7704 resultaten.
het woord
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 er is nooit een toekomst geweest voor ons
zelfs het heden is langzaam verdwenen
in een restant van zwarte dons
tanden van tijd hebben zomers opengereten
en, in de bron, het bruidsnest ontwricht
het enige dat vleugels kon bewegen
en nu ik zwijg, huil om het ontsluierd gezicht;
wij vluchten van dit ongemeubileerd leven,
verwekt schijn het…
Gedichtje voor de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
666 De wereld is mooi
het leven is lang
er is eten genoeg
en liefde voor iedereen
en daarna komt nog de hemel
voor eeuwig en altijd
maar soms gaat het even mis
maar het komt ook wel weer goed
wel jammer
maar zo is de wereld ook nog eens
goed en kwaad
wit en zwart
geluk en ongeluk
zo is de mens en zo is het leven
het is ongelijk verdeeld…
LASIUS NIGER
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 De alom bekende
kleine zwarte mier
bouwt geen aarden kastelen
of dennennaaldpaleizen
als haar grote verwanten
onder wijde velden
in stadstuinen
tussen straatstenen
zijn talloze
nietige kamers verspreid
die arbeid en adem
van het grondleven sterken
dit onnaspeurbare rijk
der luchtige korrelkelders
vol
krijgshaftige boerenvlijt
streng…
Goya etst de hertogin van Alva met een negerkind
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.133 Maar op dit kleine plekje vond
Hij eind'lijk rust om te gaan slapen:
Hij laat haar over 't zwarte gapen,
Domdwaas onder haar lokkenpracht. -
Een fijne etsnaald schroeit de wond
Weer dicht, bij 't schild'ren toegebracht.…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij kent: de groene vanen en het plein
Waar vreemden naar de goudspiralen staren;
De Koraanspreuken boven ’t deurgordijn;
De egale zon; der schaduwen slagorden,
Die zwart opdoemen, en verwijderd worden;
De stilte, de gebedsroep, en de schijn
Der maan, die als een man met een lantaren
De laatste rondgang doet, en met zijn licht
Het donker oproept…
Mijn inkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Mijn blauwe inkt, -geen zwart-,
maakt dat donkere wolken,
in het hoofd, verdwijnen,
overtrekken.
Mijn inkt, zo giftig als kan zijn,
is niet te drinken, maar slechts,
juist: tot je te nemen.
Mijn inkt geeft helder licht,
bij troebel zicht.
Ik houd van schrijven,
inkt kan vele eeuwen blijven...
worden herlezen.…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
De nieuwe anchorvrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Haar korte zwarte haar, haar mooie ogen,
Haar sensuele mondje bovendien,
Zij stond bij mij al hoog in de top tien.
Sinds ik haar zag, heb ik haar steeds gemogen.
Al zal ze heus de feiten niet verdraaien
Als zij het nieuws om acht uur presenteert
De wind zal vast wat aangenamer waaien.…
Dement
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Soms buigt zich iemand over mij
waarvan ik denk dat ik herken
en al de pijnen weer ervaar
in het zwart gat van mijn ellende.
Soms ben ik thuis, soms in de hemel
en vliegt ik met de engelen mee.
Een “Lieve Vrouw” verzorgt mijn lijf.
Aan haar voeten lees ik “Lourdes”.…
Wij
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.244 Op een andere plek zwart als vulkaanglas
broertje versmolten met haar rug
kijkt een kind hoe de hemel overvliegt.
De schepper slaapt.
En ook zijn broer.
De filosoof zegt:
de hel - dat zijn wij.
De ambtenaar zegt:
de regels - dat zijn wij.
Een slimme engel schuift ons een bril toe
gedoopt in onbevangen nieuwsgierigheid.…
Oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 Het beeld gaat op zwart.…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
Chromato
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
409 We beulen ons suf
in verhalen van beoogde kleuren
ijstijdelijk, metabool
zoals zwart, wit…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 alles sterft
ja, ik weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje,
een sjaaltje losjes in een knotjesspeld,
het schuimkoralen snoer van tante Anje
en in mijn haar heb ik een bloem gespeld.
Zinderend danst de lente door de lucht,
er luiden voorjaarsboden in de zon,
de kat miauwt zijn maartse lokgerucht,
dekbedden kleuren fleurig een balkon.…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 tussen de witte muren
verbloedde goud en zwart
het avondrood.
hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.…
Bargoens
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
575 :
’t heeft alle twee van doen met ~zwart en grond~.…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Aan een boomtak hangt aan één
Poot een bundel zwarte veren
Straks maken we een fles Chablis
Soldaat, doen we dood en verderf
In de ban…
Metro
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Je oysterkaart is in deze metropool wat waard
Easy way to travel in London
Hebben ze hier goed uitgevonden
De metrolijnen hebben allemaal een kleur
Overstappen is soms een gezeur
Donkere gangen onder zo'n stad
Je reist door een zwart gat
Dan weer licht op een station
Snel uitstappen bij Wimbledon
De roltrappen zijn stijl en lang
Rechts…
De wulps gekrulde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
426 geen papyrus meer
of dikke rollen perkament
handgeschreven boeken
worden als museumstuk gekend
het goud op snee
de wulps gekrulde
grote halen in tijdloze
levensverhalen zijn voorbij
het handgeschept papier
waarop vezels streden
met de letters van de
kroontjespen verleden tijd
woorden kaatsen
in het naamloze zwart wit
het onpersoonlijke…
Stukje hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
848 ik zag een stukje hemel in Averbode,
de abdij, een poort naar hoger leven
droomde ik mezelf in het hart
en alles werd zwart door zoveel wit.
de grandeur van barok
en de gedachte aan de rok
die je ooit kocht, waarin jij beeldig,
waarop ik dolletjes was
maar überhaupt veel te duur,
vond je.…
Hoe lang nog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Tot wie richt ik mij
als het zwart bodemlozer is dan ooit
Tot Hem, die Ene, de Onnoembare, het Al
Hoe lang nog voor ik je weer ontmoet
mijn lief.…
Natuurgeweld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
499 wekenlang zag ik ze bouwen
aan een nest van blad en tak
onder boom en bladerdak
jong geluk zag ik ontvouwen
achter raam sta ik te koken
ziet mijn oog bewegend klein
nattig zwart in haar domein
eierschalen zijn gebroken
maar zie hoe snel natuur ontdekt
een reiger nadert sluipt heel zacht
op lange poten dichterbij
en met zijn hals lang…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik wilde kleur brengen
in mijn pianospel maar de
zwarte toetsen deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
verbannen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
571 ik vond de sleutel van je hart
hij lag op de verkeerde plek
een ander huis een andere stek
mijn wereld kleurde helemaal zwart
dit kon ik bijna niet geloven
mijn toekomstdromen gingen stuk
geen sprake meer van dat geluk
is er nog wel een god hierboven
ik was verbannen uit je hart
nooit gedacht dat ik zo zou lijden
het heeft geen zin hier…
Cluster pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Een pil genomen tegen de migraine
moeder schenkt onvolprezen koffie in
met één oog gebladerd door de ochtendkrant
met zijn koppen scherp venijn:
bomaanslagen, godsdienstoorlogen
aardverschuivingen, bevingen
continenten drijven schokkend
op het gloeiend magma rond
Tussen de oren bonkt en bonkt
wordt als graan de tijd vermalen
het zwarte…