35704 resultaten.
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 ik kan mensen liefhebben
zomaar
omdat ze me veroveren
ontvangen
met één woordje, wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen…
verlangen naar het verre onbekende
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
500 soms verlang ik
stiekem naar het verre
verre onbekende hier ver vandaan,
waar een nieuw avontuur
op mij staat te wachten,
want ik wil geen standaard leven
wat zich hier elke dag
weer afspeelt als
een dia van een film.…
Verschuilen
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
4.121 Achter die grote zonnebril
Verschuilt zich een wereld vol verdriet
Waar die gevoelens vandaan komen
Begrijpen de meesten niet
Hoe de wereld veranderde in de hel
Positiviteit en negativiteit in duel
Alle zekerheden die er waren
Zijn weggespoeld, ver weg van haar
Nu, in onzekerheid, niet meer wetend wat ze voelt
Vinden anderen haar soms raar…
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 de zee
waant zich alleen, dezelfde
kinderen hand in hand, maar
anders, wikkend en gewogen
op het inwaarts land,
blootgesteld aan kritisch
zand, daarboven de zeewolven,
grijs van de tijd die wij
beleven, tot onze spijt niet
van de dood ontheven, was het
om het tij te zien keren in
het aards gewoel, zo nu en
dan een gedicht is ver…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Deze tocht door de duisternacht
voert langs vreemde gewoontes
mijn voetafdrukken mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms…
Vleugelslag
gedicht
2.3 met 58 stemmen
16.325 Veren op de steunzool van het water. Liggen op het water.
Zwemmen is loslaten, drijven, meegaan met de stroom.
Maar wat is vliegen? Vliegen is dit alles niet.
Vliegen valt niet te leren. Je kunt het of
je kunt het niet. Alle vrouwen kunnen het.
Ze zijn het soms vergeten.…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 In deze chaos overweeg ik met de dag
Als een herboren besluit
Bij het korte eind van gaan
Omwikkeld er wat
Een toestand van begaan
Een pakketje als sneeuw voor de zon
Een tracébesluit
Dat zich ontsluit
Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top…
Spreeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Ver boven Utrecht vliegt een massa spreeuwen
Een wonderschone vlinderende vlucht
Strijkt neer en schiet dan plots weer in de lucht
In elke boom een koor van schelle schreeuwen
Maar mus en merel vinden dit te zot
De vogels pleiten voor een vliegverbod.
----
De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van…
Verbroken verbinding
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
592 en de nabijheid verbasterd
in afstand, hardnekkig vol vlekken
blind en doof
de taal ooit zo aanvullend gesproken
verstompt en spuugt bitter
gaten in de huid –versplinterd
daar hun vogels de vleugels
trachten te verbinden
ontrafelen zij, de primitieve warhoofden
de zwachtels van hun zuigelingen
naad voor naad,
opdat zij de veren…
Aan een draad hangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 Ik hang maar wat op de bank, ben ver-
legen met mezelf, ik die jou heb misleid moet
weer opnieuw beginnen, de draad weer oppik-
ken en naar je toegaan, al weet ik niet waar-…
Slapende vrouw
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.548 peluw —
en dekens die haar slaap bedekken
welven het maanlicht tot een landschap,
een keten die zijn tere bekkens
van zilverglans doet overstromen —
hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven:
de mond, die vlinders niet zou wekken
is vaag geopend en de ogen
die overdag het leven vingen
liggen behoedzaam nu geloken
tussen de ijle zwarte veren…
Overpeinzingen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
560 Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?
Hoe kabbelend dit leven
als het donkere water
steeds weer anders.…
Welterusten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 Bij Tess. 4 vers 13 tot 18.
Geschreven voor mijn schoonmoeder die 10 dagen later, op 25 juni 2011 is overleden.…
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
De vreugde van Elisabet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 Geschreven n.a.v. een preek over Lucas 1 vers 39 - 46…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 De tuin weerspiegelt helder in mijn geest
hoe ver ik eigenlijk ben weg geweest.…
opkoppig huis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
669 dom dommer domst
een sigaret plant je
in verse aarde
hark gelijk mij toupet maar
waar is mijn bed?
ik wil naar bed, mama?…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
HEEL DICHTBIJ
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.569 Ik weet zeker, dat je terugkomt
het is geen droom maar werkelijkheid
hoe ver je ook weg bent
ik voel je heel dichtbij
zou het woensdag of zaterdag zijn
zal de zon schijnen of de regen plenzen
bij jouw terugkeer doet dat er niets toe
dan jubelt alles en branden er veel kaarsen
het mag dus ook ´s nachts zijn
geen enkel probleem, ik zal niet…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tussen de warme kruiden
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.
Het regende en woei. Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 en dan valt zacht
de adem van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven.…
mistig spinsel...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 terwijl de mist
over het land en
tussen de bomen
hangt
probeer ik de
spinnenwebben
in mijn hoofd
te verdrijven
de zorgen
niet te laten beklijven
de witte wieven
niet te gerieven
door hen daar
een stalling
te bezorgen
maar voor het einde
van deze morgen
ver weg te worden
geborgen.…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 vroeg ik zacht
ik ben ver, verloren in een land van kou
ik dank je
voor de jonge vrouw
die eens te meer de mijne was, vriendin
vanaf de eerste tijd dat jij jouw vader droeg
droeg ik jou
en alles dat je geven wilde
nu zeg ik - vaarwel……
Stof waaruit we gemaakt zijn.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Woorden schrijven
verse sneeuw valt op
verdriet en gelukkig ook
op goed en slecht , op
alles en iedereen wat krom
is en toch weer recht, te
geloven dat elke gesmoorde
voetstap wordt gehoord
door de ziende en de doven.…
Hoop op vrede.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 De lach, maar ook de traan zullen
gaan van gelaat tot gelaat en ver-
drijven alle onderlinge haat.
Een eenheid die er dan is en blijft
in een tijd van eenvoud en vrede.
Een samenleving waar men inderdaad
samen leeft, terwijl alle onenigheid
onmiddellijk wordt gestaakt.…
stromen (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 bloeiende kersenboom
verschuiven tijd en licht
gewichtloos met ons mee
breekbare bloesem
versmelt aarzelend met
het zachte gras
een kleine roodborst
onttrekt zich teer
verborgen in het struikgewas
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
vergeten werelden
in onze vergaarde stilte
spuugt de waterwolf uit
wat zij van zo ver…
Zo, verloren in de tijd ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Jij en ik, o zo verloren in de tijd,
eeuwigheid, voorzienigheid;
volledig opgaan
lijkt, en is, zó ver weg!
Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar...
we treffen elkaars hart, in de ogen
troffen wij werkelijk zuivere emotie,
voor heel even maar.
Jij en ik, via levende dood,
klein doch groot,
ieder op zich...
jij en ik!…