9250 resultaten.
Vijf weken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
626 je te slapen
maar ’s avonds wakker
kwam je tot leven
zette er je nagels in
Amuseerde jij je
met je speelgoedmuis
rondzwieren, loslaten
en apporteren, loskrabben
Wat je intrigeerde
ontdekken wat je kon
in jouw waakzame uren
aan het behang van de muren
Ik zal je missen
raakte min of meer gewend
maar nu heerst er weer
aangename rust…
vakantie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Alleen maar zijn
alleen maar nu
en zie wat vage witte rafelstrepen
op eindeloos blauw
en zucht
van rust en welbehagen.…
Voor een lief klein menneke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 lief klein menneke
rust nu maar zacht
in de armen van engelen
waar de zon altijd lacht
lief klein menneke
jouw halte kwam veel te vroeg
want van die lieve pretogen
kregen wij immers nooit genoeg
lief klein menneke
de dag des afscheid is gekomen
alleen nu zullen wij ons nog
ontmoeten in onzeren dromen…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht
zacht uitgespreid
tot een schitterend
hoogpolig herfsttapijt
waarin stilte warm rust…
kalasjnikov
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
752 ik was Michail Kalasjnikov
maar lig nu onder de zoden
op een miserabel kerkhof
te midden van de doden
in de lente van mijn leven
dacht ik veel te hebben bereikt
dat lijkt nu wat overdreven
het is maar hoe je het bekijkt
want de doden kunnen spreken
en laten me niet met rust
die willen zich nu op mij wreken
en ik krijg ze niet gesust…
Maaiveld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
923 mijn hoofd rust
onder het altijddurend maaiveld
maar laat me.
laat me liever.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Rust neemt steeds, meer toe.
De zee raakt langzaam uitgeraasd tot een nieuwe morgen.
Wat brengt de nieuwe dag weer met zich mee?
Daar hebben wij geen invloed op.
Waardig is de zee, geeft vaak nieuwe levendigheid.
Altijd anders en zeer zeker inspirerend.
De zee.…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
Schermde schimmig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
467 de passen
waren afgemeten
alsof het gaan
structureel verbonden
was met ons bestaan
voor zwierigheid kul
en vreemde strapatzen
bleek er geen ruimte te zijn
hun vertoon schermde
schimmig en incidenteel
ontsproten aan
losbandige geesten die
keten belangrijker vonden
dan orde en rust in ons al
zo saaie burgermansleven
het was niet…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
De fobische wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 in het verlopen
van golfjes herkenden
gevoelens het spreiden
van strak geleide emoties
naar een glad
oppervlak dat rust in zijn
spiegeling had waar niets
zomaar buiten zijn oevers trad
een diepe zucht
gaf eindelijk lucht
aan al tijdenlang steeds
weer oplopende spanningen
even vrij zijn zonder belaagd
te worden door de fobische…
Overdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik hoop dat rust een beetje groeit.…
Jenny
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Diefachtige tijd, die nooit en te nimmer rust
mij te beroven van de fijne uurtjes die ik ooit had.
Besef dat ik daardoor vaak moe en verdrietig ben
en dat de meeste levensvreugd in mij al is geblust.
Grote dief, pak nu op mijn oude dag andermaal uw pen
en schrijf dat Jenny mij toen voor het eerst heeft gekust.…
dan weet hij dat het goed is
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
844 radeloos zoekt hij in zichzelf
het blije kind dat zich
geborgen weet
zijn onmacht striemt
In razernij
pas als hij haar onderwerpt
en tot de zachtheid dwingt
die elke moeder zou moeten bezitten
en dan haar volle borsten verovert
vindt hij rust
wanneer hij zijn vurig zoeken
opzweept in haar
en haar brandende schoot
met zijn verlangen…
Leeg hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 oren, neus en
ogen die jouw positie bepalen
Dat hoofd van jou is vol:
er zit een tong in, met tanden
en heel wat hersenen, maar
zelf heb ik dat niet
Zelf ben ik dat niet
Wanneer ik denk aan de binnenkant
van mijn schedel, is daar niets:
een leegte
En als ik me erop concentreer
heb ik zomaar geen gedachten
alsof ik helemaal in rust…
Kracht van het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Verhelderend kan het zeker zijn en
als je op tijd je rust neemt wordt
de dag nog mooier.
Neem een momentje voor jezelf waar je
waarde aan hecht, het mag zeker,
daar is niets op tegen.
Mooie dag allen.…
Levenslicht zien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 De urn van mijn Moeder,
heb ik zelf begraven,
in ons familiegraf,
waar wij samen,
rusten gaan.
