5517 resultaten.
Veel te kort samengevat
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
1.201 Ach, hoe ik het vandaag ook formuleer
Het kerngevoel valt haast niet weer te geven
Al is dit schema nauw met mij verweven
Zes regels zijn te weinig deze keer
Ik zal niets af gaan zwakken of verheffen
Ik dank u en ik hoop u weer te treffen…
Zielig
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.385 En de vrouwen zal je vragen
'k fantaseer er maar op los
en ik poch wat bij mijn vrienden
'k maak van ied're boom een bos
En ook je haardos is niet meer
Zo zwart en dicht behaard
Maar met een nagelnieuwe shampoo
is dat euvel zo geklaard.…
oud strijder
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.287 waar ik na weken lang langs lopen steeds een gat vind,
om door heen te kunnen praten tot dat weer is dicht gegroeid...
..waar achter ik verdwijn.
Waar jij weet...
dat ik ik blijf schrijven
blijf schilderen
blijf stormen
blijf dichten
blijf dwalen
omdat ik je lief heb...
Wie je ook mag zijn...…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.…
Mooier dan de Maan
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.615 Jij bent mooier dan jij mooi bent, zoveel mooier dan de maan
Als een engel kom jij tot mij, uit een sprookje opgestaan
En ik zie jouw ogen stralen, in hun witte sterrenpracht
Zij vertellen mij verhalen, geven licht terwijl jij lacht
En ik streel wat niet van mij is, kruip heel dicht tegen je aan
Voel de geest die in de fles zit, wil niet meer bij…
Uitgedacht en uitgedicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 Nooit meer denken, nooit meer dichten
Nooit heb ik iets groots verricht
Een laatste vers als doodsbericht
Nooit meer lachen, nooit meer huilen
Niets wordt meer van mij verwacht
Geen argument door mij ontkracht
Teloorgegane teerbeminden
Hartenpijn niet langer vrezen
Mijn afscheidsbrief mogen zij lezen
Vrouwen heb…
Klassiek kamperen
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.238 Jupiter slingert zijn schicht:
donder en bliksem en licht;
Pluvius, incontinent,
watert precies op mijn tent;
Aeolus’ giftige winden
weten me feilloos te vinden;
Venus, zo kuis als de maan,
wakkert mijn lusten niet aan;
Bacchus schonk wijn noch genoegen:
dicht waren knijpjes en kroegen;
Thialf, de god van de kou,
toont me…
Betrapt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
852 Elk moment verwacht ik haar
Maar de deur waait hier dicht
Een barbaar die blaast in mijn gezicht
Komt grommend klaar
Zweet en maagzuur en gal
Als klachten van een maanziekte
Die rond de middag opzet
Een vuurbal die verzweert
Welke pil moet wat verzachten?…
Eerste hartaanval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 zich door vezels verder
Tot het verste kootje van mijn kleine teen
Het eerste bloed stroomt naar de long
Wisselt van stof en keert terug
Stuwt dieper naar dun weefsel
Bloed dat in de slaap trager zong
In een grote achtbaan die doorgaat
Die zelden faalt, het slaat, slaat
Tot het ritme breekt
De kleppen ontsteken
De kransslagader slibt dicht…
Beestenspul
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.013 ik was amper uitgepraat
of ze ontstaken plots in woede
En schopten mij het hok uit
toen werd het mij droef te moede
Daar rende mij een kalf voorbij
zo te zien was het beschonken
Het sprong uit zichzelf in de put
en het is inderdaad verdronken
Waarop ik werd herinnerd
aan mijn burgerplicht
Dus toog ik aan het werk
want deze put moest dicht…
Dichtersleed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Dichten is een vorm van rijmen,
Zinnen aan elkaar verlijmen,
Een kop, een staart, een middendeel,
Zo vormt het samen een geheel.
Behalve als het niet lukken wil,
Dan slaakt de dichter soms een gil,
Waarom krijg ik het niet voor elkaar,
Twee zinnen te maken tot een paar.…
't Is lang geleden (13)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.310 Ik doe mijn ogen dicht,
En voel mijn lichaam staan, onwerk'lijk licht,
Zalig verloren in de oneindigheid;
En harsreuk, zon, en bos, en hei, het groeit
Nu samen tot een sprookjesland, waar bloeit
De vrome herrijz'nis van mijn jongenstijd.…
Hij droeg onze smerten
poëzie
4.3 met 50 stemmen
7.579 .
------------------------------------------------------------
uit: Over-Ysselsche Sangen en Dichten (1630)…
Tuurlijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.743 Met een behoorlijke pijn in haar gewrichten,
pakt ze d'r pen en gaat even dichten,
de pijn zit namelijk niet in d'r hersenpan,
dus doet ze wat ze al veel langer kan,
ze zet d'r gevoelens gewoon op papier,
dan maakt een beetje pijn niets uit, geen zier.
Ze pakt een extra paracetamol,
nee, niet teveel, dat wordt te dol.…
Liever tranen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.328 Ik zit hier opgesloten in mijn kamer
Gordijnen dicht, niemand die me ziet
Zacht huil ik mijn warme tranen
Een dag overladen met verdriet
Mijn maag bepaalt de verkregen gedachten
Mijn brein heeft zich te ruste gelegd
De wereld door betraande glazen
Ik besta er niet, hoezeer ik ook vecht
Door eigen achterdocht werd ´k afgestompt
De wereld…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 Dichte mist valt nu in gefluister,
en omringt mij als een cocon;
gedreven door een fiere luister
breek ik uit al wat ik ooit spon.
