5388 resultaten.
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Elke
schaduw wordt een uitnodiging om te voelen wat ik voorbijga.
Aan het einde van de dag
blijft helderheid achter, een zekerheid
die geen woorden nodig heeft, alsof de natuur iets
in mij herschikt - en ik weer weet hoe eenvoudig wijsheid is.…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.
Met blinde ogen tast ik langs de wanden
hopend op opening wijzend naar zon
schijnend op blanke warme stranden
nog steeds in hoop dat ik daar verblijven kon.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke storm ging liggen,
daar je zelfs in de diepste schaduw een lichtje wist aan te steken.…
Schaduwtekst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
146 Het oude gedachtelandschap slaapt in vergeelde mist
waar dronken denkers door het dichte duister dwalen
zij zoeken troost in vage broze droomverhalen
waarin de dwaze geest zich telkens weer vergist
de diepe wijsheid die men in de nacht beslist
blijkt in het kille ochtendlicht te verkleuren
wat in de schaduw leek op openzwaaiende deuren
is slechts…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 In de koelte die zich onder
het bladerdak verzamelt, raakt haar
vlucht even de schaduw van mijn adem, een korte
aanraking die verdwijnt vóór mijn aandacht haar kan volgen.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Hun schaduw
bewaart herinneringen tussen bladeren
en wortels. Woordeloze ruimte waar verdriet mag zijn.
In de bocht kleurt het groen
zachter dan daarvoor. Een rustplaats die
alleen om aanwezigheid vraagt. De tijd vertraagt
tot een aandachtige ademhaling. Ik hoef niets te dragen.
Verderop opent het bos zich
naar meer licht.…
de mot
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
114 Ik ben een schaduw, zacht en stil,
maar met vastberaden wil.
Mijn kleuren zijn als delicate mist,
een verborgen pracht die je niet wist.
Jij ziet mij misschien als eenvoudig grijs,
maar in mijn wereld ben ik wijs.
Met poederig stof weer ik gevaar,
zo blijf ik vrij, jaar na jaar.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Lege stoel bij mij
toch schuift de ochtend langzaam
nieuw licht naar binnen
In de stilte na je stem
beweegt een dunne breuklijn door mijn
borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die
niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 Onder de bomen
valt de stilte langzaam neer
licht rust op de huid
Onder de kruin ontstaat een zachte omslag,
waar licht zich mengt met schaduw zonder grens,
een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt,
alsof de lucht er een andere helderheid draagt.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Hoor nu, er klopt een vreemdeling op de poort,
een zielloze gedaante uit de schaduw van de stad.
Hij lacht om zijn eigen, holle ironieën,
hij spot met de orde van de natuur en de waan van de mensheid.…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 De stille schaduw blijft over.
De klok vertraagt haar ritme.
Het licht is zacht.
Tussen de regels groeit begrip.
Een fluistering van wat ooit luidruchtig was.
Nu is er rust.
Gevonden in de plooien van de tijd.
De schepen zeilen verder.
Ze varen naar de horizon van de nacht.
Beladen met flarden van gisteren.…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Op dagen van tristesse,
en nachten zonder naam,
op stranden waar de stilte
geen begin of einde heeft,
dan zoek ik jou,
de man met de trage stem,
de poëzie in stem en schaduw —
Leonard, mijn begeleider van verdriet.…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Geen haast regeert in dit verschuivende getij,
de tijd vervloeit als een schaduw op de vloed,
elk open zintuig vangt de trilling van het licht
en laat de overprikkelde wereld los.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Nog even blijft ze zichtbaar tussen
groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…
schemering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.129 Stil in de kamer bij de koude haard
langzaam donkert het om mij heen
De avond die lange schaduwen baart
Moeizaam priem ik er nog doorheen
Ik wil de dag nog niet verlaten
De warme zon de vrolijke vreugd
De drukte het gepraat op de straten
Het lawaai van de uitbundige jeugd
Toch wint het donker van het licht
Het komt op zijn vastgestelde…
Bahr el Ghazal (Sudan)
netgedicht
4.7 met 45 stemmen
9.551 Schaduw zamelt
plooien, ze is van kop tot teen bevriend.
Er is niet veel.
