Alle inzendingen

Wolken zullen ook deze maand regen buien vol windvlagen laten striemen dagen lang doen alsof het geen winter maar herfst is met weemoed als troost nu de hemel weer een mens omarmt. Als tijd het behaagt, deuren geen slot machtig en krachtig genoeg dicht houden openen zich andere ramen die zi...

In de Amstelhoeck afgesproken voor de zekerheid bel ik haar om te melden dat ik er ben midden, onder de kerstballen Zij is bezig met haar jas komt eraan is bijna onderweg Even later met haar actetas kiest zij een tafel bij de deur Haar lange lijf in wol verpakt straalt zij zachtheid uit...

Vrede spreid gij uw zachte vleugels Over de donkere aarde heen - Over de moede en de gewonden, Over de duizenden, die verzwonden, Over al de snikkende monden, Die verbleekt zijn van geween! Vrede daal gij uit de lichte sferen, Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart, Daal over hen, die...

ik zag je komen de schoonheid van je dromen gaf zelfs het stof op de zomerse trein wat zonnebloemgeel in een blauw festijn je trippelde danste bravoure van je jeugd in een sprankelend verschijnen door het bijna volmaakt uitlijnen van je lijf jij gaf met je lach wereld aan alle...

De vrouwenliefde werd door Kroos benoemd En Guido Wijers had het over pijpen. De seks bij Youp viel ook best te begrijpen, Op erotiek gebied werd niks verbloemd. Alsof dit trio voor hun cabaret De meeste inspiratie krijgt in bed.

-Zeg Kim, het staat toch buiten kijf Dat die van mij veel groter is Ik hou mijn poot dus lekker stijf – Intussen vreest het volk gewis Voor wapenarsenaal-gedreig Voor kernmacht en een nieuwe krijg Voor huis en haard en droefenis

Liefde Ademloos luisterde ik naar wat je me te zeggen had. Met je zwoele stem maakte je mij nieuwsgierig. Je wilde met mij de liefde bedrijven net zo als toen. Ik was benieuwd wat je in gedachte had. ...

als dit de zondvloed is dan ligt dat aan mij sprak de man met spijt voordat hij in 't water sprong zoals ook Jezus destijds de schuld op zich nam nobel weliswaar doch ook een tikje naief want zij die zonder zonden zijn hebben nooit van de geworpen stenen een huis kunnen bouwen

Velen zijn met stilheid geslagen behalve dan hun vingervlugheid indringend beeld van deze tijd geen gezeur zonder vele vragen niet opzien zonder sociaal gedrag een kind omgekomen op het zebrapad vorige week lag er een bejaarde plat gedood van de ene op de andere dag het is sowieso een el...

het spotje beschijnt niet meer dan het bruine gordijn zonder motief tot schijnsel op een scherm als licht op het kussen waar eens jouw hoofd heeft gelegen nergens een plek voor de voeten in schemer geamputeerd het stond hem niet zelfs geen gezicht er is oneindig gezocht naar een pa...

Schoorvoetend keert het daglicht weer Verschijnsel dat geen twijfel leidt Morgenzon vroeger uit de veren De slaap niet echt gewreven uit het oog Het geeuwen hoorbaar tussen oude bomen nog niet op groeien voorbereid.

Zeg ster wijs mij wijs mij de weg welke te gaan Die uit het Oosten komende wijzen wees je wel hoe ze naar hun doel Bethlehem moesten reizen en ik - mij zie je niet staan waarom beantwoordde je niet mijn vragen waarom liet je mij toch begaan ook ik heb zoveel te dragen wijs mij mijn weg mi...

mijn mond blies wolkjes in de winter ik liet het oude jaar voor wat het was dansende lichtvlekken lieten het dode achter diep boog ik voor de wind de aarde wilde me dragen mijn lichte voeten voelden de lente ze vonden ruimte in het ritme van de tijd

O ja, ik weet het wel, volgens vele New Age technieken zijn wij allen goden en godinnen, maar als het er op aan komt zakken we allemaal door de mand. Per slot van rekening ben ik maar een kwetsbaar liefheersbeestje en kan ik amper nog met mijn vliesvleugeltjes opstijgen. Natuurlijk hou ik het li...

Hoe hij het omschreef. Een meesterlijk plan onvoltooid. Kramp van het lachen naar bushokjesdames. Even was er een interactie voorbij.

