6466 resultaten.
Geluk
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
993 wuift onder een wolkenvlucht
van oogverblindende kleuren
Boven, op het zonverwarmde duin
tintelingen door heel mijn lijf
sta ik compleet verwonderd
Ik zie
de geestverruimende zee
het ruige tussenland
een magisch veldmozaïek
Ik ruik
heerlijk bedwelmd
alle geuren tegelijk
Het zout op mijn lippen
de zachte streling van de wind
Zoveel schoonheid…
Luna
gedicht
3.5 met 24 stemmen
15.226 Voor mijn schoonheid moest zij dood.
Uit haar schreeuwden tegenstrijdige bevelen.
Vuistgroot trilde ik boven haar uit.
Vallen was genade.
----------------------------------------
uit: 'Otto. De juwelen het geweld.
Het geweld De juwelen', 1989.…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
momentopname
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
809 eigenlijk gebeurd
hoe kom ik hier
en waarom
vooral waarom
kijk ik terug
ben ik al zo oud,
flitst het door mijn hoofd
gisteren nog luisterde ik
gespannen naar
frequentie-wegfietsend
radio Luxemburg
"Bits and pieces"
genoot dit menschke
van The Herd,
"From the underworld"
waar is die tijd gebleven
klaarblijkelijk gestorven
in schoonheid…
De laatste zomerse rode roos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
628 verwelkt, verwaaid
een schemering van droefenis
zucht in mij
geen enkele rozenknop
kan ik meer zoenen
heel eenzaam en alleen
sta jij nu in volle glorie te bloeien
nog eenmaal
schijn jij met je rode gloed
je kleurenlicht weerkaatst
in mijn hart
wanneer ook
jij bent vervlogen, verwaaid
draag ik je met de zoetste zegeningen
in schoonheid…
oud verlangen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.849 Zij is boven de hemel verheven,
uit schoonheid geboren.
Ik keer terug en denk nog even,
Aan toen, toen ik en zij,
Samen gelukkig waren.
Maar nu knaagt het aan mij,
Want droomvrouw met vlammende haren,
Ben ik kwijt eeuwig en voorgoed.…
ik zag je lach...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.466 Ik zag je lach en de schoonheid in je ogen
ze lieten me van je houden
mijn hart openvouwen
en al mijn ellende wegzuigen
Ik kijk voor me uit
voel het riet tussen mijn vingers
sluit mijn ogen, laat me meenemen door de wind
Twee vlinders dansen in de lucht
de wind slaakt een laatste zucht
Twee vlinders dansen onder de zon
daar op het veld…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 op dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door je suggestieve zinsopbouw
laat de verf maar lekker stoeien
uit jouw kwast gedoopt in dauw
kan alleen maar schoonheid…
Scheiding
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.654 De keren die ik op je leunde
lijken mijn oog voorbij te snellen
terwijl ik kalm tracht vast te stellen
hoe dikwijls je me ondersteunde
Ik voel de groeven; ingesleten
de jaren zijn je aan te zien
bekruipt me ’t gevoel.., misschien
heb ik dat wel op mijn geweten
ik kijk naar je en zie ’n rafel van
de schoonheid die je vroeger was
wat me…
Smelt ik mee...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
688 Geest geeft zich over aan natuur,
absorbeert uur na uur
de schoonheid en de kracht,
voelt de immens grotere macht
terwijl de vlokken op mijn hand
zacht smelten, smelt ik mee,
tevree, door het ervaren.…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
857 gegeven
waarbinnen ik kon beslissen
of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren
geeft de natuur jouw schoonheid…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Beter denken dan voelen
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
623 gedachten uitspraken
omdat we geen respect kregen
begon jij die liedjeszanger te citeren
waar ik sliep in dat land
onder die lage luchten
en ik hield daar jouw hand vast
toen je terugkwam na de daad
een vreemde vrouw in de binnenstad
maar ik droogde er jouw tranen
omdat er zoveel was vergeten
niets meer hetzelfde was als toen
we schoonheid…
De Wilde Hyacint
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
1.327 Onderweg vangt men haar speelse blik
geworpen in de schoonheid van het moment
aangekleed met schoon gewassen naaktheid
gedragen door geestgronden van verbeelding..…
Holbewoner
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
534 liet tranen in hout branden
folterde zijn geweten
met schuldgevoelens
wilgentenen aan de rand
van het meer, dat spiegelde
herinnering vol oude poppen
verweerde weemoed in de nacht
met als slot het schimmenspel
van duistere vermoedens
machtelozer dan toekomst
zich zou willen wensen
te jong om te stemmen
voor de dood, te oud
voor schoonheid…
Geciseleerd profiel
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
4.248 Een schoonheid
Openbaring
Monden kussen. Vingers
Glijden over jouw
Echt heel mooi lijf
Licht-gestifte lippen
In een bed van mooi
Wit satijn
Waarop ons orgasme
Nog heel erg lang
Na smeulde…
Maanverlicht
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.295 't Licht streek contouren
Jouw maanverlichte huid
Jouw ogen glanzen
Dansend vuur
Hemelse twinkeling
De schittering in
Schoonheid
Heerlijk jouw lijf
Jouw weelde
Zo puur
Nacht van verlangen
Jouw maanverlicht gezicht
Gracieus en sierlijk
Zacht gekust
'k Voel jouw genegenheid
Mijn handen strelen
Zachtheid
'k Wil mij in jou
Verliezen…
Dualiteit (Koans)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
548 Ogen van mensen
zien de blinddoek van hun god,
van eigen schoonheid.
