695 resultaten.
Alleen Met Iedereen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
156 het is van een soort onmogelijkheid:
we zijn allen tot hetzelfde veroordeeld:
niemand vindt ooit de Ene,
niemand zal ooit vervuld worden.…
Amour fou
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.244 hen stuit en aangeraakt
in stukken aan hun voeten ligt
vaag wetend hoe het vroeger was
de pijn is vreselijk, verscheurd
op zoek naar heel en als men dat
gevonden heeft opnieuw reepjes stof
alleen nog maar geschikt voor pennenlap
het hart zwoegt, hikt geeft verontrustende
signalen af en eindelijk komt weer rust
verbondenheid met wat onmogelijk…
Zoveel verdriet
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.364 Ik ben zo bang dat ik het niet ga overleven,
onmogelijk dat ik al mijn dromen moet prijsgeven.
Maar ik durf niet meer te vragen of te denken,
stel je voor dat ik je zou krenken?
Hoe kan ik ooit nog deze cirkel verlaten,
als ik niet eens meer hierover durf te praten?…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door een zee van tranen
Geen mens meer die lacht
In voetsporen van bloed
Struikelend over de doden
Communicatie onmogelijk…
onnoemelijk veel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.419 e dwarrelt in mijn drukke hoofd
ik voel je door m’n lichaam stromen
ik hou van jou, hou van jou, ik
kan onmogelijk van je los komen
als ik je zou willen vergeten
zou dat zonde zijn van m’n tijd
want jij zal maar blijven spoken
en eigenlijk wil ik jou echt niet kwijt
wat jij betekend voor mij,
dat gaat zelf mij te boven
het is veel, heel…
Het woord
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
885 Erop vertrouwend dat de lucht
onmogelijk voor jou was,
bezat ik al de aarde
en had ik de zee in mijn macht.
Maar genadeloos woord,
ik onderschatte jouw kracht.
Je bevrijdde je met inkt, maakte
de pen tot jouw slaaf en ketende mij vast.
Ik werd eigen gevangene.…
Klein Huis
gedicht
3.7 met 33 stemmen
11.596 Het krimpen kan onmogelijk ver weg zijn.
----------------------------------------
uit: 'Alsof er iets gebeurt', 2000.…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid, rakelings langs golven
en sterren
of zal mijn naakte lichaam in zee weten
dat het sterfelijk is
door de minnaar die kreunt
en zijn jaren in twee wil snijden met een onmogelijke…
Een kijkje achterom, heel even
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 Eglesias en Willy Nelson
er is een glimlach in mijn ogen
ik draai de woorden om
er waren mannen in mijn leven
maar jij, je sprong er uit
met jou had ik
meer dan honderd jaar willen worden
maar het mocht niet zo zijn
je foto in mijn handen
als ik zo naar je kijk
voel ik het weer
mijn liefde voor jou
heel diep weggestopt
omdat het onmogelijk…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen achter de onmogelijkheid…
Jong als kinderstemmen
gedicht
3.2 met 17 stemmen
7.948 en toch en desondanks
wachten - onmatig -
- want matigheid is zwakte -
en nieuwe kleren kopen voor de hoop
hoewel de laatste zekerheden naakt gaan
en trachten waar men niet bestond
toch te ontstaan
om het onmogelijk natuurverschijnsel:
zon in de maan
rondlopende weg terug
of het oog in de rug.…
STEMMEN IN MIJN HOOFD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 vertik
mij bestendig inschikkelijk te gedragen
Tot ik mij tenslotte naar hun eisen schik
daar ik ‘t razen niet meer kan verdragen
Ze zei: Bevelen hoor ik van ze allemaal
en vaak zijn die zelfs strijdig met elkaar
Nu, luisteren jij, schreeuwen ze theatraal
je bent en je blijft onze slavin, nietwaar
Ze zei: Dwingen proberen zij, elke dag
onmogelijke…
De zaden van de zilverberk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
473 slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een voorbestemde plek,
waarin ik schuilen mag.…
Jagende verwachtingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een voorbestemde plek,
waarin ik schuilen mag.…
Ik mijmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 ik mijmer kringen in de vijver
zonnen in het gras
sculpturen aan de horizon
bladeren verwoorden
onuitgesproken zinnen
die kleur geven aan datgene
dat tot voorkort voor onmogelijk
werd gehouden, vooral nu
toch spreken tongen niet van het kwade
zoals dat serpent zou hebben geschilderd
verkiest zij blindheid boven roem
daar haar glas immer half…
Sterfbed
gedicht
4.8 met 10 stemmen
30.229 .
