5288 resultaten.
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 als hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de…
Mist
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
846 Mist kent alle verhalen en
omzwervingen van ieders ziel
vannacht keek ik in haar
als onder het water
met beide ogen open,
kinderlijk verwonderd
door onbekende vormen
geuren en één roep, gezang
kon net zo goed een vogel
maar ook een lied van sirene zijn
er was een zachte,
verleidelijke dwang
om die te volgen
tot het uiterste…
Frisse adem
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
2.099 Mijn liefde niet kan tonen met een handkus
Omdat ik niet weet of je het toe laat als ik je ga versieren
Ik wil jouw pijn wegnemen en laten verdwijnen met een kuch
Je vrijheid willen geven net als de vogels in de lucht
De kaarsjes kunnen uit uitblazen voor de momenten
Die we saampjes konden vieren
Maar je koos voor jezelf, tijdloos, waardoor…
Mierzoete betrekkelijkheid
netgedicht
4.5 met 44 stemmen
1.086 Die tekent met een zoete streep,
een vlinder of een gekke bek,
een flesje of een orchidee,
een vogel of een hartje.
Hij lijkt met alles zo tevrêe:
met zijn gevonden kwartje,
met zon maar ook met regen,
met zomer, winter, dag en nacht,
hij komt dat alles tegen
en heeft daarbij nooit nagedacht,
wat hem dat alles brengen zal.…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 'Vrij als een vogel en ja hoor, ze lacht!'…
helende twijfel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.725 en doorheen mijn zwoel bloed beschimmeld
beschuitafval van voormiddeleeuws stuifmeel;
in de vlucht verborgen, verzwegen mijn altijd
open ogen het versneld vallen volgens de
voorspelde ballistische baan,
van niet herkende vogels uit, nog te zien
daarvan resten in hun vleugelslag, te hoog
gebouwde nesten,
sta ik ook vandaag oog in oog
met zonvergeelde…
alzheimer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.567 mijn hersenen zijn weggevreten
door het jarenlang gekweel
van de voltallige vogels
staren zich blind
op de foto’s van vroeger
zien het kind
en verzinken in wroeging
schrompelen tot mos
de fakkel is doorgegeven
aan ongeboren leven
te oud om nog als leerling
door het leven te gaan
een vos die nieuwe streken leert
de medemens verschalkt…
Nachtelijk gevoel
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
708 Zachtjes glijdt het voort,
trekt sporen in de vochtige grond
Tekenen gebonden aan de tands des tijds
klaar voor ontbondenheid in vergetenheid de volgende ochtend
Vogels zingen stilte in alle pracht
Bomen buigen gracieus hun hoofd,
terwijl de nacht lofliederen schrijft
Het water lispelt met jaloezie
De wind speelt een zachte symfonie
de…
Als de morgen komt...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.488 Kwetterende vogels bezingen
het ontwaken van de dag,
geeuwend boven
de bemoste paden.
Bladeren ritselen
in de voetstappen van
een straaltje wind, het bos
vullend met een geurige tint.
Bomen buigen zich voor het raam
en blazen dwarrelende pluimpjes weg
van overgebleven woorden van
een kussengevecht.…
Terug
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
3.082 een luxe, niet een zonde
En een leven moet verlopen
Terug je wilt terug
Naar een plek waar je nooit bent geweest
Terug naar de wereld
En daarmee verder terug
Op de tast
Op wat je welbeschouwd
Geen naam kunt geven
En pas gerust
Bij wat je niet benauwt
Maar vrij laat leven
Alles uit je handen
Gooi maar weg, leg maar neer
Want vogels…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de nacht
vogels…
HERDENKEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 aflopend duin
bloeien de blauwe distels
als nooit tevoren
Sterke bladeren als metalen schilden
maken het insecten moeilijk om te landen
De wind snijdt een gat in de lucht
je ziet een herinnering
die vergeefs probeert
één gebied te omlijnen
Een veld vol blauwe tractoren
de gele lucht geladen
groene voren lopen door het zwarte gras
vogels…
Meifeest
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 Fantastisch is de meimaand toch
van nu en eerder rest mij nog
herinnering aan zoete dingen
van vogels en van lentedingen
de bloemen en het zwierig kruid
het roomwit wolkend Fluitenkruid
de merels in de Hydrangea
herhalen `t ouderschap in Dea
het lieflijk blauwe Ereprijs
kijkt met twee oogjes o zo wijs
alsof het wijze woorden las
vanuit…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
Zo volgden mijn voetstappen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 aangedragen door de wind
op de tuinaarde was neer gewaaid
na een verfrissende douche
stapte ik verkwikt in mijn kleding
deed mijn schoenen aan
en liet de deur achter me
in het slot vallen
de intensiteit van het prille
