5490 resultaten.
maskers
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.113 ik ween mijn tranen aan de binnenkant
enkel ik zie ze nog huilen
traag volgen ze mijn wangen
(aan de binnenkant)
en ik lach mijn tanden bloot
ik wil wel verder gaan
en ik heb je losgelaten
al blijft gemis en verlangen
leven in mijn verdriet
ik huil niet meer om jou
(toch niet alleen om jou)
ik huil om het gevoel
dat onbereikbaar lijkt…
pas op je tellen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 staat men er zelden echt voor stil
maar spatten rimpels en bellen
zijn figuren die ontstaan door regen
in het gevolg van regen
weer worden verstoord door regen
en dat
in enkele honderdsten van tellen
vallende druppels die we op het raakogenblik
in slow motion vergroot gadeslaan
kaatsen eerst per kolom de lucht weer in
om daarna…
denkend
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
463 Met niemand om me heen,
Ik zie enkel een stel dat loopt hand in hand.
Hier loop ik dan helemaal alleen
denkend aan mijn verleden,
Vroeger was alles mooi, leuk en vooral geweldig.
Maar dat was lang, lang geleden,
En nu op dit moment voel ik me alleen en ellendig.…
Het vege lijf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.019 zichzelf in oergezonde
staat en spotlachend om wie er niet
als zij totaal geen kwalen kent
maar last en leed verdraagt
de neergang van een lijf
dat het wél af laat weten
Haar ironie zweeft uitvergroot
boven de klachten van de lijders
die na bekentenis over hun feilen
en het vertonen van hun wonden
in haar nabijheid schaamte maar
geen enkele…
Het MENSELIJK VERSTAND
poëzie
3.0 met 12 stemmen
5.509 o Dwalingen, wier tal en maat
Het zand der zee te boven gaat,
En vasthoudt aan elkaar als saamgekleefde klissen;
Gij door die stalkaars voortgebracht,
Gij toont ons, dat die zucht die steeds naar kennis tracht,
Slechts enkel twijflen leert of roekeloos beslissen!
1808.…
Rottumeroog verlaten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
775 Zijn de elementen
enkel ruimte en
eeuwigheid
voor vogeltrek
en stilteminnaars.
Geschiedenis kent
hier geen plek:
zij wandelt
onafwendbaar
weer naar zee,
verdwijnt bruisend
in de branding
van haar schepping.…
Je ogen wachten
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
911 als je mijn emoties leest
tussen de regels
ogen voelen hoe
gedachten scheuren
uit een lang vergeten web
het ingekapselde verdriet
pijn van de herinnering
maar liever niet
je hebt geholpen met het
zoeken naar verbanden
troostte me met
liefde ruim voorhanden
stukjes leven heb ik
teruggezet sommige een
andere plaats gegeven
een enkeling…
Beurtzang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
608 Men zegt dat de liefde diep gaat
de zin en lust daarna
slechts enkele centimeters
zeg mij dat het maar momenten zijn
waar mijn, inmiddels volwassen heupen
een schort voor dragen
waar ik, ook voor het avondeten
wederom mijn eigen boontjes dop
en je keer op keer,
iedere Goddeloze zondagochtend
smeek om diepgang
ik wil je niet meer uitzwaaien…
Niet en kan er beter passen, als dat 't samen is gewassen
poëzie
3.7 met 26 stemmen
6.802 D’ oudste zijn de beste panden,
Niet en gaat voor d’ eerste trouw;
D’ eerste trouw, die leert het minnen,
D’ eerste trouw is enkel vreugd,
D’ eerste trouw die bindt de zinnen*,
Zij is ’t bloempje van de jeugd.
Maar mijn oordeel: twee-maal trouwen
Dat is veel niet zonder pijn;
Drie maal kan niet als berouwen,
Want hoe kan er liefde zijn?…
Lieke
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.119 hooi
ze wilde een stee met een proper bed
niet langer afgescheept met een fooi
tot de wind zaaide, van hoeve tot hoeve
een bastaardvrucht bederft goede grond
deze schandvlek moest gewist, zo werd
beslist en de zaak stilzwijgend afgerond
wijdbeens, de handen op de heupen
stonden scherprechters in het zwarte koren
Bertram zakte tot zijn enkels…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Een meisje gaat, de rokken in de hand,
Als zeilde zij - wat lijkt ze slank, jong, wild -
Boven de golven, raaklings langs de rand
Van 't leven, enkel leunend op de wind.…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken
de sterren boeien even niet ik zie dan slecht
en verwar mijn geest met wilde ranken
en jij jij kwam stil en sacraal ingetogen
het beeld van het genot versterken
door met je hele zachte zuivere ogen
die eindeloze schone blik op mij te werpen
een berk enkele…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Ik hoor in de Vogezen
voorlopig enkel zwijgen.
Job neemt het woord:
Waarom ben ik niet gestikt
voor iemand mij zag?
Ik was uit de moederschoot
zo naar de groeve gebracht.
