6020 resultaten.
De Grote oorlog (2)-Erneton-sur-Biert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 1914
-----------------------------------------------------
Scheurde een voltreffer
jou aan flarden
en herleidde hij je lijf
tot verloren geraakte puzzelstukjes
à la retraite de Namur?
Verzoop je in een krater
die al vlug gevuld raakte
met oorlogspuin,
een vergeten speld in een hooiberg
à la retraite de Namur?…
Altijd weer Francesca
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
589 De voeten wassen en de nagels knippen
vijlen en vervolgens nog verloren
in jouw zachtheid gaan, mezelf afvragen
of de krullen in je haren van nature zijn
als de wilgenkatjes in de bomen
die juichen en heen en weer bewegen.…
De Nieuwste Geschiedenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 De reden te doden is weg
De rede verloren
verdronken in bloeddorst
Niets telt in de hel
van stukgeslagen steden
geen vrouw, geen kind
is heilig door onschuld,
in doeken gehuld schamelt
de mens voort,
gisteren levend,
morgen dood.…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 dan;
het onwaarschijnlijke wit
het wit van de huid onder zijn hemd
die nooit de zon zag en geen haar had
onbekende zachtheid, opgloeiend melkachtig
licht vlees, als kindervlees
die bepaalde warmte, niet heet, nooit koud
zachter was er niet, bestond niet, kon niet nooit
je kon
je er in verliezen verloren…
Lust en liefde.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 mijn hart klopt als nooit tevoren
ril van jouw aanraking, zo warm en fijn
voor een paar uur weer helemaal de mijne te zijn
voel me zonder jou volstrekt verloren
motor slaat op hol als ik je lieve gelaat ontwaar
bloed klopt in mijn aderen, gelijk een trom
eindigend met een tweetal paukenslagen als ik bij je kom
vreemd gevoel; maar gelukkig zonder…
Moeder Aarde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
742 Zeg moeder Aarde weet u nog
of ik in de ochtend of in de avond
werd geboren, want ik voel me zo verloren
drie zomers lang was ik een blonde zwaan
maar u liet me in de waan van een heel klein lelijk eendje
wat is er over van die dagen nu ik alles alleen moet dragen
ik heb nog zoveel levensvragen aan u
lieve moeder Aarde
drie winters lang…
Vaderdag 2015
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
958 zal het zijn
geen vader meer op Vaderdag
het wordt vast niet fijn
60 jaar was ik erbij
met mijn vader op Vaderdag
speciale momenten
voor een lieve man op een bijzondere dag
Een vader blijft je vader
ook al is hij er niet meer
eeuwig dankbaar
voor zijn zorg en liefde keer op keer
Een speciale band
wat was gaat voorbij
maar nooit verloren…
Zomerzoenen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
549 Ze lagen minnekozend op het Groetse strand
Hij was verliefd op haar tot over beide oren
En zo te zien kon hij haar mateloos bekoren
Door ‘t strelen van haar huid met anti-zonnebrand
En met een rugschelp door een inktvis ooit verloren
Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand
Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand
Terwijl…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
De torens
poëzie
4.0 met 2 stemmen
698 Immer vond ik, 't pad ontweken,
een richtbaak voor mijn stappen, mank en krank,
en stronkelde ik in wanhoop soms verloren,
dra viel door 't duister, uit een hoge toren,
diep in mijn ziel een verre klokkenklank.…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Nu het ijs gebroken is
twee gezichten zich richten
op vriendschap
neem jij me mee
je praat honderduit
en zegt ik ben
een beetje nerveus
moet nog even wennen
dat jij er bent
spontaan pak je mijn hand
verlegen kijk ik naar je
voel me ook wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een…
In het verdronken land tussen de rivieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 In het verdronken land tussen de rivieren
verloor ik al wat rede had in de eerste
hand. Laat ik wegstromen met de rivieren,
dat wat niet tegen het gat in mijn tweede
hand was bestand.
Ik voel mij geborgen in het diepste van
het verdronken land. Vergeten lijkt te
zijn verdronken; weggestroomd met het water
naar een ver onbekend land.…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Ëén minuut maar dat ik er stond,
zag je opdraven
als een jonge hond,
ik niet geloven dat jij
het echt jij was
en we verloren ons in de zee
en opnieuw in een golf
in de zachtheid van zand,
de warmte, de zoen,
in het man-vrouw-zijn
in de vertrouwdheid ervan
en genoten alsof alles nieuw.…
Hoedenzaak
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
732 Die herenhoed verloor ik in een Gouds café,
na teveel van dit en dat. Doodzonde, maar
ik heb bij Witting niet een nieuwe gekocht.
Ik vond het zoiets als heilige grond, die
je niet gaat schenden, zoals Indianen hun
begraafplaatsen minzaam omzeilen, uit diep
respect voor de overledenen.…
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 een boom wordt herboren
zo stoer en zo brutaal
was enkel zijn kledij verloren
na een jaar van pracht en praal!…
Alles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 als vraag en antwoord in elkaar verstrengelen
lossen de schaduwen een voor een op
hoeft het licht zich niet met een kroon te tooien
de koning is het schijnsel zelf
zijn schimmen zijn de verloren zonen en dochters
hun besef van hun ware aard
is de voortzetting van het eeuwige leven…
Vadertje Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 Ooit, in een tijdloos verleden geboren,
Door iets of iemand nauwkeurig bedacht,
Of gecreëerd door een nog hogere macht,
Nooit hebt U iets van Uw precisie verloren.
U plaatst ons passend in Uw eeuwig bestaan.…
DE SPIN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.912 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
Even kroelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 Lief lig je te slapen
zoet en zacht
Dat doe je het liefst
en kijken elkaar aan met een glimlach
Ik lig op je schouder
en voel me geborgen
Oh je moest eens weten
want ik voelde me jaren verloren
We hebben elkaar steeds meer lief
ook zijn we pas net begonnen
We zijn zo blij met elkaar
en vergeten langzaam onze zorgen
We zeggen…
Stil zijn de nachten vol verwachting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Waar heden ten dage massa's mensen doelloos
zwerven en alom oorlogen woeden op een wereld
eens voor een eeuwige vrede bestemd; zal bij
al het geen van wat reeds van het paradijs werd
verloren; die Kerstster wederom gaan stralen
op die vleesgeworden boodschap die het geheim
van de eeuwige vrede kent.…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Weet gij nog, Lièf, hoe lang we in droom verloren
Aan dit klaar water hebben stilgestaan?…
dag, dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 ik deel mezelf met de nacht
die nadert om de hoek
meestal ben ik dan verloren
voelt de warmte bij voorbaat zacht,
zo zal een hemel mij kunnen bekoren
ik hou me dat in alle eenvoud voor
het beperkt ook de decibellen
als ik onder het laken
op mijn hurken, liggend,
omga met het mateloos snurken
het is niet ongebruikelijk
dat dit geluid…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 En voort, tot waar dat blauw
En groen in 't koren,
Vol lokkend grijs en grauw,
Verloopt, verloren;
Zo ver als om-en-dom
Het oog kan dragen,
Het vlas staat in de blom
Te wiegewagen.…
Bach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
699 Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach
Adagio 'Concerto en ré mineur
het heeft zoveel van verlangen en treur
ben vaak door zijn noten en tonen van slag
zoals hij gevoelig wenend meevoert
langs het hemelsblauw klassiek gelaat van
het schoonste wezen op aard, voel dan
eeuwige droom die met liefde ontroert
kom vrouw, waan der permanente…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.
Herfsttijd kreupelt weken door.
De zon bindt in, het loof gloeit na
totdat het oud en bruin wordt afgelegd,
de boom bloot naar zijn wortels keert
om zo kou te weerstaan.…
doodsqueeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Met de loop der jaren
had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen
een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd
en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor
rologend van tafel naar kast blievend naar houvast
haar hondse blik plensde als zuilen van regen
de klankkast zo klinkt het zo botst het
falsetto als een kalebas met rotbui
viel…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren;
van huid en haar geen raadsel overblijft
waar ledigheid in ledigheid wil wonen.
Het huis van kamers en de stad van straten:
ai, laat de klok met rust. Tel goud, drink wijn.
Het vuil rot ondergronds. Bid niet voor het geraamte.…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Het contact met
de basis is verloren, ze reist verder
door behandelkamers, heerlijk nieuwe
werelden, haldol, fluanxol,clozapine.
------------------------------------------
uit: 'Ademhalen onder de maan', 2012.…
In de schaduw van een dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 de nacht inluiden
de dag aansluitend heb ik maar
in de residentie doorgebracht
en zag kunst-koningen te paard
en rommelig gesorteerde gebouwen
naar nog net, voor mij dan,
in enige herkenbare stijl,
zoals er Jugendstil was
ooit in haar oorspronkelijke aard
de avond kondigde zich aan
er was geen tijd om te spreken
per omgaande verloor…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 Ik ween niet over wat
verloren is, nu haar
transparante adem op
de golven van de winden rust,
oprijst naast de leeuwerik
in een eindeloze klim naar
dat ene streepje licht,
stipje op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een…