9414 resultaten.
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Noch lucht noch water leek verpest
De vogels bouwden er hun nest
In geurig groen, bij riet en lis
Nog nooit dreef er een dode vis!
Acht eeuwen gleden sinds voorbij;
Het water werd een grauwe brij,
De wolken drijven zwart als roet,
Geen vogel die nog rustig broedt…
Alleen de Vlaamse gaai hield stand.…
't Is nu de kentertijd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.609 't Is nu de kentertijd
dat de vrouw naar nieuw levenswater glijdt;
diep water, waarin bare' als Bergen klimmen;
wijd water, en ver aan de verre kimmen
verwaast vredes zacht-bloeiende kust.
0 Maatschappij, gij zee, die kent geen rust,
uit de luwe kreken van het verleden
zwemt de vrouw naar uw ruwe machtigheden.…
schepen die op de Elbe varen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 schepen die op de Elbe varen
dragen de kop in de golf
het zwarte schip dat laag
op het water ligt
het hele ruim bevracht
meeberekend maar opgegaan
schijnbaar van het doel
ontslagen op de wijde baan
het murmelend spoor dat
luisterend aan boord meeloopt
van het begin gebogen maar aan
het eind weer gesloten
boten schuiven langs…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Wind, vertel het hem
meeuw, o schreeuw het toe,
geleid mijn wensen, water,
zon je bent nooit moe te schijnen
glinster het hem toe.…
Alleen in een bootje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
514 't Bootje ging richting zee,
helemaal uit zichzelf,
niemand ging er met me mee
als alleen, het water, de boot
en de wind....
Dus als je ooit een bootje vindt, net als ik
stap gewoon in, wie weet:
wat je al dan niet ondervindt.…
Bezit
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
666 Water bezitten.
Water?
De regen?
De rivieren?
De zee?
Ja.
De door dezelfde mens vervuilde regen.
De door dezelfde mens vergiftigde rivieren.
De door de mens tot een plastic soep gemaakte zee.
En die mens
wil ook het vuur bezitten.
In een doosje.
In een aansteker.…
Craquelé
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Dan denk je , de stroom water
die langs mij voerde waar is die nu.
Wat is natuur want alles is vrucht,
alles is zaad, alles is eggen en ploegen
naast ook lagen verf en vernis
en in de loop der jaren die elasticiteit.
Dan denk je weer, de stroom water
die langs mij voerde waar is die nu.…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 de rug wassen
terwijl wij de ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels
van tjilpende vogels en krekels
ons het geluid weergalmt
vrijheid is mogen luisteren
naar het wassende water…
't Nye Hemelriek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
438 Wij sprongen van een hoge berg en
wij doken van verroeste baggerschepen
in een diepere plas naast de plas,
waar ik heel diep dook en het water
ijskoud werd en de stilte intens.…
Stadskanaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Kerf getrokken
langs een lineaal
totaal kaarsrecht
zo ver ik kijken kon
en het loopt door
achter de horizon
zo eindeloos recht
dat voelt slecht
waar ben ik terecht
gekomen
nergens troost
in mijn dromen
heeft een water bochten
Stadskanaalsters kochten
drugs en drank
om dat kanaal
recht als een plank
te vergeten
niet langer door hun…
Inclusief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 maar de zon en gekletter van water uit fonteintjes, corigeerden ook dat.…
Op Texel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
501 Het zoute water dringt erin door.
Ze eten ziltig gras.
De leemkuilen in het weiland.
Gevuld met schoon en helder water.
Iets uit een hele andere tijd.
Er was geen waterleiding toen.
Hoe wisten ze wat ze moesten doen?
Het is het werk van mensen,
die in een ver verleden eens hebben geleefd.
