Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

het woord

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.066
er is nooit een toekomst geweest voor ons zelfs het heden is langzaam verdwenen in een restant van zwarte dons tanden van tijd hebben zomers opengereten en, in de bron, het bruidsnest ontwricht het enige dat vleugels kon bewegen en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht; wij vluchten van dit ongemeubileerd leven, verwekt schijn het…

Gedichtje voor de wereld

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
De wereld is mooi het leven is lang er is eten genoeg en liefde voor iedereen en daarna komt nog de hemel voor eeuwig en altijd maar soms gaat het even mis maar het komt ook wel weer goed wel jammer maar zo is de wereld ook nog eens goed en kwaad wit en zwart geluk en ongeluk zo is de mens en zo is het leven het is ongelijk verdeeld…

LASIUS NIGER

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
De alom bekende kleine zwarte mier bouwt geen aarden kastelen of dennennaaldpaleizen als haar grote verwanten onder wijde velden in stadstuinen tussen straatstenen zijn talloze nietige kamers verspreid die arbeid en adem van het grondleven sterken dit onnaspeurbare rijk der luchtige korrelkelders vol krijgshaftige boerenvlijt streng…

Goya etst de hertogin van Alva met een negerkind

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.133
Maar op dit kleine plekje vond Hij eind'lijk rust om te gaan slapen: Hij laat haar over 't zwarte gapen, Domdwaas onder haar lokkenpracht. - Een fijne etsnaald schroeit de wond Weer dicht, bij 't schild'ren toegebracht.…

In de moskee

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Hij kent: de groene vanen en het plein Waar vreemden naar de goudspiralen staren; De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn; De egale zon; der schaduwen slagorden, Die zwart opdoemen, en verwijderd worden; De stilte, de gebedsroep, en de schijn Der maan, die als een man met een lantaren De laatste rondgang doet, en met zijn licht Het donker oproept…

Mijn inkt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Mijn blauwe inkt, -geen zwart-, maakt dat donkere wolken, in het hoofd, verdwijnen, overtrekken. Mijn inkt, zo giftig als kan zijn, is niet te drinken, maar slechts, juist: tot je te nemen. Mijn inkt geeft helder licht, bij troebel zicht. Ik houd van schrijven, inkt kan vele eeuwen blijven... worden herlezen.…

Water

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.363
ik draag boten over zee ik golf ik schuim ik spat vissen jaag ik door mij heen zwemmers laat ik binnen regendruppels springen op spetters rimpels kringen ik knaag gaten in een rots vuur houdt mij niet tegen dampig ben ik zacht en nat of hard als ijs zwart en glad ik schiet als hagel val als sneeuw ik kabbel klots en klater ik…

De nieuwe anchorvrouw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
Haar korte zwarte haar, haar mooie ogen, Haar sensuele mondje bovendien, Zij stond bij mij al hoog in de top tien. Sinds ik haar zag, heb ik haar steeds gemogen. Al zal ze heus de feiten niet verdraaien Als zij het nieuws om acht uur presenteert De wind zal vast wat aangenamer waaien.…

Dement

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Soms buigt zich iemand over mij waarvan ik denk dat ik herken en al de pijnen weer ervaar in het zwart gat van mijn ellende. Soms ben ik thuis, soms in de hemel en vliegt ik met de engelen mee. Een “Lieve Vrouw” verzorgt mijn lijf. Aan haar voeten lees ik “Lourdes”.…

Wij

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.244
Op een andere plek zwart als vulkaanglas broertje versmolten met haar rug kijkt een kind hoe de hemel overvliegt. De schepper slaapt. En ook zijn broer. De filosoof zegt: de hel - dat zijn wij. De ambtenaar zegt: de regels - dat zijn wij. Een slimme engel schuift ons een bril toe gedoopt in onbevangen nieuwsgierigheid.…

Kom schemer met mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
ik wist je te wonen in je glazen huis lente bracht haar eerste bloemen op de wind bij je thuis je decoreerde en schikte de kleuren van zon die in jouw vazen zijn voorjaar vond op het wiegen van de eerste madelieven danste je het prille groen rustte de middag in een spiegelende tuin op het zwart van de aarde waar het leven dit…

Er was...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Eind April begroet opnieuw de draak die als een losgeslagen metrowagon door de bloedrode groeve raast geen halte geen opstapmogelijkheid alleen zwarte uren springen op het verlaten perron zwartgeblakerde tunnelwanden met affiches vol doodsmaskers diep wortelende bomen schilderen een regenboog in chaos in gebroken kleuren wat ooit vloeibaar…

Chromato

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
We beulen ons suf in verhalen van beoogde kleuren ijstijdelijk, metabool zoals zwart, wit…

Verliezen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 714
alles sterft ja, ik weet het wel de vogel, een bloem het hart, een mens mag ik missen… mag ik huilen… als kraaien in zwarte verenjassen een herfstschreeuw brengen steeds, steeds dichterbij mag ik missen… mag ik huilen… om toen, toen die warme dag dat de koude wind een huid kwam schuren en het verliezen rond het stille sprei…
Hilly Nicolay8 september 2014Lees meer >

Honingzwammen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Daar liggen, een verslagen legermacht, zwarte schimmeldraden vreten door de stammen, bomen, geveld door gele honingzwammen. Nu heel het beukenbos is omgebracht blazen duivelzwammen sporen over heel dit continent. Er wacht het hoge leven een koude nacht. Schimmels grijpen, vreten, boren.…
mark6 januari 2015Lees meer >

Leve de lente!

