inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 10913):

Turfsingel (Groningen)

Het koude water in de oude gracht
spiegelt stil in het kille ochtendlicht.
Tevergeefs wacht de kade op een vracht,
zware ankers worden niet meer gelicht.

Nooit doorklieft een scheepskiel nog het water,
ook de brug kan zelfs niet meer omhoog.
Op de gevels klinkt nu eendengesnater
waar ooit de stad zich luidkeels bewoog.

Hier zwalkte de zwaar beschonken matroos,
maar zijn onzeker lied is voorgoed verstomd.
Vader tijd heeft alles meedogenloos
wat ooit gewoon was voorgoed uitgegomd.

Illustratie: Groningen, de Turfsingel in 1962
Schrijver: Ruurd van der Weij, 10 apr. 2006


Geplaatst in de categorie: woonoord

4,8 met 6 stemmen 517



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)