Alle inzendingen over einde

5765 resultaten.

Sorteren op:

Klondike

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.026
't begin van 't einde. 't begin van het begin. een muur een vlakte een muur niet hoog, een vlakte niet te dor reeds graast het schaap erin. een keten maar niet sterk en een herinnering die weldra evenzo als in het hoofd van schapen, slapen zal.…

Haar 2 de leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Einde van haar mooi leven, het is gedaan. Vroeger kreeg ze rond haar ranke lijf mooie kleren bijkomende accessoires. Alle kapsels hebben haar hoofd getooid. Iedere sterveling bleef naar haar kijken Ze stond in de belangstelling. Daar genoot ze van. Nooit heeft ze gebloosd maar keek hen recht in de ogen zelfzeker en onbewogen.…

Heimwee naar teruggaan in tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost verpoost moe minutenlang zonder einde of begin bij die ene zin, ja houden van. En vader neuriet zachtjes toonladders, liedjes met jullie drietal over 't kinderleven, niet samen opvoeden is een wrang gegeven.…

We zijn zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
Vragen over de zin, over het hoe of waarom van het begin, rijzen op bij het gloren van het einde. Het werd een levensdoel, het gooien van een keitje in de poel , waarvan de kringen steeds verder uitdeinden. Het bedenken van een nut bleek nodig omdat er moed uit werd geput. . Ik heb die behoefte verloren. Ik word niet opnieuw geboren.…
Druppels18 februari 2019Lees meer >

Een levenspalet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Geeft een gegraveerde steen ons beelden, iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied, er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier, met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn, echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn Welk einde is toch ook weer anders een begin, een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk verwondering…

Dwarrelblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
De wind denkt na en sust vervolgens: “Toekomst laat zich niet bekijken maar ligt omhuld door tijd daar waar bestaan niets weet van einde of begin Al wat leeft en ademt kiemt en keert.” En ze liet los in vol vertrouwen…

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Dit zal de einde van mijn wereld zijn, sluimerend en ontraadseld in heimelijke trouw naar wat vertrouwen gaf in een verloren strijd, ontleent aan een herinnering kijkdoos door een kinderraam wat rest als vroegste grens, de tijd ploegt de voren vlak in de muizentrap van leven, elke dag draagt vroeger sporen in een nieuw begin.…
Pama18 juli 2019Lees meer >

zomer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
vormt zich tot menigte met donder en bliksem de lucht donkerend luisterend naar hun stem grommend en onheilspellend verheug ik op morgen als de hemel is opgeruimd als de zon eenvoudig en licht dwaal ik mijzelf opnieuw in de geur van zomer zo de vreugde koesterend is tijd een rijk bezit tot als eens de zomer zij opraakt en ten einde…

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In de natuur, in een bos of park zonder gehark laten we los In een meer zwemmen zwanen zo smetteloos, statig als dame en heer Een paadje kronkelt als draadje tussen dicht en bebost met aan het einde een gaatje van licht.…
Ralameimaar16 oktober 2019Lees meer >

Kansloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
t gebroken glas ertussen in vervlogen is de hoop van vele ploeterende zwoegende jaren waarin noch overheid noch maatschappij mij spaarde te laat voor de hoop dat alles ooit anders worden zou ik ben het schilderij in de schijnwerpers ten gunste voor commercie de laatste eurocent geïnvesteerd in de kunst en aan 't eind…

De Dam, de Dodenherdenking, de Duif en het Virus

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
Vrede”) maar door de tranen heen voel ik de vrede van Vroman lees ik zijn gedicht in z'n geheel op www.gedichten.nl ik lees het als een bijbelhoofdstuk om te blijven geloven dat dit nooit meer, dit nooit meer gebeurd ik kijk vanaf mijn balkon naar de hemel ik zoek God, de vader en spreek: “Ik wil vrede God, Godverdomme vrede en een eind…

De sleet der jaren?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
aangevreten in sleet van jaren het levenslicht als een broos geheel, waarin de essentie werd uitgevouwen, verval gekozen uit diepe pijn zonder de vrije geest in lijf ergens opgehaald tussen geboorte en de zelf gekozen dood misschien zichzelf als kracht geneest in daarover niet lang te rouwen, zelfbeschikking blijft als uitkomst tot het einde…
Pama24 juli 2020Lees meer >

Toen Wij nog Voeren

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
vele schatten verre landen weerstonden vele gevaren onze schepen waren klein kwetsbaar met vast zeil afhankelijk van de wind en de soms te woelige baren als je pech had sloeg hij om met zeil en al voordat de andere kant was bereikt van de vaart of het kanaal het was dan zoals zo vaak gebeurde in die jaren kort gezegd gewoon het einde…
catrinus22 oktober 2020Lees meer >

De weg kwijt

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Er is altijd een lichtpuntje aan het einde van elke tunnel.…
evert22 januari 2021Lees meer >

Een zoete dood

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Een zoete dood, zal nu zijn einde zijn. Hij wordt nog wat, heen en weer geslingerd. Voelt nog hoe het touwtje brak. Valt dan uiteindelijk... Met een smak... In de vuilnisbak.…
Antje21 april 2022Lees meer >

Junicarnaval

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
Een tambour maître showt de hula hoop En twist een rumba als de ali shuffle Hij geeft een majorette zo een knuffel En gooit haar dan de lucht in met een scoop Ze is een draaitol in haar korte rokje Ploft wijdbeens op een rose skippybal Gewaagde sprong in 't junicarnaval Dan tikt de maître haar daar met zijn stokje Is dit het einde…

