7973 resultaten.
Unieke symmetrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
893 Van achter was het als van voren.
'Het is wel mooi,' zei pa subtiel,
- hij maakte van de nood een deugd
en toonde zelfs een sprankje vreugd. -
'symmetrisch is het en profil.
M'n dochter treft beslist geen blaam:
ze wordt door symmetrie beroemd!'
- En 'Anna' werd ze toen genoemd.
Een palindroom was dus d'r naam.…
groter groeien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 een groot kind
is wat ik soms vind
hier
niet alleen op papier
maar in de realiteit
achter de toetsen
probeer ik het leven wat
op te poetsen
maar raak dat kind niet kwijt
vallen en opstaan
niet huilen, stoer zijn
verbijten die pijn
doen alsof het je niet deert
zo is 't je immers geleerd…
Lichtend spel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 straling en warme gloed
bij je weerspiegelende deining over golven
zit ik dromend te staren op het duin
waar water en licht de einder voedt
en in ritme van een eeuwige zang
de getijden naar de kusten voeren
de stem van het verlangen
droom van vele eeuwen een lokkende roep
tot het licht ook nu in vlammend schijnsel
langzaam dooft achter…
Utopia (1993)
gedicht
4.0 met 5 stemmen
7.146 Hij haalt een sigaret van achter zijn oor,
klopt er kort mee op tafel, steekt
hem op, inhaleert, spreekt.
Als Saddam dood is, zijn Iraki's en Koerden vrij.
Twee vogels, één kogel.
Hij bedoelt twee vliegen, één klap
maar Koerden denken groter.
--------------------------------------
uit: ' Twee vogels één kogel', 2012.…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Achter mij vergeten dagen
als spelonken gehouwen
uit harde rots
gapend als lege graven
waarvan steen gewenteld is.
En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.…
Spel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het zand en de wind wilden wat,
wilden spelen met ‘t water,
de zee spelen met ‘t strand
haar herinnering golvend verinneren,
alles wilde het doen met elkaar:
de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel,
de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen,
de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje,
de steentjes kiezelden keutels,
’t geweken…
Vrijheden bespreken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Je vrijheden moeten
We nog bespreken
Zegt de psychiatrisch
Verpleegkundige tegen
Mij nu ik net noodgedwongen
Ben opgenomen - eerst kom
Je in volledige beperkingen,
Daarna zien we welke vrijheden
Je langzaamaan terug kunt
Krijgen - tot zo lang valt
Elke deur achter jou in
Het slot, ook de tuindeur
Waarachter buiten voor jou
Zo…
Procureurlapje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Meer dan honderd
Mensen die hun leven
Achter zich gelaten
Hebben maken zich
Op voor het hoogtepunt
Van de dag - het warme
Middageten in de grote
Zaal, voor de gelegenheid
Sierlijk aangekleed
Om hen die hier gezamenlijk
Komen eten het gevoel
Te geven dat ze er in
Ieder geval nog bij horen -
Samen met mijn oudste zus
Zit ik…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 ze
mijn gedachtenreizen
ontwrichtten de grond van mijn bestaan
voegden angsten toe aan het fragiele palet
in een sporadische adempauze
werd mijn hart met helium gevuld
kon mijn dolende ziel ontsnappen
aan de demonische kwelgeesten
opnieuw vond ik bestaansgrond
kon weer dicht bij de aarde leven
ik hoefde niet langer te weten
wat er achter…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Achter het paviljoen liggen de duinen met
hun opwaaiend zand.
Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan
met hun witte schuimkragen.
In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders
niet behagen.…
Terug
gedicht
3.2 met 6 stemmen
5.893 Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden
achter de lage dijk de sterrenvelden.
Toen kwamen kleine dieren uit de greppel
de steil opsprongen tussen jou en mij,
die aten van ons goed en met hun hoeven
verschrikkelijk tegen onze levens sloegen.…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
789 gesteld hebt,
als je niemand ten laste wil zijn,
als je meent te weten
dat je plaats elders
voorbehouden is,
als samen oud worden je niet gegund werd
maar dat men je -onverwacht-
vooraf is gegaan
en op je wacht misschien
dan duren de jaren te lang
eer je zelf mag gaan,
ook al was je
oude dag niet eenzaam,
bleef je niet verweesd achter…
Lichtpuntjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Geregeld vraag ik me af
