5288 resultaten.
Op een bed van veren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Het wenden van de zonnebloem
haar bloei door lucht en vogels verteerd.
Aan de andere kant van een muur alleen de contouren
iemand die hier was en verdwenen is.
Voetafdrukken in jouw landschap
even bang voor vader als voor een andere god.
Doodmoe tegen het hek trillend van angst
de longen uit het lijf gezongen.…
In de Keukenhof; (Voor mijn zoon en zijn toekomstige vrouw.)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 De zoete geur van bloesems, zwevend in de lucht,
En melodieën van fluitende vogels in vogelvlucht.
Onder de ochtendzon wandelen we door de tulpenvelden,
Waar toeristen uit alle hoeken van de wereld zich haasten.
Tulpen strekken zich uit zover het oog reikt,
En kleuren de wereld in overvloed en pracht.…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Maar hoe ik de kusten zag
van foto's die ik gemaakt
van lange eenzame wandelingen
de bocht in de verte
wolken partijen,
de wind voelde op mijn wangen
‘k er over schrijven wilde,
m’ erover dichten hoorde in stilte
hoe hield ik van de zee, de vogels
ging ik erin op
De volgende dag ging ik echt
langs strand,
haast geen meeuwen…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 die dwaze vlinders gaan steeds kleiner wonen
steeds verder van de eigen levensbron
een zomerhaiku uit angst om te leven
essentie van het vrouwelijke wachten
in de droom van heilzame natuur
Maar bij het afscheid van de
zwarte vogel
vloeit er ook zonder jou voorbij
het amen
een traan in het oneindige wu wei…
Nachtwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 golven in de nacht,
de wind is warm
de nachtuil waakt
de witte zwaan
slaapt in een droom
die weer vervaagt
in een gouden dageraad
valt kille regen
op de velden
tot diep onder de grond
de dag breekt aan
met haar geluid
ik ga er maar eens uit
slaperige tijd
waarin ik met haar
aan mijn zijde lig
ze ademt diep
en als een vogel…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Pas is het lente
bomen struiken verbladeren
meerdere vogels fluiten
nestelen
't lengen van de dagen.
Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik ben een dichter die verkeerd geboren is,
dit holle landschap kan mij niet bekoren;
de rijen wilgen mogen geen naam hebben,
de afwezigheid van een verscheidenheid
aan vogels en insecten is een direct gevolg
van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…
Het gaat goed met mij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 Een vogel landt vlak naast haar.
Zijn naam ontsnapt me,
in het Perzisch
en ook in het Nederlands.
Mijn vrouw zegt:
‘Wat een mooie zeemeeuw.’
Daarna draait zij zich op haar buik.
Zacht wrijf ik haar rug in.
Een zachte wind steekt op.
Het haar van de vrouwen
glanst rood, wit en blauw.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Een vogel breekt de lucht
met een helder geluid, als een trilling
die rechtstreeks mijn borst raakt, en in de tedere echo
voel ik hoe mijn eigen stem wordt teruggevonden in de open ruimte.
De meanderende rivier volgt
haar weg zonder haast, een glinsterend
spoor.…
Dichtregels voor onzichtbare zieken , publicatie voor de Vlaamse warmste week 18-24 december/ opgenomen door woordentij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
978 Zie, de zee is aan het tranen, vogels ziek, ze kruipen onder blad,
je ziet zelfs niet hun klagen.
Uit het zicht onttrokken, stil is 't leed, ziektes, golven spatten het wezen uitéén,
pijnscheuten springen, zoals stikstof bij nacht de bomen verlaat,
't verschrompelen van ooit gezonde bladeren.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben. Het eiland spreekt in tekens - een
scheve boom, druppel hars, tedere waarschuwing op mijn lichaam.
