4767 resultaten.
Verbondenheid
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
434 Luister naar de eerste geluiden die om het
even welke zintuig in beroering en vervoering zetten op
hetzelfde moment dringen de opeenvolgende beelden van bloeiende
flora en groeiende fauna binnen die onderweg zijn naar het breekbare-en-kwetsbare.…
Als het zomer wordt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
585 Voor mij glooit het uitgestrekte landschap
waar het groen overvloedig aanwezig is bij diverse wilde
flora en fauna op hetzelfde moment adem ik fracties rust en stilte die mij
laten wegdromen met uiterst charmante beelden van enige gefladder en gevleugelde.…
Vlinderstruik
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
463 Naar de zon gericht
als een paars gekleurd wonder
draag je de zomer
Hoe heerlijk natuurlijk geurend je bent
mijn aandacht groeit mee met de tijd doordat ik jou
ook nog eens allereerst waarneem bij het ontwaken van nieuwe dag
Een prachtig beeld vol kracht en wijsheid; het is een mooie constante in mijn leven.…
DAT ER VREDE MOET KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
571 Ik vraag het aan mezelf
Zoek ik mijn eigen ik
Maak vrede man, maak vrede vrouw
Ik hoop dat velen volgen
Voelend pijn, angst en verdriet
Dat er vrede niet mag, maar moet komen
Ik zie God als een mens
Naar zijn beeld zijn wij gemaakt
Dus mens gedraag je God’lijk goed
Sterfling ik roep u op
Mens maak vrede wees bewust
Van de nood dat vrede…
Een met de natuur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 Luister naar de eerste geluiden die om het
even welke zintuig in beroering en vervoering zetten op
hetzelfde moment dringen de opeenvolgende beelden van bloeiende
flora en groeiende fauna binnen die onderweg zijn naar het breekbare-en-kwetsbare.…
Verlichting
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
600 gisteren nog wisten
zij die langzaam de controle verliezen over dat wat leven heet
zij die de deur zijn gewezen, daar de liefde was opgedroogd
zij die iedere dag worden onderdrukt, omdat liefde hen nooit vond
zij die worden weggezet door dat wat politiek heet
zij die ingesloten zijn voor hun eigen bestwil
zij die verloren ogen, stilletjes uit beeld…
In het licht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
504 gisteren nog wisten
zij die langzaam de controle verliezen over dat wat leven heet
zij die de deur zijn gewezen, daar de liefde was opgedroogd
zij die iedere dag worden onderdrukt, omdat liefde hen nooit vond
zij die worden weggezet door dat wat politiek heet
zij die ingesloten zijn voor hun eigen bestwil
zij die verloren ogen, stilletjes uit beeld…
Schrik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
733 herstel
harmonisch spel
vriend'lijk verbinden
wonderen besproeien
kiemen kruiden
smaken geschillen
overwinteren overwinnen
Schrik opbaren
ten grave
geestrijk verzacht
spring leven
lichtvoetig op wacht
' t openbreken van noten
Muzikaal herboren
composities componeren
tonen spellen
Lichtpuntjes aftekenen
duistere geluiden, beelden…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Creativiteit ontwaakt, beelden dansen
in een stroom van magie. Een glimlach groeit, een spiegel van harmonie
die zich ontvouwt. Warmte omhelst mijn lichaam, als een zachte gloed van vreugde.
Wind fluistert, krachtig en vernieuwend, vol leven
en licht. Knoppen breken open, bloesems vullen elke tak, de
lucht trilt van geur en kleur.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Er is een beeld dat soms zo vertrouwd
dichtbij komt, ongevraagd en stil:
mijn vader en ik, alsof de tijd
zich even plooit naar wat ik wil.
We zitten samen, in een licht
dat nergens brandt, maar toch bestaat.
En dan een tasten naar begrip,
een stil verstaan na al die tijd:
Hoe hij bewoog, en keek, en zweeg,
hoe ik dat nu herken en weeg.…
de dag van Thor; LGW I
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 [vergeten beeld & geluid]
de laatste lege-nest-rol door Ronda
de volle afwezige bonken p-ronken
de brommende melodie-ideezeëen
de verschralende granietpiepkraakjes
de stuitering in tussentoonmaten
de bevrijdende stuiptrekking der terugtocht…
sinds die zwartgalligste nachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 als jengablokjes op mijn hoofd gestapeld
lagen vissen slapend in de middagzon
het moment om tot mijzelf te komen
vrolijk te vernaggelen
veracht hoe mooi dat eruitzag
in jouw ogen
waarin het beeld van mij
bollend gespiegeld
ontiegelijk kunstzinnig
op mij overkwam
zoals we over kunst spraken
kan het weleens gebeuren
dat ik door ga…
Vrijheid dus
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.361 Oudjes rond de tachtig
Weten het vast beter dan ik
Want ze weten het concreter:
Opgesloten zijn in oorlog
Tussen wreedheid ingeklemd
Niets meer hebben
Behalve honger
En zelfs dat went
Kijk eens beter om je heen
Probeer eens voor te stellen
Als je beelden ziet van daar
Of waar ook maar, bij jou thuis op TV
Probeer het eens te zien alsof…
Afscheid
gedicht
2.3 met 193 stemmen
94.028 Erosie aan de randen van het
beeld: tijd breekt de tijden in zich af.
