531 resultaten.
Weerhaan wijsheid
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
560 Badend in z'n ego staat hij glanzend
op de nok van de wereld, van zichzelf
verguld, hoeft hij zich niet bewijzen
dansend op de wieken van de wind
hij zal nimmer aan het firmanent verrijzen
kraait in stilte z'n victorie over daken
aangelijnd in de windroos van z'n geduld.…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Voorbij lagen van verdediging,
Angsten, ego en blokkades,
Hoeven wij elkander niet ontwijken.…
De eeuwige reis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Deze wereld is niet meer dan een schakel in een eindeloze keten,
een speelplaats, een toneel: speler en toeschouwer zijn wij tegelijk,
balancerend tussen liefde en ego, oerdrift en geweten,
bannelingen uit de hemel, engelen in wording in 't materiële rijk.
Trede voor trede klimmen wij naar de hemel op, ons hoogste doel.…
RasPoetin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Die gebedsgenezer van een eeuw gelee,
Faciliteerde z'n ego door de tsaar te gerieven.
Het verrichten van een wondertje hier,
Het entameren van een genezinkje daar.
David Ogilvy-esque voorspellingen doen, en hup,
Straffeloos jonge meisjes aanranden maar.
Een land krijgt de leiders die het verdient,
Zie ons eigen gefeminiseerde land.…
Knip-oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik had Eckhart Tolle eerst moeten lezen,
voordat ik aan die bestofte boeken
in de spelonken van het collectieve ego begon.
Voordat ik al die poëziebundels doorworstelde
en al die zogenaamd noodzakelijke wereldliteratuur.
Wat resteert is de totale leegte
en weten dat je al die tijd bedrogen bent.
Door jezelf.…
‘a theory of mind’ (geen spijt)
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
455 Maar vaker,
en dat geldt zeker ook voor mij
en mijn alter-ego-gerei,
is het zacht gezegd
middelmatigheid wat
de klok slaat
op onze heilloze zoektocht
naar genialiteit.
Of:
in ieder geval de hoop op
geen spijt.…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 hun tong broeit het gif
hun zinnen zijn uitgekleed
tot een zuinig tss
adem is een schaars goed geworden
ze ademen alleen voor de volgende irritatie
voor je het weet sta je in hun aura
en voel je de tocht van hun onmin
heb ik iets van je aan
het is geen vraag maar een muur
een advies kijk door hun kleren heen
kijk naar de rafels van hun ego…
new york
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 van haar nicotinegrijze
levens schemert niet als knijpkatten
door vrouwelijke mist en rijm
kijk eens wat ik onder
mijn nagels vind geen nood
het is schitterend en uniek
een peulschil en herboren
het is de aarde die me
zachtmoedig spietst
wat was het dom
straten glanzen alomtegenwoordig
kijk dan toch zie je niet
ze vallen te pletter hun ego…
writersblock
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Zie toch af van dagelijks geweeklaag
van moeilijk schrijversschap
want zelfs het zogenaamd vrijwillige
van ooit gerezen dichterswaan
is feitenlijk bedrog:
alleen het strelen van d’eigen ego
is hetgeen toch menig schrijver drijft.…
hoofdrekening
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
669 jij zegt wat ik zeg en jij en jij en jij
ieder loopt over met honing op de tong
en soms komt men weg met het plagiëren
van zichzelf
al was het maar wat zogafscheiding
uit de zolen
van onze oudste broodheren
het zwerken van ons oeveren
gestolen
uit een aantal leeggehaalde monden
schiet zijn thuisland voorbij
in de gorgelwind van het ego…
Een soort genaamd mens, ‘ z’n odyssee.’
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
574 Ego en hebzucht is een
laatste toevluchtsoord
voor al het falen.
Als je liefde ziet,
hoeft ze jou niet te zien,
maar ze er altijd.
Beste is om van
verleiding af te komen,
is eraan toegeven.
Terughalen van
de jeugd, is herhalen van
(h)eerlijke dwaasheden.…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 voelt je meer een bespit
hoe voelen de vogels onze kruinen
dwalen gedachten achter horizon
en zullen wij nooit meer verdwalen
want we weten waar de bomen staan
waar we de bomen kunnen vinden
ook al gaan wij zelf hier ooit vandaan
de bomen waaien met de winden
het bomenhuwelijk is onze trots
we halen zuurstof uit de bladeren
is ons ego…
Ons ik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
550 We hebben allemaal een zeker ego,
willen gehoord gezien gelezen
geëerd geprezen
Maar dat we geboren
was dat niet genoeg?
zonder dat we 't wisten, weten
afgeteld al onze cellen en gemeten
wisten niet uit wiens borst
welke melk, maar kregen!…
Rifugium
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
566 Een transparante brandgeschroeide
Vleuggelloze astronaut
Een ruimtereiziger van ooit Gekomen en van ver
Verwijlt nog bij het ogenblik
Waarop zij door de dampkring brak
Als aan het bovenmaanse
Firmament ontvallen ster
Haar ego strijdend met haar ik
Nog dolend op verloren grond
Op zoek naar een rifugium,
Geen hot springs of heraklion,…
Kiss & Ride
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
563 Via mijn vijf jaar jonger alter ego
die in de tweede klas van het ov tweemaal per dag gepokt wordt en gemazeld
wel vijfmaal op en neer gaat in de week
weet wat het is haar mannetje te staan
kwam mij ter ore dat het in de spits
en tussen vieren en een uur of zeven
nog altijd in de overvolle randstad
is toegestaan met een vierwielig voertuig…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Je lijf en geest vroegen tijd,
al vond het ego dat lastig te verstaan;
je leerde luisteren naar zachtere stemmen,
leerde dat kwetsbaarheid mag bestaan.
