Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Schouwer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Hoe heilig is de gave die hij kreeg Wat een verantwoording te laten dromen Een visionair speelt vaak voor toogstrateeg Hij laat verdrinken en weer bovenkomen Hij zwijgt, dat is zijn plicht, in alle talen Aangaande hoge bergen, diepe dalen…

Communicatief

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
van het bestaan van de groene plek in het bos met zomers de speciale kleuren van de bomen rondom het ultra zachte groen van het mos dat winters verdween maar zomers een mystieke aantrekkingskracht had voor iedereen die iets van en met liefde had of dit vroeger ook heeft meegemaakt zoals sprekende woorden zonder geluid die gaven…
wil melker15 januari 2023Lees meer >

Zilvergrijs

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
Kunnen wij een gesprek met u voeren, over de hal en kamer die zo beklijft, de jeugd die strompelig achterblijft en naar uw gave gezicht blijft loeren. Onze huiden dromen van pril voorjaar, de sfeertekening van de lichtblauwe lucht; voor intense kou blijven we beducht, niets is mooier dan een hemels gebaar.…
Wijnand Raben11 november 2025Lees meer >

Ochtendgloren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
De dansende vlammen op ’t gordijn door de lantaarns achter bomen, die rustig wuiven in de nachtelijke wind, gaven lichte huiveringen bij het kind. Maar nu de zon haar licht laat schijnen, doet zij boze schaduwen en vlammen verdwijnen. Het kind doet d’ogen open en blikt in de nieuwe dag die nu komt.…

simple comme bonjour

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 186
nee, we zakken thans niet in ons gemoed dat doet geen recht aan de gaven die ik doorlopend in eenvoud ontmoet, zou ze graag met je delen, ons er aan laven . zie, ontvang mijn klavertje vier of een beeldige lelie, hier vrij te plukken in ons klein doch minzaam vertier moet saamhorigheid toch wel lukken…

Oorlog met DE vijand

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Oorlog, oorlog in je lichaam. Oorlog, het vernietigt alles langzaam. Er was eerst vrede, vrede in je leven. Zonder dat vechten en alles te moeten geven. Langzaam gaat die oorlog zijn gang. Ja dan pas, dan pas worden we bang. We verliezen onze krachten En gaan gebukt onder vele klachten. Die oorlog bezorgt ons keer op keer een slapeloze nacht…
William21 maart 2014Lees meer >

Rust

hartenkreet
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.153
Jouw woorden gaven heel veel kracht, jij gaf zoveel mensen moed. Wanneer iemand je nodig had, dan stond je steeds weer klaar. Had iemand pijn of leed gehad, dan was jij voor hen daar. Jij bent nu 65 jaar, de tijd is nu gekomen. Dat jij zelf eens rust verdient, die heb jij nooit genomen.…
Nelco26 juni 2003Lees meer >

Mijn liefste Dennis

hartenkreet
4.7 met 74 stemmen aantal keer bekeken 2.323
Je kwam bij me vannacht Kuste me op mijn mond Gaf me al je liefde en passie Woorden die ik zo graag wilde horen Fluisterde je in mijn oor Je mooie gezicht vlak boven me Handen streelde mijn lijf Zette me in vuur en vlam Ik genoot van je mooie lijf Maar je ogen gaven me zoveel meer Daarin zag ik je liefde Een liefde die ik drink Verlies…

ORIENTATIE

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.141
bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had ooit een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken af,…

Een verterend inferno

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
ik voelde het strelen van ontelbare handen die hun lading als reprimande gaven in dit protest # ook ik prevelde hun mantra’s die uit een diep gevoel van onbehagen aan de oppervlakte kwamen ongeweten formuleerde de demonstratie oneliners van een onontkoombare waarheid over het dagelijkse bestaan maar het strelen werd al…
wil melker25 februari 2019Lees meer >

Eens in Vlissingen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 651
Je gaf ze brutaal en toonde olijk al je gaven aan mij. Ik was uitverkoren de jouwe te zijn, de enige voor nu. Ik zweette tranen om jouw gunst. Ik traande zweet om jouw troost. Ik was aan alle kusten jouw zee. Eén moment blijft me altijd bij. Met melk en honing masseerde je mij een zalig zoet beleg.…

Doornpark

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.099
vergeten duin in overvolle stad door huizen afgesneden van de zee de schilder Mesdag hield er atelier de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad een stille, praktisch ongeschonden schat bedekt met groen en zand in goudlamé of ... stedelijke offerplek in spe de buit van politiek op dievenpad is het wel goed je gaven te beschrijven je bloemen…

Boerenmeisjes

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.165
warm voor liepen plat voor gingen om maar een glimp op te kunnen vangen van die ene allesontziende, vloedsussende en nimmer aflatende dikgedraaide boerenvinger van Hansje Brinker Die vinger die boerendorpen aan zee deed huiveren deed rillen deed trillen de boerenmeid vooruit deed gillen Zelfs de koeien onder de doodgewaande dijk gaven…

ik wou

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 742
ik wou dat ik het warme water was dat uit een douchekop stromend naar beneden jouw lieve lijf vrijpostig mocht betreden en elke porie als een letter las de letters die vervolgens zich en masse tot sensuele zinnen samensmeedden die mij verslag van jouw verlangens deden en druppels richting gaven als kompas en mocht ik de fluwelen handdoek…

Vroeger thuis

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.236
Geen kind, maar ook nog lang geen vrouw was ik; een klein en mager ding waar jongens niet om gaven. Alleen de slomen en de braven, maar die waren mij te min. Wel had ik een vriendin met wie ik alles deelde: bittere vreugde, klein verdriet. Het scheelde - maar het telde niet.…
Ria Zifkamp8 september 2010Lees meer >

