8157 resultaten.
Onvermijdelijkheid van pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.190 Ik zal het pijnlijke lot moeten
Leren te willen, om te kunnen
Leven met het lot, en datgene
Gewillig te nemen, welke mij schaadt
Dan pas laat de roest los welke mij
Weerhoudt mijn geest te bewegen naar alle
Standvastigheid, niet verzwakt door verdriet en
Alles wat een bloedend mens met zich meedraagt
Liever geen pijn dan wel, maar pijn…
Op handen gedragen
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
1.349 over mij weinig gesproken
ik ben nog steeds geen topmodel
maar mijn kleurrijke buurvrouw
met haar glanzende huid is dat wel
je moet even het hoekje om gaan
dan zie je daar in vol ornaat
een rijk beschilderd topstuk staan
soms glijdt een voorzichtige hand
vluchtig langs mijn gebruinde bast
en bemerkt mijn zachte binnenkant
door een mens…
DE ROOS
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.973 Van een berooid hart wil geen mens meer weten.
’t Verhaal van armoe heeft nog nooit geboeid.
Wie wandelt door een leeggewaaide hof?
Wie plukt zich een boeket van dode rozen?
Trots dorens wordt een jonge knop gekozen.
Men waagt zijn bloed niet voor dor hout en lof.…
suikerziekte
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.046 verlenen
soms ben je ontzettend kwaad
omdat het alleen niet meer gaat
je bent dan de wanhoop nabij
je vloekt en tiert, het is één razernij
maar als je hart weer is gelucht
slaak je een diepe zucht
en zeg je 'ik wil toch verder met mijn leven,
ik zal er aan toe moeten geven
- ook al is het heel intens -
afhankelijk te zijn van een ander mens…
Zomer
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
971 De zon te heet, de regen te nat, de hagelstenen
te groot de wind te hard, de weergoden hebben
het met de mens, echt helemaal gehad.
Daarom wordt het natuurlijk steeds weer zo nat!…
Verlangen blijft...
netgedicht
4.6 met 40 stemmen
1.789 Verlangen roept en draagt ons wachten,
verlangen slaat en zalft elk mens,
tot ver voorbij het diepst betrachten,
doorbreekt het zelfs de laatste grens.…
Een heel nieuw jaar
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.292 Zo'n jaar wil ik je wensen, zingen
alsof het allemaal iets doet:
de kleinste mens met liefd' omringen
en iedereen met vreugd gegroet!…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra is de mens onthand
zullen kattenklauwen heersen
paardenhoeven billen tillen
en zien we de stevige achterkant
van ons beestachtig ongelijk.…
moeder
hartenkreet
2.9 met 40 stemmen
5.972 ze was niet de aan het bed
sprookjes lezende moeder
ze was meer
de leeuwin
die haar welpen
hartstochtelijk beschermt
daardoor was voor mij
de wereld veroveren
in blijdschap
zeer gerust
wat naïef misschien
zonder angst
voor de mens
een rust
toen mijn puberbloed mij
naar weidse vlakten
deed verlangen
toen werd zij…
De gerichte wil
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.610 beminden
Rondom mijn baar staan en de een d'andre vraagt:
Wat had ge lief in hem: zijn menslijkheid,
Zijn dichterlijke gaaf, zijn trouw aan vrinden,
De zachtheid van een kracht die draagt en schraagt,
Of de onafhanklijkheid van zijn beleid, -
Dan hoop ik dat een zeggen zal: wij weten
Dat hij als mens…
Vriend of Minnaar ?
hartenkreet
3.9 met 54 stemmen
5.892 Elkaar bijstaan in ellende
en samen delen in geluk,
zoiets is voor het leven
dat krijgt geen mens meer stuk.
Vriend of minnaar
waar ligt toch de grens ...
je liefste vriend als minnaar
is dat niet stiekem ieders wens?…
mijn dromen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
869 vannacht liep ik schuin door mijn dromen
losgelaten stukken vlogen in leegte
en in lichte bewegingen onverstoorbaar
gaven ze mij plaats om mijn leven uit te bouwen
al was het geen night in white satin
nieuwe wegen werden geschept in geest
en ben ik mens in nieuwe studies des levens
unieke feiten voltrokken zich
als kind luisterde ik naar…
GELUKKIG ZIJN
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.830 Geld wordt misschien hebzucht
de hang naar meer wordt te groot,
Dan kán de mens niet gelukkig zijn
maar raakt in grote nood.
Z'n vrienden zal hij dan verliezen
maar z'n geld dat groeit maar door.
