5005 resultaten.
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 zal haar in haar poging steunen;
zo lang eenzaam opzij gekeken…
Achterlaten ís het leven,
sla stoutmoedig je vleugeltjes uit
Je kunt jezelf de hemel geven
omdat je echt- en waarheid fluit
Maar tussen werkelijkheid en wens
verblijf je soms in Niemandsland,
wanhopig struinend langs de grens,
verstijf je dankzij achterland
Een traan in koude…
Zolang jouw hart de hemel draagt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
748 gekir van jonge krekels
weerkaatst in het nachtelijk ruim
dat geen slaap kent
Je dekt mij toe
met sprookjes en open einden
waarin de draak zowel vriend als vijand is
In mijn slaap
is de droom een list
om aan de dag te ontsnappen
III
De wereld draait haar ronde
naar het punt van ontwaken
waar onze hoop weer samenstroomt
De koude…
Luchtkasteel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
960 waar is die liefde nu, die waar je altijd over praat,
de zoetgevooisde woorden in zijn oor
waar zijn je dromen, je verlangens,
het koude, lege bed kan je niet verwarmen
vertel het me nu maar,
ik weet hoe je snakt naar die uitgestoken hand
schenk ons wat wijn, dan gaan we praten,
daar, op de trappen van de ruïnes van je zelfgedroomde luchtkasteel…
deze wijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 van zon en wolken
een witte streep hoog in de lucht, zweet op mijn rug
gewerkt en gezwoegd, geharkt en geploegd
zwarte aarde op de schop, vieze handen
mijn hoofd vol met plannen die rijpen als ik handel
ruimte hier, een varen daar
het begint al wat te lijken, schaduwen worden minder
het licht komt op plaatsen waar het vochtig was en koud…
Geef terug mijn hart!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 M’n hoofd achterover neerleggend
tegen de koude witte muur
alsof die me beschermen zou
tegen de gevoelens in me
groeiend als een tere bloem.
Geef terug mijn hart! Geef hier,niet doen!!…
Onze laatste avond
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.589 Ik zat bij je aan bed
jouw hand in de mijne
je hand was warm
een heerlijk gevoel
want soms was je hand koud
en dan werd ik bang
want je was al oud
ik kan nog steeds niet begrijpen
dat dat mijn laatste avond was
samen met jou
het ging té snel
je had pijn
ik wilde dat je geen pijn had
ik wilde je helpen
een infuus in het ziekenhuis…
De bedelaar
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.938 En de Winter, die de koude
grimmig uit het Oosten zendt,
rimpelt 't grauwe vel van z'n verdroogde
kop, lijk perkament.…
Gezang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 Liefde krijgt alleen haar luister,
Uit het schoon en glinstrend goud;
Zonder dat zo is zij duister,
En geheel verflauwd, en koud.
Had Cupied geen gouden schichten,
Waar zou hij zijn vuur mee stichten?