Zo kan onze levensenergie,
die ook levensliefde is,
onmogelijk doven.
Niet ontbinden.
Zo wordt overlijden overleven.
In moederlicht geloof ik heilig.
In haar licht heb ik mensen lief,
en leer ik heilig zien.…
Bonte Piet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Een bonte Piet liep door de straat
Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast
In kleuren van de regenboog
Met oogverblindend zwart gelaat
En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog
Gesloten om zijn hals en nek
Een pauwenveer van amethist
Met een azuren ring als oog
Dat hij verdween is extra zuur
Helaas, ik krijg nu rust nog duur
(volgende keer beter…
Kritisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Waarom laat je me niet met rust
met jullie regels en jullie geleerde
meningen? Ik heb geen zin
om me steeds te verdedigen
na te denken over jullie
problemen, er is al genoeg
nagedacht, dat hoef ik niet
over te doen, waarom
zou ik mezelf kwellen?…
grensavond
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
507 het was tijdens het Gouden Uur
aan wolkenrand en verte
brandend met geest en ziel van vuur
en de tijd stond erbij
net zo achteloos
als dat toevallig paard in de wei
hier werd nog een laatste woord gezegd
ligt waarheid aan de zijkant van het midden
is het hoofd te rusten gelegd
hoeveel stemmen zijn er te gaan
om stilte te breken
voor…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
portret van de gevederde koekoeksbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 zijn zonnehoed vindt weinig houvast
op het smalle hoofd
daaronder zijn licht spottende ogen
die kijkers op afstand houdt
de groene shawl rust als
een moeder over zijn schouders
alleen op de wereld maar niet helemaal
na het vallen wel weer opstaan
kijk een geluksklokje en hier
staat de gevederde koekoeksbloem
nee die naam is niet…
In tijden van oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
474 verzwelgen
Je smalle bovenlijf ontbloot
ontdaan van het haastig losgeknipte gevechtstuniek
In de schaduw een gehavend lichaam
je terneergeslagen blik die niets dan het niets ontmoet
In tijden van oorlog moet gesneuveld worden
lichaam en ziel uit elkaar gedreven
Passio carorum het leed van geliefden
haar gezicht dat sereen op zijn lichaam rust…
Visvangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 jij zoekt
nu de
rust natuur
klinkt toch
enigszins wat
zuur
je zit
op jouw
visstoel hengel
in hand
vlakbij de
waterkant
maar owee
wij dieren vrienden
leven met
deze ontspannend
zwemmende vissen
mee
prettig levend
in sloten
meren en
zee
veelal teruggeworpen
enorme stress
hengelaar bedenk
dit allemaal
het is
beslist…
knap lastig
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
476 voor een dwarsliggend
mensenkind in de wieg gelegd
om aan rust en roest te knagen
is de krib al gauw te krap
enfant terrible dat in
beweging groeit als de
verst afdwalende tak
van een stam
de dwarsdenker doet
de wereld kantelen
scheurt zich los van alles
wat altijd al zo was
een bevlogen rebel
overstijgt de kasseien
ontregeld…
Dicht bij mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Ik voel dan rust,
zoals water rustig wordt
wanneer de wind gaat liggen.
Je woorden hoeven niet groot te zijn—
één blik van jou
kan al genoeg zijn
om mijn dag te dragen.
En als het even moeilijk wordt,
weet dan:
ik sta naast je,
met stille kracht,
tot de zon weer schijnt.…
De pimpelmees
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
397 op een stille ochtend komt hij even kijken
een klein vogeltje blauw en geel
de pimpelmees blijft niet lang
hij zit hij kijkt hij zingt
zijn liedje is zacht
maar het vult de lucht
het zegt niets groots alleen dit
de dag mag beginnen
wanneer hij weer wegvliegt
blijft er iets achter dat niet weggaat
rust licht een kleine glimlach…
Bewaar dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 Het rust op blote schouders.
Het glijdt langs warme huid.
Een hand volgt traag een lijn.
Een adem zucht en daalt.
De blik wordt zwaar van voelen.
De avond houdt van stil.
Geen stem. Alleen dat kijken.
Geen vraag. Alleen die adem.
Bewaar wat hier gebeurt,
en laat de nacht het stil bedekken.…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
De enige leerling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
125 Een vinger rust op een eerste woord.
Iemand wacht
tot een ander ziet wat pijn kan zijn.
Zo groeit, bijna ongemerkt,
wat niemand erft.
Op een dag
is er niemand meer
die de richting wijst.
Toch weegt elke stap.…