7480 resultaten.
Antwoordloze tijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
529 Het lijkt steeds vaker net als
in mijn lucide dromen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
in een antwoordloze tijd
dromen van een frisse lente
die nooit meer zal komen
een vergeten zomer-nevel
om de wildernis te omvatten
in een toekomst vol vragen
alsof het allemaal
voor niets is geweest
stiltedromen
ontsnapt uit de tijdelijkheid…
Vlinders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 De vlucht van de vlinder
uit het oog
verloren
de grijze lucht wordt steeds grijzer
steeds witter
Eens was het vier uur in de middag
een zomer
in een zeer blauwe lucht
en vlinders
een vlucht vol vleugelkleuren
O kinderen der onwetendheid
het is langzaam heel langzaam wit geworden
enkel nog afwezigheid
vol tranen…
Gemis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Against all odds
Plooit de tijd weer naar voorjaar
Is het park een canvas
Van groen en geel en roze
Vindt de wind weer het zuiden
Heb ik
Me losgewrikt
Uit de wurggreep van donkere dagen
Ga onder
In het vroege licht
Me vastklampend
Aan het drijfhout van herinneringen
Hoe wij ooit
Op jonge benen
Door vele zomers gingen…
Bloeiwijze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
426 Het wekt bij allerlei mensen verbazing
dat jij jouw bloeiwijze hebt aangepast
aan de tijd en de klimaatsituatie
maar ik ken je als romanticus
rozemarijn bij de balkondeuren
ik hou van jouw zomerse geuren
juist nu het vroeger donker wordt
ben je bij me in eigenzinnigheid
in alle kracht van de stadse natuur
kan ik je met dankbaarheid aanschouwen…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Als de zomer komt, kan je dwalen over straat
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
Gisteren op een paar stappen bij mij vandaan
zag ik je in de winkel bij de kassa staan
waar is de glorie van je schoonheid van voorheen?
je schittering en succes, naar ik meen
wie zou je nu nog willen helpen, als dat gaat?…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 in de herfst
deel ik mijn overvloed
wat overdadig is
laat ik los
’s winters
keer ik terug
naar wat wezenlijk is
rust en herstel
overleven;
Dag na dag
jaar na jaar
volg ik het ritme
van zon en maan
en van de Aarde
ik groei
van zaad tot vrucht
ik bloei
met bloem en blad
ik ontvang
en deel en geef
ik leef
kind
van Moeder Aarde…
VOOR U ALLEEN
poëzie
2.9 met 12 stemmen
3.328 Maar toch is 't zoet, wanneer het licht
Des zomers op mijn handen daalt
En 't rijm zijn blijde plicht verricht
En wat het kan vertaalt.…
VLAANDREN, O WELIG HUIS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 O Vlaandren, blijde van uw gevens-rede handen,
zwaar, daar ge delend gaat, in paarse en gele wade,
der krachten die uw schoot als rodend ooft beladen,
- Vlaandren, wie wéét u en de zomer-dageraden,
en voelt geen rilde liefde in zijn leden branden
lijk deze morgen door de veie Leie-landen?…
liefde voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 in de vroege dagen van het voorjaar
waar de tijd 8 maart kalendert
vieren wij de liefde voor later
die veertig jaar geleden
in het land van maas en waal
toen lente jullie leven nog bloesemde
elkaar werd beloofd
het erewoord van toen
bevruchtte zich tot doorgegeven leven
dat rijpend aan zoete lenteregens
een lange zomer kondigde
waarin verfrissende…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 De bomen vertellen het
ze laten los wat bloeiend nat werd
ze hebben tijd nodig voor rust
De ondergaande zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat…
Dromenwachten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.486 Ik wacht op zon in de winter,
oases in Alaska,
regen in de woestijn,
water in een dal.
Ik wacht op perfectie.
Mijn appel mag nog niet geplukt worden
van de boom der liefde.
Ik ben nog niet rijp.
Eenzaam als de nacht,
heb ik zolang op jouw aanwezigheid gewacht.
