Alle inzendingen over verleden

5365 resultaten.

Sorteren op:

Zullen

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
"Het laatstelijk in zwang geraakte doembeeld van het Functionele Analfabetisme waarmee ons (in de voltooid verleden tijd hoogopgeleide) volk mee om de oren wordt geslagen, zorgt niet alleen voor ernstige aandoeningen in de eiwitproductie van stresshormonen, en toename van misverstanden en verdere niveaudaling binnen tal van instituten, maar laat tevens…
Massimo17 oktober 2022Lees meer >

ik poëziekte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
ooh verhaal toch mijn geschriften voor al 't zwart ervan vervaagt het kost heus gratis al die woorden dus gebruik de schrijfsels ongevraagd  vertel het door aan vele luiden of ze nou luisteren of niet doe ze dat weinig euvel duiden want niet, dan niet, mij echt 'n biet massale reeks aan pennenvruchten toekomstig, voltooid, verleden tijd…
vRoen1 april 2024Lees meer >

Reset

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
poetsend in 't hemelrijk van music der progressieven - leg ik mijn oor als soundmixconnaisseur te luisteren in 't weemoedgetijde dat de zon daglichtslinkend langzaam doet verdwijnen en ruik ik in sporenplanten weer die geur Als ik iets opzoeken wil van muziek dan vult zich het scherm met een overvloed, uit een schier eindeloos verleden…
Maxim2 november 2024Lees meer >

EEN GEDICHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Verleden en heden meanderen door elkaar. Hier raak ik een gevoelige snaar. "Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt. Zoals zovelen heeft het leven mij niet gespaard. Toch, geen zelfbeklag, geen spijt. Al die jaren mensenkennis en moed vergaard. Geen grote villa, maar een huisje in de rij. Knus, gezellig en heel gastvrij.…
Amanzimtoti13 december 2024Lees meer >

Stille leven

hartenkreet
5.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.578
beginnen spreken sneeuw-vlokjes wenen Lengen van dagen aangebroken muziek zacht in de oren de wachttijd op het weerzien uit duisternis lichtjes geboren de hoop op wederzien verwachting heelal in het verschiet Treurwilgen knoppen tekenen sneeuwklokjes luiden plensdruppels lachen huilen horizon ontspringt komt tot leven duisternis verleden…
arensoog5 januari 2025Lees meer >

Schilderles

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 720
We komen samen een keer per week Allen zijn we leek en bij onze schilder lerares leren we in de les over stromingen, de meesters uit ‘t verleden hoe ze schilderden en hoe dat doorwerkt in het heden Ze laat ons hun werken zien vertelt erover En wij, wij horen het aan, met onze kennis, die pover, proberen we wat en niet alleen dat.…

Venster

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 386
Ging toen het venster open door het licht in de ogen die ons verleden in spiegelschrift bedrogen, ging toen het venster open? Er werd gezegd, en er staat geschreven, word wie je bent in je diepste wezen, ken jezelve, keer terug naar wie je was.…

Eendagsvlieg

netgedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 575
Zonder verleden, zonder toekomst, alleen dit trillen in de ruimte. De zachte geur van water en gras vermengt zich met zon. Een vogel zingt helder, maar ik hoor vooral de stilte waarin zij zich beweegt. Haar vlucht raakt iets wat ik niet kan benoemen, iets wat ik herken zonder het ooit te hebben geweten.…
CB8 augustus 2025Lees meer >

Duisterbloem

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 294
Persoonlijke dissonanties hebben iets van verwildering en achterdocht woeste, nachtelijke ademtocht drang naar vrijheid om te leven er is geen weg terug heimwee dient slechts illusie we weten allemaal beter tijd heeft ons onthecht door een troostvol warm verleden verdwenen natuur klimaatzorgen en oorlogen ze komen samen in de ochtendkrant…
mobar1 oktober 2025Lees meer >

De Dans naar Eeuwigheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 329
Echo’s uit een ver verleden rafelen los als draden van een web. Een opflakkering van onschuld, vloeiend, van vloed naar eb. Langzaam vervliegt de herinnering aan jouw ogen vol vuur, terwijl de tijd ongenadig wegtikt, elke seconde, ieder uur.…

