8772 resultaten.
Lichtzinnig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 bekoor me en verwoord me
en beschrijf me je gedachten
(als mijn woorden kunnen wachten)
laten we beneveld en beschonken
van de liefdesbron gedronken
naar een mooie plek gaan, schatje
waar we sprakeloos en oeverloos
alleen in nevelen gehuld zijn, schatje
op de betastzin in het donker
spraakwaterval ik in je armen
raken we samen buiten…
Broodkruimels
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 Want niet altijd kan ik de juiste broodkruimels vinden,
en één worsteling die dan op mij wacht.
Maar het is net als je niet opnieuw meer durven binden,
het kan beter worden dan je ooit had gedacht.…
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind
en onwetend wachten…
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden. en onze tongen
en waarom meeuwen op het ijs
blijven zitten. waarop ze wachten…
Nieuwjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Is er heel veel afscheid genomen,
en het nieuwe jaar dat wacht.
Wij mogen opnieuw gaan dromen,
niets is te gek, alles mag.
Laat achter de pijn en het leed,
ben klaar voor de eerste nieuwe dag.
Laat de zon in je hart gaan schijnen,
neem elke hand nu met een lach.…
Puzzel Haiku
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
568 Opeens valt alles
Uit elkaar en opeens valt
Alles op zijn plaats
We leggen steeds weer
De puzzel van het leven
Steeds een hoofdstuk klaar
Steeds gaat een deur dicht
Steeds gaat er een deur open
Een puzzel die wacht
We weten nog niet
Hoeveel stukjes we leggen
Voor het weer klaar is
Kleur bij kleur vallen
Kleine stukjes…
buitenaardse machtspositie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 zij zijn
anders jij
helemaal niet
met hun
hatelijke blikken
of geweld
doen ze
velen van
jullie verdriet
Onze Lieve
Jezus is
tijdelijk van
de aarde
weggegaan
komt op
zijn Goddelijke
datum terug
daar kunnen
wij heilig
van opaan
hoe moeilijk
het is
nu voor
jullie allen
zo onrechtvaardig
ook WACHT
geloof Jezus
heeft…
Nieuwe dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Ze laten je zweven, ze laten je lachen,
je hoeft er vaak niet lang op te wachten.
In het moment is er plotseling één daar,
terwijl jij je zelf nog afvraagt, wordt deze waar.
Is de magie al aan het werken
zonder het te merken.
Spat de blijdschap uit je ogen,
daarom wil ieder steeds weer nieuwe dromen, dromen.…
Stapeltjes herinneringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 hun intiemheid
gekoesterd
juist daar
waar tocht
het heeft
gewonnen van
isolatiedwang
waait kou
de bloemen
al vriezend
van het behang
het wit van
winters
helderheid
met franjes
dagelijks
leven siert het
landschap met
zijn gekleurde
aanwezigheid
stapeltjes
herinneringen
aan gezamenlijk
doorgebrachte
avonden liggen
te wachten…
Aarde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 zelfs in de
micro en
macro kosmos
heeft zijn hand
de schepping
toegedekt
met aarde
waar de zomer
gaat tot in de
superlatieven
van geur en
kleur dekt aarde
in de winter
zijn schatten toe
beschermt ze
tegen kou en
snijdende wind
in de lange
donkere nacht
waar soms een
sneeuwdek wacht
dat oplichtend
mens en dier
isoleert…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
geen titel
gedicht
3.0 met 6 stemmen
1.380 Wie heeft er altijd alle tijd,
wie blijft er eeuwig op ons wachten,
wie vangt de wind met zijn gedachten
en zingt ons ruisend nieuw en wijd?
----------------------------------------------
Uit: 'O, die wijze koeien'
Chris de Valk
Uitgeverij Abraxas/Zuider-Amstel…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen met jou in de nacht
blijf ik met mijn geest alleen, niemand wacht…
vlindervalkuil
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 voorbij een schatplichtig smachten
prachtig opfladderen tegen het licht in
zinnen verzetten door opheldering
kwellingen vervliegen per hoogtemeter
onwelgevalligheden verbeteren in ledige lucht
als een laatste zucht die stilte verkiest
gevoelens over het verlies blijven achter
onder de netten van de zwaartekracht
waar geen zachte landing wachten…
Talmen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
529 hoe kraaien in dichte
bomen krassen
watergeesten kronkelen
in woeste grond hoe
zwarte engelen zich verschuilen
achter struiken de buizerd
hongerig boven velden zweeft
hoe wolven huilen in
duistere nachten
de grillige wind gestaag
bloembedden vlecht
hoe de dood in
koele watergronden
geduldig wordt gewiegd
hoe de veerman wacht
bespiedt…
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
316 Misschien kon hij,
tussen zijn gemijmer door
de traptreden meenemen,
gedachten scherpen op de plinten,
waar stof sinds jaar en dag wachtte,
klaar om zich in te verdiepen;
achter de boeken zoeken
wat hij al te lang mistte,
de scherpte van zijn zakmes.
Ooit, zei hij vast
tegen zichzelf,
was dat gewoon
wat het was.…
Gruwelvloek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
220 verstijfd, guur en vertroebeld
voorspelbaar als arme grond
enkel nijdige duisternis
jaagt wervelwinden rond
vanuit haar hoofd
als gigantische hagelstenen
stuiterend in Duitse Radler
die wat later smelten of
breken tussen witte tanden
- met de kater op fotoshoot
Vals en zoutig ploeteren
uitwassen der struiken
door haar nacht
de ochtend wacht…
“De dag die je wist dat komen zou”
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
203 Het momentum
dat je aan zag komen
waarop je wachten kon
wat te verwachten viel
De beslissing die je nam
als een strafschop
in de gekozen hoek
met het doel voor ogen
Er valt geen spot te drijven
met grammaticale regels (en logica)
zolang wij elkaar willen begrijpen
kunnen en verschillen kennen
De norma-líter gevulde kannen
en in alle…
stil gedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
184 Het is de stilte van het wachten
op de komst van het onvermoede.…
Televisie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
125 ik zei mijn naam,
niet om haar te herinneren,
ik was hem zelf
even kwijt
we zwegen,
waar we allebei
op iemand wachtten
ik wist dat die
niet meer kwam…
Huiddichten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
139 Woorden die mijn liefde kerven
In de vezels van jouw huid,
Daar diep in jou binnendringen,
En meestromen in d'adren
Naar jouw voor mij kloppend hart,
Waar jouw liefde wacht,
Het bewaart tot in de eeuwigheid.
Gedicht geschreven op jouw huid
Bewaard in jouw hart,
Herlees jij tot in de eeuwigheid.…
mijn woorden schallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
69 zonder woorden
twijfelt aan het nut om te gaan
waar ingetogenheid de mot
is uit een oude klerenkast
bezijden het reliëf dat me steunt
in elk willekeurig uitgehouwen
daad raak ik uitgespard in de
ring waar ik mijn gevoel leerde
te doven en vuisten te laten vlammen
nu is de tijd naadloos aaneen gehecht
in een verlangen dat als afsluiter
wacht…
Gelijkenis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
964 Na het blijken wordt het duidelijk
welke overtuiging achterblijft
sprekend lijkt ze bang voor ongelijk
zeker als de tijd haar kracht verdrijft
Vol geduld te wachten, bij de tijd
op een zeldzame gelijkenis
met de waarheid en haar duurzaamheid
geeft gedachten hun betekenis
Tijd gebruikt zijn eigen procédé
om te doden domme veinzerij
lange…
Spoelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
916 Zelfs als een aspirerend taalgemaal
geen inspiratie heeft, nog niet, ver weg,
zit in de letterstroom een goed verhaal
te wachten als een merel in de heg.
Want een gemaal, zo'n draaiend waterding
-het is geen echtgenoot die ik bedoel-
-al draait-ie rondjes om zijn lieveling-
houdt door gestadig werk zijn maalgevoel.…
veren kleurrijk recht gebogen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.001 ik zag de vogel
met vale veren
ook hij sprong op
in lenteachtig imponeren
deed niet ruw
zelfs elegant en wachtte
tot jeugd was uitgespeeld
danste solo aan de kant
mengde zich niet in de
strijd maar nam de tijd om
nieuwe passen te proberen
hield niet zo van imiteren
zij was uniek voor hem
in het andere pareren
haar blik was vliegensvlug…
slapeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
983 bijna vijf uur in de morgen
Nog dekt het zwart de sluimer zacht
En weet zich in haar veilig geborgen
Die zich liet wiegen door de nacht
Ik sliep de slaap der rustelozen
Niet meer dan enk’le korte uren
Waarin ik even mocht verpozen
Een droom, hoe kort slechts zou zij duren
O, mocht ik toch eens langer blijven
Waar vredig dromen mensen wacht…
GRONINGEN, het weide land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.427 Huisjes op de dijk met wilde tuinen,
waar ik wel eens doorheen wil struinen
verfrissende wind door mijn haren
naar heldere vertes staren
Daar sta ik, blik op oneindig
Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil
Ik zie geen verschil
Verder is het stil
Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken
Geen massa, geen wind, slechts molenwieken
hier…
van binnen naar buiten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.297 Even alleen en het dondert
zwarte koppen boven mijn hoofd
en regen vanuit mijn ogen
Even de energie voor mezelf
en het raast in zware stormen
tussen de diepe groeven door
En dan is daar, heel diep, dieper
van binnen een zwak schijnsel
dat wacht op mij vol rust
Even alleen en ik zie mezelf
van binnen naar buiten komen,
het harnas opzij…
de poorten van de hel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
749 ik zag je aan
de poorten van de hel
mij kende je uiteindelijk wel
we waren samen
vaak in cognito, ik wilde
anders maar jij besliste zo
gewoon recht toe recht aan
ik droomde van intimiteit maar
liet me altijd in jouw volheid gaan
satan wacht op pegulanten
pas later wist ik je verhaal
jij had zovele klanten
ik brand met jou mijn…