43954 resultaten.
Regenboog
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
956 De weg naar huis was lang
toch fietste ik een snelle gang
een diepe zucht
Donkere wolken kwamen bijeen
waarachter de zon steeds verdween
onweer in de lucht
De eerste druppels vallen neer
droog aankomen, lukt niet meer
ik kijk omhoog
In de verte hoor ik gedonder
het regent, de zon schijnt een wonder
een regenboog
Ben nu thuis, fiets in…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 En ik los op, gewricht schuift van gewricht,
De spinnen stappen naar mijn ogengaten;
Ik voel mij langzaam uit elkander vallen.…
Gemaskerd bal
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
5.407 Tot het ontluisterend moment
dat schijn en maskers moeten vallen
en je de angsthazen herkent
die met hun geklaag je tijd vergallen;
nog voor hun voorspelbare gezeur
vlucht je door de achterdeur.…
WATERSPIEGEL
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
552 Boven de voordeur lost de scheve goot
tiktakdruppels die mijn voorhoofd raken
met een tok als volgde de dood
terwijl zij mij juist naar leven smaken
van vallen en vast en damp en vloed
van stil en wild en veel en sparen.
Dat heeft de waterspiegel van mij tegoed:
respect, steeds stijgend met de jaren.…
Ik raak vervreemd van alles en van allen
poëzie
3.7 met 30 stemmen
8.023 Ik wacht tot ik de deur weer dicht hoor vallen.
Ik neem het boek, waarin ik zat te lezen,
maar weet de zin niet meer van wat ik las;
ik sluit mijn ogen om anders niet te wezen
als een vergeten woord, een ledig glas,
een ouder wordend man, die merkt nu pas
dat van eenzelvigheid hij niet is te genezen.…
Mmma
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
3.361 Stiekem vallen mijn tranen,
daar waar niemand ze ziet.
Naar beneden langs mijn neus trekken zij banen,
Uiteindelijk geluidloos op mijn bureau.
Ze vormen al klein plasjes,
driftig veeg ik ze weg.
Ik wil niet huilen, ik mag niet huilen!
Helende tranen trekken banen,
met een minderende vloed.…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
Zilveren dans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 druppels vallen
zomaar uit het niets
ze glijden over m'n arm omlaag
strelen mijn gezicht
liefkozen mijn huid
en vermengen zich
met de stroom van tranen
hier in het diepe groene bos
dans ik op een open plek
omringd door bomen
en hoog boven me
een groot groen bladerdak
waardoor de zachte druppels
naar beneden komen zweven
als tinkelende…
Een zinloos geval...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.077 Een bloembak zag ik over het hoofd,
kwam heel lelijk te vallen en
álle auto's reden door.
Daar lag ik dan, op de straat en
als je dacht dat er iemand vraagt,
of ie je helpen kan, nee dus...
Alles deed en doet me zeer maar
wat 't ergste is, dat men 't blijkbaar
niet meer, nodig vindt,
naar iemand óm te kijken.…
Mijn Opa
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.291 hij wil de boom in om kersen te plukken,
en kan vallen uit de boom door dat vele rukken.
Opa is behoorlijk eigenwijs,
En houdt verschrikkelijk veel van ijs.
Opa jij bent de man,
Die ik niet missen kan.
Opa als jij later dood zult gaan,
Dan laat ik een traan.
Die valt dan op je mooie kist,
En ik weet zeker dat iedereen je mist.…
Denk met liefde terug
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.072 Ik mis ze vaak nog elke dag
dan speelt de heimwee me parten,
'k laat m'n tranen dan maar vallen,
want ze leven voort in onze harten.
Ik weet dat het niet mogelijk is,
maar 'k wilde ze nog zoveel zeggen.
Daarmee ben ik nu te laat
niks kan ik ze meer uit gaan leggen.…
Vogelnijd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.122 waadvogels
Na drie dagen en nachten
kleppend beraad op het strand
getergd door zwevende garnalen
en zachtjes scharende krabben,
roeien de snavels
stuiten op stokken
schuren langdurig het doek
Van binnenuit halen messen
het linnen aan flarden:
de riemen zitten te strak
te diep staan de steltlopers,
terwijl ze langzaam vallen…
Een voorjaarswandeling 1
gedicht
3.4 met 53 stemmen
22.577 Straks vallen alle bomen om!'
Wij stonden stil, hielden onze adem in.
De zon scheen, het was het midden van een dag.
Een beek leek wel te rinkelen, had niet genoeg aan glinsteren.
Toen vielen alle bomen om, bedolven ons.
--------------------------------------
uit: Tirade nr. 300, 1985.…
in tegenlicht van zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
761 door links en rechts te kijken
verloor ik nooit het zicht
het gras leek groener waar
de wegen zijn verdwenen
omhoog gaan was verplicht
ik ben veel uitgegleden
verloor een tijdje mijn houvast
duikelde toen naar beneden
ik moest en zou weer klimmen
soms kruipend op de tast
het pad is glibberig en nat
lijkt uitgehakt om vaak te vallen…
winteruur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.449 voorbij de nachten van plezier
vol heilig vuur gespeeld genot
verzopen vertier zonder zorg
de slaap van onschuld, heel soms
klopt het duister schuchter
overuren hand in hand met
het vallen van de nacht
tango van het winteruur
spoedig zal het tij weer keren
de dagen op hun lange barrikade
vol licht en lucht en vrijpartij
in het hooi, de…
Zwarte mist
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.052 Geen hand die ik bereiken kon
geen stem om op terug te vallen,
geen oor, geen hart
dat luisteren kon of wilde
stappen meer terug
dan vorderingen makend
en alles enkel maar in zwart
niemand zag het, geen lachen,
die druk, die pijn van het alleen zijn,
dat verwoestend alleen zijn
mijn geest, vele malen
gestorven in de koude zwarte…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 Zij liet ze vallen, zag er niet meer naar
Om en ging vlug naar een mooi engelbeeld.