Ik min u, smeulend vuur, ik min uw stille dichtheid, waarin het sluim'rend licht leit te wachten op zijn uur! Ik min u in de morgen, die in het Oosten staat met aarzelend gelaat en houdt haar gloed verborgen. Ik min u in de avond, die sterft in lang verbloeden, met diepe en diep're glo...

dat ze van ons houdt is onwaarschijnlijk dat ze ons wil houden lijdt geen twijfel zo stevig trekt ze ons tegen zich aan dat gewrichten almaar harder gaan kraken en wij blijven wel koppig ontkennen dat ze met ons kan doen wat ze maar wil trachten vaak aan haar greep te ontsnappen maar langer...

beginnerstijd trekt trage uren langs nog niet gevulde structuren van het nieuwe jaar onwennig is de nieuwe sleet van oude patronen die wij als dagelijkse zekerheden ooit hebben gedragen daar vallen nu gaten met hilariteit bijdehandjes waren er al aan gewend in minder dan een mum ...

Zelfs op die feestelijke Nieuwjaarsdag, Waarop violen en trompetten klinken, Men glazen vult om op het jaar te drinken, Kreeg ik te maken met een tegenslag. Want in de zaal zat een bepaald persoon: Mark Rutte zorgde voor de valse toon.

Drie wijzen reden op hun kamelen door een woeste zandwoestijn met een onbekende ster als teken dat moest de nieuwe tijding zijn die vreemde magiërs uit ‘t Oosten wisten die ster schijnt niet gewoon en konden haar glans alleen verwoorden met de komst van een koningszoon zij hielden ...

Je kleine broze hartje Het gaat vreselijk tekeer En bij iedere knal waar je zo van schrikt Doet mijn hart een beetje zeer Aan de hemel spatten sterren In duizend kleuren uit elkaar Een prachtig tafereel, aldus velen Maar voor ons valt het erg zwaar Want ons hondje is al oud En begrijpt ...

wat je hoort maar niet ziet zijn de geruchten de fluisterstemmen om je heen die nooit schijnen te wijken wat je niet ziet doch nauwelijks hoort dat zijn de gezichten die boekdelen spreken

Het nieuwe jaar is nauwelijks begonnen. We zijn dag twee, de kerstboom staat nog uit. De glitterstickers juichen op de ruit en elkeen heeft de tombola gewonnen. Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen, je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit! Je ruimt – alweer – de keuken o...

Het lange verleden van onze oude aardbol eens te zien gelijk zes dagen als in het Scheppingsverhaal uit het eerste Bijbelboek dan schijnt de vroege zon op de zevende morgen met zuiver en trillend licht vol verborgen verrassing hoog uitzicht over een heuvelhelling die geheel schuil gaat ...

De eerste dagen van 2018 zijn een feit gaan we de rest van het jaar voor meer liefde en verdraagzaamheid? dan ligt de keuze voor de hand zet je mond en je hart in de glimlach stand dan komt alles dik voor elkaar

Zomaar een paar zinnen van wat ik voel en wens voor jou nieuwe krachten te putten uit de bron je erin mag slagen het lot van de verwoestende storm te kunnen dragen te zwaar voor een enkeling je hebt nog je gezin om voor te leven die je steunen altijd weer vraag ik de Lieve Heer jo...

Jezus is mijn toeverlaat In zorgen en moeilijke tijden Zal Hij nooit van mij scheiden. Jezus is mijn toeverlaat Bij Hem ben ik veilig en geborgen Hij zorgt voor mij, iedere morgen. Jezus is mijn toeverlaat Hij is de Heiland in mijn leven Ik wil mijn hart aan Hem geven. Jezus is mij...

niets is echt zeker het leven kan soms tornen rafelig wordt de zelfkant een wirwar van draden steken worden vastgehecht als een te strakke lijn maar och, toch verkeer ik vaak in soepelheid lijkt het alsof ik ben omhuld met zijde dan spin ik garen daarmee verstel ik elke sche...

Het is nauwelijks te bevatten, maar 'Eenzaam' van August Strindberg ligt al jarenlang naast mijn bed, terwijl het maar 125 pagina's bevat. Ik vergeet er vaak maandenlang in te lezen en dan moet ik weer opnieuw beginnen om de verhaallijn te snappen. Dat mankement herhaalt zich steeds. ...

soms zou ik willen dat het even zo was dat ik je daar zou zien lopen jij lekker warm gekleed in een dikke winterjas jouw ogen zouden fonkelen bij het horen van mijn stem liefdevol zouden wij elkaar begroeten en breeduit glimlachen hij naar mij en ik naar hem praten, we zouden almaar pr...