het net ontwaken
voelde aan als de kus van zon en maan,
op mijn nog slaapdronken wangen
overal het gejubel van vroege vogels…
Geboorte van vandaag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 langzaam wordt het duidelijk
wat al zo lang zat te zeuren
maar verbleekt toch weer
bij het moment dat ik
het oranje van je geboorte
in puur goud ziet kleuren
de ene meeuw heeft
een circuskoor verzamelt
laten een vlieg show zien
in acrobatisch zeilen en duiken
in kleurig ochtendgloren
mag jij zwangere dag
straks ontluiken
andere vogels…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen de eeuwigheid weg
De zee, moeder van al het water
Elke, nietszeggende korrel zand
zo betekenisvol, als ze samen zijn
De berg spuwt rood lava
Verzengende, allesvernietigende hitte
Schreeuwend smeltende ijskappen
De aarde overspoeld
Ze breekt uit haar voegen
Dieren, dupe van de mens
Verschrikte vogels…
La Mort De Mon Amour
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
712 met gestrekte armen
draag ik haar boven mij uit
de handen in haar zijden
amper gesloten ogen
zoeken blind de vogels
in een blauwe lucht
wil haar door engelen laten begeleiden
lang sluikhaar valt gespreid
over mijn schouderbladen
zelfs dieper naar de onderrug
als een zoet tapijt dat
een zachte verleden liefde draagt
om later in verloren…
WINTERSE OPBLOEI
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Er blaast geen wind, maar
boomblaadjes schudden, klappen:
vogels strijken neer.
's Morgens krabt mijn vrouw
ijzel van de bushalte:
tijden komen weer.
Morgennevel ruist.
Nadert langzaam een onweer?
Kabels zijn vol stroom.
De eerste schoolsdag
hupt het meisje vrolijk voort,
kijkt dan huilend om.…
Sonnet
gedicht
2.2 met 118 stemmen
27.919 .
---------------------------------
uit: 'Vogels vliegen toch', 1951.…
Ie wie waai weg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
795 langs landwegen knotwilgen zwiepen en zwaaien
buigen door onder hun last
een wilde jacht is begonnen
in ie wie waai weg avonturen
die voorwaarts gaan
het getij brult huiv’rend
op zware takken vreemd gebroken
dat valt niet te rijmen, dat zou ongerijmd zijn
als je tegenwind krijgt
de wind waait waarheen hij wil
overdonderend
de vogels…
Ontsnapping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 We nemen de tijd voor onszelf en laten de pijn
aan een ballon opstijgen richting de zon, als de
vogel die te hoog vloog, z'n vleugels verbrand-
de en ter aarde stortte. En wij zullen toekijken
zo zal het zijn, en wij gelukkig zijn, mijn lief-…
help - riep ze nog- we vallen
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.318 neem me mee - smeekte ze - neem me mee
terwijl vanuit de verre lucht
eerst van opzij dan weer omhoog
hij opzettelijk in haar blikveld vloog
zo dicht bij haar en bij de zee
ving zij de vogel in zijn vlucht
ik wil met jou - sprak ze toen weer
de vissen en de bomen
de mensen en hun kerken
niets zal ons meer beperken
zelfs niet een spookbeeld…
Noorderland
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
751 heftig trillen van verlangen
naar mooi en heftig Noorderland; de blauwe
zeeklei van dit wijdse, stoerkrachtige land
stuwt mij op naar duidelijkheid, want
ik geloofde in niets of niemand meer,
en toch dwingt de stoere, sobere akoustiek
van dit vrije, heftig mooie Noorderland,
mij steeds weer tot luisteren naar klanken,
het geluid van vogels…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 eenden
bladeren naar beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert de godin te wekken
maar 't is haar tijd nog niet
fluistert de zee in haar hoofd
de vogels…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Vogels lieten zich niet doen
door het gebabbel der wandelaars,
of het geknars der tourniquets,
van overal weerklonk hun gezang .
Het Limburgse Arcadia.
Samen met geluid en kleur,
beweging en geur,
stroomde geluk mijn hart binnen.
Volmaakt geluk.
Voor even.…
Ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
614 De vogels roepen al
tot nesten bouwen op
zij denken dat de wereld
alleen door werken
maar kan draaien.
Het liefst draaide ik
zo'n zangerige kop
de nek een kwartslag om
en kwakte ook de wekker
met een harde klap
op stop.…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed,
Dat bloemen strooit in bos en wei,
En vogels zingen doet;
Toch schildren zon en lentedag
U trouwe liefde niet,
Mijn engel met uw zoeten lach,
Mijn leven en mijn lied!…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Geen vogel en geen zeil, niets dan het kookhete zeeën,
Als uit de blauwe wijdte een groene golf weer joeg,
Een opgespalkte baar zijn frons van bruis neersloeg,
En in de brijzeling der branding was verleeën.…