5506 resultaten.
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
Hetzelfde gebleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
841 Mijn liefde door de straten, het hangt in vlaggen
Aan de gebouwen, geluk voel ik als
Ik op de bel druk, de deur gaat nog steeds open
De kamer in, vertrouwd licht nog steeds binnen
Nog niets veranderd hier, de aarde is nooit gestopt
Met draaien, toch staat alles nog op zijn plek
Ik loop door de achtertuin naar buiten,
De kerk nog steeds dicht…
Het einde is nabij...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.853 Mijn tijd is nu toch echt gekomen,
ik doe mijn oogjes dicht.
Dank voor wat ik mocht beleven,
en voor hen die in mijn leven waren.
Dank voor alle liefde,
die ik onvoorwaardelijk mocht ervaren.
Treur niet, maar leef als nooit tevoren,
het leven is mooi, maar kort.
Geniet van elke dag opnieuw,
voordat hij een herinnering wordt...…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik…
Liefde III
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.199 En ik, diep duikend in de halmen, leg
Mijn hoofd waar geurge lente-bloemen staan;
Mijn lippen los, mijn ogen dicht gedaan,
Voel 'k hoe nu wijkt mijn leed àl wijder weg....
O, déze vrede, na een leven, lang
Van bang verlangen naar één dag geluk!
O, déze dagen, vol van zoete zang
En zon en goedheid, na zó diepe druk!…
TRANEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
825 kon ik eigenlijk niet
dat was wel een heel groot gemis
oh, wat heb ik naar je verlangd
oh, wat was ik vreselijk verliefd
oh, wat voelde ik me eenzaam en verlaten
oh, waarom had ik niets in de gaten
oh, wat was ik kortzichtig en onbereikbaar
inmiddels weet ik, dat de liefde
heel veel gezichten heeft
het is eindeloos om hier over te dichten…
Het werkelijke licht?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 Dichten is liegen op een hoger plan,
van een heggenmus een zwaan maken
als deze onschuldige het lijden kan
om nonchalant de kosmos raken, nu nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
trekt daarmee een smetteloos laken
over de lappendeken van de laatste
zomerdag, achter deze spiegel staat
een droombeeld wat zich laat herkennen,
de hemel…
Ons aller einde is de dood.
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.919 het einde van haar leven nadert met rasse schreden
arts zit naast het bed van de amechtig ademende vrouw
ze hoest; haar leven eindigt nu waarschijnlijk gauw
de pastoor heeft reeds voor haar gebeden
teleurstelling is groot; haar vier kinderen zijn weggebleven
eigenbelang prefereert boven moeders overlijdensverdriet
de vermoeide ogen vallen dicht…
Ik zal jou nooit vergeten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.076 Ik zal jou nooit vergeten
Ik hoor je stem,
ook al ben jij niet dicht bij me
toch voel ik om me heen, jouw warmte
en daarmee voel ik me ontzettend blij.
Ik mis dan wel jouw hand
die me streelt, die me steunt,
maar je lach doet me weer in 't leven geloven
't maakt me warm, als ik ben verkleumd.…
DE BLOEIENDE BOOMGAARDEN.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.665 Maar buiten, zie, bij verdre buur en buur,
Staan daar, als zij, de witgehuifde allen,
In dichte droom van honderdjaarge slaap,
Maar wachtend op de tred van vlugge knaap,
Op blijd rumoer, luid-ruchtig horen-schallen,
En lichte blik over omrankte muur?
April 1912.…
VERSTILDE SCHOTEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Ergens in Breda 's bedaagde Mastbos
waar eens mannen van het krijgswezen
strijdlustig hun vuurwapens lieten brullen
ligt een vredig ogend moeras
rondom het kleine gras- en poelenrijk
scheppen dichte eiken en pijnbomen
geheel eigen groene wereldranden
glanzende blanke berken beuren
het leven binnen deze einders op
grote zilverreigers dalen…
Als de lente verzaakt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
592 ze gaat
steeds vroeger,
zonder licht
gedachten
verzwaren
het ademen
de lach zwicht
voor verleden gevaren
terwijl de ziel
bij voortduring dicht
in lettergrepen van pijn
in het heden leven
blijkt ooit te zijn
in dromen blijven zweven
welke angst beleven
en morgen
ja, is er een morgen
die voor haar mag zorgen
is het doek te…
Ode aan Drs. P
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
796 P
Moge U aanschuiven aan een weeld’rig welgedekt disje
Met schorseneren en prei op ‘n bedje van dat kikkerige visje
De troika volgt nu de troostvogel, die zachtjes neer strijkt
Nu U na ’n leven vol plezierdichten heen en weer weer kijkt
Virtuoos hoe u dichtte over Ernestine, Mathilde en tante Constance
En prachtig, hoe u verhaalde over…
mensenkudde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
558 de dichte sluier van 't omfloerst verstand
zweeft tussen ons en de realiteit
als 'n wolk van stof die zonder onderscheid
de wereld overdekt met 'n laagje zand
niet buiten, maar van binnen zit een wants
die ons verveeld maakt, moe en tweedehands
de chocoladekoppen van de krant
die honderdduizend keer voor de klandizie
gedrukt zijn, overschreeuwen…
in passie verknoopt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 in passie verknoopt
jongt zich het leven
uit heden een toekomst
een blijde boodschap
die zich weerspiegelt
in ouders ogen
onder moeders hart
rijpt ontwarrend
wat zich laat verwachten
creëert het ongeboren geluk
zich een verbeelding
op roze wolken
dichten gedachten dromen
die grootser dan groots
door het echte wonder
overtroffen…
Jeugdigheidselixer
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
492 Mens, wat was ik verliefd op je stem,
hoe je via een elpee in mijn hart kwam,
mij troostte in de lange, eenzame nachten,
hoe ik keer op keer 'True Colours' draaide,
alsof je het speciaal voor mij zong, nam
ik de wijnfles, die mij even paaide,
maar al gauw liet ik mijn tranen gaan
en droomde ik dicht bij jou te zijn,
naakt tegen elkaar aan…
Winterliedjes
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 De bloemen deden hun ogen dicht.
