728 resultaten.
Onmetelijke rust
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 Waar vroeger nog illusie chaos bracht
schijnt nu het licht met volle kracht.…
Onder bewust zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 De overkant een illusie, zo verloren
zonder balsem valt het gordijn.…
Ochtend glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 maken
dieren en vogels gaan naar buiten
wolken drijven over
die de blauwe lucht deed sluiten
een felle bol zweeft hoger
velden worden zichtbaar
door knijpende ogen heen
een nieuwe ochtend is daar
laad alles op, neemt alles mee
het schijnt en spreekt je toe
om te laten leven in vrijheid
met energieën, ze bereiken tegemoet
geen illusie…
In het zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 wonen in de schaduw
hoort bij mij, ik ben
dan niet schuw of dood
de ziel luistert naar de stem
of naar een verlangen in nood
gevangen als zij is tussen
vandaag en ongekende morgen
het is gaan in een laag
waar de wil zijn kracht mist
en ik mijzelf draag met
zorgen en dan weer
hoop dat de illusie
ooit wordt opgevist
door die kwetsbare…
Sanne Wevers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 De kosmos leeft hier in dit stadion
essentie en perfectie tikken tiktak
ineens een aanloop en dan na een flikflak
volmaakt rechtop als een acrostichon
onmiddellijk de weverspirouette
roemrucht gemaakt door excellente Sanne
illusie van gemak, een radslagspanne
gevolgd door overslag, de loftrompetten
eerbiedigen het bovenaardse draaien
vrijmoedig…
Jeu de Boules
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 hun emotie uiten
wanneer een werper
met een droge tik van metaal op metaal
de boule van de tegenstander wegschiet
of juist als hij,
doordat de boule met een doffe plof
doelloos is stilgevallen,
heeft gemist,
onder de relatieve koelte van de platanen
die het zonlicht dempen
waarvan hun bladerkroon
aan een gewelf doet denken
en zo de illusie…
Toeschouwer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
215 Omdat de brute overmacht
het wint van het verstand,
spoelt de illusie van controle
als droog zand uit zijn hand.
En vreemd genoeg brengt dat een rust;
het vechten is voorbij.
Niets te verklaren, niets te lijmen,
de ondergang maakt vrij.
Geen schild, geen schijn, geen tegenweer,
het hoofd heeft gecapituleerd.…
Het Grote Verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Wat één is, is zichzelf
maar wie een ander kent
is deels ook die ander
is ook wat anders was
tot op dat moment
En je neemt dat waar, het dringt
tot je door en je groeit
Dat is interessant, we vertellen het
door in verhalen over mensen
en de goden die zij zich denken:
hoe meer zielen, hoe meer vreugd
en humor dankzij de verschillen…
Eenrichtings verliefd
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.612 Onze paden schenen te gaan kruizen
Zouden gaan verweven
Alle signalen wezen naar de liefde
Maar een gelukkig einde is uitgebleven
Een openhartig gesprek, nog net geen ruzie
Maakte een eind aan de illusie
Een vriendschap is gevormd in de discussie
Liefde was er niet, was de conclusie
Toch koester ik gevoelens voor je
Gevoelens die ik je…
Holocast
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
945 Ze kruipen weg in de beeldbuis
Opdat we monddood blijven
Van daar uit bestoken ze ons met moraal
Als spelletjes en blote lijven
Zelf leven ze in het donker
Lichte spot als voeding
Terend op elkaar om de illusie niet te verstoren
Een gouden klapzoen als vergoeding
Het aantal slachtoffers neemt gestaag toe
Gelijk aan de verloedering
Onkruid…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 In een woelige zee
Dansen golven rollend
Naar de kust
Oesters schuifelend
Op de bodem van die
Enorme watermassa
Schijnbaar oneindig veel
Ondenkbaar intens
Verweven met de groei
Van de schoonheid van de
Oceaan die rein de illusie van
Het leven tilt boven de
Waarheid van de liefde tussen
Jou en mij.…
En dan nu
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
747 Toch wil je de illusie niet graag kwijt.
Het is niet makkelijk om nú te leven,
niet makkelijk om toen en straks
te laten staan voor wat ze zijn:
niet nu.
Heel af en toe beseffen we het even:
je hebt alleen maar nu
om liefde aan een mens te geven.…
Spiegel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.674 ijzig glas vlak
van belichte momenten
groteske manipulator
van spiegelende illusie
mijn ego ontbeert u
om mooier te worden
mijn tanden staan in rij
om glanzend te worden
tandpasta resten verstoppen zich
mijn haar vraagt om scheiding
mijn gelaat lacht naar u
om mooier te lijken
mijn denken loopt u voorbij
maar de weerspiegeling lokt…
terug vooruit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
834 in momenten van nutteloosheid
dwaal ik af en ruik de zoete geuren weer,
rond vreugde en misère uit een jeugd
proef ik weer het bitter van vervlogen liefde
die zo jong en sterk leek, maar sneller nog
was opgelost dan de illusie groeien kon
er schijnt geen weg meer terug
hoewel de deur nog licht doorlaat
op de drempel liggen als een buffer…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 Zonnen wil hij vreten
zich nestelen in haar
cellen zonder de ogen
te kwellen die zich
branden op het netvlies,
kind bij een kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd…
Sfeerverpesters
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.034 Zon op, dauwdrup aan dennennaalden
glinster aan konijnenvacht etend van gras
koolmeesje hipt, pikt en vlucht, snavelvol
eekhoorntjesspel in top van de eikenboom
bosgeur, dennenreuk, vlier en lijsterbes
….rust-verstorend hondengeblaf in de verte
irritante stem roepend om gehoorzaamheid
weg is de illusie van een sprookjeswereld
door onverschilligheid…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.