Het gutsen van regen blust
mijn brandend onbehagen
en het water dat mijn groeven kust
is rijp en zoet van oktoberdagen.…
't Is eind augustus, zondag
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.235 Nog rul van zaterdagse hark is 't zand;
Voetstappen staan voorzichtig langs de rand;
Een schaduwpunt van halfgeel bonenblad
Ligt hier en daar in 't lijnennet op 't pad;
Door 't dichte raam komt in gedempte vlagen
Eenvoudig orgelspel van 'Uren, dagen -.'…
Water
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.475 Ik schreide me het water uit de wereldzeeën
na de eerste zere weeën waarmee u ten tonele
kwam en later, toen mijn veel te idolate voelen
me nog droever maakte, dichte vriend van mij,
bleek ik, te week voor enig leven, opgeschreven
als ultiem ten dood. U moet leven, ideëel in mij
en blijven bloeien. Of moet u sterven nu? Bent
u zo ziek?…
sterven aan zee
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.292 heuvelachtig zoals mijn leven
met een zee die soms
stormachtig bressen slaat
ik voel mij uitgeput
en ga zitten in het zand
het is afnemend getij
zo voel ik dat ook in mij
zelfs het zitten is vermoeiend
ik ga liggen, op mijn buik
met moeite ondersteun ik
mijn hoofd
ik tel de laatste golven
mijn hart bonst zwaar
mijn ogen vallen soms dicht…
Nijhoff & ik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.062 Hij werd zijn eigen kind
dat daar toen dichtte wat nog kwam
in vergezichten die te vangen zijn
in één woord: terug en in een
ander woord: herinneringen.
En zo bereisde ik een land
hier niet zo ver vandaan.…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 De lucht is helder, de wind voelt kil,
De bloesem siert het park rondom,
Buiten vangen oudere mensen,
De eerste stralen van de zon
Het licht valt door het raam naar binnen,
Toch moeten de gordijnen dicht,
Om mijn vader te beschermen
Die in het kleine kamertje ligt.…
goden of demonen?
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.186 Zie onze tenen krullen
als een ster valt van uitputting
Onze wens suist naar nergens
hoe dicht we ook de ogen knijpen.…
Oester
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.464 buitenkant
steeds, tegen beter weten in
totdat er bloed druipt van mijn hand
Ik weet een parel, diep daar binnen
toe nou, laat me, laat me toe
wrikken, wringen, niet te winnen
genoeg, gedaan, nu ben ik moe
Ik weet een parel, zie een schild
verblindend licht op mijn gezicht
dit strijden heb ik nooit gewild
een oester opent niet, maar dicht…
Begraafplaats
netgedicht
3.4 met 362 stemmen
42.767 langzaam open
Terwijl het piept, zoals altijd
in zijn roestige scharnieren
hou ik mijn adem in
om de rust hier van tevoren
voor hen
niet te verstoren
Want jong en oud
hebben hier elkaar gevonden
Arm en rijk
liggen hier vredig naast elkaar
Geluk en verdriet
zijn op deze plaats
tot niets verbonden
Leven en dood
liggen hier heel dicht…
Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem
poëzie
3.6 met 14 stemmen
4.819 Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem
in donkre kamer 's nachts, een bloem, een bloem -
vèr òm der stede opschokkend gedoem,
dicht òm der stilte suiskokend gezoem -
een lichte rode bloem, een witte bloem.…
Aan dezelfde (Lucas de Heer)
poëzie
3.8 met 37 stemmen
14.787 God houdt in zijner hand de beker der gerichten
Daaruit, hij bitt'r of zoet een iegelijk en schenkt
Na dat zijn wijsheid groot verordent en gehengt,
Maar geenszins bij geval alzo de dwaze dichten.…
Voelen, dromen, zijn
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.320 om te fantaseren
over hoe mijn dromen waar te maken,
maar dat zal ik niet verklappen
Het besef dat er zo veel moois bestaat
maakt dat ik het leven minder haat
Voer mij mee naar mooie landen,
leidt me naar bekende handen
Geef me de ruimte
Ik wil er langs
Ik geef jou mezelf
als ik dat durf, ooit
Laat me schrijven over mij,
Laat me dichten…
Uitwaaien
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.997 stille verlaten strand
Het gemis maakt me zo emotioneel en leeg
Het gevoel wint steeds weer van mijn verstand
Nooit gedacht dat alles zo weinig waarde had
Dat je ooit mijn liefde en vriendschap zou weren
Het vertrouwen dat ik had is zo geschonden
Ik wil mezelf nooit meer zo laten bezeren………
En toch in mijn dromen zie ik je weer komen
Dicht…
Bij de lamp
poëzie
2.9 met 14 stemmen
3.144 dag om u herdacht,
Gaat de ziel in tot haar nacht:
Door zo helder avondrood
Naar een nacht zo diep en groot
Als uit leven naar de dood:
Of ge al zonder morgen ging
Buiten levens duistre ring
Rusten in verheerlijking,
Wijl ik hier bij 't lampelicht,
De ogen naar mijn boek gericht,
Nog wat van u droom en dicht…
Het was het mooiste vlees
gedicht
2.5 met 23 stemmen
9.929 Je hebt de melkbus geopend en in de bron gestaard
van je dorst; het deksel paste precies op je hoofd;
zo zwom je met je tong in het witste dat je waste;
je dronk het mooiste vlies, doordrenkt van lucht,
opgespaard uit de bus, deed je het wonder dicht; je
hoorde hoe de melk getild werd naar de avond toe;
op het schelpenpad stond je, zonder handen…