inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Grimmige lente

Het lichtgroen waagt zich nu toch uit de bomen,
bekleedt uitbundig het onderhout.
Winden bleven maar uit het noorden komen,
Corona-Nederland had het akelig koud.

Mens en plant, ze kregen er van langs.
Men moest niet denken dat zegeningen
zonder pijniging verkregen worden.
Pasen was een paar weken terug...

Nu is de mildheid daar.
De flora staat in haar zondagse pakje,
niet goed wetend hoe het verder moet.
Hoe groei je groter, waar mag je naar toe?

De zon lijkt de grote weldoener.
Een buitengewoon dirigent:
jij krijgt wat stralen, maar jij een wolk,
ginds moet het matiger, daar bidt een valk,
weg met die cumulus, een puur blauwe lucht!
die genezend Holland van binnen verheugt,
de povere volkstuin in feeststand zet,
de Mei nodigt voor een dansje...

Voorbij de grimmigheid, het norse onderonse,
die klamme treurigheid moeten we kwijt.
We willen zwemmen in onze vrijheid,
bloeien als nooit tevoren!

Schrijver: K.Bladzij
Inzender: K. Bladzij, 4 mei. 2021


Geplaatst in de categorie: landschap

1,7 met 6 stemmen 58

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
K.Bladzij
Datum:
5 mei. 2021
Daar gaan we dan:
'de Dans van de Bladwijzer'!
Naam:
Maxim
Datum:
4 mei. 2021
O Kees...neem me niet kwalijk,
heer Bladzij
Ook ik verheug mij op het lichtgroen blad
En merels zingend van de bloei in mei
't Wordt niets zo met die strenge noordenwind,
De vent du nord waar Brel
zo mooi van zingt...

Je vers is schoon, 't is grimmig inderdaad
Jouw klaagzang tot de goden van het weer
Verdient een meteo-metamorfose
Een rigoureuze omslag
van klimaat

Geen wolkenluchten
maar de Zon in Mei
Waar blijft de meiboom,
-kermis en de -doorn
Ja zelfs de meivakantie gaat verloorn
Wie vraag haar, wilt u deze dans van Mei?...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)