15539 resultaten.
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 De schoonheid draagt een verbeten sluier
ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof
en toch ik wil haar ogen helder zien
zijn ze bruinig of donker blauw of dof
Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 in het koninklijke blauw en roodgeel en goud,
toont zich Oktober, stille maand van de herfst,
voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren,
traag en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 staan ze al jaren, sprietekes noemt
men ze hier, ik heb ze lief, omdat
ze zo knap zijn, nooit opgemaakt
een paar vingers in de grond zijn
al genoeg voor een kort gesprek
over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die
strepen trekt in het strakke blauw…
Schildering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
879 blauw het doek, flarden wit
kalm en geel de eerste streken
dan een scheut oranje, de stof
vat vlam, vuur en gloed alom
buiten zinnen nu smijt
de Schilder met rode tonen
laat linnen bloeden, blozen
maar dan bekruipt hem spijt
open wonden stelpt hij met
een mauve pastelverband
steeds dikker, doffer, grauwer
totdat hij plots met rappe hand…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
dat wat niet kwam
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
911 doorbijtend streven
vroegere tijden, drang naar lenteleven
doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde
alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste
terwijl ze naar elke nieuwe dag verlangde en
hoopte op die ene vlinder die nooit doemde
ik legde me naast haar onder winterlucht waar
zilveren vogels nog streepjes trokken richting
blauwe…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De zomermiddag heet gesmolten blauw de ramen
verbazing gans zijn lichaam wit verdriet extase
alsof hij lag heel hevig in een vrouw
verzadigd maar dat weet hij niet.
-------------------------------
uit: 'Gedichten', 1978.…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 Tussen Achel en Leende
gaat de lucht als bij wonder open
voor het blauw
waarin lentetinteling
reeds aanwezig is.
De strakke westenwind
jaagt over de vlakte.
Hei en vennen,
eenzame berken her en der
en aan de einder dennenbossen,
vormen een landschap
dat zo ongewoon geworden is,
dat je je in een andere tijd waant.…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Zinkwit sterven teugen mist buiten adem,
vriezen lippen vast in een blauwe maankus.
Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.
De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in,
de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…
Zomer?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
910 De zomer lijkt nog zó ver weg
Wolken plagen de korenblauwe hemel
Regen laat zich door de wolken druppelen
De zon krijgt geen kans om zich te warmen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Het zonlicht verscholen achter wolken
Verlangen naar blauwe luchten
Waar de zon ieder zal laten verwennen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Stranden die in leegheid…
Bij de kerk
poëzie
3.4 met 23 stemmen
5.874 Daarboven mij drijft een wolk
In de blauwe morgenlucht,
Beneê gaat het vlindervolk
In een wapperende vlucht,
De mensen zijn naar de kerk -
Wat is de morgen weer rijk!
Ik denk aan een heel mooi werk:
Een Maria van Van Eyck.
Wat was het toen innig rein,
Toen elk nog wat lieflijks deed -!…
Het woord aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.275 Dat ze wat goed was inmaakten als vruchten,
hun klank van elke pijn genezen zou,
dat ze voor alle dagen : warm en kou
kleuren wilden als het blauw in luchten.
Bij nacht en ontij zou ik schrijven gaan
en als bezeten jullie wensen wezen :
eerste sneeuw en laatste winterlichten.…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
Zaans liedeken
poëzie
3.7 met 23 stemmen
5.572 De meisjes zijn er net gekleed
Zoals voor honderd jaren;
Haar ogen blauw en blank haar vel:
Ik mag de Zaanse meisjes wel.
Het IJ is breed, de Zaan is breed:
Wie wil de Zaan bevaren?
