5126 resultaten.
Smaakpapillen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
575 walgelijk zure zeeuwsvlaams meisje halvarine, maar onvervalste roomboter
van levenslustige springindeweikoeien
een doosje zijdezachte aalgladde duurzame rex van maleisische rubber, voor na het kerstdiner
mierzoete muffins exclusief
voor vrouwelijke liefdesmaak gaatdoordemaag papillen
koelmint tandvleespastei van mex el voor een hagelfrisse adem…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de bermen
Winterkoning blaast heel zacht
Zijn adem…
Winterbeleving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
555 Hoe dan ook adem ik telkens creativiteit
en inspiratie die in het lichaam zijn ingedrongen om via
het netwerk van aders, bloedvaten en slagaders onderweg te zijn naar
m’n breekbare-en-kwetsbare zodat ze elke keer weer wordt gevoed met nieuwe energie.…
Uit levem
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 Omgeven door diverse kleuren vormen
die zich ook verspreiden in gerimpeld wateroppervlak
terwijl hun weerspiegelingen me doen reflecteren en vooruitkijken
Eender welke drukte en stress worden vermeden tegelijk adem ik nieuwe energie.…
Heilzame natuur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
446 Op welke wijze je evenals mindful en
verbindend bent zodat ik telkens weer verse creativiteit
en inspiratie adem daar het keer op keer allerlei genietmomentjes zijn
stromend in een fris en groen van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Als de morgen komt
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
447 Al met al is het hartverwarmend om
dit van dichtbij te beleven daar evenals haar stem
wordt gehoord in de lucht die als een oneindig uitgestrekt moois
met hier en daar wolken me bevangt en mijn adem inneemt; mindful momentje nabij.…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Zwevend in de wind
vleugels tekenen de lucht
ochtend vol wonder
Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel
boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen
die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind
Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De grijze leegte drukt op mijn adem, en toch
een kleurenpalet, als een Léon Spilliaert zijn hand.
De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.
Maar het tij keert, de nacht wordt straks verscheurd.
De volle maan zal waken, haar licht mij verwarmen.
En hoog in de hemel, wachtend, houdt de sterrenzee woord.…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Bloemen wiegen zacht
in stilte van seizoenen
nieuw leven ontwaakt
Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem
staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd.
Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren
stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert.…
De ruimte tussen woorden
netgedicht
2.3 met 37 stemmen
1.015 Woorden dansen vrij
stilte vult de lege ruimte
daar groeit wat je zoekt
Poëzie is adem van onbenoembare,
een blik die zich verdiept in het ongrijpbare. Taal
die niet naar definitie zoekt maar die zich vervlecht met tijd en
het moment waar woorden zich pas echt laten zien als je stopt met zoeken.…
Een kortzichtigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Nu denk ik, het afscheid leek meer op een eenzijdigheid
Had ik wel genoeg gevoel bij haar ademen in de dageraad
Was mijn gebouw van rouw te veel aan mijzelf gewijd
Ook al is de cirkel een vast gegeven, maar heb ik ook in haar zuchten gebaad?
.…
Praag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Vanuit de diepte aangezogen stoot hij zijn adem uit
om een versteende huig.
Het is alsof een fluitspeler in de wind is neergestreken
voor een dictaat van zijn aanbeden god.…
Jij, in de stilte van mijn dagen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
567 Ik herken jou in de traagheid van de ochtend, in het ritme van mijn hart,
in de blikken die iets langer blijven rusten, in de adem die zich aanpast.
Wij bestaan niet in grootse gebaren, niet in schreeuwende verklaringen,
maar in alles wat niet gezegd hoeft te worden om begrepen te zijn.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.
Ik spreek in gedachten, vraag of ze luistert, of ze nog weet,
of de afstand slechts een sluier is, dunner dan de sterrennacht.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.