Boog en koker kan niet maken,
Zo zijn pijl niet is verguld.…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Met stemverheffing deint rode wijn
in pas gevulde glazen
Een donderwolk daalt neer waar
onenigheid blijft hangen in de
zware lucht
De warme lunch wacht koud op
nutteloze borden
Onaangeroerd het roerei en de
champignons
Ogen die vol angst in niet vermoede
verten staren waar een palm van een
hand neerdaalt op tafel die de
polka danst…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 zich met de dag verstrengelt
Voer me met je mee en laat je gaan
straal zo masculien de liefde op mijn huid
maak van mij jouw Zonnebruid
Maar als mijn lokroep aan jouw naaktheid raakt
de Dageraad de droom ontwaakt
wordt jouw naam slechts tot een echo
En als ik je smachtend zoek in de streling van wat was
vind ik slechts mijn huid zo koud…
IJspret
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
608 Ik wordt wakker met rijp op de dekens
het heeft hard gevroren deze nacht
de ijsbloemen zijn de laatste tekens
vandaag wordt ik op het ijs verwacht
van de warmte, op het koude zeil
mijn sokken zijn weer eens zoek
schoon ondergoed na de dagelijkse teil
gevolgd door een corduroy broek
de thee staat te dampen in een mok
snel een ontbijt voordat…
Vergane vriendschappen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
770 gezonken en gebroken
op mijn bodem ligt te roesten
En ja, ik weet het wel
soms storm ik schuimbekkend
met woedende vloedgolven
beukend op hun bange dijken
zonder ooit te overtuigen
Soms huil ik als een dolle hond
naar een bleke, wassende maan
mijn jankende jeremiades
sneuvelen in volstrekte stilte
hun sikkel is kil en koud…
Alleen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
843 Alleen
Ik zit alleen, zo wil ik het
Alleen hier met m’n eigen
Alleen zijn heeft me nooit gestoord
Ik zal er niets van krijgen
Het is mijn keus, ik heb het graag
Ik wil met niemand praten
Het is m’n recht, ik eis het op
Je mag me daarvoor haten
Maar het deert me niet
Het laat me koud
Doe jij je eigen dingen
Laat mij met rust, verveel me niet…
Het is een blijde dag
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.206 Het is een blijde dag: wij twee
Gaan dicht en veilig naast elkaar,
Met ogen hel van één geluk,
En onze schaduws zijn vereend
Een wazen koude blauwte, waar
De sneeuw in glinstert fel en vreemd.
En onze stemmen zijn gebenedijd,
Zo klaar en zacht en zoet en vol van zaligheid.…
Sint Bernardino, een viervoetige vriend.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Een vriendschap kan soms uit nood worden
geboren, wanneer in de bittere koude bijna
een leven wordt verloren. Tussen de Alpen
kan een mensenleven langs de rand van de
afgrond gaan, in het hooggebergten kan dan
alle hoop in een illusie verloren dreigen te
gaan.…
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 Nabij, nabij o en voorgoed nabij o
koude klonterpap van modderdonker
merelloos het binnenste der aarde schoot.
--------------------------
uit: 'Verschiet', 2001.…
Lenteleven
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
939 De Schepper verft met zijn palet aan kleuren
tussen het frisse groen en het zonnegoud…
de kwieke tuinman weet welk kwaad kan gebeuren
als de nachten opnieuw worden ijzig en koud.…
Een goede voorbereiding
gedicht
3.8 met 5 stemmen
7.515 'Is de poep
van een ijsbeer warm of koud?' 'Loopt een trap liefst
naar beneden of naar boven?'
Zijn ziekeduivenfluitje. Lofzang, boegeroep. Tekenfilmfiguren
die hij vroeger na kon doen; de kistenmaker houdt hem geduldig
voor ons open. 'vergeet u de pianovingers niet. De vorm
van het gezicht.…
Tegenovergestelden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 hoorde het te zijn
mijn leven was gebonden
Dit ben jij dit ben ik
Ernstig
Was jij
Jij was niet vrij
Zag in de vrijheid
een duivel
Je moest Luisteren
verantwoordelijkheid
Nemen, Na lang vechten heb ik mij van die ketens
Bevrijd
Er kwam ruimte
Om te denken
Ik wilde een brug slaan
Naar jou
Dat wat je me kon geven
Was niet warm maar koud…
Meizang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.535 Geen ruwe vorst, geen koude meer
De nachtegaal reeds fluit.
