6892 resultaten.
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 het touw
De knopen zijn mijn roes
De glorie kruist mijn blik
Er is meer
Ik weet het zeker
Onder mij de klas
Ik kijk en hoor de fluit
Maar zwetend klim ik
Euforisch verder
Ik nader het einde
Schat mijn kansen
En ga door
Er is meer
Ik weet het zeker
En dan, de laatste knoop
Mijn linkerhand voelt het bewijs
Langzaam dwaal ik af
En binnen…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 Weet je wat me nu ineens te binnen schiet? Toen ik nog
kind was en de zomers eindeloos leken, was ik soms verheugd
om het brommen van een vlieg. Die zijn nu
nog nergens te bespeuren.
De lente viert nu feest, en ook mijn ziel wil zingen.…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 de mussen komen weer
er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog…
De vrede
gedicht
2.6 met 55 stemmen
32.157 Ze voelen hun hart bonzen
en gaan weer naar binnen, grijpen elkaar beet
en aarzelen.
Moeten ze elkaar doodslaan of moeten ze elkaar kussen?
Wat moeten ze doen?
Jij mag het zeggen, fluisteren ze.
Nee, jij.
Nee, jij!
Jij!!
-----------------------------
uit: Gedichten 1977-1999.…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 “nu er vrijheid langs de straten danst en vlaggen
hoger klimmen, strek ik blij mijn armen naar wat hemelsblauw”
ergens loopt er nog dat kind in een oude jas
ze draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 op het zuiden
strooi ik ze uit
op de wind
een paar
blijven achter
in het zachte gras
bloeien daar,
groeien uit tot
nieuwe zinnen
kleurrijk warm
zoals vroeger was
vol heimwee kijk ik
nog even naar binnen
want buiten gaat later
opnieuw beginnen…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 mijn droevig hart vermoeit
Daar vind ik nieuwe zin in voltrokken versregels
en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een krachtig medicijn
Dan komt de ommekeer:
Waar dwaze lieden aan de horizon vervagen
waar het vloedrijke water terugstroomt
binnen…
eigengemaakte songtekst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.060 Laat me zien
hoe jij de liefde geeft
Laat me voelen hoe
Mijn emotie bij je binnen zweeft
Laat me voelen dat de liefde is
Laat me voelen dat de liefde is
Gekomen.…
eigengemaakte songtekst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.701 Laat me zien
hoe jij de liefde geeft
laat me voelen hoe
mijn emotie bij je binnen zweeft
laat me voelen dat de liefde is
laat me voelen dat de liefde is
gekomen.…
Bij jou
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
736 Het begon niet met het zwijgen,
de stilte
die je me zo lang toevertrouwde
tijdens het reizen
van mijn ademloze wachten
de regen hield onze dromen bijeen
en wij sliepen terug naar jou
bij jou, bij jou, bij jou
was er een andere horizon
en minder ruimte voor twijfel
bij jou bleef het onbewuste binnen de inhoud
en had de vorm geen kans…
verlangen
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.031 je voelt
of ben je bang dat ik niet snap
wat je daarmee bedoelt
Mag ik naast je liggen
zomaar even, zonder doel
gewoon er zijn, zonder te praten
alleen maar wij, en ons gevoel
Mag ik je liefde geven
al weet ik niet goed hoe
ik kan je niet bereiken
en vaak ben je zo moe
Mag ik delen in je zorgen
al zijn ze nog zo klein
laat me binnen…
Zielloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.670 Werken met tegenzin is een
kwelling, maakt ongelukkig
het is ontbreken van welzijn
geluk is een levensbehoefte
recht op geluk zal niet in ‘n
grondwet misstaan
bij ‘t ontwaken drijven som-
bere wolken het bewustzijn
binnen van de werklieden
ze spelen hun rol, doodmoe
door discrepantie tussen…
Westenwind.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
2.366 jouw haren
die je lange manen verward
zoals mijn liefde onervaren
jouw geur is vervlogen
in de woeste grijze lucht
mijn blik lijkt onbewogen
de liefde die mijn hart ontvlucht
ik droom van warme stranden
met jouw lichaam aan mijn zij
ik heb het afgekeken
van verliefdheid buiten mij
ik sla een arm om je heen
en voel de warmte van binnen…
palma sub pondere crescit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 blijmoedig hang je aan het hemeljuk:
je wortelt in een murmelende stroom
en in jou wiegt de allereerste boom
je murmelt mee, er heerst denk jij geluk
maar als de schellen van de ogen vallen
en om ons heen het groot verwelken grijnst
verschuilt de ziel zich binnen vestingwallen
en laat zich daar haar droefheid welgevallen
terwijl ze koppig…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
599 Mensen vullen deze avondstad
die naar binnen zijn gevlucht, waar zouden de zwer-
vers nu zijn en waar is mijn lief die niet gelukkig is?
