8651 resultaten.
De Zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de…
Bij oma op het balkon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Daar praten we niet over
wel over de middagen
in de zon, alvast wat kleur
opdoen voor de zomer
Dat had zij ook wel gewild, maar
toen werd daar anders over gedacht
Trouwens, bikini's bestonden nog niet
Er is zoveel veranderd, ze leest het
uit het tijdschrift aan mij voor
en ik lach om haar verbazing
Ze is al oud, haar haar zo wit
als…
Biden ontbiedt Rutte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Rutte kreeg op het Witte Huis bevel
de export van chipmachines A-S-M-L
richting China onmiddellijk te staken
De VS zouden achterop kunnen raken
Biden liet hem terloops weten dat
bij weigering hij het voorzitterschap
van de NAVO wel kan vergeten
Rutte boog en zei zachtjes yes
Ach, het was te verwachten
Sinds ‘45 zijn we slaafje van de VS…
STIJGEN EN DUIKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 De geur van weiden
vol sappig gras en bloemen
vliegt op en zweeft door teer lover
dat voorzichtig ontwaakt is
streelt de bodem van boerenland
en in 't woelige Drachten
daalt ontdekkend neer
beurt nijvere fabrieken op
speurt langs winkelrijen
drentelt heen en weer
tussen een banketbakkerij
en een hoog huis met witte
raamranden en daklijsten…
Energietekort
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
508 Naar eigen binnenzeeën staren
Waar witte meeuwen weg van zilte zichzelf vermakend in de stilte
Zich achter zijn genezing scharen
Voor overweldiging hem sparen
In heisa, licht, geluid, bombarie
Is hij een soort van mijnkanarie!…
Kompas
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.012 De witte plooien me deden denken aan de lanen.
Hoe wijde brandwegen lopen.
Dwars het dennenbos doorklieven.
Een eenzame roze zwemband geeft zich over
aan hoe grillig iets kan stromen.
Rond de plek waar we toen aten groeien kersenbomen.…
Existentiële kou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 anderen
zij lichtten op
in de aanwezigheid
van warme
belangstelling voor
jouw sprankelende
personaliteit
kleine edelstenen
en parels maakten
zich kenbaar door
hun specifieke setting
en bijzondere glans
in loepzuiver
weerkaatsen kwam
ik stukjes schoonheid
tegen die lovend over
jouw talenten schreven
jouw vriesheldere
speels wit…
IK HEET ...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
´Ontluikende lelies´
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Ze staan in het water, stil en sierlijk
Wachtend op het licht, dat hen wekt
Dan openen ze langzaam hun kelken
En tonen hun schoonheid, puur en perfect
Ze geuren zoet, als een zachte bries
Ze kleuren het meer, met wit en roze
Ze dansen zacht, op de golven mee
Ze stralen vreugde, uit elke pose
Ze zijn een symbool, van zuiverheid en liefde
Ze…
overstap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 leven na de dood
terug naar de eerste klas
om te leren vier ogen
simpele lesstof
een moeilijke school
de gouden meester
stelt me op de proef
valt een blad niet ver
van de boom
de volgende noot
klinkt uit een instrument
de schommel in de lucht
op een mooie pinksterdag
samen in de zon
voel ik mij een prinses
aan zijn witte hand…
Onze lichte stappen
netgedicht
1.1 met 45 stemmen
500 heerlijk
wanneer mijn
woorden de
kleuren van je
ogen in die blik
van je veranderen
ik heb ze op
geschept wit
geschreven
en jij hebt ze
geproefd met
de kleur van liefde
in dit ultieme
samen herkennen
de paden onze
lichte stappen
als we lachen om
de kleinste grappen
zij hebben hun
stoepen getoefd
met de mooiste
lentebloeiers…
Mijn land, ik sta hier om te eren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
713 Mijn land ik sta hier om te eren
het rood, het wit, het blauw.
Oranje zal ik nooit negeren
de kleur waarvan ik hou(d).
Ik zing... dit lied... als burger, met eerbied en getrouw.
Het vaandel geheven
met mijn hart vol van jou.
Mijn land ik sta hier om te roemen
de driekleur die ik beschreef.…
De Zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
739 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de zee…
De Ontreddering
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
680 Zijn handen omklemmen als witte spichtige takken
het doodsbleke gezicht en bedekken de oren.
Vastgenageld als een bevroren bladerloze boom.
Gekweld aan de rand van het landschap
Voelt hij zich overweldigd?
