1885 resultaten.
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Wanneer de ochtend het laatste
spoor van jou oplost, en het schemerlicht stil
uit mijn dromen verdwijnt, blijft een zachte helderheid
achter in mijn borst waarin ik zeker weet dat ik je weer zal vinden.…
Zanglijster
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
806 Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
Ik laat mij opluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 nee, ik sla niet op mijn borst
dat ik niet vloek
maar het geeft bevrijding
rotte tijding vraagt erom
rond en krachtig allemachtig
hoor ik wat ik zeg
ik pak denkbeeldig in
afzien van geveinsde vroom
wals mooie woorden plat
terug wil ik realiteit
onderweg blijf ik toch
waarschijnlijk
moedwillig steken bij
mensen die mij lief zijn…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
876 De lichte
rimpeling
huiverend
in haar flanken
haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina…
mijn handen raadselen je huid
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.005 je adem tocht
een spoortje angst
je kust me
licht onzeker
de armen
voor je borst
gaan open als
je ogen hopen
heupen komen thuis
de knip eraf
het voelen hoe
de sleutel past
je bent apart
een meisjeshart
een glimlach
vol verrassing
mijn handen
raadselen je huid
we lossen op
in enkel passie…
VOOR MIJN GEDICHTEN
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.701 Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven
Een deuntje uit de borst bij ’t schaven of bij ’t weven?
--------------------------------------------
uit: Sneldichten…
Eens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.535 Eens
sliepen nog
jouw borsten
wachtend op
een teder gebaar,
dat jouw tepels
zou wakker
schudden.
Eens
kwam steeds
dichterbij
steeds
verser aan
de raking,
die mij
doet versmelten
in jouw
eeuwigheid.…
Ver weg
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
868 op zondag
bij het eerste kraaien
van de haan
kleef jij woorden op
mijn mond
met versleten zinnen, voortrazend
op witte benen
ik kruip tot aan mijn
waarheid
waar je me vastbindt
samen met de doden
die de stamboom verpletteren
tegen mijn borsten
en mij de ongenade laten dragen
als een heldin met een opgelegde
plicht…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 Dan spelen
haar vingers vuur, en met een suizeling
van tonen wordt het vertrek gevuld -
Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong
met wiegende borsten.…
Kamperfoelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
805 Een gespikkelde borst
Verstijfd in de achterdeuridylle.…
Mijn eerste adem.(voor Lore)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
3.345 Mijn borst zuigt zich bol
Dan slaak ik een krijsje
En adem me vol
Ik glibber en bibber
Want fris is de lucht
Maar warm in mijn hemdje
Dan slaak ik een zucht.…
Prille gloed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Uit ronde borst klinkt borrelend omhoog,
ons vroege lente’s vreugdelied.
Schril tjilpen de vogels hun eerste voorjaarszang,
waarvan ik met volle teugen geniet.
De winterse kale takken langs de weg,
beginnen langzaam te ontluiken.…
schuldig
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.461 hier sta ik dan, aan de rand
van het wellustig papier,
omgeven door vibrerend publiek,
zoemend de vraag naar mijn hand
en dan verzin ik onzinnig
uitzinnig virtuele lijven,
juichend bij elke sinistere hersenkronkel,
kwade kwabben, pijnlijk pinnig
ik dicht u de adder aan mijn borst,
onderwijl de madeliefjes in wandeling
afvragend in verwondering…
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
660 ik zocht de lijnen
in het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
Taalbeheersing
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.253 Buigend, stellend, regelmatig
is het ritme onzer lendenen
met mijn tongriem op jouw borst,
jouw plosieven in mijn oor.