Ze gebruikten de middelen die ze hadden.…
Voor haar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
482 Zoals water de bergen uitstroomt
Zoals bomen het land overgroeien
Dwalen de mensen geworpen
Een stroom zonder grenzen of tijd
Ik heb jaren met jou gestroomd
En zo ben je dan in me gevaren
Als een droom in de bergen geëtst
Een diep water met grassen omzoomd
Wij werden dunner van huid en bezwoeren
De leistenen korst om ons hart
Het spelenderwijs…
Reflecties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Hoe de voorbijkomende wolken met hun rustgevend
geluid weerspiegelen in het water, stuk voor stuk geven zij
prachtige schakeringen van allerlei kleuren terwijl hun vlakken en
bewegingen zich laten meestromen met de golven van stilte en expressie.…
Eropuit met de boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Zeilen in een boot
omringd door de open zee
dorstig naar water
Hoe zachtjes glijdt de eenmaster over water
waar ik aan bakboord en stuurboord begeleid word
door voorbijtrekkende vissen, dolfijnen en walvisfamilies
drijven op de golven, gladgestreken in een oorverdovende stilte.…
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
619 Dat reflecties van het omliggende landschap
of de open lucht met zijn hemellichamen en wattendeken
aan wolken een eigen leven leiden op de dynamiek van het water: hun
vormen spreken voorstellingsvermogen, fantasie of verbeelding aan; een stilte nabij.…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Duizend schepen te water laten
voor de bevrijding van één vrouw
van betoverende schoonheid
Wie ben jij Helena?…
De Sirene van het Meer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
506 Een sirene
samen reizen op het water
je lieflijk gezang
Hoe mooi het is dat getinte wolken
voorbijkomen en weerspiegelen in het gerimpeld
water waar kalmerende ontspannende golven me meevoeren
naar een bestemming van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
De treurwilg aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
467 Is er niemand die om hem geeft, kabbelend
water steekt een handje toe door een weerkaatsing aan
te bieden aan hem want op die manier kan hij zich opwerpen als een
echte ster die ook nog eens haar zachte huid mag aanraken met zijn lange vingers.…
Het gras is blauw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
599 Het water stroomt terug
het dal ligt nu hoog
vlak zijn alle bergen
niets is dat ik loog
ik voel me senang
denk niet meer aan jou
de hemel is groen
en het gras hemelsblauw
Hoe kunnen mijn hart
en mijn ziel dit verteren
zonder die lifeline
die ons nu nog bindt
hoelang houdt die stand
ondanks alle zorgen
tot het einde waarvan we…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Elke ochtend zweeft de nevel als een zachte sluier over
het water, tot zon haar gouden vingers uitstrekt en onthult wat lang verborgen was.
Als de avond valt, kleurt de lucht
in tinten van vuur en lavendel.…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 Af en toe duikend
In het zand of ’t water van de zee,
Rallen rennen langs de waterkant.
Op de vloedlijn bergen schelpen,
Zeewier, schuim en ’n enkle kwal,
Plastic flessen, netten en touw,
Soms een rottende vis of zeester.…
Repeterende breuk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.565 Ieder voor zich spoelen straks
op een ver van ’t strand gelegen
vloedlijn eenlingen aan
miljarden doden schrijft de krant
die onder water niet gedrukt wil
dus nu al is verschenen
men tart het noodlot schrijft de krant
start de motoren en verzuipt
sociaal pruttelend in de file
als een uitgestorven soort straks
teruggevonden als een…
De gouden Rune
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Het liefhebben dat brandt
ontmoet strelend water, de stroom
die huiden smelt
god het teken geeft
maar nooit haar naam vernoemt.…
Met de Stroom mee...
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.963 In een stroom vol woestheid
Als een waterval op dreef
Krijgen mijn emoties ruimte
Weg te glijden in de diepte
Vol kracht en met overgave
Laat ik al mijn verdriet los
In duizenden druppels gevat
Vol weemoed, pijn en woedde
Weg heel erg ver weg van mij
Verdronken dromen opgeslokt
In de koelte van het stille water
Onvindbaar met de stroom…
de diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
717 zo had ik verder moeten gaan
niet de sympathieke oude baas
aan moeten spreken
aan het water
waarin hij mij vastbesloten
mee nam
de diepte in
langs het groen van de lelie
tegen het zilver van de voorn
gleed ik steeds dieper
verder van de oever
totdat ik besloot dat het genoeg was
en naar zuurstof verlangde
als naar mijn vader…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Niet alleen voor mij
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.348 En de zon scheen op het water,
muggen dansten in het avondlicht.
Ik dacht aan vroeger, aan later,
en genoot van het vergezicht.
Misschien wel 'n beetje dronken,
dit door drank en door geluk,
zat ik naar m'n vrouw te lonken
en dacht: 'dit gaat nooit stuk'.
Misschien wil ik hiermee zeggen:
'dit geldt niet alleen voor mij'.…
Roes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 Ik roes van jou
zweef over paden
verdwaal in tuin
raas in overdaden
ik bloos van jou
schilder vissen rood
water warm paars
planten bont en blauw
ik kook van jou
snij pink in vuur
rook brood zwart
vergeet etensuur
wij zijn glas
mijn hobo hart
jouw serene snaar
kwetsbaar helder…
Tussen hemel en zee
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.329 Daar schetsen gedachten zich
tussen getijden door, jij op sterrenjacht,
ik jaag de vloedlijn voorbij
de nacht neemt het water op
en jij en jij blaast bellen
van bewondering.
Elke duin is een stap
een spoor die ons draagt
en in elke verte hangen silhouetten
van leven.…