De velden zijn als een oud gezicht
Waarover de dood al gaat.
De mensen komen gebukt en grauw
Langs donkeren horizon.
Nu dringt ze in de hutten de najaarskou,
En hun handen zijn stil en hun ogen zijn flauw
Om de doden tijd die begon.…
Nulgevoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
585 Ik dichtte vaak over mijzelf in termen van
een paria, een melaatse en een verschoppeling,
maar ik ben nog het meest door mijzelf verstoten.
In mijn bittere eenzaamheid en woestijngedraal
rollen de nullen als cobra's op mij af en lig
ik naakt van kou te sterven in een kathedraal,
die wordt gesloopt door psychiater Ernst Big.…
liefde en storm
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
701 vereerd na al die vreselijke zaken die
zich tegoed doen aan mijn pret, kus ik
mijn Cleopatra en wens dat ik na vele jaren
nog steeds haar minnaar in mij mag vinden
des temeer het dichten als een
vreemd dialect in de aarde wroet en
ranke levens versteend als ratten zich
verzamelen drink ik het bescheidene
in het gelach van bitterheid…
Spiegeling
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 In ’t bochtig glas zie ’k schelle groene vlekken,
Die krimpen of langwerpig vierkant rekken,
Al naar de wind suist door de dichte kruin
Der wit-bethyrste blâre-boombazuin,
Waaruit doorvonkte groene wuivers strekken,
Die ’t pad met wieglend schaûw-gewoel bedekken,
Nu ’t avondlicht al schuiner valt en schuin.…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 gat
te zaam een zware strijd gehad
naast de rand van uitgeholde ogen
lopen verslagen tranen vol en zwaar
in de uitgesleten golven der natuur
zal in de spleten een gewonnen lach
hun ruwe rechtopstaande lijven drogen
met de rand van schelp en schaal
sneden zij zich in ’t verminkt gelaat,
door voortdurend open gaan en dicht…
Hier laat ik je nimmer los.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Bruinogige schat dicht in de omgeving, hondstrouw zo wauw
Contrasterend met jouw kijkers oh, zo hemelsblauw.
Zwemend ook smachtend naar dat - hier laat ik je los - Tim
'k Heb je ooit losgelaten net wat ik nooit vermocht, schatteMin.…
Vluchtelingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
736 Zij dolen langs doelloze wegen
komen allerlei hindernissen tegen
hongerig, afgemat en uitgeput
voor de oorlogsgruwel gevlucht
zij komen aan in een onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij…
Onze naaste
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Wie is onze naaste, vragen we ons af
Niet alleen buren en bekende mensen
Maar ook mensen buiten onze grenzen
Niet heel dicht bij dus, maar ook veraf.
Ieder mens kan onze naaste zijn
Ieder die we op onze weg ontmoeten
Horen we met aandacht te begroeten
En zo nodig, zorgen voor zijn welzijn.…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 gabba gabba hey
omdat we het beu waren klein te blijven
drukten we ons in er was eens een huis
onder een avondval dicht tegen de muur
om in behang te veranderen
hoho
zei de muur zo zijn we niet getrouwd
ga het tapijt maar wakker kussen
handen
thuis zei het tapijt ik ben in training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf…
SMAAKMAKER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.990 Nog houdt de omheining, als weleer
– een hoge muur – de hoven dicht.
De middag groent in schemer neer:
een loof-getemperd bovenlicht.
Dezelfde mooi-gebogen dreef
koel, zwijgend, als een kerkenbeuk.
Mijn tuinbank – of ze wachten bleef
verscholen onder rode beuk.
De merel, in de koepelkroon,
fluit bij deze avond als van oud?…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Genadevol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 het was er niet geruisloos
daar op de bank bij de sloot
(eigenlijk verworden tot greppel)
maar geluid ontbrak, de innerlijke
stilte groot, die eeuwige ruimte bood,
het was dicht bij de rust in mijn leven
waar vind je dat nog, in deze tijd
waar het hart het enige is dat slaat;
als in een symbolisch gewelf, in de droom
bij volle bewustzijn…
Feit of fictie?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 de mythe tot op het heden
braaf vanuit het ongekuiste
dicht, blijft ik slaaf van lichte
erotische pennenzeden in
de literaire daad, wars van
moraal en plagiaat, in het hele
scala van muzen in overdaad,
waarin ik hopeloos verdwaal,
meer kan ik niet te geven, ik
vond het gewoon op straat,
daarmee is goed te leven, het
blijft…