7547 resultaten.
Herman
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.050 Ik weet nog dat ik hem ontmoette
en hij mij nogal stug groette
maar al snel waren er de verhalen
over vrouwen, verleden pijn die
zijn geschiedenis vertaalden toen
ik naast hem zat en hem verder bracht
dan hij zijn wilde
Wilde nachten verbeelde ik en
luisterend naar fouten die ik
nooit moest begaan waren we
zestig jaar verder in dertig…
toekomsttranen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.433 als verlangen in tranen geslopen
mij vertelt van de mooiste dagen
waar het heden reikt naar morgen
onze toekomst vol liefde wacht
zoek ik een lach in vertwijfelde ogen
ligt er diepverborgen hoop
waar de belofte van enkele tranen
het verleden achterhaalt
maar bitterzoet en ongebroken
sluipt verlangen zacht nabij
elke toekomst huilt zijn…
De jaren gaan heen
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
1.591 Je kunt leven in het verleden,
herinneringen op gaan halen.
Want de tijd die je hebt geleefd
is waardevol en
met geen goud te betalen.…
Ik ben in jou
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.000 ik dicht jou
alle manen
van de melkweg toe
mijn hart lokt
sterren naar boven
nu ik me herinner
waar ik jou voor het eerst
heb aangeraakt
waar ik zei
ik zie je graag
jij dicht me
alle woorden
van poëten toe
in diepe zuchten
van dromerij
nu jij me draagt
op het lichte tij
van heden en verleden
waar jij zegt
ik zie je…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik aanvaarden
die langzaam vervagende horizon
vervagende opkomst mijn verleden…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
Ik heb de stilte lief
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.672 als ik mijn adem
ingetogen verdeel
heb ik de stilte lief,
zo lief
doch ben aan tijd gebonden
waar voortschrijdende wijzers,
onophoudelijk,
verleden verwachtingen
verwonden
en zie in jonge maagden
dat ik steeds vaker
oudere vruchten teel
in afwachting van de nacht
die onherroepelijk op mij wacht
toch rust ik in mijn avond,…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 hoe het verleden mij achterhaalt?…
je slankevingerhand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
589 voorhand
van goed leven ging
jij voor alles in gezin
en met de kinderen beleven
jouw belang was
even zwart op het behang
en spreekt met wit in
een langdurig niet begrijpen
blijven was steeds meer vergrijzen
je slankevingerhand
is wit gebleven in het
het schilderen van het heden
alleen de achtergrond toont
nog het grijs uit je verleden…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…
onderweg naar novgorod
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
2.379 de ijzeren hamer
beslecht het laatste lot
en daalt als donderslag
bij herhaling neer
op de dodenkamer;
zes houten planken
bekleed met een blauw vod
zij omsluiten
het vertrokken leven
een man met verleden
nu door spijkers
in het donker gedreven
de priester zingt doorheen
de mist van wierook
over ons laatste oordeel
dat zuigt aan ons…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
ooit misschien
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
2.738 vingertoppen
over heuvels en dalen
dan zal ik jou anders zien
als jij niet meer zal vrezen
terwijl ik zonder stoppen
over jouw lichaam zal dwalen
ooit misschien
zullen wij elkaar ontdekken
hou ik dan ook mijn adem in
naast jouw kloppend hart
dan zal jij mij anders zien
als ochtendstralen ons wekken
weet dan dat ik jou bemin
zonder een verleden…
Gewone Alikruik
gedicht
3.0 met 16 stemmen
6.322 Zijn verleden is zijn meesterwerk: kalken lagen
vormen wenteltrappen, waaiers, slagen.
Hijzelf, een paar gram snot zonder gehoor of gezicht,
bewerkt zijn tombe: geen dier van groot gewicht.
Hard het lot van de heremiet in zijn vochtige toren.
Gekookt wordt hij verkocht bij myriaden.
