Alle inzendingen over innerlijke rust

9250 resultaten.

Sorteren op:

Vijf weken

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
je te slapen maar ’s avonds wakker kwam je tot leven zette er je nagels in Amuseerde jij je met je speelgoedmuis rondzwieren, loslaten en apporteren, loskrabben Wat je intrigeerde ontdekken wat je kon in jouw waakzame uren aan het behang van de muren Ik zal je missen raakte min of meer gewend maar nu heerst er weer aangename rust…

vakantie

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
Alleen maar zijn alleen maar nu en zie wat vage witte rafelstrepen op eindeloos blauw en zucht van rust en welbehagen.…
Lisa Leyten3 september 2015Lees meer >

Voor een lief klein menneke

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
lief klein menneke rust nu maar zacht in de armen van engelen waar de zon altijd lacht lief klein menneke jouw halte kwam veel te vroeg want van die lieve pretogen kregen wij immers nooit genoeg lief klein menneke de dag des afscheid is gekomen alleen nu zullen wij ons nog ontmoeten in onzeren dromen…
LadyLove20 februari 2016Lees meer >

Hoogpolig herfsttapijt

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
voorgaande seizoenen die nog lente dansen in het naar de zomer groenen geen afval uit voorbije tijd maar kleurrijke herinneringen aan toen bomen nog vol hingen nu dwarrelend gedragen en bijeen gescharreld door de droge lucht op hun laatste vlucht zacht uitgespreid tot een schitterend hoogpolig herfsttapijt waarin stilte warm rust…
wil melker15 oktober 2016Lees meer >

kalasjnikov

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
ik was Michail Kalasjnikov maar lig nu onder de zoden op een miserabel kerkhof te midden van de doden in de lente van mijn leven dacht ik veel te hebben bereikt dat lijkt nu wat overdreven het is maar hoe je het bekijkt want de doden kunnen spreken en laten me niet met rust die willen zich nu op mij wreken en ik krijg ze niet gesust…

Maaiveld

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 923
mijn hoofd rust onder het altijddurend maaiveld maar laat me. laat me liever.…

De zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Rust neemt steeds, meer toe. De zee raakt langzaam uitgeraasd tot een nieuwe morgen. Wat brengt de nieuwe dag weer met zich mee? Daar hebben wij geen invloed op. Waardig is de zee, geeft vaak nieuwe levendigheid. Altijd anders en zeer zeker inspirerend. De zee.…
Dick24 mei 2017Lees meer >

De blauwdruk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
waar kleuren langzaam nestelen in grijs van grauwe maanden slaapt wit in pas gevallen sneeuw zijn winters maagdelijk rusten toch zal er iets gaan broeien in leven dat door snoeien kort gehouden wordt het zijn geen stemmetjes die soms winden kleuren wel de klank van samenspraak die over het mysterie van de blauwdruk gaat…
wil melker10 januari 2018Lees meer >

Schermde schimmig

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
de passen waren afgemeten alsof het gaan structureel verbonden was met ons bestaan voor zwierigheid kul en vreemde strapatzen bleek er geen ruimte te zijn hun vertoon schermde schimmig en incidenteel ontsproten aan losbandige geesten die keten belangrijker vonden dan orde en rust in ons al zo saaie burgermansleven het was niet…
wil melker10 februari 2018Lees meer >

Optisch inferno

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
het was een bonte carrousel maar de wereld ging veel te snel kleuren flitsten voorbij als een braderie vol speelse vrolijkheid vormen versmolten van groot naar klein zonder te benoemen wat zij dan wilden zijn toch was er ook rust in dit optisch inferno waar een zondvloed ideeën strand gaf aan verre zeeën jouw lach was de schepper…

De fobische wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
in het verlopen van golfjes herkenden gevoelens het spreiden van strak geleide emoties naar een glad oppervlak dat rust in zijn spiegeling had waar niets zomaar buiten zijn oevers trad een diepe zucht gaf eindelijk lucht aan al tijdenlang steeds weer oplopende spanningen even vrij zijn zonder belaagd te worden door de fobische…

Overdenking

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik hoop dat rust een beetje groeit.…

Jenny

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Diefachtige tijd, die nooit en te nimmer rust mij te beroven van de fijne uurtjes die ik ooit had. Besef dat ik daardoor vaak moe en verdrietig ben en dat de meeste levensvreugd in mij al is geblust. Grote dief, pak nu op mijn oude dag andermaal uw pen en schrijf dat Jenny mij toen voor het eerst heeft gekust.…

dan weet hij dat het goed is

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 844
radeloos zoekt hij in zichzelf het blije kind dat zich geborgen weet zijn onmacht striemt In razernij pas als hij haar onderwerpt en tot de zachtheid dwingt die elke moeder zou moeten bezitten en dan haar volle borsten verovert vindt hij rust wanneer hij zijn vurig zoeken opzweept in haar en haar brandende schoot met zijn verlangen…

Leeg hoofd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
oren, neus en ogen die jouw positie bepalen Dat hoofd van jou is vol: er zit een tong in, met tanden en heel wat hersenen, maar zelf heb ik dat niet Zelf ben ik dat niet Wanneer ik denk aan de binnenkant van mijn schedel, is daar niets: een leegte En als ik me erop concentreer heb ik zomaar geen gedachten alsof ik helemaal in rust…
Zywa12 februari 2020Lees meer >

Kracht van het licht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Verhelderend kan het zeker zijn en als je op tijd je rust neemt wordt de dag nog mooier. Neem een momentje voor jezelf waar je waarde aan hecht, het mag zeker, daar is niets op tegen. Mooie dag allen.…