Niet alleen liep jij dit pad,
met collega’s, werkgever die waakten
en zonder haast of duw
de ruimte gaven om op adem te raken.…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 De foetus die ik was werd,
wie ik nu nog ben, hoewel,
geen cel is dezelfde meer.
Alleen mijn oude namen bleven,
die ik van mijn beide ouders kreeg.
Als vrucht kon ik drijven.
Denken kon ik niet.
Ik kon niet lopen.
Ik kon niet staan.
Een schoolkind ben ik niet meer,
want ik zit niet meer op school.
De studentenfeitjes die ik wist,
ben…
Verlies en winst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wanneer we onszelf verliezen,
wat verliezen we dan precies?
Verliezen we dan ons leven?
Gaan we dan smartelijk,
op sterven na,
dood?
Wie zijn die vaders eigenlijk,
die ons nog steeds vertellen,
wie we waren, wie we zijn?
Waren we ooit in eigendom,
van onze eigen moeder,
die ons angstig baarde?
Werden we in bezit genomen,
door de lust…
Zelfdruk Zien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Terwijl ons zelfgemaakte ego zelf,
onze werkelijke slavendrijver is.
Wanneer ons nooit gestorven kind,
dat diep verborgen in ons leeft,
gehoord en gezien wil worden.
Terwijl dat, ons innerlijke kind
om onze erkenning smeekt.
Ja, daar ontstaat onze zelfdruk.
In de spelonken van onze ziel.…
Een wakkere bioloog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Ben IK mijn ego wel,
dat ik heb bedacht?
Zijn we, wat machthebbers bepalen,
hoe we mensendieren mogen zijn?
Wat ik ten diepste ben.
Zijn we wat we leren?
Wat we geloven?
We worden spelend opgebouwd,
uit dode stoffen die we wisselen.
Bezield worden we, soms bevlogen..…
oude mensen gaan niet dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 de tijd valt hier samen met
het ego door de mand
Dean Martin stuurt nog steeds
Red Roses for a Blue Lady
hoe lang ben ik nou hier
een half jaartje ongeveer, Henk
de buurvrouw van Henk fluistert dat ze zijn
mes en vork aan de goed kant gelegd heeft
ik snap niet hoe ik hier gekomen ben
herhaalt Henk, het was volgens mij een ongeluk…
Kleine prins
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
539 nochtans niet wijzer
gekrompen wezen
verschrompelde
taaie bejaarde
zombies die staren
naar zeker en vast
van blijvende waarde
Wat missen zij
geloven zij ooit,
dacht de prins
ongezien in de waarheid
van zijn hier in 't nu
strompelend schutterend
bedrogen gelogenstraft
in vaag schijnende
fata morgana's
verblind door hun ego…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 ziel en dichtader dicht doet slibben met taaislijmerig goor-esterol
mijn lichtader luchtader vernauwt snakkend naar verlichting verluchting
naar doorwaaien van door binnenvetten muf geurende holten
wanhopig zoekend naar begrijpen niet meer bij machte tot begrip
nee gepaard aan oordeel rest nog slechts smeulend dedain
dat dom dom is, lui lui, ego…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je blaft in mijn hoofd,
zonder huur, zonder schaamte,
zet je laarzen op mijn gedachten.
Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.
Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.
Je bent geen demon,
je bent een bange hond…
Dertien momenten van inspiratie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
555 Mijn ego staat niet toe klein te zijn
ik ben er niet groot genoeg voor.
Beschrijving met een minimaal aantal
woorden, vraagt om maximale kennis.
Op de ravijnrand is het uitzicht het
mooist, fluistert de duivel in m’n oor.
Onze plicht is de aarde beschermen
wat zonder ons niet nodig zou zijn.…
Waar de hemel is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Onze ego's zie ik doven als een kaars.
Ik zie ons ongevraagd geboren worden.
Ik zie een zieke die genezing vindt.
Ik zie de schakels van de liefdesketting,
die de moeder met haar kind verbindt.
Ik zie ons ongevraagd sterven gaan.
Ik zie de laatste dag zoals de eerste is.
De wegen die we tastend vinden.
Het leed dat we doorstaan.…
Vrede is met ons allen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 De misleiding door ons veel te grote ego.
De onmacht van wapens en het grote geld.
Zien dat we elkaar heel hard nodig hebben,
temidden van enge ziekten en natuurgeweld.
Vertrouwen zal ons denken gaan beheersen,
wanneer we machtige media leren zwijgen.
Vrede is met ons allen.…
Varen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.524 Ik wil varen
Varen met een boot
Door golven, door zonnestralen
En door zwaar weer
Kijken naar die stad in de zon
En voelen
Waar mijn start
Nooit mee begon
Ik wil varen
Varen als een kapitein
Met een ego, met een trotse blik
En met zijn tranen
Omdat die kapitein
Zijn hart liet zien
Maar never nooit
Zichzelf kon zijn
Ik wil varen…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 ik gewenst
mij groene rozen beloofd
met grijze gladiolen volgde ik
de ladder omhoog
of struikelde over de sporten
opdat mijn lippen zo vaak
de droge aarde kusten
*
uit de lotus
zucht de aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
de kleurenfilm
vertoont hoge bergen
op toppen, soms
door het lot of ego…
het hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.134 liefde...overschaduwd door duisternis die men “belangrijker/beter” noemt
dat wat nooit genoeg is, niet voldoet of niet perfect is
ego tevreden stellen, werken voor “waarde”, het hart is gedoemd
angst en verloochening zullen je laten zeggen: “je hebt het mis!”…