En alles moet nog, ze moet nog worden toegedekt,
van schoonheid nog, de vrouw nog uitgevonden.
Ze ligt te wachten dat het overgaat en dat een huis
rond haar ontstaat, tot op het bot, en dat het blijft
Sittina is de naam, haar ontstaan is schaarste.…
Gesloten ogen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
940 heen
Het lijkt hier zo gewoon
Explosies van ruziënde personen
De roodzwarte haat druipt van gezichten
De onzichtbare pijn die ieder heeft
Je durft er bijna geen woord over te dichten
Elke dag zijn het nieuws en de kranten
Vol van zichtbaar leed
Van anderen die we toch niet kennen
Onze gesloten ogen zijn meer dan wreed
Schichtige schaduwen…
11 September..
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.157 De wereld veranderde in één grote schaduw van rouw..
Iedereen vol angst en verdriet..
We zagen zelfs beelden van springende mensen vanaf dat gebouw..
Alle mensen die hun omgekomen bekende moeten missen..
Zij moeten verder met hun leven..
Vol met hindernissen...
Ik herinner me een interview op tv met een kleine meid..…
Macho
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.029 In iedere stad een schat, maar de vrouw niet echt door heeft
Dat maakt ‘m toch eigenlijk maar een halve vent
Die alleen voor zichzelf leeft
Van de waarheid wegrent
Die doolt als ‘n schaduw in de nacht
En door z’n kortzichtigheid alléén zichzelf wijs acht.…
Lentemei
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
879 maand mei
narcissen bloeien nog geel lichtend
frisse blauwe lucht
een zwak odeur van nat asfalt
slentert de zon stil tegemoet
en ‘k weet ik hou van jou
Lentemiddag, verrukkelijke maand mei
de kersenboom staat volop in zijn bloei
met bloesems wit en fel
de lucht langzaam verstikkend
en in de hemel eerste wolken
een wissel tussen licht en schaduw…
umbra mortis
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.536 umbra mortis (in de schaduw van de dood)
onder de boog van walviskaken stond zij
met open of gesloten ogen in haar tent
en tergend traag bewoog de burqa toen
naar het huis der vele woningen
in het hart van het dorp het hoog hotel
amos volgde haar beschaamd over zijn volgen
maar argwaan had woning in hem gemaakt
was het wel een vrouw?…
Vlammen van papier
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
758 If leef nu in de schaduw
van mijn eigen ongeloof
En dus anderen zullen niet aanschouwen
welk gevoel mij laatst bekroop,
als ik verzwijg wat ik moet roepen...
...en als de zon...…
alzheimer
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.567 als leerling
door het leven te gaan
een vos die nieuwe streken leert
de medemens verschalkt
en aan het lachen brengt
de dag plukt
in de morgendauw
gewiekst de wenkbrauwen fronst
en scharrelt in de open haard
van verbrande brieven
vanuit mijn verjaarde zetel
bekijk ik slechts en geniepig
de bovenkant van de dingen
de schijn van een schaduw…
Nachtelijk gevoel
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
708 stilte in alle pracht
Bomen buigen gracieus hun hoofd,
terwijl de nacht lofliederen schrijft
Het water lispelt met jaloezie
De wind speelt een zachte symfonie
de bladeren zijn haar dirigent
Geven zachtjes de maat
voor het orkest der bloemen
Kleine vuurtjes in de hemel,
vormen het sfeerlicht
Het decor wordt langzaam beschenen,
terwijl schaduwen…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 Het kleine beetje hoop dat je nog bezat is vervlogen
wat rest zijn slechts de schaduwen van je dromen
Iedereen zal je vertellen dat het beter wordt
dat er een einde komt aan dit verdriet
Ik kan me voorstellen dat je daar nu even niet in gelooft
omdat je door je tranen heen niet helder ziet
Toch vraag ik je om me te geloven als ik je zeg
dat…
conversie 2
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
860 vanuit grand rapids draagt oom christiaan
voor mij met stentorstem zijn werkstuk voor:
de wereld staat van boosheid bol
maar mister president staat pal
his right en waarheid zegevieren
door bloed en zweet en tranen heen
hij volgt de schaduwen des doods
te land ter zee en in de lucht
hij slaat de daders in de boeien
hij brengt ze voor…