Deuren van de nacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Nacht verdraait zich stil/zwijgend tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?) – letters voegen zich samen tot leesbare woorden: deze wereld en ikzelf - wij zoeken waar raad zich nestelt, terwijl de boom zich niet laat zien.…

De dans

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 358
* Op het roerloze punt van de wentelende wereld vlees noch vleesloos Nergens vandaan noch ergens heen op het roerloze punt daar is de dans Maar stilstand noch beweging en noem het geen verstarring waar verleden en toekomst één zijn Beweging van noch naar stijgen noch dalen zonder dat roerloze punt zou er geen dans zijn en daar…

Als, dan; en andere nonsens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 306
Als ik in de woorden van nu het gelogen verleden lezen blijf, zie ik niet waar de toekomst over gaat; als ik die bril van het aangeleerde, die verkleuring door wenselijkheid, niet afzetten wil tegen inhoudsloze taal; als ik mijn fantasie boven de realiteit stel, mijn gevoel laat prevaleren, in plaats van het verstand te waarderen;…
Alghar26 februari 2026Lees meer >

Mens sana

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.255
betonen daar waart de wil in stilte van de geest die onderhuids zich schuilhoudt nog het meest in nerven en dendrieten en axonen als stille dochters en volwassenen zonen zich onderscheidend van extremiteiten die 't corpus dragen door voort te bewegen niet achterwaarts - daarop rust vloek, geen zegen wanneer de oude wonden openrijten verleden…

De dagen die achter ons liggen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 264
En in dat stille nablijven van tijd ontstaat een ruimte waarin ik zonder haast kan ademen, alsof het verleden zachtjes zijn hand opent en mij toestaat verder te gaan op een manier die nog even in mij blijft.…
CB30 mei 2026Lees meer >

Utrecht.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 195
moest mijn verstard eelt verplaatsen immers de dag mag best eindigen in een luchtige zucht ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen en spoorde over het ijzer naar de plek die aan mij trok immers de doorsneedagen werden saai en stil in de stad van mijn voorouders kwam ik tot leven en genoot van rijke schakering aan beelden die het verleden…

De laatste worp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 128
Voor hem liggen dobbelstenen, glad gesleten door het geloof dat een nieuwe worp het verleden kan herschrijven. Buiten verplaatst de wind het stof van gisteren naar morgen. De aarde bewaart zwijgend wat mensen proberen te vergeten.…

Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
De dikke schors getuigt van vele seizoenen, getekend door de stormen van het verleden, een levend pantser dat herinneringen bewaart aan elke winter en elke zachte lente. Omhoog reiken de jonge, buigzame takken als open armen naar het oneindige blauw, ze vangen het gouden licht van de ochtend en dragen de belofte van frisgroen blad.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

De stad verlaten

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 33
Zal de stad maar verlaten jouw ademhart voelbaar in leegte in al het onvergetelijke denken elke stap is een herhaling van wat niet meer tastbaar is een dwalen door de kamers van een gedeeld verleden niet iets als een duurzame oplossing voor het duister dat je meedraagt in het verlangen naar ontsnappen de straten dragen nog je stem in…
mobar6 november 2026Lees meer >

Onze aanwezigheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
is vanzelfsprekend maar waarom, zijn wij dan zo vaak afwezig? Waarom vertoeven we zo graag, in overleden tijden van toen? Waarom hopen we op verwachtingen, die alleen in overhoop bestaan? In overspannen denken. In angstbestaan. Dat alles zou ik willen weten, maar weet dat niet. Ik meen te weten wie wij zijn, maar dat zijn we niet. Dat…

Overal waar hij is

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
Wat is het verleden ? De trein die ons brengt waar we niet vergeten ? Is Auschwitz en naam, een vloek die van hem is en die ik alleen herken ? Of is hij iedereen die vermoord in een droom een nachtmerrie kreeg omdat de beulen hun haat niet zouden laten zwijgen voordat hij voorgoed verdwenen was ?…
proficiens28 januari 2005Lees meer >

