Alle inzendingen over voorbij

8214 resultaten.

Sorteren op:

Met de zalmen mee

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
Jij hoort hier niet, Zegt de getroubleerde Geest in jou, jouw hand Omklemt ongevraagd de mijne, Terwijl je ogen me nietsziend Aankijken, immers ze kijken mij Niet echt aan, maar eerder voorbij, Met de zalmen mee moet Je gaan, zeg je, - Je starre ogen fixeren mij Om mij nooit meer los te laten, Tegen de stroom in moet je gaan,…

Herinnering

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.154
De zomer is voorbij. Herinnering, gestage pijn ingevreten in mijn hart -rosse roestschilfers- dat ouder is dan 34 jaren. In de Netedalen zie ik steeds vager de dierbaren oprijzen uit oktobermist en bleke blaren. Een beeldengroep uit vroeger jaren, dan weer een schimmenspel met onwezenlijke gebaren.…

Verontrustend dun

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Ben gesprongen De zevende hemel in Maar miste de afslag, Wilde nog keren op de weg, Maar dat was waanzin, Want ik was mezelf al voorbij - Een hemel verderop kwam ik Terecht, de achtste, zeg maar, En kon het verschil zo een Twee drie niet meteen Ontdekken, behalve dan Dat alle geluk van de Zevende zichtbaar omgekeerd Was in…

In dit moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
mijn huid raakt gerimpeld, doch de ogen zien schoonheid almaar toenemen door het rijpen in de vele voorbije jaren, en voelen zich minder verplicht om het “ waarom” te verklaren ik lijk dan ook meer door het wezenlijke verlicht; dat vaak het tegengestelde op liefde is gericht zelfs of juist als het vergankelijke in toenemende mate…

Hazenslaap met helm op

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
ben de angst voorbij schiet ik hem nu of doodt hij later mij voor even rust in de kapot geschoten huizen waar het sterft van de muizen eten en drinken zijn de eerste behoeften in het sluipend bewegen om te overleven de idealen zijn vergeten in het stinkend vuil waarin wij al weken zweten afgestompt in primitief ageren branden wij…

een zakje drop

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 798
honger loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje op het eind van de Elisengarten zijn hand aaide nog even haar donkere haren nietsvermoedend verdween ze verderop in het licht dat met de rijen kasseien speelde het was zijn hand die bedelde net iets over vijf uur mensen, grijs en gehaast naar bloemenblauw behang liepen voorbij…

Je lach bloeit bloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
wolken hun grijs donkeren in zwart want je lach bloeit bloemen wild van het veld nog gehuld in zon voordat wind ze velt maar ogen verschrikken in het flitsende licht we tellen seconden donderen samen tot de volgende schicht verbazend dichtbij schokt de hemel voor even in razernij in de verte komt blauw nu is de bui snel voorbij…

De Mond Moet Spreken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Als de rede voorbij is en de wijsheid te laat. Mijn opstand van woorden Bezegelt mijn droevig lot. Een redenaar gebroken Op weg naar het schavot. Mijn opstand van woorden In het verkeerde plot. De mond moet spreken Over wat verborgen wordt.…

Zielsverloren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
Ze was in een flits voorbij gefietst, terwijl ze mij indringend aankeek, zo met haar kort geknipte kapsel, waarvan ik wel begreep waar dat voor staat. Ik heb de gedichten van Sapfo ook gelezen.…

Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
In doelloze, zinloze, blinde blijmoedigheid heft de kanarie zijn lied aan, altijd hetzelfde lied En in doelloze euforie zet ik mijn leven voort, dolgelukkig dat de slopende, slapeloze nacht tenminste voorbij is....…

Het is weer stil aan zee

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
Alleen de schittering drijft nog op het water en zo af en toe dan gaat er in de verte nog een schip voorbij dit voortvarend leven is het beeld voor mij gisteren scheen zo fel de zon dat zelfs mijn tuin het niet meer harden kon nu valt de regen mij niet tegen zie ik de grond al ademend bewegen hier leer ik in alle overgave heel bewust mijn…

Herfst op het kerkhof

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
De grafsteen met de gebeitelde letters die jouw intieme vriendschap in de nacht een liefdesnaam gaven staat eenzaam op het stille kerkhof bij de uitgebloeide hortensia die moe is door doden die zwijgen in alle talen bladeren van droeve bomen dwarrelen wanhopig voorbij de diepte van jouw dromen maar jij zal nooit tot leven komen…
mobar2 september 2015Lees meer >

Is 't nog ver?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
we wandelden door het bos ik, aan de hand van mijn vader tot de schemer van bomen schimmen maakte dan lijken alle paden op elkaar staat de auto bij elk dwaallicht 'een stukje rechtdoor en dan links, nog even, we zijn er zo' de dood van blinde wegen ging geduldig aan ons voorbij de zondag is al lang in een zachte doek gewikkeld…
Iniduo13 oktober 2015Lees meer >

Venetiaanse romantiek

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Een mandoline speelt liefdesklanken, terwijl de gondel door het water glijdt voorbij een monumentaal verleden, dat met liefde tegen de weemoed strijdt.…

Aanval

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
echt niet fijn Alleen maar toch met z'n twee het maakt niet uit ook al waren er meer ze maken het toch niet mee Beroerd helemaal terug op je eigen niet uit te leggen niet te vinden dus ook niet te dreigen Zo onbegrepen op dit ogenblik wat zal dit zijn waar zal het tot doen leiden het lijkt wel of ik stik De aanval gaat voorbij…
leidy22 november 2015Lees meer >