Langs wilgen slingeren paden
door het land waar het water de horizon raakt
en ritme der seizoenen zich eindeloos herhaalt. Stilte wordt slechts
verstoord door weemoedige klanken van een kievit of het gebrom van een tractor.…
Ongeschreven boek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
477 Bezielde hersenen nemen
de hand van de kunstenaar
in zijn eenzame universum
en tekenen een eenvoudig huis
je bent in een andere wereld
woeste rivieren kronkelen
rond jouw verstilde adem
dood onder de gestorvenen
ligt het vlees van jouw leven
te rotten in het kille graf
De kunstenaar is
in dit geval een man
kaal zoals de kale boom…
Weekimpressie
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
645 Verstikkende walm van kleurrijke voetzoekers
beneemt mij de adem en slaat op de keel
onttrekt het esthetisch gevoel aan mijn brein
van harmonietinten in diversiteit
Het maakt mij dood- en doodziek. Allicht!…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
Universele Sterkte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Azuurblauwe torenhoge einders lonken en wenken, schenken onvoorwaardelijk mild, zachtjes lief hebbend immer
Oneindig weids veel belovend breedspectrum universum respecteert grandioos de grootse minus
Wat je voor de minste van de mijnen deed, deed je om Mij, me steeds dankend indachtig, gigantische Liefde compleet
Elk levend ademend wezen, uniek ook…
Waar stilte mij heelt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
340 Vlinder op de knop
verblijft in het bijna-zijn
ik wacht op mezelf
Ik voel de aarde ademen in
kleuren die jij niet ziet, stilte tussen woorden
weegt zwaarder dan geluid. Soms is één blik genoeg om mijn
hart vol te laten lopen, en nog voordat de dag begint, ben ik al vol van leven.…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Ze voelden als het leven,
de verlossende woorden;
maar als adem bleven zij
stokken.
Waarop zij doelden,
’n verontrustend gevoel,
zette aan tot het zoeken
van scherpte om te zien.
Met gezouten ogen starend
naar een dor en wee land
waar de einder verder reikt
dan de tocht terug over zee.…
de orde van de ouderdom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 ouder worden is niet enkel verouderen, maar vraagt een keuze
zo men daartoe de ruimte wordt gegeven
zelf zal men de geest moeten bevrijden van "het moeten", is de leuze
alles wat van minder belang is of onhaalbaar blijkt, wordt uitgedreven
maar wat telt is zelfstandig blijven ademen, doorgaan noemt men dat.…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Melkweg in de lucht
stil glijdt het licht door de tijd
geen begin of eind
Onder sterrenboog
vraag ik niets en krijg alles
een adem lang licht
Liggend op mijn rug,
gedragen door de draaiende aarde,
strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van
sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Niet alleen liep jij dit pad,
met collega’s, werkgever die waakten
en zonder haast of duw
de ruimte gaven om op adem te raken.
Want kracht schuilt soms in stilstaan,
in vragen om pauze, in liefde voor jezelf –
dit is geen verhaal van zwakte,
maar van groeien, van leren, van helen.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Tussen bloemen die zachtjes
meebewegen in de fluisterende wind, vind ik
kalmte om diep te ademen en te zijn, hier verdwijnen zorgen.
Hier buigt het moment zich om mij, en smelt samen met mijn ademhaling.
Er is een diepe stilte die spreekt
zonder woorden, een zachte kracht die langzaam
mijn hart opent en omarmt.…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 De ware kracht is
niet de vuist,
maar de adem ertussen.
Niet het bord dat breekt,
maar de stilte die je kiest
als je hand omhoog wil gaan.
Want woede wil erkend worden —
gezien, gevoeld,
maar niet gevoed.…
Even buurten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 scan ik mijn verzameld gerei
en doe wat de starre robot zegt
ik moet zeggen, het lukt niet altijd
en word dan door 't personeel
even met tik tik tok in de watten gelegd
ja, overal wordt gewerkt aan zelfredzaamheid
wel nu en dan met een betaalde mantelzorger
gelukkig kan ik nog wel mijn honden uitlaten
ooit zal dat samengaan met een ademende…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 Als hij opstijgt, kloppen zijn
vleugels, niet gejaagd, niet haastig, boven
de ademende vijver. Geleid door iets eeuwigs, een trilling die
door mijn lichaam zindert en zacht blijft hangen, een fluistering van aanwezigheid.…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Ik adem de frisse lucht,
die zich zacht over mij vouwt. De geur van vochtige stenen
en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Langzaam leert ze opnieuw ademen,
haar handen weer leeg, maar open,
haar hart zwaar, maar zacht.
Want een nieuw begin is niet het vergeten,
maar het dragen van alles
met een beetje licht in de ogen
en bloemen in de handen.…