Natzweiler – Struthof:
scholieren, dagjesmensen
en de galg oogt nieuw
in dit godvergeten oord
waar het onweer hangen blijft.…
De pijn door jou
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.581 De pijn wordt met de minuut erger
Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen
Mijn hart verkleumd
Mijn lichaam verminkt
Een litteken op mijn ziel voor de rest van mijn leven
Niet weten wat te doen
Vergeten wat liefhebben is
Ik heb me laten nemen zoals ik deed wie ik was
Maar niemand ziet de lege, eenzame echte ik
Mijn gedachte enkel bij jou…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 En deze nacht met ‘n zwijgzame onsterfelijke maan
waarnaast dagelijks sterflijke sterren fonkelend staan
heeft zich bleek voor enkelen blijvend ongeweten
hoog aan hemelbogen van talrijke taken gekweten.
Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan
hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.…
Zoete Koek (calorie-arm versje)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
711 begint het hele circus
van voren af aan
goede voornemens
boeren in bulkpartijen
op uit volle maag
Sonja bakkert nog
gewichtig over lijnen,
maar diëet niet meer
Ajax supporter
beledigt de hoofdtrainer,
noemt hem eierkoek
zelfbewuste junk
breekt een lijnbus open en
snuift diët coke
na een ochtendpil
verorbert de boekenwurm
enkel…
Wat een weer vandaag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
867 Daarom, enkel voor het goeie begrip:
'Wat een weer vandaag' blijft met stip,
's werelds meest populaire zin,
na:...'Als ik met de lotto win...!…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 Enkel de fantasie
zou kunnen wedijveren, met wat
als groene verneveling zichtbaar is,
een samenspel van factoren,
en zich bij weinig licht manifesteert.…
't Menselijk verstand.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.305 o Dwalingen, wier tal en maat
Het zand der zee te boven gaat,
En vasthoudt aan elkaar als saamgekleefde klissen;
Gij door die stalkaars voortgebracht,
Gij toont ons, dat die zucht die steeds naar kennis tracht,
Slechts enkel twijflen leert of roekeloos beslissen!
1808.…
Verhoring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Ik weet dat het elk moment afgelopen kan zijn,
dat ik dakloos en zonder geld enkel nog de troost
van de Noordzee voor me heb, mezelf verslikkend
in het zoute water, wegzinkend als een baksteen.
De tijdelijke haat overwinnend. Rillend naakt.
Heine citerend. Krijsend omwille van mijn meest
geliefden!…
Gebroken snaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Zonder jou heeft mijn leven geen enkele zin!
We zijn gebroken snaren, maar we kunnen samen
tot nieuwe snaren komen, als jij dat ook wilt,
dan zullen we klinken als engelenkoren.
Ik heb je zo lief, besef dat nu toch eens!
Laten we helende snaren voor elkander zijn!
Alsjeblieft, dierbaarste!…
Opgewonden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
655 de lange weg naar school was iedere dag een zucht
daar leerde ik het spel niet te spelen
om welk succes dan ook, te delen
het waren wolkenflarden in de lucht
iedere morgen liep ik die lange weg
met letters van God onder mijn arm
enkel de zwaai van mijn vader en
de lach van mijn moeder voelde nog warm
dus ik stelde God de vraag
“zeg me wanneer…
Stel?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
634 Stel dat ik over enkele jaren rijk genoeg ben
om met een privé-raket naar de maan te reizen,
zodat ik niet een rood-wit-blauw-vlag, maar
een gedicht van Slauerhoff, ik noem maar wat,
ga planten in een of andere rare uitstulping,
is dat dan nobeler dan mijn jarenlange, helse
geploeter met woorden op die a-poëtische aarde?…
“aangenaam, mijn naam is Vic”
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
643 Opgewonden
de weg naar school was iedere dag een lange zucht
daar leerde ik het spel niet te spelen
om welk succes dan ook, te delen
het waren flarden van lucht
iedere morgen die lange weg
met letters van God onder mijn arm
enkel de zwaai van mijn vader en
de lach van mijn moeder voelde nog warm
dus ik stelde God de vraag
“zeg me wanneer…
Noodlot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 Ik heb geen enkele illusie over
nieuwe koninginnen, al zijn ze nog zo vol beloften
en lijkt het gesternte hen uiterst goedgezind.
Ik ben zelf ook geen lieverdje en zeker niet makkelijk
om te benaderen, laat staan te inhaleren. Zij wierp
diamanten en goudklompen in mijn bedelhoed, maar ik
kieperde alles in een zwarte sloot.…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
857 Jij kind
zo mooi en onbeschreven
is jouw bestaan ontvouwen
en in het volst vertrouwen
adem je puur het leven
je kirt naar ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen…
ADHD is maar relatief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.200 of zelfs zwarte gaten
dat ons zonnestelsel
met een snelheid van 782 460 kilometer per uur
rond het centrum van de Melkweg draait
en de aarde
met zo’n 100.000 kilometer per uur
om de zon
en in één dag om zichzelf
dat onze aardkorst
bestaat uit tektonische platen
die voortdurend
op- of onder-
of langs elkaar schuiven
soms met enkele…
Naaldhakken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Daarna wandelen velen hun voeten blauw
en raken vele voetspieren zomaar verrekt,
terwijl ze denken de mannen te versieren,
maar die vrezen eerder die wankele zotternij,
ze maken liever gehakt van deze hoge klieren,
want enkel blote voeten maakt hun zinnen blij.…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…