Dan zal hij op het eind ontdekken
dat hij door rijkdom alles verloor.…
Mijmering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
893 De mens, een vleugje natuur
dat steeds weer anders is,
een bloem, een dier, soms een artiest
steeds vonkend tussen de polen
van kunst, verderf en genot
van toekomst en geschiedenis.…
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo lijkt,
nog diep in zichzelf
hongert slechts
teert op het volledig niets
zo is haar ik gegaan
nog wachtend
op ademnood,
naar ontdaan bestaan
de natuur
neemt "haar" tijd
een mens…
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 weet jij wat liefde is
vroeg ik
toen het zicht verbreedde
in de straten van de stille stad
jij knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las…
Tweeling
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.160 ik ben een tweeling in mijn eigen lichaam
aan voeten en handen gebonden
samen spelen we mens erger je niet
thee en mariakaakjes staan op onze ribben
onze zusjes spelen met barbiepoppen in de linkerkamer
de rechterkamer is gesloten wegens restauratie
ik gooi nog wat blokken in het hartvuur
onze ingewanden rillen van de kou…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 De seizoenen van het jaar
weerspiegelen zoals de mens zich voelt.
Het is simpelweg zo bedoeld:
soms lijkt alles fleurig en zonneklaar…
Net als lente en zomer,
dat zal duidelijk zijn.
Doch herfst en winter lijken somber,
soms voelt het als een vage pijn.…
lieve
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Hoe groot is de macht
van letters in de nacht
we zijn aangekomen
iedereen wil
de troon bestormen
waar leven de waarden
of normen
de troon is al bezet
dit is zijn laatste zet
hoe groot zijn macht ook is
en de liefde voor de mens
is er altijd nog
de stille wens
geen tijd met pijn
paradijs
zo fijn
zijn wij stofdeeltjes
in de lucht
een…
Waar was ik; Hier ben ik!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.312 Waar was ik
om het mens te "pakken"
dat je zoveel leed bracht?
Waar was ik?
Waar was ik
om je uit de put te trekken
toen je zo kapot was?
Waar was ik?
WAAR WAS IK?
HIER BEN IK!
Hier ben ik
om je kapotte dromen
weer te helen!
Hier ben ik!
Hier ben ik
om je weer te laten lachen
als zovelen!
Hier ben ik!…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 Allerzielen is het, de hele dag
waarop het grind op velen wacht,
wanneer een mens diep bukken mag
uit eerbied met een bloemenpracht.
Laat het voorbijgaan deze dag,
omdat ik nog lang niet kan beseffen
dat ik je gisteren nog zag
en je vandaag niet meer zal treffen.…
IJzeren poort
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
888 ijzeren poort
Mensen lopen voort
Maar ik blijf daar altijd staan
Als ik door de koude staven
Behoedzaam kijk of luister
Is het daar zo stil en duister
Alsof het leven ligt begraven
Ander loof groeit achter ‘t ijzer
En de wind blaast harder aan je hand
Als je hem doorsteekt naar die kant
Bovendien is het er grijzer
Ik zie er nooit een mens…
Stadsleed
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
1.134 De mens die energiek wil pedaleren,
belandt door kuil of gat in lager sferen,
creperend in een wolk benzinedamp.
‘Het leven is een zaak van balanceren’,
bedenk ik als ik nog wat auto’s schamp,
‘een fietstocht is een lijdensweg vol kramp,
de reiziger moet bidden en ontberen’.…
Geen geluid
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
691 kachelwarme tijden
toen ik nog dwaas liefhad
in het luchtblauw van
de zomer en dromen
voortbracht in jonglerende
schemerwijzers
niets kon verloren gaan
zelfs niet in
waterdichte winters
waar elke omhelzing
de lente bracht
in mijn donkerglanzend haar
ik zou uit bed moeten
maar laat de zon neer
als een vergeten vriend
waarnaar geen mens…
In klamme droom zoek ik
gedicht
3.1 met 15 stemmen
12.020 Een bang mens stemt de buren onbehaaglijk.
Ze brengen de politie op de hoogte.
Het blijkt dat ik de wet
Niet naleef.
---------------------------------
uit: 'Gedichten 1954-1983', 1984.…
paradijs
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
756 mijn gedachten zijn vaak
door verwachten bevangen
alsof jij of jij nog zal komen
waarom blijft toch mijn ziel
aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil zo graag vergeten
aldoor wat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop wil aanmeten?…
verkleind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
786 vraag kijk niet eerst naar je zelf
maar kijk om je heen
of je ergens kunt helpen
iemand anders de pijn kan verlichten
geen treurig maar blijde gezichten
lieve mensen het samen doen
is hier het slot
want soms is het rot
en samen ben je sterker sterker dan alleen
dit is een gedicht dat ik met liefde heb geschreven
iets wat ik ook echt meen…
kennisman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 durende strijd
gooit hij slechts dan de handdoek
als hij elke tegenstander verstandig
de groene oren heeft afgedroogd
met een raak citaat of wat parate kennis
uit zijn lang versleten boeken gepuurd
en als de nacht zijn werk verstoort
legt hij zich node te rusten
om in een eenzaam bed gelegen
zijn laatste oordeel te beproeven
een enkele mens…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 Je herkneed de klei, in
verbaasde bewondering van
haar gestileerde schoonheid,
geroerd door een ranke hand,
gereinigd in water uit een schaal
van broosheid, verglaasd tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm…