Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

De Grote oorlog (2)-Erneton-sur-Biert

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
1914 ----------------------------------------------------- Scheurde een voltreffer jou aan flarden en herleidde hij je lijf tot verloren geraakte puzzelstukjes à la retraite de Namur? Verzoop je in een krater die al vlug gevuld raakte met oorlogspuin, een vergeten speld in een hooiberg à la retraite de Namur?…

Altijd weer Francesca

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
De voeten wassen en de nagels knippen vijlen en vervolgens nog verloren in jouw zachtheid gaan, mezelf afvragen of de krullen in je haren van nature zijn als de wilgenkatjes in de bomen die juichen en heen en weer bewegen.…

De Nieuwste Geschiedenis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De reden te doden is weg De rede verloren verdronken in bloeddorst Niets telt in de hel van stukgeslagen steden geen vrouw, geen kind is heilig door onschuld, in doeken gehuld schamelt de mens voort, gisteren levend, morgen dood.…
Chatfant2 november 2014Lees meer >

de armen van mijn vader

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
dan; het onwaarschijnlijke wit het wit van de huid onder zijn hemd die nooit de zon zag en geen haar had onbekende zachtheid, opgloeiend melkachtig licht vlees, als kindervlees die bepaalde warmte, niet heet, nooit koud zachter was er niet, bestond niet, kon niet nooit je kon je er in verliezen verloren…

Lust en liefde.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.246
mijn hart klopt als nooit tevoren ril van jouw aanraking, zo warm en fijn voor een paar uur weer helemaal de mijne te zijn voel me zonder jou volstrekt verloren motor slaat op hol als ik je lieve gelaat ontwaar bloed klopt in mijn aderen, gelijk een trom eindigend met een tweetal paukenslagen als ik bij je kom vreemd gevoel; maar gelukkig zonder…
Leonardo29 januari 2015Lees meer >

Moeder Aarde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 742
Zeg moeder Aarde weet u nog of ik in de ochtend of in de avond werd geboren, want ik voel me zo verloren drie zomers lang was ik een blonde zwaan maar u liet me in de waan van een heel klein lelijk eendje wat is er over van die dagen nu ik alles alleen moet dragen ik heb nog zoveel levensvragen aan u lieve moeder Aarde drie winters lang…
mobar28 mei 2015Lees meer >

Vaderdag 2015

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 958
zal het zijn geen vader meer op Vaderdag het wordt vast niet fijn 60 jaar was ik erbij met mijn vader op Vaderdag speciale momenten voor een lieve man op een bijzondere dag Een vader blijft je vader ook al is hij er niet meer eeuwig dankbaar voor zijn zorg en liefde keer op keer Een speciale band wat was gaat voorbij maar nooit verloren…
Leidy9 juni 2015Lees meer >

Zomerzoenen

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 549
Ze lagen minnekozend op het Groetse strand Hij was verliefd op haar tot over beide oren En zo te zien kon hij haar mateloos bekoren Door ‘t strelen van haar huid met anti-zonnebrand En met een rugschelp door een inktvis ooit verloren Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand Terwijl…

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

De torens

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Immer vond ik, 't pad ontweken, een richtbaak voor mijn stappen, mank en krank, en stronkelde ik in wanhoop soms verloren, dra viel door 't duister, uit een hoge toren, diep in mijn ziel een verre klokkenklank.…

Bij de Burcht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Nu het ijs gebroken is twee gezichten zich richten op vriendschap neem jij me mee je praat honderduit en zegt ik ben een beetje nerveus moet nog even wennen dat jij er bent spontaan pak je mijn hand verlegen kijk ik naar je voel me ook wat verloren je woont hier zo mooi in de Vlaamse Ardennen we lopen verder door een…

In het verdronken land tussen de rivieren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
In het verdronken land tussen de rivieren verloor ik al wat rede had in de eerste hand. Laat ik wegstromen met de rivieren, dat wat niet tegen het gat in mijn tweede hand was bestand. Ik voel mij geborgen in het diepste van het verdronken land. Vergeten lijkt te zijn verdronken; weggestroomd met het water naar een ver onbekend land.…

Date

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Ëén minuut maar dat ik er stond, zag je opdraven als een jonge hond, ik niet geloven dat jij het echt jij was en we verloren ons in de zee en opnieuw in een golf in de zachtheid van zand, de warmte, de zoen, in het man-vrouw-zijn in de vertrouwdheid ervan en genoten alsof alles nieuw.…

Hoedenzaak

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 732
Die herenhoed verloor ik in een Gouds café, na teveel van dit en dat. Doodzonde, maar ik heb bij Witting niet een nieuwe gekocht. Ik vond het zoiets als heilige grond, die je niet gaat schenden, zoals Indianen hun begraafplaatsen minzaam omzeilen, uit diep respect voor de overledenen.…

zijn groen wordt bruin

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
een boom wordt herboren zo stoer en zo brutaal was enkel zijn kledij verloren na een jaar van pracht en praal!…
jonhy donovan30 augustus 2016Lees meer >