Nu weet ik weer hoe taal begint:
twee keer 'ja' op vrijdagmorgen
en dan het onderwerp overgave
tot het wederkerend hoogtepunt.…
Zweven op het roze van zachte wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 Zachtjes beroert mijn kus
jouw lippen
ik voel je sterke armen
om me heen
zie je ogen die vragen
kom dichter bij me
ik leg mijn hoofd
tegen je borst
voel het kloppen van je hart
je fluistert
laat me voelen dat
je van me houdt
tongen verstrengelen
bemin me
zingt mijn bloed
laten we samen
naar de sterren reiken…
Het zachtste
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.278 Uit haar veren weerklonk
de zwanenzang, zonder blozen
stapte ze uit de warme nacht
met beide lippen half geopend,
waarmee ze mij een teken gaf,
- wacht met verpozen niet te lang -
lag ze daar als een zoete vrucht
te rijpen waarop ik wachtte,
de blanke borsten rezen in het
ochtendlicht, de ranke benen
half uiteen, ontbood ze mij voor
het…
Als een vlinder is ze
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
846 Ook vermoed ik dat
haar borsten in orde zijn.…
taboe
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
724 waarom
sloop je het geluid niet uit de muren
zodat ook het verleden
stil wordt
je hoeft me dan niet meer te omarmen
of nadien, jezelf schoon te vegen
omdat het knakt
binnenin, was ik toch al
het zwakst
tel de slagen, tel de dagen
mijn borsten rusten en nauwelijks
adem
voor toekomst en dezelfde
kamer, planken tot kussens gekist…
esperanza
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
465 toen werd hoop geboren en hun hart sprong op
de dag opende in duizend kelen
juichend, tussen al het leed vergat de tijd
minutenlang de nacht
één voor één vergt het daglicht reeds het donker uit
geloken ogen, want ze mogen nu
weer open zijn
daar sluiten armen liefde in
warm gekoesterd, aan haar veel te lang
te leeg
gebleven borst…
ZELFDODING
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.921 Deze hartenkreet draag ik op aan Huib Drion,
de pil-bedenker en Els Borst,
de moedige minister van weleer!…
iets blijft - voor R & G
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.320 als de kast wedergeboorte prijsgeeft
beklimmen zij de hoogste steigers
om zich in kleuren en geuren
een ornament te kronen
hij en hij samen
de ziel van hun huis
zingt uit kloppende kamers
van eros en amor
uit volle borst zingt zij
in een - zich steeds herhalend - refrein
tot op t sterfbed toe
en ver daarbuiten
want er is iets dat…
In een pikante styling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
886 door een overvloed
aan zon
zijn de kleren uitgegaan
het wit
staat aangedaan
onwennig in het volle licht
niet bloot
maar in bedekte termen
zijn borst en schoot verhuld
opgeleukt
in een pikante styling
lacht het laatste restje deugd
zand schuurt met textiel
de tere rode huid en eindelijk
gaat ook het één na laatste bolwerk uit…
De geestelijke wereld ( B. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 De dichteres beschreef velerlei zuivere getuigenissen
en stak haar borst vooruit.…
Rust der ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 steekt dan de pijn
in mijn borst, hoofd en geest
niet zo klein,
maar doet me
meer zeer
dan simpel verdriet.
Onrust in de ziel
is,
waar ik viel.
Daar waar rust is
tenslotte
koester ik
wat klopt, rust geeft
niks mis
mee is
maar juist
vrij en positief in me leeft.…
Hoerig, want gratis is het niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
746 De kunstenaar heeft haar uitvergroot
haar hoofd en aanhef van borsten
met volle bovenarmen ontbloot
op de huid een netwerk van craquelé
breidt zich naar de achtergrond uit
Wat zijn haar lippen mals en rood
Haar ogen daar kruipt triestheid van
Het haar is onnatuurlijk zwart
geverfd, misschien een pruik
pijn groeit als tumor in de buik
De…
schrijlings
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 De glooiing van je rug
ligt soepel in mijn arm,
de knusse welving van je borsten
tegen me aan gedrukt.
Ik kijk naar je
mijn liefste,
en laat me overwelmen
door de aroma’s
van je lust
als je me vochtig kust
blijft enkel nog
wervelende passie…
mer à boire
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 hij dobbert in
het bootje van
zachte armen
haar warme
borst is zijn
mer à boire
sluimerend in
de wieg hoort hij
het zoete zingen
gekooid ijsbeert hij
vijf stappen tot de muur
evenveel stappen terug
geen armen als
een bootje waarin
hij passen zou
zij zingt zoet noch
zacht nooit meer
zijn mer à boire…
ons lief vrouwke
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 ik doe dit op gezag
van Notre Dame de Paris
beweert zij
en ontbloot haar beide borsten
tepelhof wordt hostieschotel
wijn verandert zij in water
ik zwem naar haar toe
zij vangt mij
in het eenmazig net
en ik wentel mij
in de gewijde maalstroom
van haar maanloze meer
en wanneer wij aanspoelen
in de kleine kamer
van het Bel-Air
bidt…