De blokken vielen door een leeg heelal
En kwamen op een lege wereld, waar
Ze bleven zoals ze er heen geworpen.
De meeste sprongen stuk tot berg en dal;
En die heel bleven vormden hier en daar
De grote steden en de kleine dorpen…
Oud
gedicht
2.5 met 24 stemmen
11.856 Soms
zitten er kraaien, af en toe vallen rupsen
uit de boom, jong verschrompeld. Ze ploffen
met een droog geluid op de ladder.
Soms valt er warme regen, raakt een drup
de houten schilder, oud als vlinders.
----------------------------
uit: Tirade nr.347, 1993.…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 Op het terras kraakt
het riet van de stoelen
kranten lezen rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige…
instortingsgevaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
975 wederkeren
maar alleen als ik in slaap val
en een sigaret rook, onachtzaam
dat is dan eigen schuld
gebocheld door het leven
maar wat nu als men dramt
herhaling, kracht en macht
bezwerend, reclame, bewerend
of in immer hardere woorden
de ander wil overtuigen
ik heb geen boodschap
aan kommer en kwel
zie een tweede Toren van Babel vallen…
Onderstroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.288 Als je vasthoudt aan
mijn liefde laat je dan
vallen in de diepte naar
de golven van de
eeuwigheid
Als je in mij gelooft
vaar dan met me
op een stuurloze manier
vastberaden op een
schip die in elke zwarte
nacht ons naar
het licht toe leidt
Laat je niet verleiden
door wat het geluid
van de onderstroom
je zegt
want de liefde hemelt…
van ramadans bevallen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
751 zie takken vallen
de maan verweesd
van ramadans bevallen
ja het was feest
een week geleden
ik hoor de imams
in gebed steeds van
de minaretten klagen
maar ook geloof heeft
zo vandaag zijn vragen
de allerheiligen
zijn niet van steen
hun sokkels dragen
eeuwigheid en ook zij
vragen een wereldfeest
later weer de
donkere kant…
Uitzicht met stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
605 lichtvoetig
trippel je
de heuvel af
voeten zijn
onzichtbaar in
het hoge gras
je opent hekjes
die spontaan
weer vallen
in passeren
koeien kunnen
dat nooit leren
jouw rood
laat groen
nog malser lijken
we rusten op
een uitzicht met
stilte in begrijpen
jij was weer
de berg opgegaan
ik ben je nagekomen
zag je ogen spiegelen…
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 Achteraf in de "kosmische stad"
omwolkt tegen ‘t buitengebeuren
staat de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het…
Sterrenkijker
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.061 Ik zocht je ogen in de sterren
om mijn tranen te verdragen
net zo lang ik je kon zien
voorbij het vallen van de dag
waar jij in sterrenzee verscheen
die door jouw lichtjes werd gedragen
op jouw hand waar ook de wereld
die ik liefde zo in lag
Je hield me vast aan gene zijde
waar de tijd lag onverslagen
net zo lang om mij te zien
voorbij…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst, van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de mond
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt voor zich bomen
bloemen, vogels, wolken
laten wij ze niet in de rede vallen…
Mevrouw van Giesen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.393 Mevrouw van Giesen drinkt
voor de middag met gemak
een liter wijn, de goedkoopste
uit het vak, om tegen de avond
niets meer weten. in bed te vallen
en te vergeten, een dronken vrouw
waar je liever niet aan denkt
Haar dochter komt soms langs
wordt alleen maar kwaad
schreeuwt boven een
wijnglas waar of hoe het
verder gaat. een kamer vol…
Tranen in de wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.306 tot een echte vriend
vertelde over een ongeluk
een klein vierjarig meisje
verdronken
achter in de auto
toen die in het kanaal raakte
haar beide ouders gered
ze werd stil
dacht aan dat intens grote verdriet
waar is dan die God
waar zoveel mensen over praten
wie kan zeggen
“stil maar alles komt goed”
kleine zorgen en pijntjes
ze vallen…
Zo vrij als een vogel.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.756 Ze willen me plukken,
m'n vleugels afrukken,
Mensen vallen soms tegen
in weer en geen wind
Mensen voelen zich anders,
ze zijn soms behaarder
Het Rijk is nu armer
de Rijken zijn rijk
maar armer dan een vogel
zo vrij in de luchten
Ik ben slechts één vogel
en ook kogelvrij.…
Als wij niet meer kunnen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
769 Als wij het niet meer kunnen Heer
Als ons de dagen zo lang en zwaar vallen
En onze krachten in zwakheid vervallen
En wij ons eenzaam voelen, meer en meer.
Als we oud worden en de gebreken komen
En we niet meer alles kunnen doen
En nergens meer aan kunnen voldoen
Wanneer onze hulpeloosheid is toegenomen.…