909 resultaten.
Schouwer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 Hoe heilig is de gave die hij kreeg
Wat een verantwoording te laten dromen
Een visionair speelt vaak voor toogstrateeg
Hij laat verdrinken en weer bovenkomen
Hij zwijgt, dat is zijn plicht, in alle talen
Aangaande hoge bergen, diepe dalen…
Communicatief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 van het bestaan
van de groene
plek in het bos
met zomers
de speciale
kleuren van de
bomen rondom
het ultra zachte
groen van het mos
dat winters
verdween maar
zomers een mystieke
aantrekkingskracht
had voor iedereen
die iets van en met
liefde had of dit
vroeger ook heeft
meegemaakt zoals
sprekende woorden
zonder geluid
die gaven…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Kunnen wij een gesprek met u voeren,
over de hal en kamer die zo beklijft,
de jeugd die strompelig achterblijft
en naar uw gave gezicht blijft loeren.
Onze huiden dromen van pril voorjaar,
de sfeertekening van de lichtblauwe lucht;
voor intense kou blijven we beducht,
niets is mooier dan een hemels gebaar.…
Ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 De dansende vlammen op ’t gordijn
door de lantaarns achter bomen, die
rustig wuiven in de nachtelijke wind,
gaven lichte huiveringen bij het kind.
Maar nu de zon haar licht laat schijnen,
doet zij boze schaduwen en vlammen
verdwijnen. Het kind doet d’ogen open
en blikt in de nieuwe dag die nu komt.…
simple comme bonjour
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
186 nee, we zakken thans niet in ons gemoed
dat doet geen recht aan de gaven
die ik doorlopend in eenvoud ontmoet,
zou ze graag met je delen, ons er aan laven
.
zie, ontvang mijn klavertje vier
of een beeldige lelie, hier vrij te plukken
in ons klein doch minzaam vertier
moet saamhorigheid toch wel lukken…
Oorlog met DE vijand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.083 Oorlog, oorlog in je lichaam.
Oorlog, het vernietigt alles langzaam.
Er was eerst vrede, vrede in je leven.
Zonder dat vechten en alles te moeten geven.
Langzaam gaat die oorlog zijn gang.
Ja dan pas, dan pas worden we bang.
We verliezen onze krachten
En gaan gebukt onder vele klachten.
Die oorlog bezorgt ons keer op keer een slapeloze nacht…
Rust
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
9.153 Jouw woorden gaven heel veel kracht,
jij gaf zoveel mensen moed.
Wanneer iemand je nodig had,
dan stond je steeds weer klaar.
Had iemand pijn of leed gehad,
dan was jij voor hen daar.
Jij bent nu 65 jaar,
de tijd is nu gekomen.
Dat jij zelf eens rust verdient,
die heb jij nooit genomen.…
Mijn liefste Dennis
hartenkreet
4.7 met 74 stemmen
2.323 Je kwam bij me vannacht
Kuste me op mijn mond
Gaf me al je liefde en passie
Woorden die ik zo graag wilde horen
Fluisterde je in mijn oor
Je mooie gezicht vlak boven me
Handen streelde mijn lijf
Zette me in vuur en vlam
Ik genoot van je mooie lijf
Maar je ogen gaven me zoveel meer
Daarin zag ik je liefde
Een liefde die ik drink
Verlies…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af,…
Een verterend inferno
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 ik voelde het
strelen van
ontelbare handen
die hun lading
als reprimande
gaven in dit protest
# ook ik
prevelde hun
mantra’s die uit
een diep gevoel van
onbehagen aan de
oppervlakte kwamen
ongeweten
formuleerde de
demonstratie oneliners
van een onontkoombare
waarheid over
het dagelijkse bestaan
maar het strelen
werd al…
Eens in Vlissingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 Je gaf ze brutaal
en toonde olijk
al je gaven aan mij.
Ik was uitverkoren
de jouwe te zijn,
de enige voor nu.
Ik zweette tranen
om jouw gunst.
Ik traande zweet
om jouw troost.
Ik was aan alle
kusten jouw zee.
Eén moment blijft
me altijd bij.
Met melk en honing
masseerde je mij
een zalig zoet beleg.…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 vergeten duin in overvolle stad
door huizen afgesneden van de zee
de schilder Mesdag hield er atelier
de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad
een stille, praktisch ongeschonden schat
bedekt met groen en zand in goudlamé
of ... stedelijke offerplek in spe
de buit van politiek op dievenpad
is het wel goed je gaven te beschrijven
je bloemen…
Boerenmeisjes
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.165 warm voor liepen
plat voor gingen
om maar een glimp op te kunnen vangen
van die ene
allesontziende, vloedsussende
en nimmer aflatende
dikgedraaide boerenvinger
van Hansje Brinker
Die vinger
die boerendorpen aan zee deed huiveren
deed rillen
deed trillen
de boerenmeid vooruit deed gillen
Zelfs de koeien
onder de doodgewaande dijk
gaven…
ik wou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
742 ik wou dat ik het warme water was
dat uit een douchekop stromend naar beneden
jouw lieve lijf vrijpostig mocht betreden
en elke porie als een letter las
de letters die vervolgens zich en masse
tot sensuele zinnen samensmeedden
die mij verslag van jouw verlangens deden
en druppels richting gaven als kompas
en mocht ik de fluwelen handdoek…
Vroeger thuis
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.236 Geen kind, maar ook nog lang geen vrouw
was ik; een klein en mager ding waar jongens niet
om gaven. Alleen de slomen en de braven,
maar die waren mij te min.