wat is de zin van ons bestaan
mijn gevoelens gaan op de loop
en ik er achter aan
Ziek zijn is niet erg
als het maar over gaat
ziek zijn is wel erg
als het je aan het lot overlaat
Alle leuks overschaduwd door narigheid
je hebt het niet in de hand
er word op je ingebroken
je leven is als los zand
Vooral als je…
Levensfilm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
839 Onze vriend bleef in vrede achter.
Wij blijven schaven aan ons plot.…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid
mijn handen
raken je ziel
mijn mond spreekt
de tong likt
mijn lijf doorweekt
met verlangen
een echo jaagt
achter…
IJsbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Een ijle druppel mist springt hoorbaar,
zuivere harpslag van kristal,
vast op het gelaagde glas waar
achter, in reddingsgordels val,
ik bid om bevrijding, uw verschijning.…
Glas in lood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 hun rimpels
zonder schaamte
hun oren verloren mettertijd
sommige kleuren verschieten
andere weer niet
van verwachting, loden last
gevlogen vogels, wederkeren
naderende dood
met riet begroeide oevers
de vijver waar we schaatsten
gat in het hoofd
ons geschonden aangezicht
de planten die ik water gaf
zijn verdorst
mijn verleden achter…
Het verbloemde hart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 Antwoorden ontbreken
tussen muren die barsten
ramen zijn geen schilderijen
achter deuren die sluiten
bomen hebben meer vragen
dan eenzame huizen
boven kelders vol boeken
de goden verzoeken
je brengt het verbloemde hart
naar de zomer van de antieke boom
bij het bloemengraf in doodse stilte
deze warme lentedag
in maagdelijke warmte omhelst…
's Herenweg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 mannen zijn onderweg
drie mannen volgen elkaar
zoals ik nu zeg
achter verloren dromen
neen, niet een zichtbare
doodlopende weg
maar toch, het zijn
verleden gedachten
die aan hun ogen voorbij komen
en de aanstaande morgen in
het ochtendgloren
gewis niet zullen verzachten
de kruisingen op hun gelaat
verhalen van verwarde snaren
is…
Herfst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
499 Nederland is op weg naar zijn winterslaap
Het groen vervliegt gedwee en traag
Mij gaat het eerlijk gezegd iets te vlug
Binnenkort de klok weer een uur terug
Mistroostig staar ik naar buiten
De wind en de regen zijn niet te stuiten
Achter de wolken: gebroken licht
Hoe komt het dat de zomer zo snel verdwenen is?…
genoemd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 ik heb genoemd, vraagstukken die vervagen
een zonderling in eenzaamheid
rake stappen in elke windrichting
het incasseren zonder strijd
wie danst mij als ik zoek achter klagende
uitingen, de esdoorn vergeet te lieven
de kreupele zijn veters strikken, van me
houdt al was ik een kind groot in getal
gezocht naar iets wat ik nooit kon…
Buizerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Maar er is reeds het woest getoeter
van de chauffeur achter mij
en het bekende wijsvingergebaar.
Schrikken doet de vogel niet
zo lijkt het mij
maar toch stijgt hij op
majestatisch en eenzaam
en verdwijnt met brede vleugelslag
over de nevelige weiden
richting Hoogstraten.…
Ta solitude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 dagen dragen traag
over lege nachten heen
donker verslindt het licht
'k hoor stil geween
achter handen,
ze bedekken je gezicht
juist als dagen gaan lengen
en men verhaalt van hoop
zie ik je in jouw stilte zuchten
gevoelens laten zich mengen
kennen geen reinigende doop
het zijn die dagen
die traag dragen
en ik je hand wil…
PVV allergie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
651 De huichelaars van de andere partijen
lopen inmiddels stiekem zijn meningen
achterna, sneaky en achter de ellebogen.
In de kern zijn de tegenpartijen nog meer
PVV-gezind dan de PVV-elite zelf.
Hun vermeende allergie is maar een nephik
na flink doorzuipen in het stamcafé PVV.…
Vrouwenproblemen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 beetje
kwijt willen gooien ze neer
ik als opperzeug loop maar
te ruimen dan opeens ben ik
het zat schreeuw zo'n beetje
alles eruit wat mij dwars zit
kijken me allemaal verschrikt aan
verschieten van wit naar rood
beginnen te rennen met koffie
en krant moet me niet zo druk maken
binnen een uur is ons kot aan kant
ik zit knorrend achter…
Op huus an
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Doar in t west’n
proaten ze mie teveul
achter oet'n hals.
Nee, geef mie moar
oooo en aaaa, zonder n
en heanig an.
Laand van jonge leu
op oale grond,
woar niemand oe veur
de voet'n leup,
Twente, doar krie'j
vroggerzeerte van.…
clair-obscur (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
586 het onweer zwijgt als het kind vanaf
die ongeëvenaarde hoogte valt
waar is de beschermende rug van
de vogel die het hoogste vliegen kan
het geluid ritme van het onheil
een botsende klankwereld verplaatst
zich van links naar rechts
achter en boven het weerloze kinderhoofd
geen weg terug naar het huis
die smalle vulkaanrand
voor de kleine…
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring
allengs stopt in mijn brein
en ik enkel nog verhaal
van wat is in dit moment
en was en immer meer
over een verleden zing
zeker is dat mijn pad versmalt
en de komende tijd samenbalt
maar hoop dat achter…
Mijn veulens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Alles wat geweest is heeft mijn
tijd beweend, het scherpste
bit verminderde mijn greep achter
wapperende manen en in de beugels
van de onbedwingbare veulens
van vermetelheid, aangelijnd in
strak gelid, gaf ik ze de sporen
van tegenstrijdigheid, ruimte
om te smoren in een tijdstraf
van ruimhartigheid bestijg
ik opnieuw de beugels…