29229 resultaten.
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 "Zoals de bloemen hun geur
verspreiden, hebben wij de
liefde nodig om mens te zijn ".
Francis Bacon…
PUUR
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.990 Welke oprechte man, zweeft niet bij zulk een hemels creatuur
Ik meen wel hele velen, wat gaat boven puur?…
Spoken in dementie
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
765 hoe spoken een netvlies bestormen
beelden schetsen, onzichtbaar
zo zichtbaar dichtbij
grijze onverklaarbare tijden
laten de mens lijden
hoofdzaak is er niet meer bij
voeten wankelen door de dagen
handen die verlorenheid dragen
de duim, de vingers gekromd
een mond die wil spreken
in een herhaling
tot stilte verstomd
gedachten van…
Dierlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 Dierlijk zijn de verlangens
Ongewild en afgestraft
Onnodig maar zo sterk
Het wilde water
Gaat waar het kan
Niet te temmen
Onbesuisd
Zonder ieder woord
Ingehouden woestenijen
Duistere kant
Hoe ontmoet ik jou
Mijn duistere kant
Zonder oordelen
Met open geest
Angst is groot
Leer mezelf kennen
Ieder deel
Laat mij zijn
Als mens…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 De Oermoeder sterft
wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen…
Perfectie...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
713 De maatschappij vraagt veel van de mens,
zijn en functioneren in absolute perfectie,
terwijl het zelf niet draait naar behoren,
wie zijn wij om 'n ander te ontnemen z'n wens.…
Ex
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
694 ik ben een mens van gebroken woorden
liefde kraakte al tussen mijn kleutervingers
en trouw takelde ik met een legowagentje
mijn zoete woordjes, ik brak ze alle tegelijk
op nieuw geluk sneed ik mijn vingers stuk
en voor altijd verbande ik buiten bereik
een ziek verdriet hakselde voldaan en breide
kwaad na kwade tijd meterslange spijt
in onschuld…
Mocht je me uitnodigen op je feestje 2
gedicht
2.7 met 25 stemmen
11.049 Ik zal menen dat je me uitnodigt
omdat het hoort. Het zal me zo verwarren
dat ik niet mezelf ben en niet weet
wat ik moet zeggen, iets zeg dat niet ter zake doet
iets dat het gesprek opbreekt en waarvoor ik
me schaam. Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…
ENGEL EN AVONTURIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
785 Hij kwam en hij was oogverblindend
Hij sprak met haar, gaf haar feed-back
Samen straks onder wolkendek
Totaal het mens zijn ondervindend
Lukte vast beter met zijn tweeën
Ze raakten elkaar kwijt helaas
Zij werd voor eeuwen onderdrukt
En hij bevoer de wereldzeeën
Kreeg macht, was iedereen de baas
Herneem wat aan je werd ontrukt
Sprak toen…
Was ik maar...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
936 Mijn poes of kater
lekker snorren op de bank
Geen zorgen voor later
Niet hoeven denken of voelen
druk maken over van alles en
over gestelde doelen
Geen last van eenzaam zijn
angst of zorgen, honger en dorst
problemen groot of klein
Ach in feite heb ik het ook niet slecht
soms moet je even zeuren
'n Kat zijn, nee dat meen ik niet echt…
Flarden van Vivaldi*
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
3.715 Flarden van Vivaldi in de herfstwind
doen mij goedheid in de mens ontdekken.
De zon die mij aan het Retiro bindt,
weet slinks het mooie weer op te rekken
en even de illusie op te wekken
dat de tijd echt stilstaat, mij niet verslindt.…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
999 Vredig licht dat opbloeit
Vergeten is de storm van haat
Opgevangen zijn de verloren zielen
Genezing die wacht, er is
De liefde warm vol mededogen
Vertrouwend op de warmte van de zon
Mijn hart opent zich vanzelf
Op het moment van liefde
Kom, vertrouw het licht van liefde
Omarm de vrede die gevonden is
Geen mens op deze wereld kan ontkennen…
Mooie Aarde.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
815 Elk mens is uniek en ik laat ieder in zijn waarde
Dan wordt ze mooier, onze aarde.…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 Donne schreef ooit: een mens is geen eiland,
maar met keiharde grond onder mijn voeten
voel ik mij alleen in de aarde wroeten,
ondoordringbaarheid in mijn rechterhand.
Snoeien en weghakken zal ik nog moeten.
In achterstallig onderhoud gestrand
weet ik mij met de pijnbomen verwant
en zal ik met bloed, zweet en tranen boeten.…
HAAR BRIEF
poëzie
2.9 met 9 stemmen
1.227 Ik wou hem zeggen wat ik denk,
Maar weet niet hoe ik 't schrijven zal:
Want wat een mens in woorden schrijft
Mist stem en lach, ach stem vooral.