Vluchten voor de pijn

hartenkreet
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.613
Aangaan van de strijd Maar wat ik ook doe Waar ik ook ben Ik neem altijd mezelf mee Maar het ware gevoel Dat is wat ik ontken Nu zit de agenda vol En stroomt het hoofd over ’t wordt nu tijd Dat de achtbaan gaat minderen Pijn en verdriet gaan voelen Zal ik nu niet meer verhinderen Kiezen voor ontkenning Is zo snel gedaan Het verleden…
Arbro20 juli 2005Lees meer >

Vrij

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Ik sluit het verleden, dicht moeten die deuren.   Het gaat me ook wel lukken, dat weet ik zeker dit keer. Ik zal voor niemand meer bukken, het overkomt me niet weer.   Mede dankzij hem ben ik sterk. Ook familie en vriendinnen, en geweldige collega's op het werk, zorgen ervoor dat ik dit zal overwinnen.  …
Miranda4 augustus 2003Lees meer >

Ik wou dat ....

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.155
uit… Ik wou dat hem niet hoefde voelen Dat ik hem niet hoefde te kussen Dat ik niet in zijn ogen hoefde te kijken Ik wou dat… Dit één grote nachtmerrie was Een nachtmerrie waar ik elke minuut Wakker kan van worden Ik wou dat ik je al mijn liefde kon geven Maar ik zit opgesloten In zijn spel In zijn gedachten In zijn daden In mijn verleden…
Kelly'tje30 augustus 2003Lees meer >

Glimlach als zonneschijn

hartenkreet
4.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.386
Koud, door verdriet uit het verleden, dat je slechts moeilijk los kunt laten, het raakt keer op keer je zelfvertrouwen, waardoor je soms jezelf gaat haten. Door welk dal je nog moet gaan, ik zal er altijd voor je zijn, mijn hand, schouder, hart of rots, mijn woorden en glimlach als zonneschijn.…
Papilio2 oktober 2003Lees meer >

woest

hartenkreet
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.824
meer die lacht maar gister was de dag dat ik wakker geworden ben dat ik ben ontwaakt en mezelf met al mijn zwaktes ken mijn gevoel was daar ik heb het zelf gevoeld het was angstig, maar niet naar het was zo bedoeld ik ben van plan te klimmen zonder door diepe dalen te gaan ik wil opnieuw beginnen vandaag, welteverstaan mijn verleden…
Marianne6 november 2003Lees meer >

Helga

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.766
Freya, jij bent niet belast door dit verleden en bent niet getrapt in deze opgezette val; trouw zijn aan jezelf is ’n betere reden dan zonden vermijden, want die zijn er al. Laura is echter een geval apart: vanuit de verte biddend aanbeden door Petrarca, heeft zij, onwetend, hem getart en uitgedaagd haar heiligdom te betreden.…
Frank Oonk16 november 2003Lees meer >

Een bekeken zaak

netgedicht
2.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.031
krijsen wel verstillen- Zo bleek de samenwerking al snel een goedlopend behagen in bandenlucht gezwets, tijdens gesmeerde bliksem reparatie terwijl de nieuwste modellen als broodjes werden weg gekletst Nu rest nog een foto van die gelezen tijden en oude van dagen blitse karren werden oude knarren gewezen op blaagcombinatie die naast verleden…
oepsie9 maart 2003Lees meer >

PRAAGSE ZOMER

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.189
oh, ik haat dat commerciële dat verplichte en zovele de terrassen met te dure glazen bier plaatsbewijzen om te bidden of het God ook wat kan schelen dat de mens voor ’t geloof komt of ’t plezier zelfs de armoe van de schrijver in het kleine gouden straatje moet voortaan betaald met duidelijke munt waar een blik in het verleden…
Anne-Mieke)5 augustus 2002Lees meer >

Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.111
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots, Moordend door steenklomp, met machtige bots Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet; 'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet Na donk're worsteling in holle rots, 'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots - Hijgend van…