Alleen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Geen arm die me begeleidt bij het afdalen tree voor tree, de trap laat zijn einde niet zien een eindeloze reis naar benee. Maaiend met de armen om wat was vast te houden, grijp ik in de leegte. Mijn handen vullen zich met lucht en met de trapleuning, als enige metgezel bij mijn eindeloze stappen. Ben ik al halverwege?…

september

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
De bomen groeien niet meer tot aan de hemel, ze zijn moe de herfst laat hun bladeren verkleuren september laat haar eerste tinten zien je wringt je in jouw sociale positie alleen en moeilijk om te vergeten je verdrinkt herinneringen in pijn ons geheugen houdt van de aarde een stille herfstavond tot wasdom gekomen maakt een einde aan zomerse…
mobar11 september 2022Lees meer >

Annechien

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
In de koude winterdagen danst het licht tussen jouw benen, probeer ik het beeld te vertragen en droom ik van jouw tenen, die in de pumps met hoge hakken kromgebogen staan, ingedrukt, ik blijf maar naar jou snakken, al is contact nooit echt gelukt Ik speel dat jij na het journaal wat later aan komt bellen, aan het einde van het verhaal…

' t Was meer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Eigenlijk ging het dieper daar op de boulevard Want toen ik zo zat op zand dat koel en nat, boven 't muurtje d' oude kerkklok zag dacht ik aan de foto's waar ook mijn moeder, jong, zo bij datzelfde muurtje zat met broer en zussen, moeder, tantes, dat strand dat nog hetzelfde was, 'k de einden wand'lend langs kust bedacht, mijn…
Ralameimaar15 augustus 2023Lees meer >

Alleen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Geen arm die me begeleidt bij het afdalen tree voor tree, de trap laat zijn einde niet zien een eindeloze reis naar benee. Maaiend met de armen om wat was vast te houden, grijp ik in de leegte. Mijn handen vullen zich met lucht en met de trapleuning, als enige metgezel bij mijn eindeloze stappen. Ben ik al halverwege?…

het benzo offensief - mijn bondgenoten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
eenvoudig verblijden ze mijn zucht naar het onaards gevoel die mij ietwat ontbindt van de werkelijkheid geestelijk onvermogen in een repertoire van zeker wel een gedegen kennis die mijn zaken goedwillig leiden naar iedere poging om ze te ontwijken op weg naar mijn toekomst draag ik deze prestigieuze pilletjes mee om tenslotte aan het eind…
elze6 januari 2024Lees meer >

ik poëziekte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
pennenvruchten toekomstig, voltooid, verleden tijd papier als lijdzaamste toehoorder kan 't gêne-loos wel aan heur kwijt node van mij afgeschreven maak ik het ten uwen deel roepend op 'n strak A-viertje soms oorzaak van een hoop krakeel gedicht, gedacht, gepoëzeerd kwatrijn, cursiefje, rijm, sonnet hoor je me nimmer nog wat schrijven is 't einde…
vRoen1 april 2024Lees meer >

Een jaar geleden

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
gesloten ogen dromend over die ene dag die dag was voorbijgevlogen vandaag is het een jaar geleden het was op een maandag dat ze hem voor het eerst zomaar in de trein zag ze zag hem en bleef kijken de bliksem sloeg in hij keek ook naar haar dat was het begin ze stapten allebei uit op het volgende perron ze liepen samen naar het eind…

allerschijnheiligen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
zo vreedzaam, zo licht als een engel, zo uitgestrekt dat het eind niet weet dat ze ook het begin is, kleuren spreken de taal van saamhorigheid en de stilte is het gebed van eeuwen zou dit vrede kunnen zijn die met een cynische glimlach het schroot van een oorlog bijeen raapt om opnieuw te worden gesmeed tot vers oorlogsmaterieel ?…
elze21 december 2024Lees meer >

De mier.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
colonnes in een streng patroon marcheren van pad naar boom ze trekt en sjouwt door weer en wind met kracht en trots die niemand vindt geen taak te zwaar, geen drempel te steil bouwt een wereld voor het mieren heil haar bestaan in teamwork groot zwoegen en dienen tot in de dood gevleugelde mannetjes leven kort vliegende paring die hun einde…

Profetische meesterzet

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
schaakmat klinkt als een oordeel en wet over offers in een zigzag patroon van onzichtbare lijnen tot waar zijn house of cards eindigt de koningin wordt een stervende zwaan het paard loopt mank de toren stort in, de loper een dolgedraaide marathon man de koning ligt uitgeteld Het laatste oordeel klinkt als een klok het eind…
Maxim2 juni 2025Lees meer >

Boutade d'Amour in C mineur

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 396
uiteindelijk zijn alter ik liet prevaleren toen hij haar piknick op Aiaia verruilde voor Calypso die zich, niet als haar voorgangster het liefst in 't duister hulde van het onbekende een raadsel dat zijn rusteloze geest verkende maar tenslotte niet aan wende het werd geen piknick, tot zijn droefenis ze zweeg in talen waar geen einde…
Maxim22 juni 2025Lees meer >

Als de zee ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
De wind weeft patronen in het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
CB4 juli 2025Lees meer >

Protocol: vriend of vijand?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Een woord als een routekaart vol belofte van orde, een bakensysteem in chaos, structuur in wanhoop— veilig klinkt het, maar soms wordt het een tunnel zonder einde, waar je alleen nog loopt op automatische piloot. Toch, als het samen gemaakt wordt, kan een protocol fluisteren: “Hier is houvast.”…