Dat maakt mij angstig of ik soms
Verkeerd schrijf wat ik zeggen wil.
Was hij maar hier of ik bij hem,
Dan zei ik 't zacht en lachte stil.…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
ALEXANDRE JOLLIEN (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 verlangen
Besef dat het je nimmer zal gelukken
Om welzijn uit je toekomstbeeld te plukken
Of onlust aan een zondebok te hangen
Je holt je hele leventje door gangen
Achter een etensbak vol droom en nukken
Zoals een hond achter oud brood, aan stukken
Gescheurd door een bazin vol ratelslangen
Je wezen valt niet te definiëren
Te snel verliest de mens…
Juist nu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
543 Juist nu is er een kind dat juicht, een mens
die treurt om een geliefde die plots sterft,
en een ander die verliefd is en zingt en danst
omdat de hele wereld anders lijkt en mooi.
Juist nu is er het misverstand, de haast,
de onmacht om elkaar te begrijpen,
vast te houden en te troosten, verder te
gaan met wat de moeite waard is.…
Mars
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 De mens zet straks op Mars een eerste voet
Men gaat elkaar daar snel hartgrondig haten
Big Brother zoekt dus nu al kandidaten
Wie mee mag reizen blijft er ook voorgoed
Het is dé kans waar je van liep te dromen
Om van Mart Smeets en Barbie af te komen.…
Plagiaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Welk mens is anders. Ontworsteld de structuur.
Leeft van eigen waarde, authentiek en puur.
We zitten vast, onder de plak van het leven.
Weg. De wijde verbeelding in. Gaan zonder te beven.
Er is geen vluchtweg, het lijkt vanaf de eerste dag te laat.
Originaliteit is weg. We zijn levend plagiaat.
Maar de droom leeft in morgen.…
Nu weer de tijd van groot verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Nu weer de tijd van groot verlangen,
van heimwee en van blijvend groen;
toch blijft elk jaar een beetje hangen
en wordt het nooit meer net als toen
de eerste kaarsjes gingen branden;
de rode linten droegen licht
want Kerstmis was weer gauw op handen
en alles wees naar ’t blij bericht
dat Jezus weer op aard zou komen
en mens zou worden,…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Verlaten mens, treedt
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood, er zijn
spelen hier,loop niet
dood in een levensspoor,
de dogma’s achterna
verlangens versleten
in een schrander dier.…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Maakbaarder maakt en opstuwt
In de waan van elke nieuwe dag
Waarin grenzen worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen - als dan
De maakbare wereld oplost in
De onmetelijkheid van het bestaan
En de mens…
Peerke Haon ( Petrus Hermans )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.298 Om veiligheid en vrede van ieder mens
in de wereld te worden...
misschien.…
Sporen van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 Is mens' leven uitgetekend
in de sporen van de nacht, of
leiden schimmen het bestaan
van mensen die potten roeren
in blokhutten van drie bij drie
terwijl het vuur heel snel dooft?
De laatste ster maakt de ochtend
hoewel vogels nachtbrakers
fluitend naar bed begeleiden
Voor even stond de tijd toen stil...…
Weerzinwekkend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Een stapje door de wervelwind
Een zinderlings gebonden
Behoefte aan een mens en meer
De blikken brengen zonden
En wanneer het duister streelt
En het licht het moois verbrandt
Staan wij stil bij wat wij zagen
Zagen wij een wervelwind
Stenen met zich dragen
Voelen wij ons ook weer kind
Zo weerzinwekkend weer vergeten
Zonder slingers, mutsjes…
Voorjaar
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.464 Ik meen hieraan kan toch geen sterveling ontkomen,
alles wordt weer gelijk het altijd was.
De paarlemoeren lucht, de broze wiegel-twijgen
en na de regen het geuren van de grond,
de luwe voorjaarswind en het verrukte stijgen
der sterren aan het doorzichtig hemelrond.…
Krokussen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Een mens kan enkel bloeien in het licht wanneer
de warmte van de liefde hem omringt en doet
ontluiken, zonder haast, in stil verlangen. Als
de krokussen in ’t gras, heel stil, verbaasd.…
Houden van mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 Mensen groot of klein
In een dorp of in de stad, de bus of in de trein
Mensen zwart of wit
In alle werelddelen, een mens waar pit in zit
Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen
Wie goed doet, goed ontmoet
Mensen jong of oud
In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud
Mensen lelijk of mooi
Van binnen en van buiten…
HET HEILIGE LICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Door aan de mens bloot te staan
stierf op de aarde ’t heilige licht…