--------------------------------
uit: 'Onmogelijk geluk', 1992.…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
732 vaders
hoe ouder ik word
hoe meer ik zie
hoe en wat een vader is
een vriend is hij
met wie je delen kan
jouw succes en jouw twijfel
een raadsman ook
eerlijk en gewoon
die jij vertrouwen kan
een held is hij
die dingen doen kan
die jij onmogelijk acht
een schouder ook
die bij pijn, verdriet of probleem
er gewoon is – voor jou…
Kerstnacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wat onmogelijk lijkt wordt mogelijk.
Wat toevallig is krijgt bedoeling.
Onzin wordt diepzinnigheid.
Het is een heilige geest die waait.
Dromen vallen als oude verhalen,
van diepgewortelde bomen.
Prediker spreekt en schrijft weer.
Jezus wordt opnieuw geboren.
Boeddha leeft in ons.
Ik droom van de liefde.
Ik droom van de vrede.…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 seizoen gerijpt en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale',
smeltkroes waaruit het onmogelijke…
Levensdrang?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 het seizoen rijp en de winden
gunstig staan, werk ik aan een
een wervelende symfonie, in
een universele ouverture waarin
iedereen zich kan verstaan
in natura van alle diversiteit
waaraan alles om strijd, oer
composities uit de vroegste knal
noten van melancholie, ontsproten uit
de draaimolen van de couleur lokale,
het onmogelijke…
Leven in hierNUmaals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 In het daarvoormaals van gisteren,
kunnen we onmogelijk nog leven.
Het hiernamaals van morgen,
kan rustig worden doorzien,
in het hier en NU vandaag,
Voor afwezigheid is geen plaats.
Geen toeval. Geen enkele kans.
Geen enkele bedoeling.
Morgen of gisteren zijn absoluut.
Vandaag en voor altijd dood.…
JFK en MLK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Hoop doet leven, maar niet zonder dromen
Om naar 't onmogelijk geachte te streven
Zoals destijds JFK in Berlijn
Die een crisis op Cuba wist af te wenden,
En niet zonder Mighty Mountains te verzetten,
De bergen in de Dream, van Martin Luther King...
__________________________________
DREAM
Vandaag is JFK's geboortedag
Al stond hij open…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Of draait het alleen om het thuiskomen
en de droeve onmogelijkheid daarvan?
Als het licht zich stil tussen de woorden vlijt
jij met tong en pen de zinnen schrijft
de wereld in fout geruis gekanteld lijkt
en jij van verre traag naar leegte kijkt
Ben jij het dan die straks vlinder
en valk bijeen brengen zal?…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
197 Het is de rimpeling van een onmogelijk gedicht:
dat chaos zich schikte tot dit heldere licht.…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 En soms gebeurt het
dat wat gisteren onmogelijk leek
vandaag voor onze deur staat.
Kennis meet de wereld.
Verbeelding geeft haar
een andere vorm.
En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 Een onmogelijke mengeling
van schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig…
Reden tot rouw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.455 Tijd is niet altijd de wreker
De levenslijn hoort niet ineens te breken
De gedachte “hoeveel tijd kan ik hier nog in steken”
De dood die voor niemand wijkt
De berichten ingedaald
Je wordt wakker zonder dat iemand je aankijkt
Nog zoveel ongezegd, niet gedeeld, waar je nu van baalt
Terugkijken is het enige dat rest
Vooruit kijken lijkt onmogelijk…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.
Kom spoedig met ons leven, met ons wuiven
de zwanen toe, klassiek, in 't schemeruur.
Kom voelen hoe de zorgen vàn u schuiven,
met de allerlaatste zucht naar 't Avontuur.…