987 resultaten.
Lied van de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
353 Langzaam zak ik weg, de diepzee in
de volzee: het duizelt me van scholen
visjes schieten weg en zijn er nog
In het licht boven mij glijdt het witte
schip van een zwaan over
de bellen uit mijn mond
Ik hoor krekelzang in het hoge gras
een meeuw vliegt over, waarschuwt
en wijkt, golven rollen zich op
tuimelen over elkaar heen
en breken…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
370 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
392 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
Weidse luchten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
279 Longen voelen zilte lucht
langs oude lanen en wegen
in mystiek van wrange stilte
witte meeuwen in hun vlucht
zoekend naar de juiste winden
wat is er waar van de geruchten
het landschap gaat ten onder
of gebeurt er toch een wonder
groeien er spoedig nieuwe bomen
komt er bloei in de gehuchten
waar de stervelingen dromen
weidse luchten…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 Drie bladen wentelen rond de as
gelijkmatig zuigen ze wind
in de gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij…
Kleine diva
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.648 de trilling in je stem
was niet gespeeld
de hoge noten die je zo
zuiver aan ons toonde
vertolkten jouw wanhoop
met bedeesde moed
je kinderlijke adoratie
was hartveroverend
de liefde je zo gegund
maar het mocht niet zo zijn
als een sierlijke meeuw
vloog jij op zijn sterke rug
je ondergang tegemoet
alle ogen traanden
behalve die van…
Herinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.417 Nu het verleden aan de dagen knaagt
wordt het tikken van de tijd tastbaar
kleurt het onvermogen naar kalm
en brengen alleen de meeuwen
onrust en beweging
over ons wachtend land
Een vroege beiaardier
braakt watervallen van geluid
nagelt een klank in elke kier
Terwijl dichtbij een dobbelsteen rolt
met uitsluitend zessen
schilderen wij…
Een regenachtige dag
gedicht
2.5 met 83 stemmen
17.764 De mensen schuiven stil
op fietsen door de lanen,
een enkele meeuw er boven.
In dorre blaren rent een merel.
Hij luistert, telkens,
de blaren maken leven.
De wind, een oude wind van toen
de mensen die nu dood zijn leefden,
spreidt breed, aanvaardt
al wat hij aanraakt.…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 het podium
werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven…
Souvenir
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
847 Wind
weerspiegelt mijn wankelen;
vel over been
verwaaiend
tussen dikke lagen schaduw
en meeuwen die vluchten.
Morgen blijft
zonder tegenspraak
wanneer mijn mond zich
gehoorzaam sluit
ongewijzigd door het zout
alsof het nergens bijbehoren
me achterlaat
onder invloed van wandelaars
en het huilen.…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam
landen schreeuwende meeuwen…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Zou hij zich herinneren
dan zou hij
zo traag
als meeuwen
in ramen
passeren.
Maar voortbewogen
in vergetelheid
ging alle traagheid verloren
en gaat de oude grijze man
met snelle pas
de koelkast in.…
Vliegensvlugge informatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 een bootje en de zee
zacht kabbelende golven
voel me net als hemingway
praat tegen wolken
die met hun schaduwen
de waterspiegel bevolken
zij antwoorden met licht
dat mimisch murmelt
in veegjes aan het oppervlak
een meeuw en de kajuit
de schavuit landt
kent zijn plaats om te eten
wij wisselen
vliegensvlugge informatie
zonder woorden…
Zij wenst de wereld licht
hartenkreet
4.9 met 69 stemmen
3.193 balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..…
Zomer aan de Normandische kust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Het koren wilde wel wuiven
en de bloemen hadden het blauw
van de zee daar diep beneden
Je kon het zo gek niet bedenken
of het paste onder de zomerlucht
zelfs de schapen lachten
met de meeuwen mee
die onvermoeibaar telkens hoger
de zon tegemoet gingen
en enkel neerdoken
voor een snelle maaltijd
of een aai over de kinderbol
van hun…
Zon zee golven mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 De zee is met mist behangen
meeuwen zweven er doorheen
de zon heeft een doordringend verlangen
maar is zwakker dan voorheen
Golven zwaaien wild met hun armen
om de mist te verjagen
de zon probeert de golven te verwarmen
de mist zal elke straling vertragen
De wind komt op voor de zon en de golven
de mist is hiertegen niet bestand…
verzilverd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 eenzaamheid
zoekt het schelpenpad
dat ik achtergelaten heb
het zal zachter zijn
nu ik er mijn dromen
als van trap tot trap
neerleg
ik draai me om
langzaam vult de zee
mijn ogen
met een zilvergrijze zon
een meeuw wordt weer
een stip, schip in de verte
ongehaast
misschien is het een teken
dat de horizon zich verdiept
in een stilstaand…
In het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Betonnen longen
Granieten hoofd
Gevoel dat voor
Altijd lijkt verdrongen
Vuur voorgoed gedoofd
En dan toch zo maar
Hier het licht dat ons in
De diepste vezels raakt,
Ons de ogen opent
Voor leven om ons heen -
Dansende lammetjes,
Een gewillig schaap
Dat zich moeiteloos
Melken laat, zilveren
Meeuwen die koninklijk
Zwevend…
het eikenpad
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
738 en wanneer de mensen denken dat het een andere dag is
morgen
in blauwgroene wateren
volgt deze stem
die alleen bij de bomen
is
zo zie je een vrouw
waar het zout uit je keel stroomt
en jij niet mag lopen
met een walvis onder haar buik
en in zijn maag
de rest
van de wereld
een kei verwijderd
roept een meeuw dan wilgentakje aan…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Najaarszon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
443 Meeuwen vlogen
voorbij.
Dicht tegen de kustlijn
kwamen de golven
rustig aan land.
Helaas ging de zon snel
onder, het blijft
wonderlijk hoe ze steeds
ondergaat.…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Vanmorgen zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek…
Den Helder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
683 hoe helder is hier toch de hemel
hoe talrijk zijn de vette meeuwen
al schuimend tussen ’t volks gewemel
terwijl er noeste werkers breeuwen
hoe zuiver schijnt de kustlijn er
rondom het hoedend hart geslagen
waar westenwinden her en der
de duinen met hun kracht belagen
hoe lief is mij haar zilte land
het fleurig voorjaarsmozaïek
de jutter…
HERDENKING HOMOMONUMENT 4 MEI 2023
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
464 Het is stil
Het is muisstil
We staan stil bij de doden en slachtoffers
Van de oorlogen toen en nu
We staan ook stil bij vrede, vrijheid, gelijkheid
Met name voor onze LHTNIQA+ gemeenschap
Ik hoop en bidt voor een blijvende
Door de lucht
Met lieve blauwe wolkjes
Vliegt een meeuw
Een schreeuwende, een krijsende
In mijn binnenste stilte…
Etretat II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
945 De Meeuwen
Wij zitten op de schoorsteen,
hoog op de praatstoel zitten wij
te kakelen als oude wijven,
heksen. Wij snavelen elkaar
geschiedenissen na: weet je nog
van toen de dood en toen de dood
en van de kathedraal die nooit
werd afgebouwd?…
Herinnering aan later
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
2.833 je frisse schoonheid
van bijna dertig jaar
benevelde de gedachten
van de jonge minnaar
de lijnen in je gezicht
bijna twintig jaar later
maken zijn ongedoofde liefde
tastbaarder als ooit tevoren
ik ruik de zoete Zeeuwse lucht
volg de meeuwen in hun vlucht
hoor jouw stem aan de waterlijn
verlangen om weer bij je te zijn
starend over het…