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje, een sjaaltje losjes in een knotjesspeld, het schuimkoralen snoer van tante Anje en in mijn haar heb ik een bloem gespeld. Zinderend danst de lente door de lucht, er luiden voorjaarsboden in de zon, de kat miauwt zijn maartse lokgerucht, dekbedden kleuren fleurig een balkon.…

De zon hing laag.

poëzie
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.909
tussen de witte muren verbloedde goud en zwart het avondrood. hij, van zijn hoog terras, volgde de lange strepen, het vluchtig zog van nooit geziene nooit gedroomde schepen door het gemarmerd zilver van de zee.…

DE MORVAN

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
Aan een boomtak hangt aan één Poot een bundel zwarte veren Straks maken we een fles Chablis Soldaat, doen we dood en verderf In de ban…

Metro

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Je oysterkaart is in deze metropool wat waard Easy way to travel in London Hebben ze hier goed uitgevonden De metrolijnen hebben allemaal een kleur Overstappen is soms een gezeur Donkere gangen onder zo'n stad Je reist door een zwart gat Dan weer licht op een station Snel uitstappen bij Wimbledon De roltrappen zijn stijl en lang Rechts…

De wulps gekrulde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
geen papyrus meer of dikke rollen perkament handgeschreven boeken worden als museumstuk gekend het goud op snee de wulps gekrulde grote halen in tijdloze levensverhalen zijn voorbij het handgeschept papier waarop vezels streden met de letters van de kroontjespen verleden tijd woorden kaatsen in het naamloze zwart wit het onpersoonlijke…
wil melker27 augustus 2015Lees meer >

Stukje hemel

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 848
ik zag een stukje hemel in Averbode, de abdij, een poort naar hoger leven droomde ik mezelf in het hart en alles werd zwart door zoveel wit. de grandeur van barok en de gedachte aan de rok die je ooit kocht, waarin jij beeldig, waarop ik dolletjes was maar überhaupt veel te duur, vond je.…
Guy Aarts9 oktober 2015Lees meer >

Hoe lang nog

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 890
Tot wie richt ik mij als het zwart bodemlozer is dan ooit Tot Hem, die Ene, de Onnoembare, het Al Hoe lang nog voor ik je weer ontmoet mijn lief.…

Natuurgeweld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
wekenlang zag ik ze bouwen aan een nest van blad en tak onder boom en bladerdak jong geluk zag ik ontvouwen achter raam sta ik te koken ziet mijn oog bewegend klein nattig zwart in haar domein eierschalen zijn gebroken maar zie hoe snel natuur ontdekt een reiger nadert sluipt heel zacht op lange poten dichterbij en met zijn hals lang…
Dianah21 oktober 2015Lees meer >

Kleuren die ik hoorde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
ik wilde kleur brengen in mijn pianospel maar de zwarte toetsen deprimeerden met de witte ging het wel schilderde eenvoudige melodieën uit de losse pols met hier en daar wat buitenissige akkoorden er waren mensen die daarvan de schaduw hoorden in de vol tonige muziek van mijn primaire kleurenlied zij mengden niet in een natuurlijk…

Dat wat resteert

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Wie kon weten dat de tijd zou komen met handen vol zwarte bloemen en verscholen in zijn mantel het noodlot dat zijn ijskoude adem zou leggen over het gelaat van unieke schepselen maar onaangeroerd bleven de herinneringen standvastig in hun soliditeit als een erfenis van waardevolle schatten op het witte doek van gedachten soms, als in een…

Rock 'n roll

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
mijn hemel, waar gaan we heen we lopen op doortast langs de oever van een holle maan de bloemen huilen hun vaas we zijn dicht bij veraf en ver van dichtbij het land van de koning zonder vrouw, spijt zonder berouw in het donker lijken alle schaduwen op elkaar is dit nu zwart of blauw of een deur die 't slot vergeet we lopen hier…
Iniduo20 augustus 2016Lees meer >

verbannen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
ik vond de sleutel van je hart hij lag op de verkeerde plek een ander huis een andere stek mijn wereld kleurde helemaal zwart dit kon ik bijna niet geloven mijn toekomstdromen gingen stuk geen sprake meer van dat geluk is er nog wel een god hierboven ik was verbannen uit je hart nooit gedacht dat ik zo zou lijden het heeft geen zin hier…
jonhy donovan29 augustus 2016Lees meer >

Cluster pijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Een pil genomen tegen de migraine moeder schenkt onvolprezen koffie in met één oog gebladerd door de ochtendkrant met zijn koppen scherp venijn: bomaanslagen, godsdienstoorlogen aardverschuivingen, bevingen continenten drijven schokkend op het gloeiend magma rond Tussen de oren bonkt en bonkt wordt als graan de tijd vermalen het zwarte…