijlen van perrons breekt het
licht open, goud scheurt de nevels los van hun nachtelijke
schuilplaatsen.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Kom, geliefde, dans in de cirkel van vuur,
de liefde is een oceaan zonder bodem of oever,
waar elke golf de bloem blad voor blad ontwaakt.
Ik hou van je als de wilde wind de aarde kust,
als de zee haar zout in mijn aderen giet,
als ochtendglans blijft hangen op wat zich opent.…
miroir de mariage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Haar halfgesluierde blos
wekt losbandigheid op
gaat elke verbeelding voorbij
zij zet allen in vuur en vlam
wat strijdig is met de beloofde trouw
en verboden zou moeten zijn.…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst en spijt
hij droeg dezelfde
trage tred
de blik die zich
naar binnen zet
de echo van een
stem in mist
tot haast vergeten
werd wie is
maar diep voorbij
het ruwe zwart
onder het bonzen
van het hart,
lag iets dat niet
om macht vroeg,
geen storm geen
vuur…
Egoloze bevrijding
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
161 maudit
noch diens dochter noch die armzalige deerne
die madelief die desanderendaags
alsmede toute la journée aujourd'hui
tussen de gouden regen en duizendschoon
in de middenberm ligt te creperen
onttrokken aan 't zicht van geblindeerde
razende quattro's zo snel als een drone
lasergestuurde zelfsturende cheetah's
speedy als lopend vuur…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 rondom vuren die niet branden
Daar waar engelen zuchten onder het scherpe
van spaarzame momenten die niets vertellen
over hoe monotone stiltes kunnen vernietigen
wat ooit begon als levende hoop op zomerzachtheid
hoe jouw benen zich niets aantrokken
van iemand die in verlegenheid verdronk
maar ook hoe vrij je was
en zo heerlijk niet in…
Habemus Papam / 08/05/2025
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
738 Tuinen van Eden, verleden, waar rook is, is er vuur.
Gras dat zich laat verbranden.
Grote bladeren, stoffen, vuur aangedreven wapperen,
slierten, kringen, wolkjes in signalen, Indianenverhalen.
Chemicaliën, omgevormd in zwarte of witte rook ontsnappen via de schouw.…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter een zwarte staf
Daar sloeg zij de zomerse bloemen mee af
Die lieflijk ontloken langs heg en vliet
En die zij mij nimmer nog plukken liet
Zij droeg aan haar boezem een passiebloem
Dat die bloem niet verwelkte dat was haar roem
En als ik haar smeekte om een koele dronk
Dan was 't of daar vuur…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 elk detail
maar deinend over de eenheid van het alles
ik ben niet langer hoor - of tastbaar
schrijdend in onzichtbaarheid
bomen kijken me na op mijn tocht
die voert langs dorpen en langs straten
naar mensen die me voeden en laven
me vertellend hoe het hen is vergaan
ze voelen mijn hart dat danst in lichtheid
mijn handen die branden van vuur…
Mijn zwarte bruid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.205 De tijd was ons breekpunt, onze zielen te jong
Om de liefde te vangen in ons eeuwige vuur.
Verdriet en deceptie verdreven emoties
En lieten ons weerloos in dit gezegende uur.…
Blues
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
923 Dit is een nachtvlucht zoals toen,
in vuur en vlam en hemelhoog -
en weer opnieuw lijkt het op toen:
stormpas over de regenboog ...
maar ik zing niet meer zoals toen -
er klinkt in mij een ander lied...
'k zal nooit meer zingen zoals toen,
vandaag zing ik een ander lied!…
Dag grote ouwe kater Sjoerd
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
2.922 Sjoertie Sjoertie
Nu ben je weg
Je brokjes staan er nog
En de tuin is onbeslopen
Hopelijk heb je nooit meer pijn
En zit je lekker warm
En kan je weer goed lopen
Sjoertie Sjoertie
Wat had ik het fijn
Je was echt waar mijn maatje
Mijn lieve grote stoere kater
Jij was het vuur en ik het water
Het is zo moeilijk weer alleen te zijn
“Sjoertie…
aarzelende dracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 Willen wij dan gaan, traag en weloverwogen naar daar waar vuur zacht is.
Laat onze zachte melancholie opdrogen, gekrompen eenzaamheid uitwaaieren als vergeten as.
Opnieuw geboren, ons aarzelend samenzijn laten rijden en dansen op de magie van de sintels.…
Hoe ik me voel,...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.211 En spuw ik al eens met vuur,
dan is dat vooral naar mijn man,
dan denk ik op den duur,
alsof hij aan dit alles doen kan.
Maar 't is allemaal zo moeilijk uit te leggen,
ik spreek precies chinees...
