5365 resultaten.
Zullen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
468 "Het laatstelijk in zwang geraakte doembeeld van het Functionele Analfabetisme waarmee ons (in de voltooid verleden tijd hoogopgeleide) volk mee om de oren wordt geslagen, zorgt niet alleen voor ernstige aandoeningen in de eiwitproductie van stresshormonen, en toename van misverstanden en verdere niveaudaling binnen tal van instituten, maar laat tevens…
ik poëziekte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 ooh verhaal toch mijn geschriften
voor al 't zwart ervan vervaagt
het kost heus gratis al die woorden
dus gebruik de schrijfsels ongevraagd
vertel het door aan vele luiden
of ze nou luisteren of niet
doe ze dat weinig euvel duiden
want niet, dan niet, mij echt 'n biet
massale reeks aan pennenvruchten
toekomstig, voltooid, verleden tijd…
Reset
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
595 poetsend in 't hemelrijk
van music der progressieven -
leg ik mijn oor als soundmixconnaisseur
te luisteren in 't weemoedgetijde
dat de zon daglichtslinkend
langzaam doet verdwijnen
en ruik ik in sporenplanten
weer die geur
Als ik iets opzoeken wil
van muziek
dan vult zich het scherm met
een overvloed,
uit een schier eindeloos
verleden…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Verleden en heden meanderen door elkaar.
Hier raak ik een gevoelige snaar.
"Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt.
Zoals zovelen heeft het leven mij niet gespaard.
Toch, geen zelfbeklag, geen spijt.
Al die jaren mensenkennis en moed vergaard.
Geen grote villa, maar een huisje in de rij.
Knus, gezellig en heel gastvrij.…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 beginnen spreken
sneeuw-vlokjes wenen
Lengen van dagen
aangebroken
muziek zacht
in de oren
de wachttijd op het weerzien
uit duisternis lichtjes geboren
de hoop op wederzien
verwachting heelal in het verschiet
Treurwilgen knoppen tekenen
sneeuwklokjes luiden
plensdruppels
lachen huilen
horizon ontspringt
komt tot leven
duisternis verleden…
Schilderles
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
720 We komen samen een keer per week
Allen zijn we leek
en bij onze schilder lerares
leren we in de les
over stromingen,
de meesters uit ‘t verleden
hoe ze schilderden
en hoe dat doorwerkt in het heden
Ze laat ons hun werken zien
vertelt erover
En wij, wij horen het aan,
met onze kennis, die pover,
proberen we wat
en niet alleen dat.…
Venster
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
386 Ging toen het venster open
door het licht in de ogen
die ons verleden in
spiegelschrift bedrogen,
ging toen het venster open?
Er werd gezegd, en
er staat geschreven,
word wie je bent
in je diepste wezen,
ken jezelve, keer terug
naar wie je was.…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Zonder verleden, zonder
toekomst, alleen dit trillen in de ruimte.
De zachte geur van water en gras vermengt zich met zon.
Een vogel zingt helder, maar ik hoor vooral de stilte waarin zij zich beweegt.
Haar vlucht raakt iets wat
ik niet kan benoemen, iets wat ik herken
zonder het ooit te hebben geweten.…
Duisterbloem
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
294 Persoonlijke dissonanties hebben iets
van verwildering en achterdocht
woeste, nachtelijke ademtocht
drang naar vrijheid om te leven
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd heeft ons onthecht
door een troostvol
warm verleden
verdwenen natuur
klimaatzorgen en oorlogen
ze komen samen in de ochtendkrant…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Echo’s uit een ver verleden
rafelen los als draden van een web.
Een opflakkering van onschuld,
vloeiend, van vloed naar eb.
Langzaam vervliegt de herinnering
aan jouw ogen vol vuur,
terwijl de tijd ongenadig wegtikt,
elke seconde, ieder uur.…
Deuren van de nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
392 Nacht verdraait zich stil/zwijgend
tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?)