Men vindt er molens bij de vleet,
En rijke molenaren;
Maar wie de slanke dochters ziet,
Denkt aan de dikke molens niet.…
Industriële Revolutie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.619 Lange dikke grijze lijnen
schilderen het tere blauwe linnen,
je ziet de zonneschijn verdwijnen
waar die vieze wolken beginnen
Het zicht word je ongevraagd ontnomen,
het landschap is niet wat het is geweest,
grote schoorstenen in plaats van bomen
maar niemand die het ergste vreest.…
tegenstrijdigheid
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.396 Een blik, een woord, een lach, een zoen
Vlinders fladderen, harten zwellen op
Het gras is blauw, de hemel groen
De wereld staat op z’n kop
Dagen van stilte, gevolgd door gesnauw
Roze wolken spatten uiteen
Op slag is de wereld donker en grauw
Twee gekrenkte zielen, beide alleen
Hoop en wanhoop, geluk en verdriet
Bij vlagen murw geslagen…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 De blauwe baarmoeder van spruitend leven
ontvangt in volle zin de spuitende zon,
stralen gutsen hittevol van haar sprankelend palet.
Als omgekeerde longen asemen wortels
de laatste opgekropte kou uit de grond.
Sloten slikken het voedzaam slijkwater
dat uit kwellen kwijlt in het weidse land.…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
Foto van toen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
972 Je ogen zo blauw en zo groot, zo jong
Je leven nog zo onbewogen
Ik weet nog wat je toen zong
‘De wereld lag voor je voeten’
Je zei dat alles mogelijk was vandaag
Met open armen wilde je alles begroeten
Zenuwachtig plukte je nog aan je kraag
Blonde krullen dansend op en neer
Ik blijf naar je kijken, naar die foto van toen
Maar die krullen…
Weerspiegeling
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.184 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door ’t blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
Vogelpest
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
748 Met stille vleugelslag
belaagd door duivels
met onzichtbare hand
Treurden wij samen
boven het uitgestrekte
nu zo lege land
We hielden noordoost aan
zoals onze ouders
en ontelbaar anderen vorig jaar
We kenden de dreiging
waar het einde loerde
en ontweken het gevaar
In de weidsheid
van de horizon
was alleen de blauwe lucht
Niets…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 boven de de boomgrens
onder de azuren nok
ligt de kroon te lonken
ik ben gewapend met ijsbijl en zuurstoffles
licht speelt met kristal
op een gekreukte kegel van rots
een baken van trots
ik kruipklim op stalen stekels
tegen een graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef…
Carmen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.237 Ons kleine blonde bolletje
Met ogen oh zo blauw
Jij kleine prutteldoos
jij dondersteen,
wie houdt er niet van jou?
En schalt het uit je mondje:
"Die, die, die",
begrijpelijke taal
dan wil je natuurlijk: dat, dat, dat.…
Belofte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.051 Ma's oude klok
Snijdt de warme tijd
In kleine eeuwigheden
Goedkeurend, tevreden
Haar aanwezigheid
Met een blauwe hap
Veilig schuilend
Hoor ik wilde wind
Door de verlaten
Den Helderse straten
Klagelijk huilen
De klok slaat huiswaarts
Terwijl een machtige storm
De Noord-Hollandse kusten plaagt
Mijn kraag hoog opgezet
Warm ademend…
Pesten! Stop daarmee!
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
1.397 Elke dag met blokken
aan mijn voeten
stap ik naar school
met angst
gedragen door
plicht die roept
geslagen, uitgelachen
steeds opnieuw
vergeten heb ik het tellen
van talloze blauwe plekken
ik kreeg steeds weer alle schuld
al deed ik niets verkeerd
mijn zwarte kleding
deelt in mijn droefenis
zo hoop ik onzichtbaar
te zijn in mijn…
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 De dagen klinken moeizaam aaneen
de zon staat laag egaal geel
weids te blinken aan de horizon
het blauwe bekken van de bakermat.
De fontein spuit champagnebrokken,
frisse bellen breekbaar water.
De bomen treuren, de takken traag
dijend in de wind van kille waan.
Het grindpad strikt de vorst,
een krakend klittend mozaïek.…
geiserzaad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
607 legendes
hoe verdwijnen bergen
waar groeit het oerbos
waar leven levende struiken
en wandelende paddo`s
in ziel en aarde
wind waait in laag land
van hoge waarden
luister naar rock rollende zaden
tot in het zuiden
of noord in geisers
waar mens zit te baden
daar ziet men zon
naar noord oost en west op weg
maar altijd de zon
soms ijzig blauw…