Alledaagse blues

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
Zo sjokt heel het leven aan ons voorbij, en tekent het tekort aan uren de groeven op ons gelaat. Al sjoemel ik wel met minuten als tè vroeg mijn wekker gaat.…
Marije Geerts19 december 2015Lees meer >

Zachtjes klingelen de ijspegels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Koud schuurt de wind voorbij een ijsbreker die door het pakijs snijdt. Ver onder de min vecht de mens een ongelijke strijd. Ver van huis in een rechte lijn door het krakende ijs; fluit een ijzige wind een ontheemde wijs. Omhullen de ijspegels in zachte klanken, de gebeden van de ijsbrekers die voor hun behouden doortocht danken.…

Omslagpunt

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
Ergens halverwege word je ingehaald en raak je verder achterop, terwijl iedereen voorbij raast, jij degene bent die alle meters telt, hardop.…
Marije Geerts13 februari 2016Lees meer >

Een hartslag verwijderd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
De te kussen lippen, een zomer zo lang voorbij. Een zomerliefde, die warmt met de koude; tintelend verlangen naar wat luchtkastelen bouwden. Van hart naar longen trekt het bloed nieuw zuurstof aan. Vanuit de boezems klept het leven ook kamerrijk een nieuwe richting aan.…

In hetzelfde ziektebeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
ik las de schaduwletters van deze dag waar toeval in het eigen schrift noodlot zinnen gaf tijd werd achteloos opzij geschoven in pure dwingelandij chaos kreeg alle prioriteiten ging schaamteloos de rij voorbij zo kon ik jou ontmoeten in hetzelfde ziektebeeld jij wanhopig naar de eerste intake ik bijna geheeld iedereen…

De vitale vibraties

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
van bladeren geluisterd in tientallen jaren van groei maar de vitale vibraties zijn over in het geluid van het lover hoor ik niet meer je bloei in het tasten naar warmte voel ik rust en gelatenheid in de groen bemoste basten nog staan ze fier torenen hoog boven mij uit in het samen beleven van tijd is ook voor mij de spirit voorbij…

De armoede leeft op straat

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Moderniteit is nu slechts vaak de solidariteit van de voorbije middeleeuwen; met een ieder voor zich mentaliteit, die wel doet in het zicht van het Licht dat hun ziel eens op zal nemen.…

Rommel- rommelen- onweer.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Het rommelt in de verte 't komt steeds dichterbij ook schieten flitsen langs de donk're hemel voorbij. Het rommelen komt nader steeds dichter- en dichterbij nog heel even, dan knettert 't hier bij mij. Het rommelde in de verte nu spookt het hier enorm want wat net ver weg was is nu hier, wat 'k je brom.…

Voor later

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.374
Later, als al dit schoon voorbij is, want tijd neemt liefde, vreugde, smart – als elk van ons weer droef en blij is dicht aan een nieuw gevonden hart, dan zal ineens alles vervagen bij ‘t zien van dit vergeten blad; je zal weer dromen van de dagen toen we in elkanders ogen zagen, toen ik je zo heb liefgehad. ----------------------------…

Dromenland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde stralen Eindelijk kon ik weer ademhalen Bleef even als versteend staan Liet alles aan mij voorbij…

Vlinders vangen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Maar dat komt er niet van, omdat ik altijd voorbij ga aan mijn doel.. Soms wil ik meer dan dat ik aankan En kan ik ook meer aan dan ik wil... Zo ver weg en toch zo dichtbij.. Ik wil dat mijn lief, mijn held een vlinder vangt voor mij... Ik droom dat ik zo mooi ben als een vlinder Zo mooi blauw en rood...…
M. Ozkan13 september 2016Lees meer >

Vredig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
graven zijn zoekend naar geliefden de dood in namen uitgehouwen verweerde muren omsluiten liefdevol hun dierbaren stille najaarswolken hangen zwaar van regen over aangeharkte paden zelfs de stille wijsheid van de oude bomen traag bewegend in najaarswind laat troostende woorden los het zijn woorden zonder stem zo regent de dag voorbij…

Het zwijgend glimlachen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Die blik die iets uitstraalt van een voorbij leven; waarmee van vroeger tot op heden nimmer te spotten viel. Het zwijgend glimlachen dat nu de woorden mimisch verhuld. Die met die serene glimlach van de vrede de plaats van de onvrede invult. Een mens kan veranderen; wordt soms milder ondanks wat aanvoelde als pijn.…

Overleefd

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Ik' voor mijzelve, ben weer blij zwarte maandag is voorbij. want al wil je nog zo vrolijk zijn depressief is echt niet fijn: En al helemaal niet als er ook een dag bestaat waarin depressie op de voorkant staat!…
Johanna16 januari 2017Lees meer >

lokkende passages

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
vanuit het perzik roze bed prijkt hij kloek tussen de lakens rond zijn zomerbruine borst, kassa krakend wulps gedrapeerd er scheren ohhh’s en ahhhh’s gedempt door meters etalageruit toch uitgegild, boven zijn hoofd: een dame buigt en vraagt of hij wat drinken wil daar zwemt een meermin in zijn glas ze oogt hem wulps voorbij en zwaait…
switi lobi20 januari 2017Lees meer >