De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst.…
Als vlammend diamant
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
440 ik zag ze vlagen
op de zachte
muziek van de wind
ze wenkten met
hun kristallen en
flitsen vroegen
om aandacht
voor hun mêlee
aan kleur die
buitelde
tegen elkaar
stuiterde als
vlammend diamant
de witte dwarrel
die langs mijn raam
zweefde verkleefde
af en toe even
in nieuwsgierigheid
naar binnen waar
hun capriolen op
schrift…
Deze godvergeten negorij
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
365 winter heeft nog nooit
zoveel doorzichtigheid
gevroren in deze lange
waterkoude nachten
hij rijpte in de kleine
uren nog zijn forse
witte uitmonstering
onzichtbaar voor
hen die op weg en pad
nog niet goed wakker
zijnd minder hebben
opgelet de pet te diep
over de de ogen tegen
de kou hebben opgezet
het is dan helaas
te laat en slechts…
Zilverdoem
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
510 Mistroostigheid behoeft
geen kleur, een kleed
van zilverdoem bedroeft
een wilgenkant
die zwijgend zinkt
in dicht verwaterd land
de stilte weegt
vervaagt het al
omfloerst en leegt
tot daar een vogelvlucht
wit opduikt uit
de grijs vermiste lucht
meeuwen zwenken, hangen
alsof ze naar harmonie
verlangen
ze hijsen zeilen op de plas…
Medisch geheim
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
532 Met een hand,
de linker, linker dan de rechter
die hij in de maling neemt,
de rechter die de linker
in z'n hemd laat staan
volgt hij, in zijn naakte waarheid
door het leven getekend
ziende blind circe's leugenwil
zonder een blik te blozen
maar keert, zonder verenkleed
de tovenares in het wit
zijn wang toe, eerst zijn linker…
Zielenroerselen
netgedicht
2.7 met 55 stemmen
284 ik wilde groter
indruk maken
met volume en in
exorbitante kleuren
bekend worden
zo zouden wij de
zielen van bezoekers
kunnen fixeren in een
droom die op het
wit linnen uiteen spat
door een discussie
waarvan de heftigheid
stukjes op het doek
doet belanden zonder
het echte handwerk
en dat geladen is
met emoties die een…
klapwiekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 zal ik dan maar
de liefde zwijgen
of zwijgen
zonder meer
elk woord
gesproken of geschreven
is dansen
op een koord
zal ik dan maar
mijn gedicht
als witte duif
de lucht in gooien
klapwiekend
verdwijnt zij
achter blauwe bomen
of zal ik toch maar
nog één keer
voor jou
mijn woorden laten dansen
een valse triste
een danse macabre…
Ooievaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.214 Jouw zielgeruchten zie ik
in een glanzend spiegelbeeld
vol eenzame verwijten
in de verdoemde duisternacht
door gebrek aan zelfvertrouwen
kom je niet tot een orgasme
je ziet het te zwart en veel te wit
te eenduidig somber in jouw fantasme
ook wanneer het in de liefde
te moeilijk is voor woorden
breng ik jouw geile glimlach
naar de…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Het dak van de school
wit van de sneeuw.
Maar op de speelplaats
valt geen sneeuwbal
meer te maken.
Maandag
de dooi zet langzaam in.
Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.
De rondvraag kan beginnen.…
Weer een afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
330 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.…
in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
278 blijven zitten
en maar kijken
naar de plukjes wol
van zijn vacht
naar de hoefjes
de vastgebonden pootjes
blijven zitten en
maar kijken
naar de witte wimpers
boven het open linkeroog
tegen een zwarte achtergrond
het schaap moederziel alleen
blijven staan
en maar kijken
van de catalogus
naar het onovertroffen schaap
tegen de…
Midgard in eindeloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 Met meel in de mond
sleuren ze je weg
uit je verwachtingen
de rimboe van de hoop in
Het witte poeder
blijft op je plakken
als een vale uitslag
van je vlees
het enige houvast
voor je gedachten
in Midgard, de middentuin
van bekende streken, omringd
door eindeloze bergen
een oerwoud in het zuiden
en de oceaan in het westen
waar de…
NIJNTJE IN DE PAN Door Duck Brina
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
3.411 - - - - - -
Dus ook al zijn je haartjes wit,
dan is dat heus geen makke.
Ook blondjes oogsten lof, vooral
bij wie ze bruin wil bakken.…
Allerliefste vriendin
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
5.478 Je lach, je traan, je luisterend oor, gewoon … jij …
Ineens is daar de warme zon
Die is opgelaten door een kind, net als een ballon
Een mooie witte ballon
Spelend in de zwoele zomerwind, zwevend naar de zon
Een mooie witte roos
Die het nieuwe geluk toont, o zo broos
Ineens is daar een hand, een zachte wang
Plots is alles mooi van kleur…
Ons Nederland...
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
1.166 Wanneer zal je rood wit blauw weer schijnen
Vertel mij weer je prachtige oorsprong
daar waar het ooit allemaal eens begon……
nee zeg nee ja
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
4.416 nee zeg nee ja
het sneeuwt het sneeuwt
het sneeuwt hier op amsterdam
de mensen praat me niet
van hun stiltes hun kijkers
voor vensters hun zwijgen
ze denken ze zwijgen
de mensen hier in amsterdam
het sneeuwt het sneeuwt
het sneeuwt hier op amsterdam
de straten worden nat
van de witte vlokken
brel zong van de neige
die bleef wit…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Het koren ruist, als de klagende branding,
Die opstijgt uit ons hart tot de kusten onzer ogen,
Boven ons dragen statig de wolken
Een witte sarcofaag aan de hemel
Van verre sneeuwwitte bergen -
Daar is hij gestorven!…