Alles

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
als vraag en antwoord in elkaar verstrengelen lossen de schaduwen een voor een op hoeft het licht zich niet met een kroon te tooien de koning is het schijnsel zelf zijn schimmen zijn de verloren zonen en dochters hun besef van hun ware aard is de voortzetting van het eeuwige leven…
Gary3 september 2016Lees meer >

Vadertje Tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Ooit, in een tijdloos verleden geboren, Door iets of iemand nauwkeurig bedacht, Of gecreëerd door een nog hogere macht, Nooit hebt U iets van Uw precisie verloren. U plaatst ons passend in Uw eeuwig bestaan.…
Günter Schulz10 september 2016Lees meer >

DE SPIN

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.912
Ik vang je op in mijn wiegelend bed O wond in mijn maagdelijk net O liefste verloren in mijn schoot O worsteling in liefdesnood - ik wikkel je in mijn zijden geweld ik houd je met duizend armen omkneld ik verstik je in een cocon van gloed ik drink je zachte blanke bloed dat rinnend gulpt en schreit - en volgedronken op het kruis van mijn…
Anna Blaman16 september 2026Lees meer >

Even kroelen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Lief lig je te slapen zoet en zacht Dat doe je het liefst en kijken elkaar aan met een glimlach Ik lig op je schouder en voel me geborgen Oh je moest eens weten want ik voelde me jaren verloren We hebben elkaar steeds meer lief ook zijn we pas net begonnen We zijn zo blij met elkaar en vergeten langzaam onze zorgen We zeggen…
Arlette18 september 2016Lees meer >

Stil zijn de nachten vol verwachting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Waar heden ten dage massa's mensen doelloos zwerven en alom oorlogen woeden op een wereld eens voor een eeuwige vrede bestemd; zal bij al het geen van wat reeds van het paradijs werd verloren; die Kerstster wederom gaan stralen op die vleesgeworden boodschap die het geheim van de eeuwige vrede kent.…

WOUD-EENZAAMHEID.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
Weet gij nog, Lièf, hoe lang we in droom verloren Aan dit klaar water hebben stilgestaan?…

dag, dag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
ik deel mezelf met de nacht die nadert om de hoek meestal ben ik dan verloren voelt de warmte bij voorbaat zacht, zo zal een hemel mij kunnen bekoren ik hou me dat in alle eenvoud voor het beperkt ook de decibellen als ik onder het laken op mijn hurken, liggend, omga met het mateloos snurken het is niet ongebruikelijk dat dit geluid…

Het vlas staat in de blom.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
En voort, tot waar dat blauw En groen in 't koren, Vol lokkend grijs en grauw, Verloopt, verloren; Zo ver als om-en-dom Het oog kan dragen, Het vlas staat in de blom Te wiegewagen.…

Bach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Zojuist verloor ik weer mijn ziel aan Bach Adagio 'Concerto en ré mineur het heeft zoveel van verlangen en treur ben vaak door zijn noten en tonen van slag zoals hij gevoelig wenend meevoert langs het hemelsblauw klassiek gelaat van het schoonste wezen op aard, voel dan eeuwige droom die met liefde ontroert kom vrouw, waan der permanente…

Ode aan de kastanje

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.416
Onweerstaanbare pralines, rap door kleine handen opgeraapt, binnen als schat verloren gelegd – dood in minder dan een winter. Herfsttijd kreupelt weken door. De zon bindt in, het loof gloeit na totdat het oud en bruin wordt afgelegd, de boom bloot naar zijn wortels keert om zo kou te weerstaan.…

doodsqueeste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Met de loop der jaren had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor rologend van tafel naar kast blievend naar houvast haar hondse blik plensde als zuilen van regen de klankkast zo klinkt het zo botst het falsetto als een kalebas met rotbui viel…

Sterven te Antwerpen

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.711
Hier gaan de kralen van de rozenkrans verloren; van huid en haar geen raadsel overblijft waar ledigheid in ledigheid wil wonen. Het huis van kamers en de stad van straten: ai, laat de klok met rust. Tel goud, drink wijn. Het vuil rot ondergronds. Bid niet voor het geraamte.…

Testpiloot

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.777
Het contact met de basis is verloren, ze reist verder door behandelkamers, heerlijk nieuwe werelden, haldol, fluanxol,clozapine. ------------------------------------------ uit: 'Ademhalen onder de maan', 2012.…

In de schaduw van een dag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
de nacht inluiden de dag aansluitend heb ik maar in de residentie doorgebracht en zag kunst-koningen te paard en rommelig gesorteerde gebouwen naar nog net, voor mij dan, in enige herkenbare stijl, zoals er Jugendstil was ooit in haar oorspronkelijke aard de avond kondigde zich aan er was geen tijd om te spreken per omgaande verloor…

Mantel?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Ik ween niet over wat verloren is, nu haar transparante adem op de golven van de winden rust, oprijst naast de leeuwerik in een eindeloze klim naar dat ene streepje licht, stipje op de horizon onttrokken aan de duisternis, waarop ik ben gefixeerd een tijdloze lampion een aubade op de toekomst zoals die zou moeten zijn, een…
Pama22 november 2018Lees meer >