8449 resultaten.
Stapel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
519 de eerste tonen van het nieuwe jaar
spelen jij en ik met veel elan
de noten hebben weer een nieuwe klank
uitdagend raken ze jouw juiste snaar
voorlopig zetten we maar lento in
en foutjes, och die kunnen we vergeten
de toon is licht, nog niet verbeten
een prima sfeer voor een begin
stop annabel!…
Co
gedicht
2.4 met 18 stemmen
8.923 Jij mag ons hebben deze week, helemaal verzinnen
en daarna ik, co-ouderschap van de verbeelding
Ik geef een nachthemd mee om me gauw aan te
denken als je mijn tepel niet meer weet, vergeet hoe hij
soms op de bedrand valt, verstart.…
En het is goed zo
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.290 ik weet niet of de zomer
me verblijdt met een warmte
die nooit wordt vergeten
met nachten wanneer jouw boezem
de ochtend sneller brengt dan ik zou denken
een beetje Beethoven, een vleugje Bach
of gewoon een frivool orkestje met een
bombardon waarvan de slagen galopperen
over het pleintje alwaar ik woon
als ik mocht hopen wenste…
Het geheim van de waard
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.324 Munten rollen over de bar
Langzaam treedt de alcohol toe
Steeds verder raakt men in de war
Uiteindelijk is men verslagen en moe
De centen zijn geteld
Echt bier is niet geschonken
Nooit aan iemand verteld
Iedereen is tevree en dronken
Zijn geheim neemt hij mee
Niemand zal het ooit weten
Uitgestrooid over de zee
Zal iedereen hem vergeten…
Professor in de poëzie
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.617 verboden woorden in gedichten -
ster, bloesem en liefde,
ze waren hartstikke taboe
Ik begrijp het, zei ze
en ze nam zich voor
alleen woorden uit de krant
te gebruiken en rijm
af te zweren
Totdat ze op de thuisreis geroerd
werd door de aanblik van een
bloeiende boomgaard en ’s avonds
lopend onder het firmament
ze haar voornemen vergeten…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Hun godin is in
de golven ongebroken,
in aarde ongewroken.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen en van sterren,
kust licht van verre.…
Parende paren
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.232 dringend zijn haar bekken
verkrampte benen die verwurgen trekken
Zweet tussen geplette borsten waarop ik steun
half geopende natte lippen smoren mijn gekreun
Gelijk in het ritme van de Bolero
Parende ongeremd tijdloos geil ineen
Zweet laat zilte druppels druipen
Langs billen borsten de beslagen ruiten
Emotieloos koud klinkt haar stem,
vergeet…
Onvergetelijke liefde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.100 klinkt steeds
zo vertrouwd hoor ik het
luister naar het heengaan
van het treurlied onder regen
valt een leven te verlaten
het is nog niet te laat, toe droom
op een ander verlaten eiland
in een wildvreemde stad
waar treinen niet meer rijden
waar nergens een weg toe leidt
begint een betekenis te gloren
het is nog niet te vroeg, toe droom
vergeet…
Aan het eind de nieten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
606 de liefde gaat teloor
in dit vergeten huis
duikt weg, verschuilt zich
achter dichtgevallen deuren
want niemand waagt zich langs
de stille wachter bij de poort
zelfs niet meer in mijn tuin
tussen de rijkbloeiende rozen
waar avondkoelte lokt
met wijn, muziek
reikhalzend als een goede vriend
met weinig woorden
hoe zal ik dan nog kunnen…
Errata *)
gedicht
2.5 met 14 stemmen
5.687 Voor 'nu' lees: 'later',
Voor 'later' lees: 'nooit',
Voor 'weten' lees: 'vergeten',
Voor 'waarom' lees: 'daarom'.
Voor 'stenen' lees: 'brood',
Voor 'trouwen' lees: 'branden',
Voor 'jong' lees: 'oud',
Voor 'zwijgen' lees: 'goud'.
'Twee' moet zijn: 'een',
En geen vraagteken achter 'meer'.…
De morgen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.052 Wat jij deed is niet te vergeten...
Die dag ging je weg...
Alles wat ik weet van jou is dat je niet dichtbij woont...
Ik kan je dit nooit vergeven want jij was mijn vader!
