Netgedichten

netgedicht (nr. 89.698):

Schemerjurk

De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was

Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt

jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk die past zo mooi bij jou
een zucht van wind neemt nevel mee
een droom vervliegt, de zon brengt goud

De uren rekken zich langzaam uit
een vogel zingt zijn eerste geluid
de wereld start haar drukke loop
maar in jouw blik ligt alle hoop

Jij bent mijn rust, mijn morgenrood.