Maar niemand komt
hij is een afgeschreven mens:
zelfs de dood is hem vergeten…
Werelddromen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
569 Soms passeer je in schaduw van zomerdromen
andere passanten met een dromerig geweten
niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid
je verzint een ratio in mystiek en pure natuur
met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom
maar nu tijd zo lang blijft duren
herken je jouw vijanden aan de dromerige snik
die jouw vrienden niet herkennen…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 zomerbloesem had geproefd
zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee
ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos
bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk in de grauwe waas
van een grijnzende hypocriete maatschappij
die alles wat minder was in een illusie…
Geen weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 boven ons
iets dat ons doet inspireren
of is kunst de grote illusie
en moeten wij dat nog leren
Onze cultuur
is voor anderen
is niet heilig
Onze kunst
is een gunst
een sfeer
een geloof
maar geen weten
dat mogen we nooit vergeten…
Tevreden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Het is slechts een illusie,
alleen een oude foto, jouw portret.
Door mijn nog zo groot verlangen,
zijn deze sentimentele gedachten, in gang gezet.
Ik zie mijn rimpelige handen,
denk aan mijn grijze haar.
Ach, ik moet maar tevreden blijven,
we waren immers vijftig fijne jaren bij elkaar.…
lied van de kamsalamander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 niet de blik inwaarts (het is er te eng)
niet naar het buiten (het is er te groot)
niet oog in oog (het is er te donker)
niet naar het vage (het vage is nergens)
niet in het al (het al is illusie)
niet in het niets (het niets is ontkenning)
kwaak
kwaak…
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Maar hoe we de ander overeind houden is geen illusie,
geen rustpunt tussen slagen.
Het is het wezen zelf.…
of
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.198 vertrekken
en hoe ik huilde toen ik vertrok
weet je nog dat we zeiden
hoe ons van alle dingen
enkel sterven nog zou scheiden
hoe we dachten leven te kunnen dwingen
en dus zonder iets van de weg te kennen
vol goede moed toch gingen
was anders misschien bij elke ruzie
ons grote huis toch veel te klein
gelukkig sterven sowieso illusie…
Glansrijk verloren
hartenkreet
2.7 met 57 stemmen
12.206 Hun illusie spat uiteen als een luchtbel.
Het is een ander die ze weer mogen bekoren.
Al het opgebouwde, vervallen door verdeling.
De liefde heeft de strijd glansrijk verloren...…
Eén grote leugen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.092 mijn gevoel bereikt nu een grens
omhoog gaat mijn muur van afweer
Als je iemand in vertrouwen hebt genomen
die zegt om je te geven om wie je bent
dan voelt dat als een veilig onderkomen
zeker als je het nooit écht hebt gekend
Hartverscheurend is dan de diepe pijn
van verdriet, afscheid nemen en onmacht
maar je moet, want alles bleek illusie…
Dierlijk leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Verdwaast snoept menig dier zich vol,
in de illusie dat het suikervrij gras is!
Wijken vol dier, groeien beestachtig
snel. Aan de rand kijkt het dier argeloos
toe hoe versteend leven zich opdringt.…
vertonen
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.258 Het blijft zich vertonen
de herinnering van jouw
intens warme hartstocht
hernieuwde beleving
er
opnieuw mogen zijn
het vult mijn dromen
de dromen mijn illusie
maar
bent niet meer
het meisje wat ik toen kende
een
zinsbegoocheling utopie
jij hebt zelf een gezin
maar die
zinloze droom over liefde
heeft zich diep in mijn…
Het leven is jong
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
649 met betraande ogen
voor het vage beeldscherm
waar iemand mij vertelde
dat huilen ook bidden is
ben nog ik nog vrij om na te denken
het allemaal anders te zien,
wil je mijn vaste land vasthouden
mijn wereld nieuwe horizon geven
verdwijnen tussen warme dekens
de oude huid afpellen, hemel verzoeken
steeds lichtzinniger licht
woorden uit illusie…
Het Westen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
642 Achteraf in de "kosmische stad"
omwolkt tegen ‘t buitengebeuren
staat de blauwe "Theater Aarde"
kosmische buitenlichten vallen
door ‘n gebrandschilderd gewelf
Inwoners spelen complexe rollen
voeren "illusie van het leven" op
spel en werkelijkheid verbonden
als 'n zwemmer en z’n zwemmen
de mens kent zichzelf niet meer
dat ging met het…