Ik had een toekomst in mijn hoofd waarin we samen speelden en lachten!…
Toch blijf ik van de heide dromen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
593 Ik zal dan maar mijn eigen leed vergeten
en verder kijken dan de daagse waan.…
Stille morgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
771 Geen traan meer te bespeuren,
zodat niemand ooit zal weten
dat uit de stille, kille morgen
weer een dag geboren wordt,
een dag dat 'k jou niet kan vergeten.…
Beter denken dan voelen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
623 eenzaam
dat herkende ik bij jou
toen we onze gedachten uitspraken
omdat we geen respect kregen
begon jij die liedjeszanger te citeren
waar ik sliep in dat land
onder die lage luchten
en ik hield daar jouw hand vast
toen je terugkwam na de daad
een vreemde vrouw in de binnenstad
maar ik droogde er jouw tranen
omdat er zoveel was vergeten…
Emily's - poetry in motion
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
552 in de spiegel
nog raamvensters
leeft haar stem
rond de kamer van eenzaamheid
sinds ik Emily Dickinson
haar naam mompel
uit het vergeetboek
binnenshuis
mantel ik haar poëzie, haar verzen
(als lieflijk juweel)
bewonderswaardig
om nooit te vergeten
in de leeskamer van boeken
in het heelal van poetry
waarin jij mij
weet te ontroeren…
Een vreedzaam volkje
gedicht
2.3 met 26 stemmen
9.781 En sinds de planten
uit hun wortels springen van de doogte
's zomers, heeft een karpersimulator
de smaak van de bedroefde vissen
doen vergeten. Een enkeling van ons
klaagt na de schrale bonenmaaltijd
in het najaar zachtjes met zijn kont.…
Op zoek naar woorden om te troosten
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
3.790 Maar toch: de liefde wil het wagen,
de liefde die zichzelf vergeet.…
In de wind
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
489 En ik zei ook nog iets,
maar dat ben je vast al vergeten.
Zo ging ons gesprek
al bij de eerste zin
verloren.
Luister.
Het is een kwestie van plussen en minnen.
Jij noch ik het verstand verloren
of door een donker, duivels beest bezeten.
Tussen alles en niets gevangen,
waar niemand ons nog storen kan.
Jij en ik. Jij en ik.…
- Het maagdenvlies -
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
693 De volwassen dopeling,
weigerde zich met hymen
en met gepaste eerbied te bekeren
de ‘niet-vergeten' tentoonstelling
op Pasen,
wenste alleen de hostie te geven.
Vergeving,
de witte boodschap, maagdelijkheid
de dood, de opstanding
wisten zich tweeduizend jaren geleden
als licht te manifesteren.…
DE PAUS
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
620 Het wijd habijt
verbergt de stanken
van bekrompenheid
zijn oordeel is geducht
menigeen, die hierdoor zucht
kortzichtig buiten het leven staan
nooit met de mens begaan
zo werd hij priester
kardinaal en paus
reist vaak de wereld rond
kust waar hij komt de grond
vergeet de mens, die er op loopt
vliegt weg, al weer een land gesloopt…
het allerliefste
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
1.289 Misschien moet ik leren accepteren
dat je me in de steek hebt gelaten
Me gaan richten op mijn eigen leven
ik heb te veel lief om te gaan haten
Misschien moet ik je maar vergeven
voor al je leugens en je laffe gedrag
Ik sla mezelf er wel doorheen dit keer
nu met een traan…straks weer een lach
Misschien zal je nog eens aan me denken
en vergeet…
Eigen schuld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.392 De vele fouten in mijn leven
Je herstelt ze nimmer weer
Soms wordt iets vergeven
Iets anders vergeet je op een keer
Anderen blijven knagen
Ze waren doorslaggevend indertijd
Je blijft zitten met wat vragen
Kijkt regelmatig om in spijt
Nooit kan je omkeren
Hetgeen je hebt gedaan
Je zult moeten accepteren
Voor je daden moeten staan
Beterschap…
Droomtaal der bergen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
705 Met de Spaanse zon in jouw hart
konden we hoge bergen beklimmen
maar misschien zijn we nu te oud
voor in een tent in de kou
om de oude boeken te herlezen
en hou ik je slechts bij me
in een door God vergeten vriendschap
om te kunnen dromen over bergen
met de taal die we spraken
konden we verhalen formuleren
maar misschien
was het slechts…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid
in reeds gebroken buiken
de sprong vergeten…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je gezicht
als het mooiste gedicht
de zachtheid
van je mond
je neus
je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden…
NIEMANDSLAND
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 Ergens, wáár wilt u nu weten
- maar dat ben ik glad vergeten -
ligt het laatste niemandsland.…
Rugzak
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.004 De rugzak met het verleden erin wordt steeds zwaarder
Ik wil het vergeten, zodat ik door kan gaan
Elke dag draag ik hem bij me
Alles zit erin, elk verdriet, elke traan
In mijn hart draag ik de gelukkige momenten
Mijn hart zit vol met complimenten
In mijn hart zit jij
Jij bent mijn alles, mijn maan, mijn tij
Helaas zit jij ook in mijn rugzak…
internet daten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
894 Je hebt...,
mij nog nooit ontmoet,
en toch laat je me weten,
dat niets er toe doet,
ik je beter kan vergeten.
Geef mij...,
toch eventjes het woord,
hetgeen ik wel verdien,
zodat ik ongestoord,
mezelf kan laten zien.…
Dualiteit (Koans)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
548 Gericht op eigenwaarde
ben de sterren vergeten,
maar herken het licht.
Al vervalt tot een,
dat ene keert tot alles,
voordat het verscheen.
Zicht op dualiteit
bespreekt de moeizame weg
tot individualiteit.…