Zijn levenswerk is afval, een broze hoorn.…
Gegrinde herinnering
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
524 met beroerende baren
brengt herinnering
telkens weer dezelfde stenen boven
roterend in de reproductie
slijten scherpe kanten af
het verzachten van beelden
uit het rudimentaire verleden
bevestigt een tendens
naar afronding in de mens
verstrooid en gepolijst
valt elke heugenis uiteindelijk
als gewassen grind op zijn plaats
in een laatste…
mijn roos
netgedicht
3.4 met 32 stemmen
1.168 o, roos jij voert strijd
tussen het einde en nieuwe begin
groeistuipen in verleden
je ziet een glimp van oude resten
allemaal zo pijnlijk
jij groeit nu naast mij terzijde
fijne draden groeien in ruimtes
waar liefde zich verborgen houdt
in de scherpte van bladeren
snijdt hoop in verandering
jij roos bloei met mij in mijn leven
waai in…
meneer Dickens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
549 u lijkt zo vergeten in die kartonnen doos
- pockets 50 cent-
geel en stoffig voor de laatste maal
wordt u meegesleept
meneer Dickens
verleden week zag ik u in de kerk
‘opbrengst voor het schilderwerk’
u lag daar hopeloos ouderwets
en verschrikkelijk onverkoopbaar
rafelig is nu uw rug
verschoten op de boekenplank
toch droom ik in uw…
Zwart vinyl
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
780 Bewijs van afgedraaid
verleden, verbannen op
schreden tot de zolder,
verslaat de grammofoon
de kolder, van oude blijdschap
in treurige toon, zwijgt
de doorgezaagde boodschap
en gekraste trappen van de
tijd, gekerfde groeven
in geschonden staat,
zwart geverfd in geperst
vinyl, draaft en
zwoegt door in ziel
en zaligheid, vergrijsd,…
Lotje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
967 In de versgeslagen regen
kwam hij haar nog weleens tegen
en dan vroeg hij haar of zij
met hem wou lopen langs de maan
waarna ze even nog bleef staan
om er zijn vraag te overwegen
en verlegen dan besloot
om op een loopje weg te gaan
Hij rende blij achter haar aan
en dacht weer terug aan het verleden
toen hij haar hier leerde lopen
ook al…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 hij is er steeds bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak…
Had ik maar
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.022 Het verleden is een traan.
Het heden berusting.
De toekomst een lach.
Het licht
klaart mijn vermoeid gezicht op,
vermengt met gevoelens
van goede voornemens.
de gekte van toen
werk ik weg uit mijn geest
stapels gedachten
worden geordend
goede behouden
slechte verbannen.
Had het al eerder moeten doen.…
Soms,
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
503 Ik dweep met mijn lief,
het lijf streelt het verleden
als ruwe zijde, hunkering in
evenbeeld, waar ze mijn
droom in deelt en de
schroom en eindigheid
weet te ontwijken, verdiept
de draaikolk zich in weelde,
om de kern te bereiken, is
verdriet niet te vermijden,
in dat licht blijft niets
gelijk, waar de rede haar
bijt en ook weer…
Lieve oude zwaan
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
5.575 wat je wil dat weet je goed
een lach, een traan
je weet wat er toe doet
slechts 5 decennia jong
denkend aan het verleden
oud nabij in de toekomst
bewust van het nu
steeds bewust van het heden
wie je bent
dat weet je goed
die lach, die traan
je weet wat ertoe doet
ach,
lieve zwaan
lieve "oude" zwaan
pluk de dag,
lang leven…
op herhaling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.035 De kus, een aai 't wordt routine
vergeten de passie, er is geen tijd
het spel ervoor, het spel erna
het is verleden tijd.
Dan plots, de kus weer gemeend
het liefdespel vertrouwd
de heftigheid wat minder
er is weer tijd.. we zijn oud.…
Als de stilte verzwijgt
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
733 als de stilte verzwijgt
over een lang verleden
dan heb ik zonder vergiffenis
tientallen jaren voor niets geleden
mijn ziel werd gekleed in naakt
maar niemand die dat zag
ik ben blindelings bewaakt
door een minzame lach
die alleen werd weerkaatst
in eigen schaduwlicht
om achter gesloten vensters
nimmer te worden verplaatst:
hij bleef…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
In het magisch realisme
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
649 waar mystiek
met torens openlijk
naar de hemel wijst
zoekt magie
het donker op en eist in
onverklaarbaarheid haar macht
wierrook kaarsen en gebeden
brengen geesten uit het heden
in contact met het verleden
aarde weet zijn wetten wel
maar in het magisch realisme
kent één speler slechts het spel
lichaam en geest zijn
onderscheiden…
De stilte in je ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 zwart wit
maar bruinig in de lijst
jij en hij in de verleden tijd
de fotografenlach
je hand die je
een ander gaf
de pose van geluk
vereeuwigd in dit plaatje
je liefde was al stuk
over de stilte in je ogen
is verder nooit gesproken
je bleef een levenlang gesloten
hij heeft geleden
onder het gebrek aan kleur
zwart wit wees hem al…
Dag Pa,
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.491 Ooit was ik trots op jou
Dat is lang geleden
Ooit hield ik van jou
Ook dat gaat terug naar het verleden
Al twee jaar uit mijn leven
Je hebt ons zoveel ellende gegeven
Ik kan niet zeggen dat ik je mis
Ik weet dat dit het beste is
Nooit zal ik vergeten
Wat jij ons hebt aangedaan
Nooit kan ik vergeten
Hoe makkelijk jij de deur kon dichtslaan…