Liefde streeft ernaar
al het eerdere streven,
achterwege te laten.
Een vroege vlinder
accentueert tijd met beweging
sculptuur van het licht.
Gericht op eigenwaarde
ben de sterren vergeten,
maar herken het licht.…
Ferdinand van Wolde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
649 De schoonheid van de stad
kan hem zo diep bekoren
met hartenpijn moet ik
hem in zijn passie storen
vader heeft je nodig
in de kartonnage,
ach jongen toch,
wat een pláátje!
Coby Poelman-Duisterwinkel.
Van Wolde schilderde al op 13 jarige leeftijd een Gezicht vanaf de Grote Markt vanaf de Martinitoren.…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 verstilde wateren
in de diepe ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste pijn
Maar weet niet of het zoet van nu
genoeg is voor een overwinning
die langer duurt dan de schoonheid…
Vandaag,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
649 Vandaag is meer dan een ding
elke dag is meer dan zomaar
een dag, de handeling in de
kern voor hem die haar
schoonheid ziet, een beweging
van wie bemint, van mij en maar
ook van jouw,de trouw aan onze
dromen, een universele gedachte,
geloof me, iets anders bestaat niet.…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
Masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 In wiens spiegel zie
ik de naakte 'schoonheid' van
het ochtendkrieken,
waggelend door de gang met de
slaap nog in de kop,
de laatste scènes van een vervlogen
droom nog in de ogen?…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Proef de schoonheid van het leven
en ruik de geur van een nieuw begin.
Accepteer dat wat is
en ga voor dat wat komen zal.
Het leven waarin je hart jouw zal sturen
en je wijsheid hierin zal leiden.
Jouw leven waarin je aan het einde van een pad
een nieuwe zal betreden.
Het pad van jouw bestaan,
de weg naar jouw geluk.…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering en testament
breekbaarheid van schoonheid…
Waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 De ziel was zo schoon
bleek en blijkt
o zo schoon te zijn
om haar schoonheid
voortaan maar
...te laten uitkristalliseren...
áls een grote en grootse
waterval
vol van glinsterende waterdruppels:
met elk van ieder een kristal!
De kracht van water
dat alles schoon wast.…
Mijn diepste verlangen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
857 Er ontspruit een stil verlangen
vanuit de diepte waar jij mij raakt
het gevoel waarmee ik word behangen
is puur intens in schoonheid naakt
Jouw zijde zachte huidige moment
klopt in mijn hart zo liefdevol en warm
het is iets wat ik lang niet heb gekend
dit fijn signaal geeft licht alarm
Mijn spiegelbeeld in helder water
kijkt verlangend…
Gedenk te sterven.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.204 Bedenk, dat de enkle wenk der Godheid, zo verheven,
Wanneer 't haar slechts behage, u wegrukt uit dit leven;
Bedenk, terwijl ge u hecht aan de onbestendige aard',
Hoe ras de dood, die rang, vernuft noch schoonheid spaart,
Uw levensdraad doorkerft, u stuit in al uw pogen:
Zie daar dan hoop en waan in rook en wind vervlogen.…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…