’s Nachts ligt het eiland
als een gedachte onder de volle maan,
fluisterend in contouren, met een rand van oud besef.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Traag vervaagt de dag;
een laatste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een
geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Soms rust ik in het midden
van mijn eigen beweging, waar gedachten
als lichte vogels cirkelen, en ik leer hun zachte, wijdse
vlucht te vertrouwen zonder te weten welke richting zich zal openen.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 Haar houding ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
fluitenkruid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
265 Fluitenkruid
een ode aan het verborgen voorjaar
met het stille lijf
in grauwe grond
waar ze ooit
het leven vond
wacht ze geduldig
met ijzig kille kluit,
op een teken, …
een geluid
wanneer een vroege vogel
het voorjaar fluit
trilt de grond weer
met genoegen.…
Houden van
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
215 Niemand snapt dat ik je nog een kans geef
Iedereen vindt dat ik door moet gaan
Niemand weet hoe je over mijn rug wreef
Toen niemand anders me zag staan
Jij weet wat ik wil eten
Jij weet hoe ik me voel
Jij weet hoe je mij blij maakt
En nog een hele boel
De wereld is niet roze meer
De vogels zingen niet
Jouw naam in mijn oren klinkt…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven,
hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.…
De najaarstrek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
256 Twee zwaluwen hoog
wind over het lege veld
de zomer valt stil
In het bleke ochtendlicht
verschuift de lucht, een nauwelijks
voelbare spanning boven het veld waar de vogels
wachten en de wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt.
Op dunne draden rusten
ze tegen de hemel, hun veren vangen
prille kilte.…
De nazomer in mij
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
270 De lucht draagt de geur van
gras en aarde die de nacht nog vasthoudt,
en elk geluid komt dichterbij dan anders, een vogel,
een blad, het verre verkeer - alsof mijn huid geen grens meer kent.
Het licht wordt voller in de
ruimte waar gedachten langzaam stiller
worden.…
De jonge meeuw
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
222 Haar roze poten dragen het jonge gewicht
van een vogel die de wind nog moet temmen.
Met een scherpe, donkere blik kijkt ze omhoog,
voorbij de rand van de menselijke wereld.
Er schuilt een stille wijsheid in haar jonge kop,
een verlangen naar de oneindige zoute lucht.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Wandelen, door de duinen
Wandelen, over stranden
Wandelen, door de bergen
Zonder ergens te belanden
Wandelen, door verleden
Wandelen, door gedachten
Wandelen, door emoties
Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 maan
Energiebron van het leven
Die alles aan het licht brengt
Openbaring van het ongeziene
Ongezien schoon is de fantasie
De fantasie die een schaduw werpt op de werkelijkheid
Werkelijk waar is het daar
Daar waar de engelen zijn
Hoog verheven boven de zon en de maan
Daar wil ik heen
Ontsnappen naar een plek waar het al goed is
Als een vogel…
Moarns betiid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
793 Die jonge vogels luisteren ook,
- dat kan toch ook niet anders! -
naar dat heldere geluid, ’ s morgens vroeg:
het welbekende geluid van hun vader,
die op de rand van het hek
zijn vaste publiek toezingt, in onze tuin.…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 Mijn hart schreeuwt het uit, de vogels vliegen verschrikt weg, als in een plotseling gevecht.
De druif blijft rijpen, zoals mijn liefde voor jou.…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Nu zingen weer de lieve vogels,
In 't bos, een dankbaar lied!
Nu vaart de Godheid, op de geuren
Van 't frisse lentekruid.
Nu durft al 't schepsel haar genaken!
De ganse Schepping juicht!…
Ongekende Luxe .....
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
4.849 leven
Een ongekende luxe
geen radio, MTV of TMF
het is stil in "'t Zooitje"
van tijd geen besef
Ik zou ze niet willen missen
écht voor geen goud
maar deze uurtjes voor mezelf
is wat me op de been houd
Gewoon even geen vragen
over spullen die zoek zijn
of 'n mobiel die tekeer gaat
ik voel me gewoon fijn
't Geluid van de vogels…
Alleen en niet alleen
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
2.023 In dat grote bos alleen
Wandelend langs stille paden
Een ijle stilte om je heen
Je in niemandsland wanen
Kijk een vogel in een boom
Die je op je tocht vergezelt
Het lijkt haast een droom
Je lijkt wel uitgeteld
Zachtjes de wind horen ruisen
Door die hoge kruinen heen
Je eigen gedachten doorkruisen
Alleen en je voelt je niet alleen
Honderd…
vogelvrij
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.839 Trotse vogel, je bent ongebonden vrij
sierlijk op je eigen luchtstroom zwevend
Vol energie boven de kleurrijke massa
zo onbezorgd van dag tot dag levend
Luisterend naar je eigen gevoel
nam je een bijzondere lange vlucht
Zonder grenzen en zonder regels
een leven zo hoog daar in de lucht
Jij mooi en uniek exemplaar
een ongrijpbare…