Levenslicht zien

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
De urn van mijn Moeder, heb ik zelf begraven, in ons familiegraf, waar wij samen, rusten gaan. Zo kan onze levensenergie, die ook levensliefde is, onmogelijk doven. Niet ontbinden. Zo wordt overlijden overleven. In moederlicht geloof ik heilig. In haar licht heb ik mensen lief, en leer ik heilig zien.…

Bonte Piet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Een bonte Piet liep door de straat Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast In kleuren van de regenboog Met oogverblindend zwart gelaat En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog Gesloten om zijn hals en nek Een pauwenveer van amethist Met een azuren ring als oog Dat hij verdween is extra zuur Helaas, ik krijg nu rust nog duur (volgende keer beter…

Kritisch

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Waarom laat je me niet met rust met jullie regels en jullie geleerde meningen? Ik heb geen zin om me steeds te verdedigen na te denken over jullie problemen, er is al genoeg nagedacht, dat hoef ik niet over te doen, waarom zou ik mezelf kwellen?…
Zywa26 maart 2022Lees meer >

grensavond

netgedicht
2.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 507
het was tijdens het Gouden Uur aan wolkenrand en verte brandend met geest en ziel van vuur en de tijd stond erbij net zo achteloos als dat toevallig paard in de wei hier werd nog een laatste woord gezegd ligt waarheid aan de zijkant van het midden is het hoofd te rusten gelegd hoeveel stemmen zijn er te gaan om stilte te breken voor…
Iniduo25 april 2022Lees meer >

't Ogenblik wacht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 404
's Avonds het bed opzoeken omringd door het drievuldig beschermende lakens muren en zoldering is een weergaloze zegen om te rusten na de dag zich overgeven aan aangename schemer die overgaat in alles vergetend zwart om de volgende morgen op te staan aan Gods hand waar kracht en levensmoed uit komt de nabije uren met de Hemelse Vader…
Han Messie10 januari 2023Lees meer >

portret van de gevederde koekoeksbloem

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
zijn zonnehoed vindt weinig houvast op het smalle hoofd daaronder zijn licht spottende ogen die kijkers op afstand houdt de groene shawl rust als een moeder over zijn schouders alleen op de wereld maar niet helemaal na het vallen wel weer opstaan kijk een geluksklokje en hier staat de gevederde koekoeksbloem nee die naam is niet…
J.Bakx16 juli 2023Lees meer >

In tijden van oorlog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
verzwelgen Je smalle bovenlijf ontbloot ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek In de schaduw een gehavend lichaam je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet In tijden van oorlog moet gesneuveld worden lichaam en ziel uit elkaar gedreven Passio carorum het leed van geliefden haar gezicht dat sereen op zijn lichaam rust…
J.Bakx23 juli 2023Lees meer >

Visvangst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
jij zoekt nu de rust natuur klinkt toch enigszins wat zuur je zit op jouw visstoel hengel in hand vlakbij de waterkant maar owee wij dieren vrienden leven met deze ontspannend zwemmende vissen mee prettig levend in sloten meren en zee veelal teruggeworpen enorme stress hengelaar bedenk dit allemaal het is beslist…
Antonia5 augustus 2023Lees meer >

knap lastig

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 476
voor een dwarsliggend mensenkind in de wieg gelegd om aan rust en roest te knagen is de krib al gauw te krap enfant terrible dat in beweging groeit als de verst afdwalende tak van een stam de dwarsdenker doet de wereld kantelen scheurt zich los van alles wat altijd al zo was een bevlogen rebel overstijgt de kasseien ontregeld…
J.Bakx22 oktober 2023Lees meer >

Dicht bij mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik voel dan rust, zoals water rustig wordt wanneer de wind gaat liggen. Je woorden hoeven niet groot te zijn— één blik van jou kan al genoeg zijn om mijn dag te dragen. En als het even moeilijk wordt, weet dan: ik sta naast je, met stille kracht, tot de zon weer schijnt.…
Johny Donovan24 november 2025Lees meer >

De pimpelmees

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
op een stille ochtend komt hij even kijken een klein vogeltje blauw en geel de pimpelmees blijft niet lang hij zit hij kijkt hij zingt zijn liedje is zacht maar het vult de lucht het zegt niets groots alleen dit de dag mag beginnen wanneer hij weer wegvliegt blijft er iets achter dat niet weggaat rust licht een kleine glimlach…

Bewaar dit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 326
Het rust op blote schouders. Het glijdt langs warme huid. Een hand volgt traag een lijn. Een adem zucht en daalt. De blik wordt zwaar van voelen. De avond houdt van stil. Geen stem. Alleen dat kijken. Geen vraag. Alleen die adem. Bewaar wat hier gebeurt, en laat de nacht het stil bedekken.…

Mijmering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 247
De zee woont in mijn adem al sinds mijn eerste dag ik groeide op met haar golven haar stormen en haar zachte lach waar de horizon de hemel raakt daar voel ik mij het meest thuis en zolang de wind mij dragen wil blijft de zee mijn huis want in het ritme van het water vind ik telkens weer mijn rust alsof de zee mij stil omarmt met elke golf…

De enige leerling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 125
Een vinger rust op een eerste woord. Iemand wacht tot een ander ziet wat pijn kan zijn. Zo groeit, bijna ongemerkt, wat niemand erft. Op een dag is er niemand meer die de richting wijst. Toch weegt elke stap.…