7546 resultaten.
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje,
een sjaaltje losjes in een knotjesspeld,
het schuimkoralen snoer van tante Anje
en in mijn haar heb ik een bloem gespeld.
Zinderend danst de lente door de lucht,
er luiden voorjaarsboden in de zon,
de kat miauwt zijn maartse lokgerucht,
dekbedden kleuren fleurig een balkon.…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 tussen de witte muren
verbloedde goud en zwart
het avondrood.
hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.…
Bargoens
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
575 :
’t heeft alle twee van doen met ~zwart en grond~.…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Aan een boomtak hangt aan één
Poot een bundel zwarte veren
Straks maken we een fles Chablis
Soldaat, doen we dood en verderf
In de ban…
Metro
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Je oysterkaart is in deze metropool wat waard
Easy way to travel in London
Hebben ze hier goed uitgevonden
De metrolijnen hebben allemaal een kleur
Overstappen is soms een gezeur
Donkere gangen onder zo'n stad
Je reist door een zwart gat
Dan weer licht op een station
Snel uitstappen bij Wimbledon
De roltrappen zijn stijl en lang
Rechts…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
Stukje hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
848 ik zag een stukje hemel in Averbode,
de abdij, een poort naar hoger leven
droomde ik mezelf in het hart
en alles werd zwart door zoveel wit.
de grandeur van barok
en de gedachte aan de rok
die je ooit kocht, waarin jij beeldig,
waarop ik dolletjes was
maar überhaupt veel te duur,
vond je.…
Hoe lang nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Tot wie richt ik mij
als het zwart bodemlozer is dan ooit
Tot Hem, die Ene, de Onnoembare, het Al
Hoe lang nog voor ik je weer ontmoet
mijn lief.…
Natuurgeweld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
499 wekenlang zag ik ze bouwen
aan een nest van blad en tak
onder boom en bladerdak
jong geluk zag ik ontvouwen
achter raam sta ik te koken
ziet mijn oog bewegend klein
nattig zwart in haar domein
eierschalen zijn gebroken
maar zie hoe snel natuur ontdekt
een reiger nadert sluipt heel zacht
op lange poten dichterbij
en met zijn hals lang…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
verbannen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
571 ik vond de sleutel van je hart
hij lag op de verkeerde plek
een ander huis een andere stek
mijn wereld kleurde helemaal zwart
dit kon ik bijna niet geloven
mijn toekomstdromen gingen stuk
geen sprake meer van dat geluk
is er nog wel een god hierboven
ik was verbannen uit je hart
nooit gedacht dat ik zo zou lijden
het heeft geen zin hier…
Cluster pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Een pil genomen tegen de migraine
moeder schenkt onvolprezen koffie in
met één oog gebladerd door de ochtendkrant
met zijn koppen scherp venijn:
bomaanslagen, godsdienstoorlogen
aardverschuivingen, bevingen
continenten drijven schokkend
op het gloeiend magma rond
Tussen de oren bonkt en bonkt
wordt als graan de tijd vermalen
het zwarte…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
mijn kleur
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
542 rood, geel, en zwart
de kleuren van mijn hart
Belg in hart en nieren, maar
andere kleuren kunnen mij ook plezieren
neem nu rood, wit, en blauw
Holland waar ik zo van hou
met mijn vrienden bij het dichten
kunnen we wekelijks onze pijlen richten
bij Freaks wordt alles wel gelezen
en een oorkonde wordt gegeven
het gedicht in de…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt
dan de avond en de boodschappen,
de lege kast, de volheid van ons
wij samen, geliefde zwarte…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
522 Kraaien de boodschappers zijn
van de zwarte pest.
Die Magere Heyn stuurt op
zijn laatste ronde en
de mens doet terugkeren
tot aardse mest.
het kwade met een oog
loenst over de dodenakker.
Waar niet meer voor een
levenslot kan worden geloot.
Slechts een handdruk wordt
nog afgegeven door Pierlala's
engelen des doods.…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 ter langst
hebben zich maar even
in mij verschanst
ze kwamen en gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren en dagen
in zwart…
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Liggend in de vloedlijn baadt
Ik mij met kosmisch licht
Mijn koude huid wordt gezandstraald en mensen al om
Ik zie dat vanuit de zwarte horizon een vrouw zich losmaakt
En mijne kant opkomt
Ze is mooi. Ze is fraai. Ze is mijn alles.
Dichterbij.. dichterbij en nu is ze ..
‘Hallo, schone vrouw kunnen we wat?…
Een toekomst naar zekerheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Volgt
levenslijnen in handen;
vult de zwarte gaten met
nieuwe zonneschijn.
Onzekeren en gelukszoekers
leggen hun toekomst in de
handen van een ziener neer.
Vertrouwen op de heldere
verbanden tussen het zichtbare
en de verborgen levenssfeer.
Toekomst zoekt naar zekerheid;
wordt soms langs vage wegen
geleid.…
Zwaartekrachtgolven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij komen en gaan
in een gapende diepzee
van miljoenen sterren;
op lichtjaren afstand
verdwijnt er materie
in loodzware gaten,
zwart, imploderend.
golven van zwaartekracht
Aarde passerend,
ijl en pulserend
in de atmosfeer
zonder vorm
zonder inhoud,
luchtrimpelingen
komend en gaand
in de ruimtetijd...…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 gedenken en elk jaar
weer afsluiten
en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in…
Dwaallcihtjes in Amsterdam kerstavond 19 december 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Ik speel geen sinterklaas meer
laat staan zwarte piet
ik speel ook geen kerstman meer
van dat 'yoh yoh' heb ik genoeg
ik speel ook geen Paashaas meer
laat ook alle Pinsterbloemen staan
ik speel voortaan en uitsluitend mezelf
zonder verkleedvormen, gewoon wat je ziet
maar 19 december a.s. dan nog niet
dan loop ik achteraan als laatste…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De kale bomen, de zwarte takken
ik zie ze voor mijn ramen staan
de winterkou heeft het te pakken
grijsblauw stalen luchten die overgaan.
Het lage licht schijnt hier binnen
reikt diep de kamer in
ik schrijf er woorden, zinnen
geef zo de stilte zin.…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
Het verlies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Als een sluipmoordenaar komt Hij aan,
Hij trekt zijn zwarte zware zwaard.
De tempelier loopt in zijn einde zijn eentje.
Geen vervloekte vrede vergeeft vervolgens zijn daad.
Nog negeert Hij zijn verleden.
Hij kijkt niet om naar de kille kalme kamer vol gebeenten.
De hemelse hel heeft hem bespaard.…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
En die verdween dan in de zware klep
Van onze zwarte kachel in Hoogvliet
We woonden in een industriegebied
Met Sjors en Sjimmie, Donald Duck en Pep
De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
We waren nog bevreesd voor Sint en Piet…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 van straatlantaarn
tot straatlantaarn
dartel ik
onderweg vallend
in zwarte gaten
het verkeerslicht
biedt geen uitkomst
het groen slaat
regelmatig op hol
aan beide zijden
ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt…