10902 resultaten.
Waarom?
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.499 Een kriebel in mijn nek, een blaadje
Een reiger voor me langs, zo snel
Een wolk schuift langzaam verder, een blauw gaatje
De zon die vindt zijn weg wel
Kleine mannen, een duim zo hoog, lachen en ravotten
Een bluesman speelt gitaar, ik hoor het in de wind, de wilg verliest zijn knotten
Twee oude mannen, ze fluiten eensgezind
Mijn ogen dicht, ik…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…
Droom
gedicht
2.9 met 482 stemmen
118.094 .
-------------------------------------------------------
uit: 'De oude kustlijn' Nagelaten gedichten, 2002.…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 De stem van het mangrovebos
lispelt steeds haar oude lied
als een mantra door mijn ziel
in ‘n branding van verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht…
Natte krant
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
808 Ze speelden gelijk elf oude wijven,
of leek het meer op een natte krant?
Het was met geen pen te beschrijven,
de slapte van die 11 van Nederland.
Te snel dure auto's, te snel veel geld,
en een trainer die zijn vak niet verstaat.
Waarom houdt men toch, met alle geweld,
toch vast aan iemand als Dick Advocaat?…
midden in het leven zijn wij door de dood omvangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.964 media vita in morte sumus
gekraakt de allerlaatste roos die rood
op geel de ijsselstenen muur besloeg
de nacht zo streng en bitter van de dood
verwoestte weer wie tijd van leven vroeg
ik voel de oude worm hardnekkig knagen
ik voel hoe krom en slom hier gangen boort
die doorgedrongen tot de liefste lagen
gestaag verteert wat nog aan…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 En op je nauwelijkse lippen ligt
De oude dauwglans van je lauwe speeksel.
Je siddert en uit trillingen bestaat
Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.…
Turfsingel (Groningen)
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
890 Het koude water in de oude gracht
spiegelt stil in het kille ochtendlicht.
Tevergeefs wacht de kade op een vracht,
zware ankers worden niet meer gelicht.
Nooit doorklieft een scheepskiel nog het water,
ook de brug kan zelfs niet meer omhoog.
Op de gevels klinkt nu eendengesnater
waar ooit de stad zich luidkeels bewoog.…
Aan kinderen
gedicht
3.2 met 20 stemmen
9.435 Hoe moet ik uitleggen
dat op een roze kussentje
met vier roze kwasten
in ieder interieur
ieder konijnenhok voor mensen
tussen oude meubelen
en tussen nieuwe meubelen
achter de tralies van ramen en deuren
een hondachtige zit en groeit en meegroeit
met behagen en zekerheden
met het wel geloven en vergeten
wachtend vadsig wachtend tot ze
zo…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 zorgen
Vanaf vandaag zet ik alles opzij
kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel zo vrij
vlieg ik de horizon tegemoet
Het oude…
Zij is 's zomers een bewaarplaats
gedicht
3.4 met 31 stemmen
11.083 Zij is 's zomers een bewaarplaats
van oud zonlicht en een plek waar
vrijgezellen samenscholen. Meestal
leeg en onverlicht is zij de rest
van het jaar een verticale doodskist
die slechten-ter-been- droog houdt
en af en toe schreeuwt iemand in
haar binnenste een monoloog omdat
hij de verbinding niet vertrouwt.…
Café Timmer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.521 't is eigenlijk al een oud dood gedicht.…
Ochtend in Toscane
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.119 Door de halfgeopende blaffeturen
van mijn pensionkamer, badend in rust,
bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren
van het oude dorp op de heuvelrug.
Ik verdrink mij in stilte en bucolische pracht
welke dit land der latijnse geleerden biedt
en schep genot in het einde van de nacht
begroet de tuinier die zijn bougainvilles begiet ……
mijn broertje Erik
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
5.472 mijn broertje Erik is altijd hier
dan hoor ik fluisterend zijn stem
staat hij uren naast mijn bed
hij kijkt naar mij, ik kijk naar hem
een dood broertje is altijd triest
zijn naam gebeiteld in een steen
er moet een andere wereld zijn
en Erik zweeft daar doorheen
is de Dood weer onderweg
voor een oude man met grijzend haar
hoop ik dat hij…
De Waag
gedicht
3.1 met 19 stemmen
5.240 In de zomer met parasols op het plein
en duiven glorieert zij, dan wordt zij
van oude dame jonge vrouw, hooggehakt
en uitdagend in het volle leven.
Zij laat de stilte, neemt geluiden
met de kracht van jazz en blues
die haar eigenheid kenmerkt.…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 op het eindeloze pad
koos hij teveel voor
richtingloze deuren
tijdloos balancerend
op de botte rand
van het scherpe mes
in te harde realiteit
in zijn dromenwinkel
ruilt hij oude idealen
voor verse dromen
van een mooie stilte
tegen redelijke prijs
niet bang meer zijn
voor lonkend leven
duistere gedachten
over koude dood
die wegsmelten…
verwandeld
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
859 sporen in het zand
de rand reeds afgesleten
hier kwam een mens voorbij
alweer een hele tijd geleden
met welzeker een last vol oude jaren
zichtbaar aan de meegesleepte lijn
zijn naam is onbekend
het kan Horizon zijn geweest
of Kim, wie weet zelfs Einder
de wind is nu zijn milde helper
en ook de tijd, ongrijpbaar en toch
nog immer alom aanwezig…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis
de bibliotheek nog ongelezen
is alleen geraakt door oud…
Wanneer zal het gaan dagen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
741 Zij dwalen al zo’n veertig jaren heen,
en ieder jaar loopt zinloos over het oude heen.…
Roem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Als oud sekssymbool met
veel eigendunk verzuipt zij
dan in alcohol, zingt nog de
blues met te veel soul als
ze weer rond het middelpunt
van de aardbol doolt.
Neen, voor mij geen roem
na zonneschijn komt regen
je verwelkt als een bloem
en daar kan ik niet tegen.…
Stilstaan
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.154 Omkijken zonder gedachten waar ik
de oude droom kan vinden
en het stof van zijn lippen mag vegen.
Herinneringen kleuren en niet weten
waarom ze zwijgen en
naar jou blijven ruiken.…
voor mijn dochters
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.224 vertier
Vertel mij van de reizen die je maakte
Breng wat kleuren voor me mee
Laat me toch jouw wereld zien
Deel met mij dat wat je zag
Vul mijn hoofd met zachte klanken
Beschrijf de kunsten die ze toonden
Zet je kwasten op mijn doek
Zet je tonen kleur na kleur
Stijg zo maar naar grote hoogte,
het verrijkt je keer op keer
Maar als ik later oud…
Huize Oudehorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 anders worden we niet oud…
Huize Oudehorst
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
842 anders worden we niet oud…
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Toen was er plots dat vuurwerk in zijn hoofd:
Zijn oude lijf dat kon zich niet verweren,
In één klap was zijn levenslust gedoofd.
Hij die zich nimmer wilde conformeren
En altijd zo in vrijheid heeft geloofd
Ook hij moest voor de dood capituleren.…
God verwart mijn zekerheden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
589 In het wit van palingslijm
lees ik de laatste sacramenten en
bewierook de lege flessen met de geur
van smegma en oude etensresten
God, lijkt dan de enige etaleur te wezen
laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort
dat wanneer god me ziet bidden me niet
eens zal herkennen
zonder prik zegt mijn vrouw
terwijl ze de sinas uit de koelkast…
Errata *)
gedicht
2.5 met 14 stemmen
5.687 Voor 'stenen' lees: 'brood',
Voor 'trouwen' lees: 'branden',
Voor 'jong' lees: 'oud',
Voor 'zwijgen' lees: 'goud'.
'Twee' moet zijn: 'een',
En geen vraagteken achter 'meer'.
*) In de geest van Paul Muldoon
-------------------------------------------------------
uit: Dierentalen en andere gedichten', 2003.…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Tot gisteren waren wij even oud, zij en ik.
Nu sta ik hier en ligt zij daar, koud, zij -
en ik bezweet van zomer, haast en gêne.
Zij lijkt een beetje op een zonnebloem:
gebruind gezicht, blonde haren,
nog lang niet uitgebloeid, toch geknakt.
Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust.…
Zonnebloemen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.174 Zonnebloemen
groot en geel
staan hier in overvloed te bloeien
met hun armen in de wind
op oude grond
in nieuwe jas
als jij hier was
zou jij ze zien
zag jij ze tot de hemel groeien
met jouw ogen in de zon
en zomerschoenen in het gras
Maar jij verschraalde
en verdween
met tranen die ik hier zou vloeien
van mijn hart dat om jou schreeuwde…