Nu ben je er, nu ja, dat dacht ik toch,
en je wil me niet.…
Kersthonger
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
3.641 In het donker van de winter
en de honger van de nacht
plots het feest van duizend lichtjes
etensgeur waar ik naar smacht
Hunkerend naar licht en warmte
zoek ik naar een kerstgevoel
volg de lichtjes, geur van eten,
sporen naar een hoger doel
Geur alleen stilt niet mijn honger
lichtjes houden mij niet warm
eten wil ik, voelen, praten
me…
Nakende lente
gedicht
3.4 met 22 stemmen
9.514 In mijn droom is het winter.
Ik buig voor de tederheid
van naakte bomen.
Men zegt dat de bladeren
- voor ze die verloren -
in vele talen spraken.
Men hoorde ze fluisteren:
I am a tree, don't talk,
just love me.…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 Misschien pas als het winter is
en sneeuw mijn haren wit kleurt.
Misschien dan.…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout
ik adem en sterf,
vlucht, adem,
sterf
ik ben de zondaar
van de winter…
Kijkgaatjes
gedicht
2.7 met 35 stemmen
14.642 En aan
de glazen ogen van een wildvreemd kind
dat de winter liever heeft om door te kijken.
Zo zakelijk, zo onverschillig mogelijk de blik
gericht op het keren van de kou. Omdat ergens
toch het vriespunt liggen moet. Ergens moet
water ijs, ijs water kunnen houden.…
De kerstboom van jaar nul
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.656 wij hebben
hem gevonden
de kerstboom
van jaar nul
naar hedendaagse
maatstaven met
slingers en wat ballen
een onverkoopbaar prul
een kant door
de stal gekaald
de koude winter had
pril groen vervaald
hij heeft de ezel
en de os zien staan
de kribbe en het wonder
van geboorte langs zien gaan
is uitgegroeid tot
het symbool van kerst…
koude tenen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 je stilt dagen van winter
en geeft me onwennige
kinderogen
bindt bitterheid
aan alle lege uren
nu dood sneeuwt
op koude voeten
de meisjesjurken, de lippen
gedragen, ongelezen
bij iedere gebroken vinger
en nu het donkere huis
de verte meet
zie ik door muren heen
de oude stenen in
mijn te kleine bouwdoos
jij kust me
maar maakt…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
Schrijnend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 Ik heb nog brandhout voor vele strenge winters
en in mijn brein sprokkelde ik ideeën voor een eeuw
maar mijn leven is een kluwen , een spinrag
met te strak gespannen draden
de ragebol kijkt lijdzaam toe
het is nu wachten op bevrijding
hoe kom ik los uit dit bizarre labyrint
van onvervulde dromen
zal ik stiekem over het muurtje kijken…
Witte Ziel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
701 De bloem die me gaf
pootte in mijn tuin
op jouw manier
zo stevig en krachtig
kijkt naar mij zo lief
zo zachtig
teer diep helder wit
groen haar hart als het jouwe
geel ingebed in het mijne
Bloeit temidden van zaaddozen
Deze winter zullen zij gerijpt
mijn tuin bevruchten
Zo hier dat wel
Zo daar wij niet
Zo lang mijn tranen
mijn me kunnen…
Het voorjaar komt er aan!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
974 En dat de winter
ons weer verlaat?
Die mooie tijd
breekt weer aan!
Dan kun je weer een
nestje bouwen gaan.
En vlieg je weer met
takjes af en aan...
Tot je nest weer is gereed.
Voorbij is dan het winterleed!…
voorbeeld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 Hier
verplicht niemand ons
te schrijven
alsof het bloed van een mug
geplet staat op het net geschilderd stucwerk
je kent me door
en door muren spreken wij
samen een winter lange na
ieder uur van onzekerheid voorbij
Raadsels zonder enige vorm van genre
je draagt dezelfde ring als
mijn mededogen
geloven is niets anders dan
kracht vinden…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
Sneeuweenzaam
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
951 vertel me over witte winters
de warmte in de kamers
van het huis. begraaf me
in de kleuren van de liefde
die ik zomaar kreeg
van jou, mooi rood omstrikt.…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed
uit dankbaarheid
voor het genieten
van dit winters…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 Er is niets te eten in de keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote…