6196 resultaten.
Disputante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
660 De necro loog, er school in haar karakter
Veel liefde, bleef zichzelf, werd niet bekakter
Al was 'k me nooit bewust van dat probleem
Te jong was ik, en ook te onbequeem
Elk mens maakt fouten, ja zelfs faliekante
De mortuis nihil est disputante…
Dieren haiku's #2
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 Een reiger strijkt neer
en trakteert zichzelf
op een patatje oorlog.…
VLEUGELLAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Wie wil zichzelf steeds redden, handhaven
en trots zijn op eigen overwinning?
Heersers der wereld geven sterke leiding
aan mensen van dwalen of in goede haven.
Gods adem zal scheppend, bekend voortdraven,
treft regerend huis en zwervende eenling,
kan beiden doen glanzen vol zegening,
neer leggen als moe gevlogen raven.…
Even de hemel raken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
382 met
lief klein bewegen
waarin jij heerlijk
uitdrukking kunt
geven aan het
intens plezier
dat jij in dromen
kunt beleven
tot ik bewoog en
jouw kleine schrik
zag in een al geopend
oog en dan de snelle
herkenning van
de plaats van bestemming
waar we samen rusten
elkaar vertellen
van de wereld die
met ons was ontwaakt
zichzelf…
De trein
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 trein stopte
op het eerste perron
haar schooltijd
het was mistig
de indrukken uit die tijd
waren vervaagd
het tweede perron
de tijd dat ze werkte
plezierig en moeilijk
daar was het derde perron
haar lange huwelijk
dat geen stand had gehouden
op het vierde perron
bleef de trein wat langer staan
de tijd dat ze koos voor zichzelf…
'T AMERIKAANTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Het telt zichzelf als één van hen voortaan.
Het slaapt alleen, in een beveiligd ledikant.…
Dit stukje hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 steriel naar de
warme kleur van
intieme gezelligheid
alles waarnaar
jij keek deed
meteen van zich
spreken liet stralend
de ziel even zien
het was alsof
jouw ogen hen
deed oplichten
naar ontspanning
en innerlijke rust
zij vergaten hun
kleine mankementen
in de cirkel van
volmaakt liefdevolle
menselijke aandacht
stegen boven
zichzelf…
De stilte
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
495 een engel
een stipje aan de hemel
Het beekje ritselt en murmelt
de jongen ziet het kerkje zo oud
en ach de verweerde stenen
van de doden in het hoge gras
de beuken kijken toe
in de verte vaart een schip
De zwanen sierlijke
witte engelen roepen
wij zijn wij wij zijn wij
dàt is wat de jongen hoorde
daar leerde hij de stilte
in zichzelf…
UNIEKE KUNST
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
649 een Rembrandt of Gauguin
de nocturnes van Chopin
de denker van Rodin
woorden gesmeed tot
een weergaloos gedicht
dat is kunst – allicht
een banaan met duct tape
geplakt op een muur
door velen niet begrepen
maar toch is zoiets duur
een controversiële performance
van Marina Abramovic
misschien wel bijzonder
of een zichzelf noemende…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren gevoerd
moedigt nieuw komend leven aan
beschermt kwetsbare wezens
om hen daarna als voedsel
voor rovers te verzorgen
het wonderbare tapijt
vol stille en wilde plooien
weeft zichzelf…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 Daden vergeten fantasieën
over draken en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het…
O tempora
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
392 O ja, de O krijg je
gratis voor niks
O heeft niet gezondigd
was in zichzelf gekeerd
liep met een grote boog
om het jaar heen
kon niets anders doen
dan rond te gaan staren
trok zich uit alle macht
uit het zwalpend moeras
aan wat rest van zijn
ooit overdadig licht
blondlokkende haren...…
Leider
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
488 gehoorzaamsten laarzen aan
wie hem trouw is draagt dan het uniform
initiatiefrijken krijgen ook nog een pet
zij voeren willoos uit wat de leider wenst
diens grillige eisen zijn immer onbegrensd
hij dicteert bovendien zijn eigen alfabet
met minachting voor kunst pers en pluriform
het volk moet in eenzelfde richting gaan
als de leider zichzelf…
Wat jij voelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 En wie daartegen ingaat
breekt het
of zichzelf.
Dus zwijg ik.
Niet uit schuld,
niet uit angst,
maar omdat verdediging
je niet bereikt
waar jij nu bent.
Wat jij voelt is waar,
ook als het niet mijn hand was
die het veroorzaakte.