– letters voegen zich samen
tot leesbare woorden:
deze wereld en ikzelf -
wij zoeken waar
raad zich
nestelt,
terwijl de boom zich niet laat zien.…
De dans
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
358 *
Op het roerloze punt
van de wentelende wereld
vlees noch vleesloos
Nergens vandaan
noch ergens heen
op het roerloze punt
daar is de dans
Maar stilstand noch beweging
en noem het geen verstarring
waar verleden en toekomst
één zijn
Beweging van noch naar
stijgen noch dalen
zonder dat roerloze punt
zou er geen dans zijn
en daar…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 Als ik in de woorden van nu
het gelogen verleden lezen blijf,
zie ik niet waar de toekomst over gaat;
als ik die bril van het aangeleerde,
die verkleuring door wenselijkheid,
niet afzetten wil tegen inhoudsloze taal;
als ik mijn fantasie boven de realiteit stel,
mijn gevoel laat prevaleren,
in plaats van het verstand te waarderen;…
Mens sana
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.255 betonen
daar waart de wil in stilte van de geest
die onderhuids zich schuilhoudt nog het meest
in nerven en dendrieten en axonen
als stille dochters en volwassenen zonen
zich onderscheidend van
extremiteiten
die 't corpus dragen door voort te bewegen
niet achterwaarts - daarop rust vloek, geen zegen
wanneer de oude wonden openrijten
verleden…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 En in dat stille nablijven van tijd
ontstaat een ruimte waarin ik zonder haast
kan ademen, alsof het verleden zachtjes zijn hand opent
en mij toestaat verder te gaan op een manier die nog even in mij blijft.…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 moest mijn verstard eelt verplaatsen immers
de dag mag best eindigen in een luchtige zucht
ik wilde het licht van mijn ziel weerkaatsen
en spoorde over het ijzer naar de plek die aan mij trok
immers de doorsneedagen werden saai en stil
in de stad van mijn voorouders kwam ik tot leven
en genoot van rijke schakering aan beelden
die het verleden…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Voor hem liggen dobbelstenen,
glad gesleten
door het geloof
dat een nieuwe worp
het verleden
kan herschrijven.
Buiten verplaatst de wind
het stof van gisteren
naar morgen.
De aarde bewaart zwijgend
wat mensen
proberen te vergeten.…
Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 De dikke schors getuigt van vele seizoenen,
getekend door de stormen van het verleden,
een levend pantser dat herinneringen bewaart
aan elke winter en elke zachte lente.
Omhoog reiken de jonge, buigzame takken
als open armen naar het oneindige blauw,
ze vangen het gouden licht van de ochtend
en dragen de belofte van frisgroen blad.…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
33 Zal de stad maar verlaten
jouw ademhart voelbaar in leegte
in al het onvergetelijke denken
elke stap is een herhaling
van wat niet meer tastbaar is
een dwalen door de kamers
van een gedeeld verleden
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnappen
de straten dragen nog je stem
in…
Onze aanwezigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 is vanzelfsprekend maar waarom,
zijn wij dan zo vaak afwezig?
Waarom vertoeven we zo graag,
in overleden tijden van toen?
Waarom hopen we op verwachtingen,
die alleen in overhoop bestaan?
In overspannen denken.
In angstbestaan.
Dat alles zou ik willen weten,
maar weet dat niet.
Ik meen te weten wie wij zijn,
maar dat zijn we niet.
Dat…
Overal waar hij is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
740 Wat is het verleden ?
De trein die ons brengt waar we
niet vergeten ?
Is Auschwitz
en naam, een vloek die van hem is
en die ik alleen herken ?