Bittere ernst is het allemaal maar ik tel de schapen.
Denkbeeldig en zwart. Een schaap plast een harde
gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.…
LEVEN
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.173 Ben ik wel klaar om opnieuw te beginnen,
Ik sta nu voor alles helemaal alleen,
Maar het doet allemaal zo’n pijn van binnen.
Wat houdt mij nu nog op de been.
Moet ik nu nieuwe mensen toelaten in mijn leven,
Was de tijd van verdriet niet veel te kort,
Bij die gedachten begin ik al te beven.
Laat het maar gebeuren en kijken wat het wordt.…
Sterrenstof
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Als het mijn tijd is om te gaan
En ik mijn leven moet besluiten
Dan hoop ik dat aldus te doen:
Trots van binnen, waardig van buiten
En dan hoop ik dit te voelen,
alvorens weg te glippen:
Jouw hand in mijn hand
Jouw kus op mijn lippen
En waar ik terecht kom?
Ik zou het niet weten
Hel? ‘k Hoop het niet
Hemel?…
Schot*
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.380 Slaan buiten sneeuwvlokken tegen het raam,
van binnen sta ik helemaal in brand.
Een liefdespijl van een God trof voldaan
mijn hart. Is een pijl ook bij haar beland?
Waarom heb ik jou niet eerder gezien?
Misschien omdat het eerder te vroeg was
en later beter dan ooit. Goed bezien
beschouw ik jou als mijn geluk.…
alleen in de tuin
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.821 men zou dit ingedikt niets willen stillen ontmaken
deze langzame cirkel, dit doodlopend loze moment
willen wissen in scheurende zijde, ontastbare
tastende voeten voorbijgaand over het grind
zo duurt men nog even, uurglazen, eetgrage boeken
doodsnood van hongerend voedsel, dan vindt zich
het sterfelijk licht uit en gaat men, gaat men
naar binnen…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Het duister binnen de zachte wanden
is al wat daar woont een vertrouwde wacht.
Warme wil om te bestaan blijft branden!…
Vrij!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 daken schreeuwen
mijn ogen stralen
van hetgeen ons werd verteld
ik ben met wie mij redde
door de dood gegaan
vanuit het diepe kwam ik boven
Zijn handen tilden mij omhoog
Zijn armen strekten zich
ik zag Zijn meelevende ogen
Kijk dan, zei Hij
je bent Mijn erfgenaam
ga nu vrijuit
Ik geef het je
en leef, leef zonder banden
Ik blijf
binnen…
EMJEEHOTEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Binnen knusse struiken en hoge hagen
geeft de tuin keuvelende drinkgroepen,
ook de stille eenling vredig behagen.
Kruimels op tafels, bij het gras, roepen
vogels uit stad en wei, die zich gedragen
als gevederde speurende smultroepen.…
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen, buiten
trachten een wereld te omsluiten
leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken…
Een grote stilte
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.483 De stilte zwelt uit de ingeslapen nacht
En zuigt ons gans en onweerstaanbaar binnen.
Een hoornstoot gilde alsof een wilde jacht,
losbarstend als een onweer, zou beginnen -
En toen niets meer: de ondragelijke vracht
van tè veel jaren, 't koele en donkre linnen
van de eeuwge stilte op onze wankle wacht.…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 je schuift de stoelen naast elkaar
gaat zitten en praat de uren vol
ik luister haal geen adem
en merk niet het graven
van wie je bent naar mij
blauwe bloempjes werk je stoer
en zonder schroom naar binnen
je bezet zo zwanger het luchtruim
dat ik het niet kan dragen
en zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer…
inhalige gleuf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 al bij het penetreren
was niet te miskennen
sprake van verzet
waar anders kon gegleden
stond ik nu voor de opdracht
hem echt naar binnen
te moeten duwen
waardoor onmiskenbaar
onmiddellijk aliënatie optrad
want onwelkom
in zulke private zone
gaat niet
in je kouwe kleren zitten
toen ze de code evenwel pikte
ontspande mijn lijf…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik schrijf de schreeuw
die mij de mond snoert,
het bestijgt mijn keel
en beadem eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd.…
Faseboek, het heerst.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.315 En de poes kwam naar binnen.
Oeps! Helemaal vergeten te zeggen
dat ie naar buiten was gegaan! Hihihi!
Wat ben ik toch een domoortje!
Gut, wilde ik vanmorgen aspreges halen,
zei de groenteman dat het al St. Jan is geweest. Huh?
Wat heeft die er nou mee te makne?
Gauw even aan mijn vrienden vragen,
ik heb er héél veel.…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend gezicht
bezweet van broeiend vertier
nagalmend met een klamme dreun
warm duister kleeft aan alle ruiten
bloed is gewilliger dan rode wijn
‘n dronken gedicht is tot steun
voor wie niet buiten
maar binnen…