Tussen waarheid en ervaring
gaapt een ruimte
die geen taal overbrugt.…
In de roedel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
456 stap
een echo was
langzaam keerde zij om
niet luid
of met trompetten
met kleine stappen
door het woud, dauw
en ochtendlicht
en zie-
de wolf staat niet meer
alleen
de vlakte ademt voetstappen
naast de hare
geen schaduw aan de
rand
de hartslag in de
roedel van het leven
wie goed luistert
hoort het wonder
dat een wolf zichzelf…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 in het atelier stond een oog
op een ezel
niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Toch is zij bezig te verdwijnen
op de stille manier waarop alles verdwijnt:
niet in één ogenblik,
maar door langzaam iets
van zichzelf af te staan.
De huid verandert.
De geur verandert.
De vorm houdt nog even stand.…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
158 Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.
Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."…
De berg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
43 Geen hand die houdt, geen hart dat vraagt, geen liefde die zichzelf belaagt.
Logos zwijgt en Tao beweegt, de berg staat stil, de wind veegt. Wat ik bemin, laat ik nu vrij, wat ik verlies, bevrijdt ook mij.
Ga heen, ga heen, maar weet voorgoed: de diepste liefde scheidt het bloed.…
Veel te kort samengevat
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
1.201 Ach, hoe ik het vandaag ook formuleer
Het kerngevoel valt haast niet weer te geven
Al is dit schema nauw met mij verweven
Zes regels zijn te weinig deze keer
Ik zal niets af gaan zwakken of verheffen
Ik dank u en ik hoop u weer te treffen…
Aan Loan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Hij zag zichzelf in jou en niet een ander,
dat is waarom hij zo vreselijk overdreef,
onuitputtelijk zijn leegte trachtte te vullen.…
Verademing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 emmers zakken
komen terug nog
voordat ze beneden zijn
geweest
water verschijnt op
plaatsen waar dorst al
klaar lag
de elanden knikken
alsof ze dit eerder hebben
gebouwd
in een andere versie van
dezelfde dag
met gymnastiekschoenen
slaan ze spijkers maar
soms slaan spijkers terug
en kiezen hun plek
planken schuiven
tot ze zichzelf…
Bericht uit het dolhuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
467 da's leuk
dan klei ik geopende dijen
voor straf werd ik naar
de schaamafdeling verplaatst
II
erg lang door het raam
de buitenwereld bekijken
is er meestal niet bij
de witjas zegt dan altijd
dat we ons beter veel meer
naar binnen kunnen keren
en zo wordt het een afdeling
vol binnenstebuiten gekeerde
malloten die alleen zichzelf…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
14 Hoe eenzaam is de stille nacht waarin het diep verlangen
nog naar een nieuwe morgen en een nieuw ontwaken smacht,
terwijl de duisternis de stilte houdt gevangen
en zachtjes, in zichzelf gekeerd, om elke glimlach lacht.…
pech
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.179 Wie sluit mij in haar armen en zegt mij dat ik niet meer bang moet zijn?
Maar zolang ik haar niet gevonden heb,de vrouw waarvan ik houden kan.....
Tot die tijd ben ik alleen,alleen en niets dan bang!!…
Zo, jongen, ben je daar? 'K heb lang gewacht
poëzie
3.9 met 14 stemmen
2.070 Van Brahman's wereldrijkdom houd ik boek:
Geen Algol, geen elektron is ooit zoek;
'K zie steeds - Laplace - ze elk cirk'len langs hun baan,
En als 'k een Brahmanperiode sluit,
En Zijn nieuwjaar begin, komt alles uit
Tot op een Melkweg en een kindertraan.…
'K hoor wat je denkt, al spreek je 't, kies, niet uit
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.071 'K hoor wat je denkt, al spreek je 't, kies, niet uit:
Tot troost voor troostelozen sublimeert
'T verzet de diepe wens; zo fantazeert
De dorre non zich om tot Jezus' bruid:
Hij, voor wie 't huis van 't aards geluk zich sluit,
Dat hij, bescheiden hunk'rend, had begeerd,
Waant zich een God, die 't heelal savoureert:
Leerde u dat zelf…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 In vreemde bossen groen en schemerig
Valt stilte als de zon verdwijnt
Het gevecht is nog in volle gang
Dan sluit de dag het bosgeluid
En grijpt de duisternis haar kans
Tot niets meer is of schijnt
Dan wordt hij bang
Hij is verdwaald en helemaal alleen
Ontspringt hij nog de dans?…
Wind reist sprakeloos (Ballade voor Ronald)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.785 Ik sluit m'n ogen, ik zie je zoals je was.
Luid vloekend leg ik op je graf een roos.…
taal die op de muren staat
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.677 morgen
dan zijn je handen weg
je gaat uit mij vertrekken
ik voel je als een lege plek
je woonde in me
was mijn thuis, samen door
de voordeur die we deelden
geen flat maar een echt huis
we haalden alles leeg
behalve de herinneringen
onzichtbaar voor wie komen gaat
is de taal die op de muren staat
houd me nog even vast
voordat we sluiten…