Of is hij iedereen die vermoord
in een droom een nachtmerrie kreeg
omdat de beulen
hun haat niet zouden laten zwijgen voordat hij voorgoed
verdwenen was ?…
Vluchten voor de pijn
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.613 Aangaan van de strijd
Maar wat ik ook doe
Waar ik ook ben
Ik neem altijd mezelf mee
Maar het ware gevoel
Dat is wat ik ontken
Nu zit de agenda vol
En stroomt het hoofd over
’t wordt nu tijd
Dat de achtbaan gaat minderen
Pijn en verdriet gaan voelen
Zal ik nu niet meer verhinderen
Kiezen voor ontkenning
Is zo snel gedaan
Het verleden…
Vrij
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.502 Ik sluit het verleden, dicht moeten die deuren.
Het gaat me ook wel lukken,
dat weet ik zeker dit keer.
Ik zal voor niemand meer bukken,
het overkomt me niet weer.
Mede dankzij hem ben ik sterk.
Ook familie en vriendinnen,
en geweldige collega's op het werk,
zorgen ervoor dat ik dit zal overwinnen.
…
Ik wou dat ....
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.155 uit…
Ik wou dat hem niet hoefde voelen
Dat ik hem niet hoefde te kussen
Dat ik niet in zijn ogen hoefde te kijken
Ik wou dat…
Dit één grote nachtmerrie was
Een nachtmerrie waar ik elke minuut
Wakker kan van worden
Ik wou dat ik je al mijn liefde kon geven
Maar ik zit opgesloten
In zijn spel
In zijn gedachten
In zijn daden
In mijn verleden…
Glimlach als zonneschijn
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
2.386 Koud, door verdriet uit het verleden,
dat je slechts moeilijk los kunt laten,
het raakt keer op keer je zelfvertrouwen,
waardoor je soms jezelf gaat haten.
Door welk dal je nog moet gaan,
ik zal er altijd voor je zijn,
mijn hand, schouder, hart of rots,
mijn woorden en glimlach als zonneschijn.…
woest
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
1.824 meer die lacht
maar gister was de dag
dat ik wakker geworden ben
dat ik ben ontwaakt
en mezelf met al mijn zwaktes ken
mijn gevoel was daar
ik heb het zelf gevoeld
het was angstig, maar niet naar
het was zo bedoeld
ik ben van plan te klimmen
zonder door diepe dalen te gaan
ik wil opnieuw beginnen
vandaag, welteverstaan
mijn verleden…
Helga
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.766 Freya, jij bent niet belast door dit verleden
en bent niet getrapt in deze opgezette val;
trouw zijn aan jezelf is ’n betere reden
dan zonden vermijden, want die zijn er al.
Laura is echter een geval apart:
vanuit de verte biddend aanbeden
door Petrarca, heeft zij, onwetend, hem getart
en uitgedaagd haar heiligdom te betreden.…
Een bekeken zaak
netgedicht
2.2 met 26 stemmen
17.031 krijsen wel verstillen-
Zo bleek de samenwerking al snel een goedlopend behagen
in bandenlucht gezwets, tijdens gesmeerde bliksem reparatie
terwijl de nieuwste modellen als broodjes werden weg gekletst
Nu rest nog een foto van die gelezen tijden en oude van dagen
blitse karren werden oude knarren gewezen op blaagcombinatie
die naast verleden…
PRAAGSE ZOMER
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.189 oh, ik haat dat commerciële
dat verplichte en zovele
de terrassen met te dure glazen bier
plaatsbewijzen om te bidden
of het God ook wat kan schelen
dat de mens voor ’t geloof komt of ’t plezier
zelfs de armoe van de schrijver
in het kleine gouden straatje
moet voortaan betaald met duidelijke munt
waar een blik in het verleden…
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.111 Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knots,
Moordend door steenklomp, met machtige bots
Op 't hunk'rend roofdier, bloedig voedsel, smeet;
'K voel mijn verleden, toen 'k, druipend van zweet
Na donk're worsteling in holle rots,
'T bedwongen wijfje - vroegste mannentrots -
Hijgend van…