Zij was degene naar wie elke naam steeds
terug zou komen, kinderen dansten de keerkring
rond haar sokkel- niemand zag de tekening op
deze vloeren- tegels die geen voetstappen verdroegen zonder
aanwijzing van deze heerseres. Men schikte zich,
als anderen.…
Kasteel Groot Buggenum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.176 Voor professor Hentrich
Het verleden is het laatste wat we weten,
overwinning tijd op het grote vergeten,
dat onzichtbaar in onze rug beweegt,
terwijl we in het heden klimmen
dooft het vergeten licht in ons hoofd
steelt op kousenvoeten in het donker
kostbare beelden, fluisterwoorden,
de tranen van je meest dierbare –
vergeten eet de…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 DE ZOON
Ik heb mijn wil een hárder beeld gegeven;
een ándre vrouwe leeft voor mijne onsterflijkheid...
Des ben ik droef, o vrouw die mijne moeder zijt.
Kán ik nog de' uwe zijn?
DE MOEDER
Helaas, de schone dagen
om uwe liefde en vreugde in deemoed stil gedragen;...
- en thans, in úwe aanwezigheid, zo gans alléen...…
lieveke in de nacht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
828 als het nacht is roept mijn schrijfgerei
breekt de stilte ieverans in het heelal
gedachten die alleen de dichter kent
laten radertjes draaien, beelden klotsen
tegen mijnen binnenkop, onrust zet zich
vast en de letterkes vliegen in de ronde
de maan zwijgt stillekes, ligt op zijn gat
wiegt op het zwarte scherm en er krijst
een verdwaalde meeuw…
is het goed zo?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.072 zie ik het, het einde is dichtbij
ik zit zwijgend naast je en kijk nog een keer
ik zeg hoeveel ik van je hou en geef je een kus
ik sta op, kijk en ga dan weer
wetend dat dit het afscheid is,
de komende tijd zien wij elkaar niet meer
daar ligt ze, een zielig hoopje
alles overgebleven van deze sterke vrouw
vragen malen door mijn hoofd
beelden…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
voor het laatst keer ik
dat wat komt de rug toe
wat zich nog zal aandienen
is reeds telkenmale geweest
sluit ik dan de ogen
of verblindt de verwachtende
werkelijkheid
het nog verder zien dan de kim
die de polsslag van het moment
uitvergroot in stenen beelden…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Dementie.. in mijn hart daar heb ik nog een laatste splinter
want ik dacht niets te vergeten en zie nog oude beelden voor mij
jouw naam, mijn naam.. wat doet hij er toe deze oudheidswinter
regelmaat, opflakkering en warmte, ik glimlach stil erbij.
Een aai, een traan die voel ik rollen over mijn rechter wang..…
Tin Pan Alley ?
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
821 ach kerel
doe toch niet zo raar
't idee, een gedicht
over het lijden
van de kunstenaar
een spons vol informatie
wat structuur, wat kennis van zaken
en dan uit al die dromen
een beeld, een pennenvrucht
uit ledigheid…
- Laat lente bloesem dragen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 Wanneer boomgaarden
terug in bloei staan
in het vroege voorjaar
laten vier jaargetijden
nieuwe lente geuren,
uiteindelijk verfrissend
wordt bloesem naar de zon gedragen
midden in de tuinkamer staat
de kersenboom en loopt weer uit
sappige appelbloesem maakt prachtige
zure veredelde variëteiten
beelden van roze dromen in lenteland…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 De wachters op de dijken staan bezorgd
met ogen als van bleke manen
en laag voort jagend wolkengrijs
als schimmig beeld van hen
die eens door 't water zijn verzwolgen.
De storm is over 't ergste heen
en alle schade wordt geteld
een flink bedrag is heengegaan
maar alle mensen zijn bij ons gebleven
zo meldt het nieuws.…
Geportretteerd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Besloten deelde wij het beeld
de muren als glazen kassen.
Er was geen oceaan te groot
om onze onschuld te wassen.
Het kernpunt keerde tegen ons
de zwaartepunt als een waarheid.
Om samen apart te wonen
bleek een blinde vlek in de strijd.
Wat wij samen niet konden zien
is dat er iets schuilt als gevaar.…
Boven op de Domtoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Boven op de Domtoren biedt een stad
die het millennium wederom overschreed
aan nieuwe generaties in het Sticht
geboren de beelden die men nimmer
meer vergeet. Wortelt zich door haar
een voortdurend verlangen in het woordenspel
dat dichtkunst heet.…
Spiegelt zich de aanblik van het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
414 Wanneer het water in een
meertje de rimpels markeert van
de steen der wijsheid die over
het water scheert, dan kondigen
zich beelden uit het verleden aan.
De kinderjaren die verlangend op
de toekomst staren. Het spelend
leven dat geen zicht heeft op de
gevaren. De jaren kwamen en gingen
aan het leven voorbij.…
Niet vergeten op 4 en 5 mei.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 En al lieten anderen de dagen niet slinken in rouw en verdriet
de ware beelden zag de wereld ten tijden van dit drama niet.
Zelfs de dromers zwegen, ze droegen vliezen voor hun ogen.
Laten we niet vergeten, zeker ook deze groepen niet vergeten.…
Hart(s)tocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Door de tijd heen, die snel gaat,stromen de beelden
de mussen en eksters in de tuin gluren naar binnen.
Wij vragen ons af, vervolgen ze hun eigen pad in leven.
De blijmoedige zomers die we kenden zijn in een oogwenk
weer terug in ons hart als we die kamers even luchten.…
Leegloop in de Franse Campagne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
961 slager en epicerie gehad
hun bouwvallige verlaten panden worden nog slechts door zon beschenen
ze is de laatste van een uitstervende generatie
van landbouwers en boeren die hier ooit kwamen wonen
nu willen zelfs toeristen zich hier niet meer vertonen
gezegend zij het beleid van opvolgende regeringen der Franse natie
het is slechts een beeld…