Sterke wijn

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
En niemand zanikt en zeurt tegen je aan, je kunt in stilte ook je zonden overdenken ter- wijl je uitblaast, en regen en wind maken je schoon en je wordt langzaam in de aarde opgenomen, alleen je botten, die je vorm gaven liggen nog in stilte na te genieten-…
c. paris8 januari 2011Lees meer >

Oorzaak en gevolgen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Zij moest een operatie ondergaan aan het aangegroeid en uitgerekt gezwel rondom de ingang van de oren lellen gaven knipperlichten en geluid ermee naar bed gaan deed zo’n pijn het opstaan bleek nog erger vooral het eeuwige geklets van dag naar nacht en omgekeerd tussendoor het vrijen erboven en eronder het continu geroezemoes van schelle…

Pinksteren 2011

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
Geef ons dan weer sterke moed, wil met licht ons laven dat ons allen leven doet; schenk uw zeven gaven.…
Adeleyd12 juni 2011Lees meer >

Aftandsbedieningsrestaurant 'De Vliegende Schotel'

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ook die gingen balen: ze vonden het rot, dat de gasten tot slot hun geen fooi gaven bij het betalen.…
Aubrey13 juli 2011Lees meer >

huishouden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
Anna droomt zich graag kast een groot buffet, met glaswerk bovenaan ze zet er borden in en laat ze staan gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen, nauwgezet van klein naar groot opdat ze ziet welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood des avonds, op een bord, een schaal of koppen van de ruitjesplank, oorloos naast een klein…

GAAN

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Het verscheiden brengt een milde gave: vertrouwen zonder vragen, als zuigeling; grootmoedige, strijdbare "overgave!"…

omdat een enkeling

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
mijn mooie gave bomen ze zijn voorgoed verpest het halve lover afgekapt slecht hun kruin die rest voorbij hun hoge kale stam zie ik de grauwe stad waar ik vóór die slachterij totaal geen weet van had alleen omdat een enkeling te lang was en moest bukken waagden ze het om aan mijn plantsoen het mooie zicht te ontrukken als ik al ergens…
trix brocke25 augustus 2014Lees meer >

HET PROEFONDERVINDELIJKE GEDICHT

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.601
oordeelt niet maar deelt mede van dat waarvan hij deelgenoot is mijn gedichten zijn gevormd door mijn gehoor en door de bewondering voor en de verwantschap met friedrich hölderlin & hans arp de tijd der eenzijdige bewegingen is voorbij daarom de proefondervindelijke poëzie is een zee aan de mond van al die rivieren die wij eens namen gaven…
Lucebert28 september 2014Lees meer >

Wim's hartoperatie

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Maar niemand wil graag dat de dokter zijn mes in het nog gave vlees zet, dus zeg ik nu maar op zijn net: Wim, jongen de dokter vond je te jong om er niks aan te doen, wees blij dat je geholpen kunt worden en al is het geen sinecure, je zult er alleen maar beter van worden!…
An Terlouw26 november 2015Lees meer >

Texas 1830

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 641
Ja ook de Indianen hielden slaven Als kolonist was je bepaald niet veilig Het vee en dierbaren waren je heilig Tijdens de reis werd menig kind begraven Binnen de palissade lag je haven Het was hard werken om een fort te bouwen Je stak vol hoop de handen uit de mouwen Waarbij God en de Bijbel leiding gaven Al tijden lag de duivel op de loer…

rust

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Laat je eigen ik, met geest en lichaam de gave aanvaarden, die de aarde en het heelal het schenkt, dat ook jou gemoed met vuur en water doordrenkt. De innerlijke gewaarwording, van warmte in je hart, geborgen in een zee van rust. Het verdriet laten varen over de grote golven, want je werd te lang onder zorgen bedolven.…

om het verdriet van gisteren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 856
ik heb je vingers vastgepakt je een hand en arm gegeven mijn ogen zijn bij jouw gebleven omdat jij de kleuren terug kon geven die ik allang vergeten was we liepen samen in de pas die voor ons uitgestippeld was de lichte horizon vervaagde in de zorgen en dagen die voor ons geen perspectief op toekomst gaven maar in de romantiek van morgen…
wil melker31 december 2005Lees meer >

Dodenherdenking 2019

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
lied een bloemenkrans gevlochten met kralen parels om te herdenken 't herdenken van slachtoffers die zijn gevallen in de tweede wereldoorlog alle mensen die onvolwaardig bevonden werden door het systeem alom stilte pijnigende gedachten de adem stokt een brok in de keel mede om onze bevrijders die hun leven gaven…

in het blauw dauwde verlangen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.149
je blik was hemels in het blauw dauwde verlangen bleef glinsterend aan je wimpers hangen die ik kuste maar die niet mijn zinnen susten je lippen glommen vochtig rood in een eerste openen gaven zacht een glimlach bloot als welkomsgroet een openheid die ik niet eerder had ontmoet je stem was als het ruisen van de wind de hoge…
wil melker17 november 2004Lees meer >

Grote verwachtingen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 628
Het begon zo goed - een zekere herkenning van pijn en de belofte van een helpende hand een Happy Ending van volwassenheid en we gaven elkaar wat ons thuis vroeger had moeten zijn Maar het bleef niet privé niet alleen van ons twee ook onze liefde werd een burgerlijke staat die alles concreet maakt meer dan een daad, liefdesdaad…
Zywa13 januari 2022Lees meer >