Ik vind het hard te moeten zeggen,
maar ik denk dat ik in het leven faal.…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 stookplaats
zieltogen in haar eigen koude as, diepgrijze
rouw, gesmoord in jaarlijks wederkerend
onvermogen alsof wens noch wijzer
gedachte door de ander werd gehoord
verdoofd door droesem, drank
te zware spijzen wordt de nieuwe norm
alras verleden en rest slechts de vorm
der alledaagsheid in dit heden
hoe troosteloos werd schoon hemels vuur…
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.694 Wie overwint zal deze dingen erven;
maar wie in zonden leeft en niet gelooft-
zijn deel is 't vuur dat nimmer wordt gedoofd;
dit is de tweede dood, die z' eeuwig sterven.…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 Maar in Vlaanderen ben ik geboren, waar de nevelen domen,
In een klein dorp, waar achter de beteerde muren,
Onder stormende luchten, geladen met as van de rokende vuren,
Nog arme, maar koppige varenslui wonen.…
Verjaardag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.184 ontberen
Maar het bleek anders na mijn arriveren
Want wat een bruisend dorpje trof ik aan
De straten bleken vol publiek te staan
En grote groepen waren aan het zingen
Terwijl ze in lantarenpalen hingen
Een ander drukke bezigheid voor velen:
De openbare ruimte herindelen
De koude werd verjaagd in avonduren
Door het ontsteken van wat open vuren…
Cantate
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.198 Hij sprak de taal, die overal verstaanbaar,
Voor 't menslijk hart een hoger leven schildert,
En 't vrij gemoed, door zuiver vuur aan blaken,
Het oord der Godheid kennen doet.
(eerste deel van deze Cantate)…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 en de oceáán wordt vúúr en ogenblíklijk verstilt
De wind en de ontroering der zee zwicht
Die in teerdere ritmen rilt;
En het hart wordt kalm als de zee,
En de stem der driften zwijgt,
En de heugnis van weedom en wee; -
Dan het stillere hart ontstijgt
Zijn innigste, opperste toon:
‘O leven, leven,
Gij zijt goed, gij zijt schoon!’…
Innigste wens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Maak mij gelouterd en puur,
liefdevol tot het laatste uur,
trouw en gereinigd als door een vuur,
troostend en van eeuwige duur.
Onze liefde zal nooit vergaan,
niet tijdens ons tijd`lijk bestaan.
Op aarde zullen wij beiden eens sterven.
Ooit zal de dood onze liefde bederven.…
Toverdrankje voor jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
918 pesters die in en om je wonen
Ik verjaag ze en vraag ze om bij je weg te gaan
Met de wijze hulp van de Godin van de Maan
Ik brouw 'n toverdrankje dat uitkomst zal brengen
Dat geluk met rust in je leven zal mengen
De eerste ingrediënten zijn Liefde en Licht
En 'n lok van 't haar van de Godin van dit dicht
Vijf glaasjes water vol aarde en vuur…
Ook al zal dat nog lang duren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Jij bent
in mij een van die heetste
vuren, waar ik in mijn
leven voor heb gestaan.
Met het lengen van de
dagen slijt ook mijn
stil verdriet. Ben ik
bereid mijn verlies
te dragen, heus vergeten
doe ik jou niet.
Want eens zal het leven
mij geven, wat ik zo
dikwijls van jou vroeg.…
De Utrechtse staalmeesters
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 Mannen die letterlijk voor de heetste vuren
kwamen te staan van Hoogovens of ook wel
de Demka, in hun strijd om het dagelijkse bestaan.
Staalcrisissen waren vanaf 1966 een aanzet
tot reorganiseren; en van reorganiseren kwam
het uiteindelijk tot nivelleren.…
Ze is een ster
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
910 universum vliegt
Rijzend door de tijd, heen en terug
Kan niet vragen waar je heen vlucht
De bestemming kan geen eindpunt zijn
Alleen een nieuw begin van dromen op het eind
Begint vaak opnieuw als je telkens weer schijnt
Hier ver vandaan van mij
Een lichtpunt ben jij, schitterend, aan mij voorbij
Een vonk die warmte geeft, een ander aansteekt
In vuur…
(Ont)Haast!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Zij
Die dag was er nog van alles
voordat ze weg zou,
vlug dit en nog dat even
alvast muesli lekker op hoog vuur
bloemen, boodschap zaterdags vóór tien uur
en kassaspits,.…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 sentiment gaat er met behouden kalmte
lokt en sluipt toch weer koelte in mijn warm
verborgen jeugd waar jonkheid speelt
zelfs kokende kolkende waterstromen
welke met paardenkracht mij trachten
te overspoelen zonder enige compassie
doch mijn geest heeft sterke krachten
bij wijs van spreken de zee zich terugtrekt
tot woest weer golven vuur…