Wel had ik een vriendin met wie ik alles deelde:
bittere vreugde, klein verdriet.
Het scheelde - maar het telde niet.…
Sterke wijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 En niemand zanikt en zeurt tegen je aan, je
kunt in stilte ook je zonden overdenken ter-
wijl je uitblaast, en regen en wind maken
je schoon en je wordt langzaam in de aarde
opgenomen, alleen je botten, die je vorm
gaven liggen nog in stilte na te genieten-…
Oorzaak en gevolgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 Zij moest een operatie ondergaan
aan het aangegroeid en uitgerekt
gezwel rondom de ingang van de oren
lellen gaven knipperlichten en geluid
ermee naar bed gaan deed zo’n pijn
het opstaan bleek nog erger
vooral het eeuwige geklets
van dag naar nacht en omgekeerd
tussendoor het vrijen erboven
en eronder
het continu geroezemoes
van schelle…
Pinksteren 2011
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
485 Geef ons dan weer sterke moed,
wil met licht ons laven
dat ons allen leven doet;
schenk uw zeven gaven.…
Aftandsbedieningsrestaurant 'De Vliegende Schotel'
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ook die gingen balen:
ze vonden het rot,
dat de gasten tot slot
hun geen fooi gaven bij het betalen.…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Anna droomt zich graag kast
een groot buffet, met glaswerk
bovenaan
ze zet er borden in en laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein…
GAAN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
862 Het verscheiden brengt een milde gave:
vertrouwen zonder vragen, als zuigeling;
grootmoedige, strijdbare "overgave!"…
omdat een enkeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 mijn mooie gave bomen
ze zijn voorgoed verpest
het halve lover afgekapt
slecht hun kruin die rest
voorbij hun hoge kale stam
zie ik de grauwe stad
waar ik vóór die slachterij
totaal geen weet van had
alleen omdat een enkeling
te lang was en moest bukken
waagden ze het om aan mijn plantsoen
het mooie zicht te ontrukken
als ik al ergens…
HET PROEFONDERVINDELIJKE GEDICHT
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.601 oordeelt niet maar deelt mede
van dat waarvan hij deelgenoot is
mijn gedichten zijn gevormd
door mijn gehoor
en door de bewondering voor
en de verwantschap met
friedrich hölderlin & hans arp
de tijd der eenzijdige bewegingen is voorbij
daarom de proefondervindelijke poëzie is een zee
aan de mond van al die rivieren
die wij eens namen gaven…
Wim's hartoperatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.017 Maar niemand wil graag dat de dokter
zijn mes in het nog gave vlees zet,
dus zeg ik nu maar op zijn net:
Wim, jongen de dokter vond je te jong
om er niks aan te doen,
wees blij dat je geholpen kunt worden
en al is het geen sinecure,
je zult er alleen maar beter van worden!…
Texas 1830
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 Ja ook de Indianen hielden slaven
Als kolonist was je bepaald niet veilig
Het vee en dierbaren waren je heilig
Tijdens de reis werd menig kind begraven
Binnen de palissade lag je haven
Het was hard werken om een fort te bouwen
Je stak vol hoop de handen uit de mouwen
Waarbij God en de Bijbel leiding gaven
Al tijden lag de duivel op de loer…
rust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Laat je eigen ik,
met geest en lichaam de gave aanvaarden,
die de aarde en het heelal het schenkt,
dat ook jou gemoed met vuur en water doordrenkt.
De innerlijke gewaarwording,
van warmte in je hart,
geborgen in een zee van rust.
Het verdriet laten varen over de grote golven,
want je werd te lang onder zorgen bedolven.…
om het verdriet van gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
856 ik heb je vingers vastgepakt
je een hand en arm gegeven
mijn ogen zijn bij jouw gebleven
omdat jij de kleuren terug kon
geven die ik allang vergeten was
we liepen samen in de pas
die voor ons uitgestippeld was
de lichte horizon vervaagde
in de zorgen en dagen die voor ons
geen perspectief op toekomst gaven
maar in de romantiek van morgen…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig
bevonden werden
door het systeem
alom stilte
pijnigende gedachten
de adem stokt
een brok in de keel
mede om onze
bevrijders die hun
leven gaven…
in het blauw dauwde verlangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.149 je blik was hemels
in het blauw
dauwde verlangen
bleef glinsterend
aan je wimpers hangen
die ik kuste
maar die niet
mijn zinnen susten
je lippen glommen
vochtig rood in
een eerste openen
gaven zacht
een glimlach bloot
als welkomsgroet
een openheid die ik
niet eerder had ontmoet
je stem was als
het ruisen van de wind
de hoge…
Grote verwachtingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Het begon zo goed -
een zekere herkenning
van pijn en de belofte
van een helpende hand
een Happy Ending
van volwassenheid
en we gaven elkaar wat
ons thuis vroeger
had moeten zijn
Maar het bleef niet privé
niet alleen van ons twee
ook onze liefde
werd een burgerlijke staat
die alles concreet maakt
meer dan een daad, liefdesdaad…