De zonne schijnt, het beekje vliet,
De bloemen komen uit,
Het windje wiegelt in het riet
Met aangenaam geluid.…
Eenzame leegte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
827 ....jij bent bij haar
Leeg zijn nu de kamers
Er hangt een kilte in het huis
Net als mijn gevoel
Is alles leeg en koud geworden
het voelt niet meer als thuis
Ga maar.....ja, ga maar naar die ander
Vier met haar het feest
Helaas voor mij, ben ik van jou blijven houden
Ik moet nog groeien naar ‘ het is mooi geweest’
Voorlopig wil ik even
Alleen…
Witte rook?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 kachel brandt
maar staat lager, we worden
deze dagen trager, beloftes
naar elkaar in een eindeloze
steun van wensen, die worden
vluchtig, doorzichtig als kaarsen
zijn opgebrand of uitgehuild,
die we moeiteloos vervangen
winter blijft het toch wel even,
ongeduld en smaak worden
op de proef gesteld, ik hak
het hout al is het niet koud…
Kon-Tiki
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
550 Thor Heyerdahl (1914-2002)
Geboren in het koude land
van Noorse vikingen
begiftigd met de drang
om vreemde volken te verkennen
verstoken van verworvenheden
der westerse cultuur,
in stamverbanden levend
nauw verbonden met natuur
trok Thor Heyerdahl
in de vroege jaren dertig
naar Polynesië
en verbleef een jaar
vertoevend…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Hè ja laten we de
boel op stelten zetten
ons niet langer laten beletten
door regels, binnen zitten
een klok en afstand
we steken de boel in brand
hè ja laat ons lak hebben
aan mensen, zieken, oud
het laat ons koud
wij kunnen rellen
wij ondernemen niet
wij zijn niet failliet
schoppen en dwars liggen
met zijn allen tegen oom agent…
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Ze voelde zich door God en ieder verlaten
kilte had zich dof in haar innerlijk gebrand
’s Nachts zwierf ze begerig door de straten
en dacht ze, ik maak mij nog eens van kant
Koude winterwind sneed in haar dunne jas
af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat
In een slooppand vond ze een oude matras
daar voelde ze zich even geen brokje straat…
Waar zijn de vogels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Het is zo stil buiten, nooit meer
zal hij in de loggia staan, nooit meer
zal hij me aankijken, nooit meer
nooit meer raakt hij mij aan
Ik kon niet slapen, keerde terug
bij het eerste licht om hem te wassen
en te balsemen, zijn geest was geweken
hij was niet meer waar hij lag
en ik knielde, omarmde zijn lichaam
en huilde de koude doeken…
Grimmige lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Winden bleven maar uit het noorden komen,
Corona-Nederland had het akelig koud.
Mens en plant, ze kregen er van langs.
Men moest niet denken dat zegeningen
zonder pijniging verkregen worden.
Pasen was een paar weken terug...
Nu is de mildheid daar.
De flora staat in haar zondagse pakje,
niet goed wetend hoe het verder moet.…
Spook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 het voelt
met jou
weer een onmogelijke berg beklimmend
met jou al lang geleden
weggegaan
Ik wil niet dat mijn leven geweven of gekozen wordt
uit pijn die ik verberg
uit brokstukken van mezelf
uit jouw stem die in jouw slaap roept
naar een andere vrouw
kom in de sneeuw spelen, lief
al is dit niet dezelfde winter
Het was ons eerste koude…
NAJAARSMIJMERING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
545 scheiden wil,
nog even draalt
om zijn bloemen
en bladerdracht weg te geven…
uiteindelijk wint toch de herfst
met storm en regen
en vallen ze vlug de blaren,
die moe gehangen
hij neemt bloemenkelken mee
dor en uiteengereten
kleuren veranderen
van fel naar zacht
stoere eiken
worden kale gebinten
de akkers en weilanden
liggen drassig en koud…
Hoe zal dan haar wereld zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
474 zij geduldig vele uren
aanzien dat een klein probleem
wordt bedacht door blauwe ogen
die niet wennen aan moskeeën
Als zij later groot is
loopt zij hand in hand getweeën
door een straat van afgunst heen
blust haar blik de hete vuren
vergeeft ze hen die haar niet mogen
ook al doen de blaren pijn
Als zij later groot is
deel is van een koud…